Boekverslag Thea Beckman

Info over dit verslag

Geschreven door:	Frank
Kwaliteit:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1623
Opvragingen:	0

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Thea Beckman

• De doge ring van Venetie (13)

  1994

• De gouden dolk (15)

  1982

• De stomme van Kampen (13)

  1992

• De val van de Vredeborch (13)

  1988

• De verloren schat (13)

  1993

• Een bos vol spoken (2)

  1988

• Geef me de ruimte (15)

  1976

• Gekaapt! (16)

  2003

• Hasse Simonsdochter (32)

  1983

• Het geheim van Rotterdam (10)

  1990

• Het gulden vlies van thule (11)

  1989

• Het helse paradijs (5)

  1987

• Het rad van fortuin (9)

  1978

• Het wonder van Frieswijck (3)

  1991

• Kinderen van moeder aarde (15)

  1985

• Kruistocht in spijkerbroek (51)

  1973

• Mijn vader woont in Brazilie (7)

  1974

• Saartje Tadema (20)

  1996

• Stad in de storm (15)

  1979

• Triomf van de verschroeide aarde (12)

  1977

• Vrijgevochten (25)

  1998

• Wij zijn wegwerpkinderen (12)

  1980

• Wonderkinderen (11)

  1984

• Zwerftocht met Korilu (7)

  1970

1.

- De titel is: Wij zijn wegwerpkinderen

- De schrijfster (auteur) is: Thea Beckman

- De uitgever is: Malmberg Den Bosch

2.

Dit boek heb ik gekozen omdat ik de achterkant had gelezen en mij dit een leuk onderwerp leek.
Ook speelde het mee dat ik al meerdere boeken van Thea Beckman gelezen had en weet dat zij goed kan schrijven.
Ik verwacht dat dit boek een dramatisch boek is over kinderen waarvan de ouders zijn overleden.
Ook verwacht ik dat dit een mooi, spannend boek is wat ik graag zal lezen.

3.

- De titel “Wij zijn wegwerpkinderen” slaat op een gesprek tussen 2 klanten in een winkel waar zij ook was. Deze zin was: dat wezen in feite wegwerpkinderen waren. Dus concludeerde Yvonne dat zij samen met haar broertjes eigenlijk wegwerpkinderen waren.

Samenvatting
- Het verhaal gaat over 3 weeskinderen: Yvonne Benito en Marcus. Ze zijn toen ze nog heel jong waren naar een weeshuis gebracht omdat de ouders van hun te weinig geld hadden om 3 kinderen op te voeden. Eerst gaan ze naar een weeshuis genaamd Buren maar dat word gesloten omdat er een museum van gemaakt zal worden. Ze worden met z’n drieën overgeplaatst naar het weeshuis genaamd de Toevlucht. Ze worden daar al gauw opgenomen door de groep en beleven er een leuke tijd. Maar op een gegeven moment steekt Piet de Toevlucht in brand omdat hij niet naar een pleeggezin mag. Yvonne (is op dat moment 12), Benito en Marcus daarentegen mogen wel naar een pleeggezin. Ze komen in het huis van Marie en Rienus (ze noemen de pleegouders Tante Marie en Oom Rienus). De Yvonne en Benito mochten een weekend bij hun oma logeren. (Marcus logeert bij tante Alie) Daar vraagt Yvonne naar hoe haar ouders waren. De oma van de drie wezen vertelde dat hun vader en moeder niet gelukkig met elkaar waren. Hun moeder heette Karen Hoythink, zij was pas 16 toen ze trouwde. Paar maanden na het huwelijk werd ze al zwanger van Yvonne. Binnen paar jaar kwamen ook Marcus en Benito al. Ze zaten met grote schulden, maar hun vader dacht hier iets op te weten. Ook vertelde Oma dat hun vader 4 jaar in de gevangenis gezeten had. Yvonne was diep onder de indruk dat haar ouders nog leefden. Toen ze weer “thuis” was vertelde ze het verhaal aan Tante Marie en Oom Rienus en zei dat ze haar ouders wilde ontmoeten. Ze mochten van hun familie alleen haar moeder ontmoeten. Oom Rinus had een afspraak gemaakt met haar moeder, en die kwam paar weken later langs met haar verwende zoontje Ronald. De kinderen konden het niet goed met hun vinden. Hiernaar volgen nog 2 ontmoetingen ook hier klikt het niet tussen Yvonne en haar broertjes en haar moeder. Wel krijgen ze een foto boek met kinderfoto’s van Yvonne. Als het niet goed gaat met Tante Marie gaan de 3 wezen weer in de Toevlucht gezet. Veel van hun vrienden zijn ook in een pleeggezin gezet. 1 van de weinige die nog over is is Piet. Op een dag ontstaat er een hevige discussie in de klas, Piet is het er niet mee eens dat Yvonne met haar broertjes steeds overgeplaatst worden, en hij met zijn zusje Marijke niet. De volgende dag word iedereen wakker door rook en er ontstaat een gaos. De toevlucht staat in de fik. De politie komt er achter dat Piet deze heeft aangestoken. Yvonne en haar broertjes worden overgeplaatst naar een ander weeshuis genaamd de Bolkerhoeve. Hier werden ze niet door de groep geaccepteerd. Al gauw worden ze in een nieuw pleeggezin gezet. Deze pleegouders zijn strenger maar ook hier heeft ze een mooie tijd. Een paar weken later mocht Yvonne bij haar tante slapen. Hier vroeg ze van alles over haar vader. Haar tante beantwoorde de vragen maar. Yvonne vroeg: ”Waar woont mijn vader nu”? waarop tante Annie antwoordde: “ Hij woont in Rotterdam-west in de Busken Huetstraat, op nummer…hm…iets in de twintig weet ik wel…”. Hier komt ze er ook achter dat de vader van Yvonne 4 jaar in de gevangenis had gezeten. Later blijkt dat hij hier zat doordat hij geld wou verdienen zodat hij zijn 3 kinderen op kon voeden. Yvonne zegt de volgende dag dat ze weer naar huis gaat. Maar in de werkelijk gaat ze met de trein naar Rotterdam. Na een tijdje vind ze haar vaders huis doordat een krantenjongen wist waar haar vader woonde. Toen Yvonne aanbelde deed er een vrouw open (dit was de nieuwe vrouw van haar vader Ans) ze vroeg wat Yvonne kwam doen. Hierop antwoordde Yvonne dat zij de Dochter van Arno was. Ze werd binnengelaten en startte een gesprek met haar vader. Haar vader was blij dat Yvonne hem was op komen zoeken en was zelfs emotioneel. Dit was wel wat anders als de ontmoeting van haar moeder. Die nacht bleef ze in Rotterdam slapen. De volgende dag bracht haar vader haar naar het station en gaf haar geld voor de terugweg. Toen ze weer thuis was belde ze haar pleegmoeder op en die haalde haar op. Eerst was ze boos dat ze zomaar zonder iets te zeggen naar Rotterdam was gegaan. Maar later vroeg ze hoe haar vader was.
Hierop antwoordde Yvonne: “hij was een mens”.

