ff n studiebreak
Annemieke blikt terug op dat dagenlange surfen van vroeger. Tegenwoordig ben je binnen een half uur klaar.
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
Boekverslag Leon de Winter
Vertraagde roman
Geschreven door: | anoniem (3 vwo) |
Datum ingestuurd: | 11 april 2007 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.100 |
Bekeken: | 1445 keer (2 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
Zakelijke gegevens:
Titel: Vertraagde roman
Schrijver: Leon de Winter
Druk: 2e
Uitgeverij: Amsterdam, Muntinga 1999
Aantal pagina’s: 123
Uitg. in samenwerking met In de Knipscheer, 1e druk 1997
Waarom heb ik dit boek gekozen:
Ik ben een niet zo snelle lezer. Daarom was dit boek op het eerst gezicht een goede keus. Nadat ik de achterkant had gelezen bleef ik erbij dat het een goede keus was omdat ik graag van reizen hou en in dit boek gaat een schrijver een reis maken voor zijn boek.
Samenvatting:
Vertraagde roman gaat over een jonge schrijver. Hij is opgegroeid in Den Bosch bij zijn ouders. Op jonge leeftijd overleed zijn vader aan een zelfmoordactie in Wenen.
Een aantal jaren later woont de schrijver in Amsterdam. Hij is bezig met een nieuw boek te schrijven wat hij Hoffman’s honger gaat noemen. De hoofdpersoon moet Felix Hoffman heten, een diplomaat die getrouwd is met Marian. Op 57-jarige leeftijd wordt hij ambassadeur van Khartoum en gaat hij daar wonen met zijn vrouw waar hij al tien jaar geen seks meer mee heeft. Op een reis in Egypte krijgt zijn vrouw tropische polio en moet ze naar het ziekenhuis in Cairo. Daar knapt ze weer een beetje op en Felix en zijn vrouw kunnen dan eindelijk verhuizen naar Praag. Omdat Felix niet gelukkig is zoekt hij nog een pleziertje op zijn oude dag en hij begint een relatie met Irena. Zij heeft dezelfde leeftijd als zijn dochter als zij nog zou leven. Het gaat Irena echter niet om de liefde maar ze gebruikt hem alleen maar om het land uit te vluchten. De schrijver heeft bedacht dat Felix dan verlaten achter zou blijven in de straten van Parijs.
Om zich meer in de kunnen leven in zijn karakter en in zijn verhaal gaat de schrijver op onderzoek uit. Hij gaat eerst naar Khartoum. In Khartoum ontmoet hij de ambassade en bezoekt hij vooral de stad zelf waar hij alles goed bekijkt. Na zijn bezoek daar, gaat hij naar het ziekenhuis in Cairo waar Marian zou liggen. Ook daar bekijkt hij alles goed om het daarna te kunnen verwerken in zijn verhaal.
Om verder te gaan met zijn verhaal moest hij, ondanks zijn vliegangst, doorvliegen naar Praag waar Felix heeft gewoond en gewerkt.
Daarna gaat hij naar Italië waar hij een gepensioneerde diplomaat ontmoet, Henriëtte Scholten. Hij ontmoet niet alleen haar daar, maar ook haar mooie nichtje Maaike, met wie hij daarna een week samen doorbrengt. Maaike is erg straight-to-the-point en maakt hem dan ook vaak aan het twijfelen over zijn verhaal en waarom hij het wil schrijven. Ze heeft namelijk ooit een boek van hem gelezen waar ze helemaal weg van was, maar dit verhaal vindt ze helemaal niks. De schrijver gaat nadenken over Felix Hoffman. Waarom heeft hij zo’n oude man gekozen? Misschien in gedachten naar zijn vader? De schrijver moet erachter komen en gaat terug naar Den Bosch waar zijn moeder woont. Daar zoekt hij tante Emmie op. Zij woonde vroeger bij hun in huis. Zij geeft hem een afscheidsbrief van zijn vader en hij zoekt nog wat spulletjes uit op zolder.
