ff n studiebreak
Bankhangende Justine steekt loom haar duim op voor niet-sportende jongeren. Want wie sport er tegenwoordig nou nog?
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
Boekverslag Tim Krabbé
De grot
Geschreven door: | lindy (4 vwo) |
Datum ingestuurd: | 9 december 2006 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.850 |
Bekeken: | 2441 keer (5 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
(2001)Beschrijving van de leeservaring:
1.1 primaire gegevens:
Schrijver: Tim Krabbé
Titel: de Grot
Uitgever: Bert Bakker onderdeel van Uitgeverij Prometheus
Aantal bladzijdes: 181
1.2 verantwoording keuze:
Ik heb dit boek zelf thuis en vroeg aan meneer van Raak of dit een literair boek was. Hij zei dat dit wel geschikt was om te lezen. Dat was de reden om dit boek te gaan lezen.
1.3 verwachting vooraf:
Volgens meneer van Raak is dit een beetje een mysterieus boek. Mijn ouders vonden het een beetje saai. Op de achterkant van het boek staat, dat het boek gaat over de weg van Egons kamer naar de parkeerplaats. Dat is de enige verwachting die ik heb, dat het gaat over de weg die Egon aflegt.
1.4 eerste reactie achteraf:
Ik vind het een lastig leesbaar boek. Ik kon me er niet echt in inleven zodat ik me aandacht erbij kon houden. Het verhaal is ook moeilijk te volgen. Elk hoofdstuk begin weer in een totaal ander tijdperk, waardoor het lijkt alsof je verschillende verhalen leest. Pas in het laatste hoofdstuk snapte ik hoe het verhaal in elkaar zat. Het verhaal zoals ik het nu bekijk vind ik wel heel apart bedacht. Het tweede en het laatste hoofdstuk vond ik wel leuk om te lezen.
1.5 korte samenvatting van de inhoud:
Het verhaal gaat over 4 verschillende personen: Egon Wagter, Axel van de Graaf, Marjoke (later Marcie) Heffels en Michiel Polak.
Hoofdstuk een, begint met de weg die Egon aflegt. Van zijn hotelkamer naar de parkeerplaats waar hij een koffer moet afgeven. In hoofdstuk twee leren Egon en Axel elkaar kennen op een kamp in de Belgische Ardennen. Axel is heel vlot, hij is niet knap maar op een of andere manier zorgt hij ervoor dat bijna iedereen hem mag en alle meisjes hem leuk vinden. Egon is rustig en bewondert Axel. Na deze vakantie komen ze elkaar jaren later weer tegen. Egon is leraar geologie geworden. Axel zit in de drugswereld en herkent Egon meteen. Ze praten even en Axel laat hem het cafeetje zien waar hij bijna elke avond heen gaat.
Dan begint hoofdstuk 3 met Michiel Polak. hij is journalist en onderzoekt of Oum Phen echt schuldig is aan moord. Dan begint in hoofdstuk vier het verhaal over Marcie Heffels. Zij heeft een stenenverzameling waar haar hele leven om draait. In hoofdstuk 5 komt alles samen. Alle gebeurtenissen krijgen nu een betekenis. De hele reden achter het verhaal komt nu naar voren.
De verdieping
2.1 tijd en ruimte:
Ongeveer 50 jaar geleden speelt het verhaal zich af.
Er zijn verschillende omgevingen waar het verhaal afgespeeld wordt. Zoals Ratanak waar vooral Polak en Egon zijn. Haarlem, daar woont Marcie Heffels. De Belgische Ardennen, Egon en Axel hebben elkaar daar ontmoet en ook heeft Egon Marcie daar leren kennen. En hier in Nederland. Alle personages wonen hier en de ontmoetingen tussen Egon en Axel vinden altijd plaats in Nederland. In de cafés waar Axel veel is, komen vooral meiden voor seks en mannen voor drugs en seks.
2.2 wijze van vertellen:
Tim Krabbé vertelt zijn verhaal in de hij-vorm. In elk hoofdstuk gaat het over een ander personage. Dat personage wordt dan aangesproken met hij. De andere personages die voorkomen worden aangesproken met hun naam.
