Boekverslag Evert Hartman
Het onzichtbare licht
Heb je zin om een korte enquête in te vullen over jouw ergernissen op school? Meedoen kost een paar minuutjes van je tijd.
Geschreven door: | anoniem |
Datum ingestuurd: | 26 maart 2007 |
Taal: |  |
Woorden: | 1499 |
Opvragingen: | 398 (13 deze maand) |
Waardering: |
Titel: | Het onzichtbare licht |
Auteur: | |
Jaar van uitgave: | 1982 |
Aantal pagina's: | 193 |
Auteur: | |
Geslacht: | man |
Nationaliteit: | Nederlands |
Geboren: | 12 juli 1937 |
Overleden: | 07 april 1994 |
Informatie: | |
Populaire titels: |
|
| ... | |
  | |
| |
| |
| |
11. Het onzichtbare licht | |
| |
| |
| |
| |
... meer | |
Samenvatting
Leny komt uit school en ze heeft een lekke band. Ze neemt een kortere route naar huis. Ze komt langs een meertje dat de koetenplas heet. Als ze bij het meertje aankomt, voelt ze zich gedwongen om naar het water toe te gaan. Daar ziet ze een hand met een mes boven het water zweven. Ze snapt niet hoe het kan en verteld thuis wat ze gezien heeft. Daar geloven ze haar niet. Ze denken dat ze het gefantaseerd heeft, omdat ze het zo druk op school heeft.
Als Leny 's avonds in bed ligt, valt ze bijna in slaap maar is bijna gelijk weer klaarwakker. Ze ziet een man in haar kamer staan. Het is een vriendelijke man maar hij is gelijk ook weer weg. Ook dit vertelt ze weer aan haar ouders en weer geloven ze haar niet.
De volgende dag vertelt Leny de verschijning van de man aan haar vriendin Esther. Ze vindt het maar raar, zeker als Leny begint te vertellen over een straling die ze om mensen ziet, die aura heet. Esther moet dan echt lachen. Dat begrijpt Leny niet. Ze dacht dat iedereen een aura zag, maar dat was dus niet zo.
's Avonds gaan Leny en haar vader nog even bij een zieke koe kijken. Haar vader denkt dat het een longontsteking is, maar Leny ziet een aura met een spijker erin. Dat zegt ze tegen haar vader. Als de volgende dag de dierenarts is geweest, weet Leny bijna zeker dat ze gelijk heeft gehad.
's Nachts heeft ze een nachtmerrie. Ze droomt dat Marco, haar broertje van de maaimachine valt en tussen de messen belandt. De dagen erna heeft ze steeds een angstgevoel dat er iets ernstigs gaat gebeuren. Ze praat er weer met Esther over maar deze kan haar echt niet geloven.
Als ze thuis komt hoort ze dat haar ouders over haar praten en over tante Thea, die in een inrichting zit. Tante Thea hoorde ook allemaal stemmen in haar hoofd en zag dingen die er niet waren. Leny besluit om niets meer tegen haar ouders te zeggen over haar problemen, omdat ze haar toch niet geloven.
De volgende dag ziet ze bij meneer Altena, een leraar bij haar op school, een aura met rode en blauwe vlekken erin. Dan weet ze dat hij iets aan zijn maag mankeert. Naderhand vertelt Esthers moeder dat meneer Altena met een maagzweer opgenomen is in het ziekenhuis.
Een dag later heeft ze een stekende pijn in haar knie, meteen daarna is het weer weg. Als ze thuiskomt, blijkt dat Marco een ongeluk heeft gehad. Hij heeft iets aan zijn knie en zijn arm. Het is gebeurd op hetzelfde tijdstip als Leny de steek in haar knie heeft gekregen.
's Avonds ziet ze bij Esthers vader, die op bezoek is, een aura met paars erin. Dit is het teken dat hij iets aan zijn hoofd heeft.
De volgend nacht droomt Leny dat Esther verongelukt. Dit verzwijgt ze.
Op school praat ze met haar klassenleraar, Galenkamp, over haar dromen. Die gelooft haar en hier is Leny erg blij mee. Misschien kan hij haar wel helpen.
Die avond praat Leny ook nog met haar ouders en broertjes over haar helderziendheid. Haar broertjes vinden het allemaal erg interessant.
De vader van Ester is overspannen en Esthers ouders gaan een paar dagen weg. Esther komt bij Leny logeren. Ze heeft een gouden tientje gevonden en zodra Leny dat vast heeft ziet ze een soort filmpje, een visioen. Als Leny en Esther hiermee naar hun klassenleraar gaan adviseert deze dat Leny eens moet gaan praten met iemand die ervaring heeft met helderziendheid. Haar ouders geloven haar nog steeds niet.
Dan horen ze dat Esthers vader verdwenen is. De politie wil een foto van hem hebben. Als Leny deze foto in handen krijgt, krijgt ze een visioen. Ze ziet caravans, tenten, gras met witte strepen en een paaltje met 128 erop. Dit blijkt de plaats te zijn waar Esthers vader teruggevonden wordt. Haar vader wil niet geloven dat de beschrijving van Leny klopte en geen toeval is.
Meneer van Galenkamp heeft een afspraak gemaakt bij een helderziende zodat het voor Leny gemakkelijk wordt alles te begrijpen.
