Boekverslag Max Pam

Geschreven door:	Loedertje
Datum ingestuurd:	27 september 2007
Taal:
Woorden:	900
Bekeken:	1657 keer (6 deze maand)
Waardering:	Currently 2.25/5 1 2 3 4 5 2.3/5 (8 stemmen)
Deel op:

Titel:	Het ravijn
Auteur:	Max Pam
Jaar van uitgave:	2003
Aantal pagina's:	191
Moeilijkheidsgraad:	havo/vwo
Thema:	Ernstige ziekte, Angst voor de dood

Auteur:	Max Pam
Geslacht:	man
Nationaliteit:	Nederlands
Populaire titels:	2003Het ravijn (1) 1997De herenclub (0)

Naam:
Klas/niveau:
E-mail:
Bericht:
Bestemd voor	Iedereen Scholieren.com redactie
Geheime code:

1 Samenvatting

Op tweeënvijftig jarige leeftijd krijgt de hoofdpersoon en tevens auteur Max Pam een hersenbloeding. Als zijn vrouw hem ontdekt, wordt hij meteen afgevoerd naar het ziekenhuis. Zijn hele linker helft is verlamd en behalve motorische stoornissen zijn er ook een paar kleine psychische dingen veranderd. In het ziekenhuis komt hij langzaam bij en opent er zich een nieuwe wereld voor hem. De wereld van het afhankelijk zijn. Max gaat zich steeds meer een wrak voelen, een wrak van tweeënvijftig dat misschien wel in een verzorgingstehuis moet. Dan komt er nog bij dat zijn jongere vrouw van begin dertig een vader heeft die op sterven ligt. In normale situatie had hij zijn vrouw wel gesteund, maar op de een of andere manier kan hij haar geen troost bieden. Terwijl het slechter gaat met zijn schoonvader gaat het langzaamaan steeds beter met de hoofdpersoon. Dankzij veel doorzettingsvermogen, netjes en beleefd gedragen bij de verpleging en het kennen van de juiste mensen komt Max en steeds meer bovenop. Het begin bij kleine dingetjes als een rondje draaien met zijn verlamde hand, die door oefening dus steeds meer wordt aangespoord om goed te gaan functioneren. Na een tijd wordt Max uit het ziekenhuis ontslagen en gaat een revalidatie kliniek in. Daar begint voor hem zelfs weer het lopen, voetje voor voetje. Ook gaat hij opnieuw leren fietsen. Hoewel het steeds beter met hem gaat, is toch zijn linkerhelft nog altijd een beetje laat. Het zal ook nooit meer zijn zoals hij had. Na verloop van tijd wordt hij tot zijn teleurstelling, hij had nog veel meer willen oefenen, ontslagen uit de revalidatie kliniek. Nog meer slecht nieuws treft Max en zijn vrouw, zijn schoonvader heeft het niet overleefd en wordt snel begraven. Toch komen ze er samen bovenop. Boven de situatie van de overleden (schoon)vader en het toch deels veranderde karakter van Max. Aan het eind van het boek kan Max in feite alles weer, zelfs auto rijden. Toch zal zijn linkerhelft hem niet altijd alles toestaan op de momenten dat hij dat wilt.

2 Tijd
Het tijdsverloop is niet gewoon, maar wel goed volgbaar. De schrijver vertelt over een gebeurtenis die hem een tijd geleden is overkomen en als hij over die gebeurtenis vertelt gebeurt het nog best vaak dat hij in die tijd terugdacht/terugblikte naar een nog vroegere periode. Toch is de opbouw wel in goede volgorde. Het begint bij de hersenbloeding en gaat door tot zijn (bijna volledige) herstel.

3 Perspectief
Het perspectief ligt in dit verhaal honderd procent bij de hoofdpersoon Max. Het wordt ook alleen vanuit zijn standpunt beschreven, omdat je bij een zelf meegemaakt verhaal niet de gevoelens van anderen op papier kan zetten. Dit is natuurlijk wel mogelijk, maar het verhaal gaat om hem en niet/minder om hen.

4 Personages
Het belangrijkste personage is de hoofdpersoon en schrijver: Max Pam. Max is een man van tweeënvijftig met een klein zoontje en een vrouw van begin dertig. Max is een goede vriend van Harry Mulisch en Donner. Max’ passie is columns schrijven voor kranten en hij is zelfs een grootmeester in schaken.

5 Ruimte
De auteur had het niet voor het kiezen als het gaat over welke omgeving/sfeer het verhaal zich afspeelt. Het is zijn eigen verhaal, hij gebruikt dus zijn eigen omgeving/sfeer etc. In het ziekenhuis en het revalidatie centrum, vooral op die plekken speelt het zich af.

6 Spanning
Spanning vind ik niet echt in het boek zitten, wel heerst aan het begin de vraag of hij er wel boven op komt, en zo ja hoelang dit gaat duren.

7 Stijl
Ik vond het verhaal in een leuke stijl geschreven, vooral door de stukjes tussen door waarin hij iets vertelt over zijn jeugd, schaken en vrienden (als Mulisch en Donner).

8 Genre
Ik reken dit boek tot een autobiografie. Het is dan wel niet heel zijn levensloop, maar wel een belangrijk element uit zijn leven. Er wordt ook wel het een en ander uit zijn kindertijd en jeugd verteld, dingen die leuk zijn of van belang.

9 Thema en motieven
Het thema van dit verhaal is moeilijk te zeggen, maar het gaat om het revalideren van de hoofdpersoon Max Pam. Na een hersenbloeding kijkt hij heel anders tegen andere mensen en vooral invalide mensen aan. Het is moeilijk te oordelen wat ik hiervan vindt, ik kan het mezelf moeilijk voorstellen hoe ik in zo’n situatie zou doen. Wel vond ik het een lastig thema, hij denkt totaal anders over medische verzorgen en over de dood.

10 Titelverklaring
Het ravijn slaat eigenlijk op de hersenbloeding van Max. Hij is in één klap ontzettend naar beneden gevallen als je het hebt over motoriek e.d. Net als in een ravijn ben je in een paar tellen tot het dieptepunt gekomen en kost het je heel veel kracht en doorzettingsvermogen om uit zo’n situatie omhoog te ‘klimmen’.

11 Vergelijking
De overeenkomsten met andere boeken die ik heb gelezen is dat het weer een medisch thema is en het uit de ikvorm wordt beschreven omdat het over de schrijver zelf gaat. Dit was ook zo bij het boek ‘Komt een vrouw bij de dokter’ van Kluun. Kluun en Pam hebben allebei wel een zelfde manier van schrijven en publiceren. Allebei beginnen ze een hoofdstuk met een citaat van een andere schrijver/filosoof of geleerde. Wat het verschil is met Kluun is dat het nu niet gaat over de vrouw van de schrijver maar over de schrijver zelf. Ook is Pam nou niet zo erg als dat Kluun het hele boek door doet: elke week met een andere vrouw vreemdgaan.