Boekverslag Jan Overduin

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem [meer]
Niveau:	4HAVO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	853
Opvragingen:	4

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (3 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Jan Overduin

• Het paradijs (4)

  1978

• Huurling en herder (1)

  1951

Titelbeschrijving.
• Jan Overduin, Het Paradijs, Kampen, 1999, eerste druk, 317 blz.

Genre.
Autobiografie.

Onderwerp.
De levensbeschrijving van een man die zijn aardse geluk verliest, maar het eeuwige Geluk ontvangt na veel tragedies.

Thema(‘ s).
• God moet soms eerst het geluk van de mens ontwrichten om hem daarna bereid te maken voor het andere Geluk.
• Kracht naar kruis. God meet de schouders van Zijn kinderen.
• De titel heeft ook te maken met het verhaal: de ik-persoon gelooft in een aards paradijs terwijl hij het hemelse paradijs over het hoofd ziet

Perspectief.
Ik-perspectief.

Tijd/structuur.
Er zit een chronologisch tijdsverloop in de levensbeschrijving. Zijn leven wordt beschreven van het begin tot en met het einde van zijn leven. Er zitten geen flashbacks en flashforwards in het verhaal.

Beoordeling.
■ Het onderwerp in het verhaal is heel duidelijk en ik vind het interessant. Het thema is wat minder duidelijk(en het is een beetje moeilijk om te verwoorden). Ik vind het thema interessant, omdat ik het ook mij zo aanspreekt. Het thema is heel persoonlijk. Gelukkig ligt het onderwerp buiten mijn belevingswereld (ik zou niet graag zo een leven leiden!), al is het onderwerp wel herkenbaar. Dit thema heb ik wel eens vaker behandeld. Ik vind het een tragisch verhaal, maar naarmate ik verder kwam, vond ik het steeds mooier en rijker. Het verhaal is zeer diepgaand. De hoofdpersoon heeft een zeer moeilijk leven, maar God helpt hem om het Goede te vinden(door alle moeilijkheden heen). God moet soms eerst het geluk van een mens ontwrichten, om hem daarna bereid te maken voor het andere Geluk. Als God er niet aan te pas komt leren wij het nooit! Ik vind het mooi dat het leven van de hoofdpersoon wordt vergeleken met het leven van de rijke man en Lazarus. De rijke man had zoveel aards geluk dat hij helemaal geen hemel nodig had. Maar toen het leven voorbij was, zag hij dat hij zich had vergist. Wat hem tijdens zijn leven krankzinnig had geleken, wilde hij nu: met Lazarus ruilen.
■ Het verhaal heeft een chronologische volgorde en heeft een heldere verhaallijn. Behalve het korte huwelijk en het einde, zijn bijna alle gebeurtenissen zwaarwichtig, dramatisch en onaangenaam, maar uiteindelijk kom je erachter dat het alles een bedoeling heeft. De sfeer van het boek is heel erg sober. De gebeurtenissen hebben me inderdaad aan het denken gezet: Waarom zou God Zijn kinderen zo hard kastijden, zodat ze overwegen zelfmoord te plegen? Waarom kon het niet op een ander manier? Maar de woorden van die predikant hebben me ook aan het denken gezet. Hij zei dat een mens soms zo hardleers kan zijn, dat God veel móét roepen. Het einde is daarom zo vertroostend dat God mensen zo liefheeft dat Hij er zoveel voor doet om ons voor Zich te winnen. In het begin van het verhaal vond ik het verhaal saai, maar naarmate ik verder was in het boek, werd het steeds mooier.
■ Het verhaal komt langzaam op gang. De gebeurtenissen hangen goed met elkaar samen (er is een goed verband daartussen): het draait allemaal om een ding. Het boek is ingedeeld in drie stukken: zijn jeugd, zijn huwelijk en de tijd na zijn huwelijk. Het loopt goed in elkaar over. Er zijn geen terugblikken of herinneringen in het verhaal.
■ Ik kan me inleven in de hoofdpersoon. De hoofdpersoon is herkenbaar met de gelijkenis van de arme Lazarus, hoewel de hoofdpersoon meer opstandig is. Ik ben niet betrokken bij de problemen en ellende, omdat ik dat zelf niet heb meegemaakt. Ik ben bewogen met Elise, de vrouw van de hoofdpersoon. Zij is met een moeilijke man getrouwd, maar ondanks dat blijft ze geduldig en liefdevol. Dat is een teken van liefde en zelfopoffering. Het gedrag van Elise vind ik respectabel en bewonderend. Ik vind haar het meest sympathiek. Ook de dominee is een sympathieke man. De beslissing tot zelfmoord vind ik onbegrijpelijk. Ik kan me niet voorstellen dat iemand zelfmoord zou kunnen plegen! De personages reageren redelijk voorspelbaar: ik zag (de gedachte aan) zelfmoord al aankomen. Ik weet het meest van de hoofdpersoon; de beschrijving van zijn leven, gedachten en karakter vormen het boek.
■ Het taalgebruik is makkelijk te lezen. De schrijftaal is ook normale spreektaal. Het verhaal is beeldend. Wat ik niet herken is, dat het laatste hoofdstuk lijkt te zijn geschreven door een ander persoon. Het leverde geen problemen op, en eigenlijk vind ik dat juist mooi. Het verhaal wordt daarmee compleet. In het begin is het verhaal ietwat langdradig. Het boek bevat verwijzingen en citaten(o.a. uit de Bijbel). Dat is voor mij niet problematisch, gezien mijn eigen kerkelijke achtergrond.
■ Het boek is geschreven door een christelijke schrijver. Het thema is er duidelijk over: God regeert. Ik ben het eens met het thema. Het enige verwerpelijke (hoewel begrijpelijk) vind ik de gedachte aan zelfmoord.

Gesprekspunten.
• De schrijver wil aantonen dat God nooit méér last op zal leggen, dan dat de mens aankan (al vind ik dit wel op het randje).
• De schrijver probeert karakters te onderscheiden. Ook de wijze van opvoeden vind de schrijver erg belangrijk voor
• De schrijver wil met dit boek een handreiking geven aan een ieder die het moeilijk heeft.