Geschreven door:	Janna [meer]
Datum ingestuurd:	2 oktober 2007
Taal:
Woorden:	2106
Opvragingen:	1198 (9 deze maand)
Waardering:	Currently 2.75/5 1 2 3 4 5 2.8/5 (16 stemmen)

Sinds 27 november draait de film Oorlogswinter in de bioscoop. Wij hebben 3 maal het boek van de film en 3 knijpkatten om weg te geven.

INHOUD

Mette, 15 jaar, dreadlocks, neuspiercing, enig kind, veel oorbellen, en houdt heel veel van kinderen! Haar hobby’s zijn tekenen en kinderen.
Mette past veel op kinderen. Tijn is dol op haar, ze past graag bij hen op. Samen tekenen ze altijd doolhoven, Tijn lost ze dan op, hij vindt dat fantastisch.
Op een dag wordt Mette gebeld door Anna. Anna had van Tijn’s moeder gehoord dat ze erg veel van kinderen hield en dat de kinderen van haar hielden. Ze vroeg of Mette dinsdagavond om half 8 tot half 10 op haar kinderen kon passen, ze zouden al slapen. Mette vroeg of ze eerst ook even kennis moest komen maken, dat hoefde niet van Anna.
Toen Mette bij Anna was vertelde Anna even snel wat. Dat Jasper een auto- imuum ziekte had, en de baby veel huilt en vaak overgeeft, dat ze sliepen en toen moest ze snel weg. Zodra Anna weg was ging Mette in alle kasten en overal kijken, ze weet wel dat het niet zo hoort maar ze doet het toch. In de badkamer vindt ze veel medicijnen, insuline, en allemaal spuiten. Dit vindt ze een beetje raar. Daarna gaat ze wat sms’en met Lars, een jongen uit haar klas, die verliefd is op Mette en wat tv kijken. Als Anna om half 10 weer thuis komt gaat ze gelijk bij de kinderen kijken, Mette verteld dat ze 1 keer gekeken heeft en dat ze nog sliepen. Opeens hoort Mette een gil van boven! Anna komt naar beneden, de baby is dood!! Mette schrikt zich rot! Samen zitten ze op de trap, Anna met de baby in haar armen. Al snel komt de politie er aan, er word onderzoek gedaan en niemand mag verder meer in het huis. Mette word meegenomen naar het politiebureau en ondervraagd. Haar ouders worden ingelicht.
De volgende ochtend wordt Mette moe wakker, ze krijgt brood met melk. Om 12 uur ontmoet ze haar advocaat; Stefan Cornelissen. Hij verteld dat ze verdacht is op de moord van een baby, ook Anna verdenkt Mette. Stefan stelt haar heel veel vragen. Ze moet sowieso drie dagen in de cel blijven en krijgt te horen dat het ten strengste verboden is om nog langer op kinderen te passen! Terwijl ze nog niet eens bewijs hebben dat Mette de baby vermoord heeft.
Ook Lars is verdacht vanwege rare sms’jes in Mette haar mobiel. Hij wordt door de politie opgehaald en ondervraagd. Ze denken dat Mette en Lars verkering hebben en dat hij op bezoek is geweest. Ook denken ze dat Mette wou dat de baby stil moest zijn en dat ze haar daarom door elkaar geschud heeft, want er zijn handafdrukken gevonden op de baby.
Inmiddels gaan er op school allemaal roddels rond over Mette. Lars komt voor Mette op. Mette is eerst voor 2 maanden vrijgesproken. Lars stuurde haar allemaal kaartjes, Mette mailde terug. Zo had Mette met Lars afgesproken in ‘De Banaan’, een café.
Lars had een cadeautje voor Mette meegenomen, tekenvellen. Mette tekent sinds ze in de gevangenis heeft gezeten niet meer dus dat is heel emotioneel. Ze moet huilen.
Lars wil graag Mette haar bodyguard zijn. Samen besluiten ze dat Mette voor de klas moet vertellen wat er allemaal gebeurt is.
Een tijdje later besluit Mette om Tijn’s moeder te bellen, Mette mag wel even langs komen.
Tijn is heel blij om Mette weer te zien, hij springt gelijk bij Mette op schoot en wil dat Mette weer doolhoven gaat tekenen. Mette praat ondertussen met Tijn’s moeder. Dan zegt Tijn dat Mette ook boeven moet tekenen in het doolhof, en spuiten. Hij had één keer bij Jasper thuis gespeeld en had daar spuiten gezien. Hij vertelde dat hij gezien had dat Anna, Fenna spuiten gaf toen ze huilde. Mette besloot samen met Tijn’s moeder dat ze daarmee naar haar advocaat zou gaan!
Mette spreekt met Lars af in de Banaan. Mette verteld Lars van alles, ook dat wat Tijn vertelde. Ze besluiten samen dat Anna de baby zelf vermoord heeft. Maar ze hebben helemaal geen bewijs! Lars verteld dat hij denkt dat Anna het syndroom van Munchhäusen bij Proxy heeft. Dat is dat Anna alleen maar aandacht van dokters en artsen wil hebben. Door haar kinderen iets aan te doen, zoals bv. in dit geval Jaspers been breken om dus aandacht te krijgen.
Mette verteld ook dat ze een flesje insuline gezien had in het keukenkastje waar W. van Hoorn, geboortedatum 13 december 1946 op stond. Ze schrikken. Tijn had dus gezien dat Anna insuline spoot bij Fenna. En de kinderen hadden geen suikerziekte, dus door te veel insuline is de baby rillerig geworden en bewusteloos geraakt daarna heeft Anna de baby door elkaar geschud, misschien net iets te veel dan de bedoeling was en dat ze de baby zelf per ongeluk vermoord heeft.
Mette gaat naar haar advocaat toe want ze wil dat Anna nog eens verhoord word. Na lang praten en boos worden geloofd hij haar eindelijk, en wil hij haar helpen. Eenmaal bij de rechtspraak praat de advocaat Anna helemaal klem. Als hij dan ook nog vraagt of haar vader jarig is op 13 december en zij toegeeft zit ze helemaal klem! Na nog even doorvragen geeft ze het hele verhaal toe, waar Mette en Lars allemaal achter gekomen waren. Het was dus wel waar! Ze hadden gelijk!
Mette is zo blij, ze kan het amper geloven. Snel gaat ze naar het plein toe waar Lars al drie uren staat te wachten, omdat Mette nog minderjarig was mocht hij niet mee naar binnen. Mette, de advocaat en haar ouders vertellen alles precies aan Lars wat er allemaal gevraagd en verteld is. Mette vraagt of zij Lars mag zoenen, en dan zoenen ze elkaar, heel lang. Daarna wil Mette schilderen, schilderen op het speciaal handgeschept papier dat ze van Lars gekregen had!