Zo eindigt dit boek.

4.

- Het thema is voornamelijk weeskinderen (Yvonne, Ronald en Benito). - Hierbij gaat het ook over het verlangen van Yvonne, Ronald en Benito naar hun ouders.


5.

Dit boek is heel spannend geschreven en de meeste soorten spanningen die in het lesboek staan komen in dit boek voor. Hierdoor is het een mooi boek.

6.

- Ik vind het mooiste gedeelte dat Yvonne aanbelt bij haar vader en dat ze door zijn nieuwe vrouw, Ans binnengelaten werd. Ik vind dit het mooiste gedeelte omdat het heel spannend is omdat je niet weet of Yvonne het goede huis te pakken had en je kan de reactie van Yvonne’s vader niet voorspellen.

- Het minst leuke gedeelte van het boek vind ik het einde, niet omdat dat slecht geschreven is maar omdat het niet echt een gesloten einde is want er blijven nog dingen over wat ik me afvraag. Zoals de vraag of Yvonne met haar broertjes nog weer verder contact met haar vader krijgt. Ik had liever gehad dat dit ook in het boek was afgerond, of in een vervolg boek werd afgerond maar dat is er ook nooit gekomen.

7.

- Het staat heel dicht bij de werkelijkheid het zou zo gebeurd kunnen zijn en misschien is er ooit ook wel zoiets gebeurd. Omdat er werkelijk kinderen zijn waarvan de ouders zijn overleden, of die om een andere reden hun kinderen niet kunnen/willen opvoeden. Maar ik hoop dat het niet gebeurd want het lijkt me heel naar dat je ouders je “wegwerpen”.

8.

- De eerste persoon is Yvonne. Dit komt doordat het boek in de ik vorm van Yvonne word geschreven. Ook is zij degene die het meeste onderneemt van haar en haar broertjes om hun ouders op te zoeken, mede doordat zij de oudste is.

- De tweede persoon is Karen (de moeder van Yvonne). Dit komt doordat Yvonne (met haar broertjes) op zoek is naar haar en haar later ook vind. Er wordt veel over Kar gesproken in het boek.

- De derde en hierdoor de laatste belangrijke persoon is Arno (de vader van Yvonne en haar broertjes). Dit komt doordat doordat Yvonne (en haar broertjes) ook op zoek zijn naar hem. En ook word hij gevonden. Ook word er veel gesproken over Arno net als bij Karen.



9.

Mijn voorspellingen klopten aardig goed, ik vond het een leuk boeiend onderwerp. En zoals ik al verwachte was dit ook weer een mooi boek van Thea Beckman net als de andere boeken die ik al eerder gelezen had. De voorspelling dat het boek een dramatisch boek was bleek goed maar de ouders zijn niet overleden. Dit werd Yvonne en haar broertjes wel eerst wijs gemaakt maar later werd hun verteld dat hun ouders toch nog leefden. En mijn laatste voorspelling klopte ook het was een mooi en spannend boek. En ik heb hem graag gelezen. Ik zou dit boek zeker aan een vriend of aan een vriendin aanraken omdat het een geweldig boek is.

Dit waren de vragen die ik moest beantwoorden:

1. - titel van het boek

- naam van de auteur

- naam van de uitgever

2. waarom heb je voor dit boek gekozen en wat verwacht je van het boek beschrijf dit in ongeveer tien regels. Maak gebruik van minimaal drie beoordelingswoorden.

3. - geef ook een titelverklaring. Waarom heeft de schrijver het boek zo genoemd

- Waar gaat het boek over geef een samenvatting van de inhoud

4. Noem 2 thema’s die in dit boek voorkomen

5. Hoe zit het met de spanning in dit boek? Is het spannend? Waarom wel of waarom niet?

6. - Wat is het mooiste of spannendste deel van het boek

- Wat ais het saaiste of vervelendste deel van het boek?

7. zou dit alles echt gebeurd kunnen zijn, motiveer je antwoord

8. beschrijf de drie belangrijkste personen uit het boek. Vertel wat over hun uiterlijk, karakter en hun normen en waarden. Wat is hun rol in het verhaal?

9. mening achteraf waren de voorspellingen van 2 juist?
Zou je dit boek aan een vriend of vriendin aanraden?