Geschreven door:	Amber [meer]
Datum ingestuurd:	15 februari 2007
Niveau:	3 vmbo
Taal:
Woorden:	1521
Opvragingen:	225 (1 deze maand)
Waardering:	Currently 2.00/5 1 2 3 4 5 2.0/5 (4 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

Algemene gegevens

Het boek: “De guillotine” is geschreven door Simone van de Vlugt.
“De guillotine” is een geschiedenis boek, net zoals de meeste boeken van Simone van der Vlucht, de meeste mensen zeggen dat Simone van de Vlugt een tweede Thea Beckman is.

Druk is: Drukkerij Haasbeek b.v., Alphen aan de Rijn en dit is de vierde druk, 2005.

Samenvatting

Als Sandrine en Julie, haar kamermeisje, vast komen te zitten in een opstand verandert hun leven helemaal.
Het leven van de dorpelingen is namelijk niet goed en daarom zijn ze tegen de aristocraten want hun hebben het wel goed.
Als ze in de winter naar hun “vakantie huis” gaan, ontmoet Sandrine Nicolas. Hij vertelt haar over zijn eenvoudige leven en Sandrine krijgt medelijden met hem. De volgende dag gaat ze te paard naar hem toe en neemt broden mee voor hem en zijn familie. Maar als ze naar binnen gaat zit alleen zijn vader op een stoel, en als ze de broden neerlegt probeert hij haar te wurgen.
Sandrine komt los omdat Nicolas binnen komt en hij vraagt haar om zijn vader niet te verraden want dan wordt hij vermoord, zijn moeder was al dood, en dan zou hij niemand meer hebben.
Haar nek zat vol blauwe plekken, dus ze moest aan haar vader uitleggen wie dat gedaan heeft.
Ze gaf de zwervers de Schuld om de vader van Nicolas te beschermen.

Op een dag moet ze gauw vluchten want heel het dorp komt eraan en schreeuwen dat ze meer brood willen. De familie Billancourt gaat dan weer naar hun gewone huis toe.
Daar is het echter ook niet veilig, want als ze aan tafel zitten horen ze allemaal rare geluiden en trommelgeroffel. Sandrine ziet dat in alle andere huizen de aristocraten op karren worden gegooid en worden weggevoerd.
Ze moeten dus vluchten, Sandrine wordt door Julie meegetrokken zodat ze zich op een geheime plek onder de vloer kan verstoppen. Er is daar alleen maar plek voor één persoon.
Julie stopt Sandrine er in en gaat zelf weer terug. Sandrine hoort haar vader, die luid protesteert, wordt weggesleept en daarna hoort ze haar moeder en zus, gillend, die ook worden weggesleept.
Als de kust veilig is gaat ze naar een familie waar ze heen moest van Julie. Sandrine hoort dat haar ouders, zus en haar kamermeisje, Julie, op de guillotine zijn belandt, ze zijn dus onthoofd. Daar schrok ze heel erg van en ze denkt ook veel terug aan hen.

Bij de familie Lambertin leeft ze niet meer het luxe leventje dat ze eerst leefde, ze moet allemaal huishoudelijke taken doen, en dan moet ze ook nog oude kleren aan anders zou het teveel opvallen. Op een dag komt ze Nicolas weer tegen, ze trekken veel op en worden meer dan alleen vrienden. Maar als Nicolas ontdekt dat hij op dé lijst staat moet hij vluchten, Phillip, een vriend van hem en waar Sandrine logeert, zorgt voor valse papieren en voor een wagen waarop allemaal afval ligt. Zo kan hij de stad uit.
Maar Sandrine wil ook mee, en Nicolas verstopt haar onderin de wagen met het afval.
In het begin gaat alles goed, maar dan bedenken de bewakers zich en willen weten of er iets onder het afval ligt. Dan ontdekken ze Sandrine. Nicolas en Sandrine worden direct naar de gevangenis gebracht.

Elke dag worden er in de gevangenis mensen op gehaald voor de guillotine. Dan, als ze er al wat langer zitten, wordt Sandrine opgehaald en ze neemt afscheidt van Nicolas.
Als ze met de kar in het dorp zijn is er een grote opstand waar de kar niet doorheen kan, de gevangenen worden geboeid en bij de hand mee genomen naar de guillotine. Een bewaker neemt Sandrine mee, maar ze gaan de andere kant op! Het blijkt Phillip te zijn, en hij brengt haar in veiligheid. Sandrine denkt aan Nicolas, ze hadden afgesproken dat als ze dood waren ze elkaar weer in Poissy zouden terug vinden, daar woonde Nicolas. Ze zouden dan hun eigen boerderijtje beginnen. Dus toen Phillip haar vroeg waar ze heen wilde zij ze dat ze naar Poissy wilde en daar gingen ze heen.

Als Nicolas wil gaan slapen, ziet hij dat er op zijn bed een bewakerspak ligt, met een briefje waar een straat naam op staat en met een sleutel erbij. er was ook een gevangene ontsnapt met een bewaker, dus Nicolas wist dat dit het werk was van Phillip.
Hij trok het pak aan en vluchtte naar het adres, daar lag een vals persoonsbewijs en hij ging net als Sandrine naar Poissy, waar ze in hun dood hadden afgesproken.
Ze waren alleen niet dood
Sandrine wist er alleen niks van, maar Nicolas wist dat ze in Poissy elkaar weer zouden zien…

Begin- en eindzin van het boek

“Het rumoer is vlakbij.”

