Boekverslag Jeroen Brouwers

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem [meer]
Niveau:	5HAVO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	728
Opvragingen:	0

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 1 uit 5 (2 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Jeroen Brouwers

• Anais, Anais (0)

  1991

• Bezonken rood (31)

  1981

• Datumloze dagen (1)

  2007

• De zondvloed (0)

  1988

• Geheime kamers (10)

  2000

• Het verzonkene (2)

  1979

• Joris Ockeloen en het wachten (1)

  1967

• Winterlicht (2)

  1984

• Zomervlucht (2)

  1990

• Zonsopgangen boven zee (0)

  1977

Titelbeschrijving:
Titel: Bezonken rood
Auteur: Jeroen Brouwers
Uitgever: Wolters-Noordhof bv Groningen
Aantal blz.: 129
Aantal hoofdstukken: er zijn niet echt hoofdstukken.

Motivatie:
Ik ben in dit begonnen nadat Johanna er haar boekbespreking over had gehouden. Over dit onderwerp hoor je niet zo vaak waardoor ik het leuk vond om er eens iets over te lezen.

Korte weergave van de inhoud:
Jeroen hoort dat zijn moeder is overleden. Hij heeft haar, nadat hij naar een kostschool moest, niet meer gezien. Hij houdt niet van zijn moeder. Hij wil namelijk een ‘hele’ moeder eentje die niet zo kappot is gemaakt. Hij denkt weer terug aan de tijd dat hij als vijfjarige jongen in een vrouwenjappenkamp zat met zijn moeder, zusje en grootmoeder. Als jongetje vond hij het allemaal lachwekkend maar nu schaamt hij zich ervoor dat hij er zo makkelijk over heeft gedacht en vind het vreemd dat er nu mensen uit zulke kampen nog kunnen zeggen dat ze er ook veel hebben kunnen lachen. Hij ziet daar vele vrouwen sterven en mishandeld worden. Daar houd hij een heel trauma aan over. Hij heeft een soort haat tegen vrouwen omdat hij denkt dat ze alleen maar van hem op wrede en meestal bloedige manier worden weggenomen. Daarom wil hij ook niet bij de geboorte zijn van zijn dochter. In het kamp lijden ze erge honger en moeten ze elke dag op appél komen. Ze worden, als er iets in Japan is gebeurd, op erge manier gestraft. Daardoor sterven veel (oudere) vrouwen. Zijn moeder wordt ook vaak mishandeld.
Hij heeft nu nog steeds erge angstaanvallen. Dat heeft hij aan het kamp overgehouden, hij heeft alles nog steeds niet goed verwerkt.
Op latere leeftijd heeft hij een vrouw ontmoet, Lisa. Hij denkt vaak aan die tijd terug. Hij houdt, voor zo ver hij dat kan, nog steeds van haar ook al is hij getrouwd.

Eigen mening:
Ik vond het een heel mooi boek. Ik vond het heel interessant om hier over te lezen. Hij schrijft op een boeiende manier zodat je door blijft lezen. Wel vond ik het jammer dat het soms een beetje seksistisch was. Ik vond het niet heel moeilijk om het boek te begrijpen maar je moest wel goed je aandacht erbij houden. Ik vond het heel apart om te lezen hoe hij over vrouwen en andere dingen denkt. Ook dat hij in dit boek gewoon zegt dat hij een andere vrouw leuk vind terwijl dit volgens mij een autobiografie is en zijn vrouw het dus ook kan lezen. Dan vraag ik mij af hoe het met hun huwelijk is gesteld. En ik denk dat hij zichzelf nog niet helemaal heeft gevonden.

Titelverklaring:
Bezonken betekent weldoordacht oordeel. De kleur van de vlag van Japan is rood. Maar ook het bloed van vele vrouwen is rood. En hij heeft over allebei een oordeel waar hij dagelijks mee wordt geconfronteerd.

Thema:
Er zijn meerdere thema’s. Een onverwerkte kamptijd. Haat voor vrouwen. Dood.

Recensies:
Wim Sanders, Het Parool. Een boek dat de lezer op geen enkele manier onberoerd kan laten”.

Wim Vogel: “ Het is een eenzaamste, gruwelijkste, het beklemmendste, het mooiste boek sinds jaren”. Behalve de inhoud prijst Vogel ook de zorgvuldige compositie en stijl. “ Prachtig van taal, rijk aan beelden, van een dwingende geladenheid, een telkens herhaalde bezweringsformule.”

Wam van Moor: “ Een heel mooi en overtuigend, rijk, en ja zelfs verpletterend boek. Sommigen zullen Brouwers voor egoïstisch, egocentrische of klagerig houden, maar hij doet hier wat hij zich als schrijver ten doel heeft gesteld: schrijven over wat hem bezighoudt, dwarszit of meevalt.”

Ab Visser: “Hij beschrijft zeer plastische het brute en sadistische optreden van de slaande, schoppende, schietende en schreeuwende Japanse bewakers en alleen daarom reeds is het goed dat Bezonken rood verschenen is, omdat het ons –zij het aan de late kant- een duidelijk zicht op de toestand geeft, heel wat beter dan b.v. de boeken van Mischa de Vreede of Elizabeth Keesing dat doen.”

Fred Lanzing (ex-gevangene in het jappenkamp): “ Jeroen wat je daarover schrijft is echt onzin en niet zozeer bezonken of verzonken, maar vooral verzonnen.”
Maar er zijn ook anderen, die ook in het kamp hebben gezeten, die Brouwers beschrijving wel vonden kloppen.

NRC Handelsblad, Kousbroek: “Het is allemaal mooischrijverij, gesnoef, vleierij, grote woorden en vals pathos. Werkelijk, er staat geen simpele, oprechte uitspraak in het hele boek, dat doet denken aan iemand die er telkens weer in slaagt je niet recht in de ogen te zien. Nee, die Brouwers deugt niet.”