Boekverslag Ferdinand Bordewijk

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem [meer]
Niveau:	5VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	922
Opvragingen:	1

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 1 uit 5 (1 stem)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Ferdinand Bordewijk

• Apollyon (0)

  1941

• Bint (47)

  1931

• Bloesemtak (1)

  1955

• Blokken (4)

  1934

• Blokken, Knorrende beesten, Bint (8)

  1949

• De wingerdrank (0)

  1937

• Fantastische vertellingen (0)

  1919

• Het vegetarisme van mr. J.P. de Vries (2)

  1984

• Huissens (1)

  1982

• Karakter (51)

  1938

• Knorrende beesten (0)

  1931

• Noorderlicht (2)

  1948

• Rood paleis (1)

  1936

• Tijding van ver (1)

  1961

Bint

Titelbeschrijving
F. Bordewijk, Bint, Amsterdam, 1995, negenentwintigste druk, 75 blz. (eerste druk 1934)

Genre
Het is een novelle.

Onderwerp
Bint, de directeur van de school, en de leraren, proberen de school met tucht keihard aan te pakken en van de leerlingen reuzen te maken.

Thematiek
Tucht wordt in deze maatschappij niet meer getolereerd, er gaan veel mensen aan onderdoor, maar wat overblijft is ook het beste van het beste.
Wat in het boek wordt beschreven, de wethouder is het niet met Bint eens, er gaan heel veel leerlingen weg, een jongen pleegt zelfmoord door die tucht en zelfs de directeur zelf kan er op een gegeven moment niet meer tegen. De mensen die overblijven kunnen dan ook overal tegen en zijn weerbaar in de maatschappij.

Perspectief
Het gaat hier om een auctoriaal perspectief. De hoofdpersoon is niet alwetend. Er wordt geen ‘ik’ gebruikt.

Tijd
Het verhaal is chronologisch geschreven zonder flashbacks. Er zitten wel versnellingen in het verhaal. Sommige dingen worden tot in de detail toe beschreven en sommige tijdperioden worden overgeslagen.

Beoordeling
Het onderwerp is duidelijk beschreven. Al gelijk in het begin wordt gezegd: ‘Ik eis een stalen tucht.’, het is dus duidelijk waar het over gaat. Door heel het boek kom je tegen hoe die tucht wordt toegepast. Het is een onderwerp wat totaal niet meer voorkomt in onze maatschappij, al vindt ik dat het toch weer terug moet komen met betrekking tot de steeds grotere (criminele) rol die allochtonen spelen in onze maatschappij. Maar tucht bestaat dus niet meer in onze maatschappij, en dus komt het boek onwerkelijk over. Het zet mij niet aan het denken, omdat het een leuk verhaal is, maar eigenlijk kan je er niet zo veel mee.
De tucht die daar wordt beschreven is niet van toepassing op onze tijd. Het onderwerp wordt niet diepgaand behandeld. Het gaat wel op elke bladzij over tucht, maar alleen maar steeds hetzelfde. Het is een heel kil boek, heel veel gebeurtenissen spelen in ruimtes die als saai, kil beschreven worden. Ook de personen zijn erg kil en koel. Er speelt in het verhaal geen enkele liefde tot andere personen in het boek, er zijn geen uitingen van gevoelens dan alleen die van als duivels. De sfeer is dus heel kil, zonder enige emotie beschreven.
Het boek is boeiend van het begin tot het eind. De spanning is er gelijk al doordat de Bree gelijk door de directeur wordt aangesproken op een akelige manier. Je wilt dan weten hoe dat gaat aflopen. Door heel het boek heen zitten er van die spanningen in waardoor je wilt weten hoe het verder afloopt. Het boek blijft dus boeien van het begin tot het einde. Het boek is een samenhang. Er zijn geen gebeurtenissen die er eigenlijk niet tussen horen. Het is een beschrijving van een school en dan vooral van één klas. Alle gebeurtenissen spelen zich binnen die school af. Het is dus een compleet verhaal, er vallen geen gebeurtenissen buiten het eigenlijke verhaal. De opbouw is niet ingewikkeld. Het verhaal is (chrono)logisch opgebouwd. Het verhaal is logisch geschreven, het is niet moeilijk om stukken met elkaar in verband te brengen. Alle gebeurtenissen worden in het verband gehouden door waar het om draait in het boek: tucht. Ook de school speelt een belangrijke rol in het bij elkaar houden van het verhaal. Het verhaal bestaat uit veel korte scènes, maar dat is niet moeilijk, want er worden genoeg vooruitwijzingen gedaan naar de dingen die gaan komen. Zo staat er ergens in het boek dat de directeur oproer verwacht, wat er ook gekomen is. Of er wordt verwacht dat iemand zelfmoord pleegt. Ook dat is gebeurt. Dus door vooruitwijzingen en verbanden zijn het wel veel korte scènes, maar ze vormen heel logisch één verhaal.
Het gaat in het verhaal om één verhaallijn, die de Bree met zijn klas ‘de hel’. Er spelen wel andere gebeurtenissen, maar die storen absoluut niet. Er zijn eigenlijk geen terugblikken in de tijd. De personages stonden ver van mij af, alleen de Bree, die eigenlijk wel de hoofdpersoon was, kon je wat beter leren kennen. Ik denk dat je hem kan typeren als een man die er middenin staat, het allemaal wat over zich heen laat komen en in de voetsporen van de directeur probeert te lopen. De namen die in het boek voorkomen zijn erg vreemd. Dit zal wel bijdragen aan de vreemde sfeer die er in het boek te vinden is.
Het verhaal is op een aparte manier geschreven. Veel dingen worden niet bij naam genoemd maar op een moeilijke manier omschreven. Zoals bijv. ‘De boerse reuzin viel over hem met de volle vracht van natte kleren.’, hiermee wordt bedoelt dat de mist hem helemaal nat maakt.
Je moet goed nadenken bij wat de schrijver nu eigenlijk bedoelt te zeggen. Er zijn soms korte mededelingen, die het boek iets heel aparts geven. Ook dat wekt een bepaalde sfeer op in het boek. Het boek is goed te volgen. Het levert geen problemen op dat er veel beeldspraak in zit. Anders lees je even snel een boek, maar nu moet je bedenken wat er eigenlijk bedoelt wordt.
Het verhaal is niet uit een christelijke levensbeschouwing beschreven. Ik denk dat doordat er benamingen worden gebruikt als: de hel, duivels, etc. Er zijn gebeurtenissen die verwerpelijk zijn, zoals de zelfmoord van Van Beek. Ook de benamingen die de Bree aan zijn klas geeft, zijn denk ik verwerpelijk.

Gesprekspunten
De klas 4D is echt een klas waarmee je kunt pronken.
De Bint heeft zich teruggetrokken omdat hij zijn eigen systeem niet aan kon.
De tucht maakte dat klas 4D een wezen was, als een wezen functioneerde.