2.4 thema / motieven:
Het land Ratanak is iets wat steeds terug komt in het verhaal. Egon gaat daar heen en ook Michiel Polak. Het thema van dit verhaal is vriendschap en drugshandel.
2.5 personages:
Egon Wagter: is een slimme jongen die eigenlijk geen echte vrienden heeft. Hij heeft wel Axel maar hij houdt niet echt van hem. Hij werkt als leraar geologie op een hoge school en heeft het daar heel goed naar zijn zin. Hij denkt na over wie hij echt is en wil dat ook bereiken.
Axel de Graaf: leeft van zijn drugshandels en is erg beroemd. Hij wordt gezien als mysterieus en veel mensen kijken tegen hem op. Hij kan makkelijk een meisje krijgen en heeft vaak seks. Vaste relaties heeft hij bijna niet.
Michiel Polak: is journalist. Hij reist naar Ratanak om daar te onderzoeken of Oum Phen echt een moord heeft gepleegd. Hij kent Egon en Axel maar hij heeft verder geen contact met hen.
Marjoke / Marcie: kent Egon en Axel via dat kamp in de Ardennen. Ze vindt Egon leuk maar durft het op dat moment niet te zeggen. In hoofdstuk vier wordt er gezegd dat ze stenen verzameld en ook een aantal jaar een stenen winkeltje heeft. Ze krijgt 2 kinderen. Nadat ze met haar man ruzie krijgt over geld gaat ze weg. Niemand weet dan waar ze is. Over haar persoonlijk wordt niet zo veel verteld.
2.6 titel, ondertitel, motto
Titel: ik denk dat Tim Krabbé heeft gekozen voor “de Grot,” omdat hier veel dingen samen vallen. Egon leert hier Marcie kennen. En hij ontdekt daar dat hij geoloog wil worden. Op het einde van het boek komen Marcie en Egon hier samen en dan gaat het verhaal verder aan het begin van het boek. De grot klinkt ook een beetje mysterieus. Dus daarom denk ik dat hij het boek om die reden de grot noemt.
Er is verder geen ondertitel of motto aanwezig.
Het eindoordeel
3.1 de recensies
De recensies staan op de laatste twee bladzijdes.
3.2 persoonlijke beoordeling
Toen ik begon met lezen, leek het me een leuk boek. Het eerste hoofdstuk was best lang, maar niet saai. Het verhaal in het eerste hoofdstuk ging over hoe de reis van Egon in Ratanak ging. Het was leuk om te lezen hoe Egon zich door een wildvreemde stad bewoog, al had ik geen idee van wat hij deed. Ik wist alleen dat hij om 11 uur op een parkeerplaats moest zijn en dat hij een koffer bij zich had. Aan de ene kant was dat heel vervelend, ik wist niet waar het verhaal naar toe ging. Maar aan de andere kant was dat ook leuk, omdat ik wilde weten wat Egon nou precies moest doen.
De manier waarom Tim Krabbé schreef was niet zo heel moeilijk. Er waren alleen soms wel stukken tekst die heel saai waren, omdat ze niet iets toevoegden aan het verhaal. Ik stond op het punt om er over heen te lezen, maar was toch bang dat er wel iets belangrijks in zou staan. Dus heb ik alles maar gewoon lezen. Het tweede hoofdstuk begon heel anders dan het eerste. Ik verwachtte dat het tweede hoofdstuk verder zou gaan, bij waar het eerste hoofdstuk geëindigd was. Maar het begon juist opnieuw. Net als of er een nieuw verhaal begonnen werd. In dit tweede hoofdstuk ging het over het kamp waar Egon Axel ontmoette. Dit hoofdstuk vond ik een stuk leuker dat het vorige. Het was vlotter verteld en er kwamen leuke stukjes naar voren. Zoals de ontmoeting tussen Egon en Axel.
Ongeveer in het midden van het hoofdstuk, was er een tijdsprong. Van de een op de andere bladzijde. Ik moest het eerst een aantal keer over lezen voordat ik begreep dat het verhaal, met een tijdsprong van een paar jaar, weer verder ging. Egon was nu drie jaar geoloog en Axel was drugshandelaar. Het was heel vreemd om zo weer verder te lezen, maar je schakelt gauw genoeg om.
