Boekverslag Dirk Bracke

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	763
Opvragingen:	1

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (9 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Dirk Bracke

• 'God wil het!' (1)

  2003

• Als de olifanten vechten (8)

  2002

• Black (3)

  2006

• Blauw is bitter (25)

  1994

• Buitenbeen (1)

  2006

• De sjoekel (0)

  1998

• De sjoekel 2.0 (0)

  2000

• Een lege brug (13)

  1997

• Een vlieg op de muur (10)

  1995

• Henna op je huid (11)

  2005

• Het engelenhuis (6)

  2003

• Het uur nul (20)

  1996

• Over Tijd (1)

  2007

• Overleven in de tros (2)

  2001

• Steen (1)

  1993

• Stille lippen (8)

  1999

• Straks doet het geen pijn meer (16)

  2001

• Vuurmeisje / Steen (2)

  1993

• Zij en haar (10)

  2004

Opdracht: brief naar de auteur

Dag Meneer Bracke,

Ik schrijf u deze brief opdat u zou weten wat pubers, zoals ik, van uw boek Henna op je huid vinden.

Met Henna op je huid heeft u een roman geschreven die erg aangrijpend is. Hoewel het een jeugdboek is, ben ik ervan overtuigd dat zelfs volwassenen van dit boek genieten. Het verhaal greep me niet alleen aan, maar confronteerde me met de werkelijkheid. Wij, Westerse jongeren, vinden racisme vanzelfsprekend, "moslims zijn uitschot",denken we vaak. Door dit boek heb ik ingezien dat dit helemaal niet zo is, Touria bijvoorbeeld is net zoals ik, een pubermeisje met gevoelens en verlangens.

Al vanaf het begin van het verhaal wordt de spanning opgebouwd. Dat Karim 's nachts achtervolgd wordt en in elkaar wordt geslagen, roept allerlei vragen op. Wie heeft dit gedaan en waarom?. Van deze mysterieuze sfeer hou ik wel. En ook gedurende de rest van het verhaal blijft die sfeer hangen, niemand weet wat er is gebeurt. En ook wij hebben er heel lang het raden naar. Tot Karim op het einde van het verhaal vertelt tegen zijn zus dat Illyas en Thomas het gedaan hebben omdat ze hem hadden gezien met een jongen.

Doordat het verhaal zich afspeelt in onze tijd en ze dezelfde interesses hebben als wij (Shoppen in Zara & Mexx, naar Q-music luisteren, naar Kanaal 2, VT4 kijken...) leefde ik nog meer mee met het verhaal.

Er wordt niet enkel verteld over hoe Touria, Habib, Karim...met elkaar, hun vrienden, hun ouders omgaan en wat ze meemaken, maar we komen ook dingen te weten over het bidden, hun kledij, hun rituelen en hoe zij omgaan met racisme.
Bv. wanneer 2 volwassen vrouwen over de moslimmeisjes Touria & Hanane zeggen dat ze fanatiek zijn en dat ze op een dag de tram zullen opblazen, antwoordt Touria sarcastisch: "Ja,maar niet vandaag, niet nadat ik mijn engelse werkwoorden heb gestudeerd."
Wat ik heel moedig van haar vind, want volgens mij moet het heel zwaar zijn om al deze roddels te moeten aanhoren terwijl mensen je niet eens kennen.
Ook het verschil dat wordt gemaakt tussen zonen en dochters in een gezin kon ik niet begrijpen. Bv. wanneer Touria op tijd moest thuis zijn voor het avondeten en Habib gerust nog met zijn vriendin ergens mocht uithangen, Habib mag roken en Touria zou serieus geslagen worden moest ze dit doen, Touria mag geen relatie hebben met Seppe omdat hij blank is en dan als slet wordt gezien terwijl Habib gerust een blanke vriendin mag hebben.. Ik vind het goed dat zulke dingen aangehaald worden in het verhaal, want we zouden veel meer respect moeten opbrengen voor moslimmeisjes ,zij hebben immers geen makkelijk leven.

Hoe verder ik las in het boek, hoe meer ik begon na te denken over mijn racistisch gedrag, want misschien zou ik ook net als de oude man die naast het pleintje woont, bevooroordeeld zijn wanneer er moslimjongens voetballen op het plein dan wanneer Westerse jongens er een balletje trappen.

Ik besef nu ook dat we niet enkel slechte dingen moeten zeggen over hun cultuur, want zoals in elke cultuur zijn er goede en slechte rituelen en gedachten. We moeten ze niet fanatiek noemen, enkel "anders". Bv. Wanneer Farouk op het plein verteld dat hij Naïma eerst heeft ontmaagd en daarna gedumpt, waardoor het meisje nu enkel als speeltje wordt gezien voor de moslimjongens. Hiervoor kan ik echt geen respect opbrengen, het is verschrikkelijk hoe de meisjes gebruikt worden. Maar er zijn ook dingen die we wel kunnen appreciëren van hen. Bv. Wanneer Karim Illyas vermoord,nadat hij Touria heeft misbruikt zodat Touria toch een goede echtgenote kan worden en als een behoorlijke vrouw wordt gezien i.p.v. als een slet. Iemand vermoorden is natuurlijk helemaal niet goed, maar het toont wel aan ,hoe streng ze ook zijn voor hun zus, dat de broers ontzettend veel over hebben voor hun zus en dat vind ik heel mooi.

Er zit heel veel variatie in het boek, wat het zo leuk maakt om te lezen. Er zit angst (Als Touria in een rokje over straat loopt, is ze bang om gezien te worden door iemand van haar familie of vrienden),Woede (Als Karim verteld tegen zijn vader dat hij homo is, wordt zijn vader woedend en zegt dat hij zou gestraft worden door Allah), Verdriet (Als Touria beseft dat Illyas haar heeft gebruikt),Plezier (Ze gaat voor het eerst shoppen met vrienden),romantiek(Ze is verliefd op Seppe), Onwetendheid (Wanneer Touria en Illyas tegengehouden worden door de politie beseft Touria niet dat ze in een auto zit met drugs),Vriendschap...Dat is goed want afwisseling doet wel eens deugd!

In één woord:Prachtig!

Eveline