Boekverslag Katrien Vervaele

Info over dit verslag

Geschreven door:	iemand [meer]
Niveau:	2VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	506
Opvragingen:	1

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 2 uit 5 (2 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Katrien Vervaele

• De koningsproef (1)

  2002

• Geen weg terug (2)

  1998

• Het zonnewiel (0)

  2003

• In het teken van de maan (4)

  1996

• Inkt (2)

  2000

• La bague (1)

  1995

• Zand in het bed (1)

  1995

2. Samenvatting

Hildi, een meisje van ongeveer 14 jaar woonde in een klein dorpje omgeven door bos en een paar andere kleine huisjes. Bij elke vollemaan gaven zij en haar dorpelingen een feest om de goden te eren en om ze om een bepaalde gunst te vragen. Voor de oogst bijvoorbeeld. Maar deze zomer was de oogst mislukt. Sinds het oogstfeest had Hildi vreemde dromen. Ze lag bijv. in een glazen kist en kon er niet uit (zij wist echter niet wat glas was dus beschreef ze het als iets glads wat geen ijs kon wezen). De ene ramp naar de andere kwam opzetten. Een paard stierf (een paard was in die tijd erg belangrijk). Er kwam een grote rattenplaag waardoor de oogst mislukte, dus maakten ze een nieuw dorpje iets verderop. Hildi’s broer (Jonakr) was met paard en wagen graan gaan kopen. Bij zijn terugkomst had hij iemand meegenomen, Waldus. Waldus vertelde verhalen aan de dorpelingen over zijn verleden in de grote steden en tijdens de bezettingen van de Romeinen. Toen hildi en Waldus op een dag in het bos hout sprokkelden gaf Waldus Hildi een ketting waar twee maansikkels op stonden met daar een streep tussen. Het was het symbool voor de levensloop. Hierna volgde het feest van de aardgodin. Bikki kwam ook naar dat feest, hij had gevochten en toen hij die dag naar huis ging werd hij getroffen door de storm en overleefde het niet. De storm was ook niet echt gunstig voor de dorpelingen zelf want de storm verwoeste de daken van de nieuwe huizen.

De oude wijze van het dorp, Reri, vond dat al deze rampen die gebeurt waren een straf was van de goden. Zij deed een bepaald ritueel waarin ze vroeg wat er was en wat ze moesten doen om het goed te maken. Tijdens dat ritueel had ze het steeds over: “maan” en “maansikkels”. Reri vertelde dat de goden boos waren omdat ze al lang geen mens hadden geofferd. Ze moesten weer een mens offeren, het moest een meisje zijn die nog maagd was, maar wel vruchtbaar. Dat konden dus alleen Helche Hildi of Bride zijn. Hildi had al het gevoel dat zij het zou zijn en inderdaad. Ze vond het niet eens zo heel erg omdat het tenslotte de wil van de aardgodin was. En ze zou toch nooit een man en kinderen krijgen, omdat ze volgens zichzelf toch zo lelijk was. Ze moest haar haar voor de helft kaal scheren. Helche en Bridge deden dat toen ook, omdat ze heel erg met Hildi meeleefden. Waldus was er niet mee eens, dat zo’n jong meisje werd geofferd.
Twee nachten voor de nieuwe maan, zou de offerande zijn. Waldus had een plan bedacht: Waldus zou weggaan. En Hildi, Helche, Bride en Siebe zouden naar de afgesproken plek gaan in het bos. Toen het zover was zag Waldus iets glinsteren in een boom. Het was de ketting van Hilde. Hij wist meteen dat ze niet zouden komen. Hij hoorde de trommels al. Toen hij ging kijken was het allemaal al gebeurt.