MENING

Ik had dit boek al eens eerder gelezen toen vond ik hem heel leuk. Toen dacht ik; ik kan dit boek nog wel eens lezen voor een boekverslag, dat heb ik dus gedaan.

Ik vind het boek wel een beetje ingewikkeld omdat er op de eerste paar bladzijden van het boek een klein verhaaltje komt wat Anna haar bedoeling was met de baby. Omdat je dan net begint met lezen snapte ik dat niet helemaal maar toen ik het boek uit had en dat stukje nog eens las begreep ik het wel.
Het was een spannend boek, ook omdat Mette ongeveer even oud is als mij. Het zou mij dus ook zomaar kunnen overkomen dat ik vals beschuldigd word van de moord op een baby. Als je jezelf zoiets in denkt lijkt dat mij dus echt verschrikkelijk. Het is wel somber voor Mette, dat ze zo lang in zo’n moeilijke tijd zit. Maar alles is goed gekomen, dankzij haar zelf en Lars. Ook zette het me wel een beetje aan het denken want waarom hebben ze nergens op de baby sporen gevonden van insuline spuiten? Dat is wel wat apart. En ze kunnen toch ook wel aan de vingerafdrukken zien dat ze niet van Mette zijn. Maar ja, het is gelukkig goed gekomen.



Schrijfopdracht 6. Stel je voor dat je journalist bent en de hoofdpersoon interviewt. Bedenk passende vragen. De antwoorden moet je afleiden uit het verhaal. Schrijf daarna het interview.