Toen begon het derde hoofdstuk. Dat was weer heel anders als de eerste twee hoofdstukken. Maar nu kwamen Egon en Axel er beide amper in voor. Het ging nu over Michiel Polak. Eigenlijk snapte ik niet zo veel van dit hoofdstuk. Ik vond het heel lastig om me aandacht er bij te houden. Het was niet zo vlot geschreven, ik snapte er niet zo veel van en het was wat mij betreft niet zo nodig dat dit hoofdstuk in het boek stond. Er werden heel veel namen genoemd, die ik op het eind echt niet meer uit elkaar kon houden. Het hoofdstuk ging over Michiel Polak. Hij was een journalist en moest onderzoeken waarom Oum Phen vast zat. Dit had te maken met de moord op Egon en nog een andere vrouw. Eigenlijk was dit het enige wat ik er uit kon op maken. Ik was blij dat na lang lezen het hoofdstuk uit was.
Het vierde hoofdstuk ging over Marcie Heffels. Zij was het meisje dat ook mee was met het kamp. Ze was verliefd op Egon en Egon ook op haar. Ze had een stenen verzameling waar haar hele leven om draaide. Dit hoofdstuk was leuk om te lezen. Het werd weer vlot verteld en er gebeurde dingen die iets te zeggen hadden, zoals dat ze een winkeltje oprichtte waar ze al jaren van had gedroomd. Ook van dit hoofdstuk snapte ik niet zo goed waarom het verteld werd. Het was niet erg om te lezen, maar het idee erachter begreep ik niet. Daar kwam ik achter in het laatste hoofdstuk. Hier ging het weer over het kamp. En in dit verhaal ontdekte ik dat Marcie de Marjoke was waar Egon verliefd op werd. In dit hoofdstuk viel alles samen. De reden van het schrijven over Marcie werd mij duidelijk en de reden achter de titel begreep ik nu.
De hoofdstukken in dit boek waren eigenlijk in een verkeerde volgorde gezet. Waardoor sommige gebeurtenissen pas op het eind een betekenis hadden.
Ik vond het laatste hoofdstuk het leukste om te lezen. Je wil dan graag verder lezen omdat hier eindelijk alles duidelijk wordt. Dat was wel heel leuk aan dit boek, alle verhalen en gebeurtenissen hadden een betekenis alleen snapte ik de meeste niet. In het laatste hoofdstuk werd het duidelijk, dat vond ik erg apart. Als iemand zou vragen of ik dit een leuk boek zou vinden, zou ik zeggen dat het erg langdradig was, en dat ik ook alleen door las omdat het moest. Maar het verhaal op zich wel leuk was. Zoiets vind ik ook wel eens leuk om te lezen. Het is heel anders, maar voor een keertje is het goed te doen.
3.3 belangrijke passage
Dus Axel was een kind geweest, dacht Polak. Dat was nog het meest schokkende van de foto. “Kan ik die publiceren?” vroeg hij. “Je krijgt hem onbeschadigd terug.” “Egon was mijn oudste vriend,” zei Axel. “Ik zag hem niet vaak, maar ik hield van hem. Hij niet van mij, maar je kan niet alles hebben. Ik kende hem al vanaf mijn veertiende. Van een vakantie in België, met Davy Jeugdreizen. Davy Jeugdzonden. Op zo’n vakantie ontstaan banden voor het leven. Ik ben er totaal kapot van. Jij bent de enige die hem ook kende met wie ik nog omga.” (blz. 128)
Toelichting
In dit stukje vertelt Axel dat hij wél van Egon houdt. Voordat hij dit zegt lijkt het eerder alsof Axel helemaal niet van Egon houdt. Maar dat hij doet alsof. Het lijkt dat alsof hij Egon ziet als iemand op wie hij kan terug vallen, als hij niemand heeft. Maar dat is dus blijkbaar niet zo. Ik vond het heel apart dit te lezen, omdat ik er van overtuigd was dat Axel Egon zag als z’n hulpje. Ik keek er vanaf dat moment anders op neer. Daarom vind ik dit een belangrijk stukje uit het boek, omdat hier toch blijkt dat de vriendschap tussen Axel en Egon niet zomaar was.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