“Hij tikt met de leidsels op de kont van het schonkige paard en de kar zet zich in beweging.”

De eerste zin is zeer belangrijk voor het verhaal, dat komt omdat ze in de koets door het dorp heen rijden waar er een opstand is. Het verhaal gaat over de revolutie en deze zin is het begin ervan.

De laatste zin heeft een soort betekenis en is daarom ook een belangrijke zin. Doordat je de laatste zin leest weet je dat alles weer goed komt, dat ze weer bij elkaar komen.

Deze twee zinnen zijn dus belangrijk voor het verhaal. Met deze zinnen laten ze zien hoe het begint, en hoe het eindigt.

Tekstfragment

‘Mademoiselle Sandrine! Kom vlug!’ Julie komt binnen, bleek en met grote ogen
‘Wat is er? Wat is er allemaal?’ Sandrine laat zich door Julie meetrekken. In de hal staan haar ouders en zus bijeen. Haar moeder wringt haar handen. Ze komt naar Sandrine toe en trekt haar tegen zich aan.
‘Laat me los, maman, ik ben geen klein kind! Wat is er aan de hand?’ vraagt Sandrine dringend.
‘Ze komen ons halen,’fluisterend haar moeder. Sandrine kijkt naar Jules.
‘Het is waar mademoiselle,’ zegt Jules beverig
…
‘Snel, mademoiselle. U maakt geen enkele kans als u nu de tuin inrent,’ zegt Julie zacht. ‘Niet bang zijn, dat luik zit op een heel ongebruikelijke plaats. Niemand zal u vinden.’

In dit stukje overleeft alleen Sandrine de binnenval van de burgers, omdat zij verborgen zit onder de vloer. Ik vind het ook een heel spannend stukje want wat zal er gebeuren met Julie (haar kamermeisje), haar ouders en haar zus. En stel dat Sandrine toch gevonden wordt.
De rede waarom ik dit stukje gekozen heb is dat als je erbij nadenkt, zou dit allemaal echt gebeurd kunnen zijn, dat maakt dit tot een bijzonder, spannend en meelevend fragment.

Eigen mening

Ik vind dit een heel mooi verhaal en ook spannend geschreven. De romantiek die erin zit past er ook bij en maakt het boek helemaal perfect.
Ik vind Simone van der Vlucht een heel goede schrijfster, en vooral als ze verhalen schrijft wat zich in de geschiedenis afspeelt.
In dit boek zit ik er helemaal in en leef ik ook helemaal mee, en dat betekent dus dat het me interesseert.
Het is gewoon een heel leuk, goed en spannend boek.
Simone van der Vlucht kan ook heel spannend schrijven en ze kan alles ook goed omschrijven, want er worden voorwerpen gebruikt die ik helemaal niet ken, en dat wordt door het verhaal heen omschreven.
Door dit boek heb ik ook weer wat geleerd over de Renaissance, en door zo een boek te lezen is het veel makkelijker om te leren, als je geschiedenis hebt.
Verder vind ik dit een echte aanrader, iedereen zou het gewoon een keer moeten lezen.

Verwerkingsopdracht
Het andere einde van “De guillotine”

Toen Sandrine op de kar zat en werd weggevoerd dacht ze aan haar goede tijd, die nu achter haar ligt. Ze dacht aan haar ouders en haar lieve zus, en natuurlijk aan Julie die haar leven voor haar had opgeofferd. Ze dacht aan de lieve Familie Lambertin hoe goed ze haar hadden opgevangen, alles voor haar gedaan.
Maar toch heeft ze het verpest nu zit ze op dé kar, dé kar naar de dood, dé kar waarna haar leven zal beëindigen. ‘Hoe zou het nu met Nicolas zijn?’ Zei Sandrine tegen haar zelf, ‘wanneer zal hij opgehaald worden?’
Ze zocht naar een antwoord maar kon het niet vinden. Maar wat maakt het uit, ze zal nooit het antwoord te weten komen.
De laatste worden: “Poissy”, daar zullen we elkaar wederzien. Daar zullen we gelukkig zijn met zijn tweeën en ons boerderijtje. Sandrine verlangt er naar, maar niet naar de dood. Al de mensen die zullen juichen dat Sandrine vermoordt wordt, ‘weg met de aristocraten! Weg met de verraders!’ Maar op een dag, dat wist Sandrine zeker, zullen hun er niet bij zijn. Op een dag worden of zijzelf gepakt of hun liefwaardige. ‘Lang leve de revolutie!’, of toch weer niet.
‘Het is goed dat iedereen zelfstandig is geworden’, dacht Sandrine, ‘maar het is nu wel erg uit de hand gelopen!’
Opeens werd Sandrine ruw aan haar arm gerukt. Ze was er.

Sandrine liep de stappen die haar ouders, haar zus, Julie en nog vele anderen hadden gelopen.
‘Dit was het dan’, zegt Sandrine tegen zichzelf. Ze legde haar hoofd neer, ze keek naar de grote menigte die om haar heen stond te juichen en te schreeuwen, te lachen of gewoon te kijken. Ze keek naar de grond, ze keek naar de grond…
“KLAK”