1. Wat is je volledige naam?
Mette Kenty.
2. Hoe oud ben je?
Ik ben 15 jaar.
3. Heb je broertjes en zusjes? Zijn die ouder of jonger dan jou?
Ik heb geen broertjes en zusjes dus zijn ze ook niet ouder of jonger.
4. Heb je veel vrienden?
Op school heb ik niet heel veel vrienden, veel mensen zitten me aan te kijken. Maar ik heb wel een heel lief vriendje die me erg geholpen heeft met alles; Lars.
5. Wat zijn je hobby’s?
Ik teken heel graag. Ik ken een jongen, dat is gewoon een vriend van me, Sean, waar ik vaak heen ga als ik me verveel, samen maken we dan tekeningen. Hij kan erg goed tekenen en heeft me veel geleerd. Ik vind het heel leuk werk en kan het ook wel goed. En ik houd erg veel van kinderen en kan goed met ze opschieten.
6. Naar welke school ga je?
Ik ga naar het VMBO, het bladgroen College.
7. Wat doe je zoal in je vrije tijd?
Ik maak wat huiswerk, teken vaak, mijn kamer hangt weer vol tekeningen. Ook ga ik graag naar Sean en spreek heel vaak met Lars af, dan doen we leuke dingen.
8. Zijn je ouders nog bij elkaar?
Ja natuurlijk!
9. Heb je een vriend?
Ja zoals ik al zei, Lars.
10. Heb je wel eens gezoend?
Ja, met Lars natuurlijk he.
Nu gaan we even over op het verhaal over de dood van de baby.
11. Wat kwam er in je op toen je een gil hoorde?
Ik stond stokstijf in de kamer, ik dacht wat is er nu? Toen kwam Anna beneden met de baby in haar armen..
12. Schrok je toen je de dode baby zag? Wat dacht je? Want jij was de oppasser.
Ik schrok natuurlijk heel erg. Anna riep: Fenna is dood, de baby is dood! Ik dacht hu? Dat kan niet waar zijn!! Dit kan niet. En voor ik het wist was de politie er al.
13. Hoe reageerden je ouders?
Ik heb geen idee. Ik zag mijn ouders niet eerder toen ik in de gevangenis zat. Ik mocht niet zo lang met ze praten. Ze zagen er heel geschrokken uit. Vooral de dagen daarna. Volgens mij hadden ze weinig slaap gehad.
14. Hoe lang heb je in totaal in de gevangenis gezeten?
3 dagen en nachten.
15. Hoe voelde je, je toen je onschuldig in de gevangenis zat?
Ik kwam s’ avonds laat in de gevangenis. Het was donker. Ik kon niet slapen. Ik voelde me leeg omdat ik helemaal niks gedaan had en ze me niet geloofden. Ik dacht; heb ik het dekentje misschien te ver over Fenna haar hoofdje gedaan? Ik wist even helemaal niet meer wat er eigenlijk allemaal gebeurd was.
16. Wat kreeg je voor eten in de gevangenis?
Ik kreeg brood met ham of kaas en melk.
17. Mochten je ouders en vrienden wel op bezoek komen in die drie dagen?
Mijn ouders mochten wel komen, ik mocht met ze praten maar niet lang. Vrienden mochten niet op bezoek komen!
18. Wat heb je eerst gedaan toen je vrijgesproken was en naar huis mocht?
Toen ik thuis was heb ik eerst met mijn ouders gepraat. Daarna ben ik gaan douchen. Ik voelde me zoooo vies. Toen ik op mijn kamer kwam heb ik alle tekeningen die ik van jong tot oud gemaakt heb van de muur afgeschuurd en weggegooid. Daarna heb ik in de spiegel gekeken. Toen heb ik al mijn dreadlocks eraf geknipt.
19. Ben je gelijk de volgende dag weer naar school gegaan? En heb je alles verteld?
Nee, ik ben niet gelijk de volgende dag naar school geweest. Ik heb met Lars afgesproken en gepraat. Samen hebben we besloten dat ik na het weekend weer even naar school zou om alles voor de klas te vertellen. Ik kreeg heel veel vragen. Ik keek er heel erg tegen aan maar het viel juist wel mee. Nadat ik alles verteld had deed iedereen heel aardig tegen mij.
20. Heb je ook een trauma opgelopen? Of ben je er al weer helemaal overheen?
Ik vind het nog wel eng om alleen in de douche te zijn ofzo. En ik slaap nu altijd met mijn licht aan. Ik weet ook niet waarom.
21. Heb je al weer opgepast? Of durf je dat niet?
Ik pas alleen nog maar op bij Tijn. Verder als ik telefoontjes krijg zeg ik nee. Dat durf ik gewoon nog niet aan. Misschien komt dat nog wel als ik wat ouder ben.
22. Hoe denk je er over als je zelf ooit kinderen krijgt?
Ik wil eerst maar eens een goede man hebben en getrouwd zijn. Als dat allemaal goed gaat misschien kinderen. Ik zou nooit zelf zo doen als Anna. Alleen om aandacht te krijgen. Ik vind dat echt niet best, en het is ook zo zielig voor Fenna en Jasper.
En als laatste vraag; zou je zelf oppassers nemen?
Nee, dat zou ik niet doen. Alleen als het echt hele goeie vrienden zijn of familie. Dan denk ik dat gelijk al die gedachten weer in mijn hoofd komen.
23.Als je nu op alles terugkijkt heb je eigenlijk zelf de moord opgelost.
Ja!! Gelukkig dat ik nog een keer bij Tijn thuis mocht komen. Anders had ik
Geen doolhoven getekend en had Tijn niet verteld dat Anna, Fenna spuiten gaf
wanneer ze huilde! Als ik dat niet wist dan had ik nu vals in de gevangenis
gezeten.

Oké Mette, Bedankt voor dit interview en sterkte, ik hoop dat je er weer helemaal boven op komt!
Ja, graag gedaan, ik hoop het ook.