Als Leny later in de krant kijkt ziet ze een man die ze herkent uit het filmpje van dat gouden tientje. Nu gelooft haar moeder haar wel. Hij zou meneer Geldermans heten. Naderhand blijkt het hele dorp op de hoogte te zijn van Geldermans en het gouden tientje doordat Huib, haar broer, het per ongeluk verteld heeft.
Leny gaat met Esther en meneer Galenkamp naar een helderziende. Na een korte uitleg snappen ze meer van de problemen van Leny. Haar ouders zijn boos dat ze er naar toe zijn gegaan. De dominee die bij Esther thuis was geweest heeft aangeraden toch maar geen contact meer met Leny te hebben voorlopig. De ouders van Esther zijn erg gelovig en geloven de dominee. Leny voelt zich diep ongelukkig. Esther laat echter Leny niet in de steek.
's Avonds in bed hoort ze ineens een stem in haar hoofd. De stem vertelt dat ze Stella heet en dat ze een geest is. Dit is het gevolg van het bezoek aan de helderziende.
De volgende dagen wordt Esther steeds lastig gevallen over de zaak Geldermans, op school, in de kerk, er komt zelfs een journalist langs. Ze weten zich er geen raad mee en gaan samen ook maar eens met de dominee praten maar hier worden ze niet veel wijzer van. De dominee begrijpt er helemaal niets van.
Als ze thuis komen is Marco weg. Ze gaan zoeken en vinden hem uiteindelijk bij de koetenplas. Marco is er dan overtuigd van dat Leny wist waar hij was. Hij wilde haar uitproberen. Ditmaal Had Leny geen visioenen gehad.
Leny’s vader is nu ook overtuigd van Leny’s gaven en ze moet er mee leren om gaan. Ze zal het moeten leren accepteren. Leny en Esther besluiten na een serieus gesprek voor altijd vrienden te blijven.
Personages
Leny: Zij is de hoofdpersoon in het verhaal. Zij komt erachter dat zij anders is dan andere, zij ziet bijvoorbeeld aura’s om mensen en ze krijgt visioenen.
Christien: Zij is de moeder van Leny. Zij probeert Leny te geloven maar vind het probleem van haar dochter toch wel erg lastig en weet er soms dus ook geen raad mee.
Cor: Hij is de vader van Leny. Hij gelooft de verhalen van Leny niet en denkt dat ze alles verzint.
Esther: Zij is de beste vriendin van Leny. In het begin van het verhaal gelooft ze de verhalen die Leny haar vertelt niet. Later in het verhaal probeert ook zij het te begrijpen en dat gaat al wel een stuk beter.
Huib: Hij is de broer van Leny.
Richard en Marco: Zij zijn de jongere broertjes van Leny
Oom Harreld: Hij is de oom van Leny en is heel bijgelovig. Als Leny hem dan ook haar verhalen vertelt gelooft hij haar ook meteen.
Meneer Geldermans: Hij is de leraar van Leny en als hij erachter komt dat het niet goed met Leny gaat en erachter komt wat er met haar aan de hand is, probeert hij haar te helpen.
Meneer Bijlevelt: Hij weet een heleboel meer over Leny’s toestand en helpt haar daar dan ook goed mee omgaan.
Tijd en plaatsbepaling
Het verhaal speelt zich af in het heden. De plaats waar het verhaal zich afspeelt verschilt nog wel eens. Soms speelt het verhaal zich af bij haar huis, soms weer op school of soms op een heel andere plek (bijvoorbeeld in de kerk).
Genre
Fantasie en spannend
Auteur
Evert Hartman werd geboren op 12 juli 1937 in Dedemsvaart en bleef daar tot zijn tiende wonen. Het gezin verhuisde naar Kampen. Daar ging hij studeren aan de HBS. Na zijn eindexamen moest hij in militaire dienst. Daarna ging hij in Utrecht sociale geografie studeren. Al tijdens zijn studie werd hij leraar aardrijkskunde in Hoogeveen. De leerlingen waren voor hem aardige proefkonijnen. Hij las stukken in de klas voor om te zien hoe de reacties waren. Soms stopt hij het karakter van leerlingen of leraren in zijn boek. Zijn eerste drie boeken waren voor volwassenen bestemd. Het vierde boek, Oorlog zonder vrienden, werd een jeugdboek. Het had zo'n succes, dat hij vanaf dat moment zijn onderwerp en zijn stijl veranderde en alleen nog maar jeugdboeken ging schrijven. Hij kwam onmiddellijk volop in de belangstelling te staan. Dat had vooral te maken met het onderwerp van het boek. Hartman schreef namelijk een verhaal over een veertienjarige jongen in de Tweede Wereldoorlog die de zoon is van een NSB'er. Hij wou de lezer boeien. Daarom maakt hij zijn boeken spannend en stop hij er een flinke portie actie in. Een gouden of zilveren griffel heeft Evert Hartman nooit gekregen. Voor Oorlog zonder vrienden kreeg hij wel de Europese jeugdboekenprijs voor het meest actuele jeugdboek. Verder kreeg hij een eervolle vermelding bij de toekenning van de prijs van de Nederlandse kinderjury voor Het bedreigde land en De droom in de woestijn. Na het verschijnen van zijn laatste boek, de vloek van Polyphemos: de avonturen van Odysseus, overleed Evert Hartman op 7 april 1994.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het ons dan weten.
© Scholieren.com 2009