Als hij veel wijzer over zijn vader vertrekt hij als eindplaats naar Wenen, de plaats waar zijn vader zich van kant heeft gemaakt. Waarom hij die plaats bezoekt weet hij eigenlijk ook niet. Misschien omdat Maaike had gezegd dat Wenen een beter eindpunt was voor Felix. De schrijver gaat opzoek naar de kamer van zijn vader waar hij destijds zelfmoord pleegde. Hij vindt het allemaal maar griezelig op het te zien. Tijdens het dagdromen beseft de schrijver zich opeens iets. Hij heeft voor een oudere man (Felix) gekozen, in verlangen naar zijn vader die hij eigenlijk nooit goed heeft gekend.
Personages:
Het belangrijkste persoon is de schrijver. Ik vind hem helemaal niet goed beschreven! Af en toe zie je een gevoelen van hem staan maar ik kon me er niet in inleven. Daarom vond ik het boek ook saai worden. Over Felix weet je ook niet veel terwijl dat een belangrijk “persoon” is in het boek. Wel zie je veel staan over Maaike, maar die heeft er eigenlijk niks mee te maken. Zij is gewoon een bijpersoon. Ik had het leuker gevonden als de gevoelens meer zouden worden beschreven en het uiterlijk ook want daar wordt helemaal niks over verteld alleen wat de leeftijden zijn en dat van sommige personages al niet eens.
Thema:
Ik vind het thema verdriet omdat hij eigenlijk een boek probeert te schrijven in nagedachtenis voor zijn vader. Het boek is zeg maar een soort uitvlucht voor zijn gevoelens. Daarom gaat hij denk ik ook naar Wenen om meer te weten te komen over zijn vader, en als goede reden gaat hij er dan heen voor Felix Hoffman omdat hij daar dan eindigt.
Tijd:
Over de tijd wordt niet veel gezegd. Maar ik krijg zo’n indruk dat het gewoon in deze tijd is omdat er ook vliegtuigen zijn en naar mijn idee is dat allemaal erg normaal dus het moet wel in deze tijd zijn want vroeger was het buitengewoon als je vloog.
Plaats:
Er zitten enorm veel plaatsen in. Hij woont in Amsterdam maar zijn moeder in Den Bosch waar hij ook een tijdje overnacht. Hij gaat opreis naar Rome en Bettona in Italië, Khartoum en Cairo, Praag en Wenen. Eerst zou hij ook naar Parijs gaan maar daarvoor kwam Wenen in de plaats.
De plaatsen worden overigens wel goed beschreven want de gebouwen worden goed uitgelegd en in Khartoum bijvoorbeeld, daar wordt gezegd dat het leek op een oven en dat het er erg stonk. Zo krijg je wel een goed beeld van waar de schrijver is.
Titelverklaring:
De titel is Vertraagde roman, omdat de schrijver een roman aan het schrijven is. Maar omdat hij nog niks heeft opgeschreven is hij vertraagd.
Taalgebruik:
Het taalgebruik vond ik erg moeilijk. Ik had hoofdstukken die ik wel drie keer heb moeten lezen voordat ik er wat van begreep. Ik kwam er dan gewoon niet doorheen. Dat kwam vooral omdat de Winter schrijft met hele lange zinnen waar enorm veel komma’s in zitten. Ook zaten er wel woorden in die ik heb op moeten zoeken.
Mening:
Ik vond het een slecht boek omdat het ongelofelijk ingewikkeld was. Er zat geen logische volgorde in. Het verhaal begon in Wenen, maar het volgende hoofdstuk zat hij ineens in Italië. Na een tijdje lezen begon het me wel duidelijk te worden dat het allemaal kleine stukjes waren van zijn reis maar op het begin snapte ik dat niet. Als het een logische volgorde zou zijn geweest, had ik het waarschijnlijk leuker gevonden maar het onderwerp was ook wel saai. Niet zozeer het onderwerp maar alles erom heen wel. Ik vond het goed dat hij dacht aan zijn vader enzo maar al die reizen en onderzoeken werden saai beschreven.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
