ff n studiebreak
Experiment: geen Twitter, mail en Whatsapp meer voor Nina. Wel faxen, brieven in enveloppen en ouderwetsch bellen.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
Boekverslag Hella S. Haasse
Oeroeg
Geschreven door: | anoniem (4 vwo) |
Datum ingestuurd: | 22 juni 2007 |
Taal: |  |
Woorden: | 950 |
Bekeken: | 1870 keer (11 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
Technische beschrijving
Schrijver: Hella S. Haasse
Titel: Oeroeg
Uitgever: Singel Pockets, is samenwerkingsverband tussen meerdere uitgevers. (oorspronkelijke uitgever: Em. Querido’s Uitgeverij BV)
Jaartal gelezen druk: 1998
Aantal bladzijden: 122
Onderwerp: vriendschap
Thema
Gestopte vriendschap door rassenverschil: het verhaal gaat over twee jongens die in hun jeugd altijd beste vrienden zijn geweest, maar die door rassenverschil uit elkaar zijn gegroeid: de Indische jongen, Oeroeg, krijgt namelijk een hekel aan Westerse mensen, hij heeft het gevoel dat hij in hen ogen een ondergeschikte is. Zijn beste vriend is Westers, en daarom vindt hij dat hun vriendschap gestopt moet worden, hoewel deze vriend zich helemaal niet Westers gedraagt.
Samenvatting:
Oeroeg is het verhaal van een vriendschap tussen een Nederlandse administrateurszoon en een Indische ondergeschikte, Oeroeg. De vader van Oeroeg werkte voor de administrateur. Oeroegs vader komt om wanneer hij de Nederlandse administrateurszoon wilt redden en daarom neemt de administrateur Oeroeg in huis en betaalt scholing voor hem.
De administrateur heeft echter liever niet dat de twee jongens met elkaar omgaan: hij ziet Oeroeg als een ondergeschikte. Op een gegeven moment wordt de administrateurszoon naar Lida gestuurd, een Nederlandse pensionhoudster in Soekaboemi. Oeroeg komt hier uiteindelijk ook wonen. Oeroeg gaat naar de MULO en de Nederlandse naar de HBS. Oeroeg krijgt andere vrienden en gaat alles anders zien. Hij beseft dat zijn beste vriend Westers is, terwijl hij niks meer te maken wilt hebben met Westerse mensen. Wanneer Oeroeg klaar is met de MULO, verhuist hij naar een van zijn nieuwe vrienden, Abdullah. Hij zal samen met hem naar de ISAS gaan, een artsenopleiding. Wanneer Oeroeg afscheid komt nemen, merkt hij dat niets meer is zoals het was. Hun vriendschap is ineens weg. Na de HBS vertrekt hij naar Nederland voor een studie in Delft. Als hij daarmee klaar is, keert hij terug naar Indie. Hij wordt daar door een inlander gewaarschuwd om onmiddellijk weg te gaan. Hij dacht dat het Oeroeg was, maar Oeroeg scheen zijn beste vriend van vroeger niet meer te (willen) herkennen. Zo eindigt hun vriendschap.
Mening
Oeroeg vind ik een bijzonder boek. Ik denk dat dit komt omdat ik nog nooit een boek heb gelezen met dit thema, wat waarschijnlijk komt omdat dit mijn eerste literaire boek is. Dat een vriendschap door een verschil in ras verbroken wordt, is weer nieuw voor mij. Ik realiseerde mij nooit dat dit ook een reden zou kunnen zijn.
Er zijn vast vriendschappen overgegaan, doordat een van de twee het verschil in ras te belangrijk vond om het te negeren. Daarom vind ik dit boek geloofwaardig.
Het boek vind ik wel wat langdradig. Dit komt doordat er weinig spanning in zit en omdat er heel lang op iets wordt doorgegaan. Citaat: ‘De overgang van de ene levenssfeer in de andere werd hem vergemakkelijkt door het wonen bij Lida en door het bijna onafgebroken contact met zijn schoolkameraden, die voor zeker vijfenzeventig procent van gemengd bloed waren en behoorden tot een groep die al even hardnekkig naar Westerse allure streefde. Wij gingen soms naar de bioscoop, die Oeroeg alleen vrij vaak bezocht. Cowboydrama’s interesseerden ons nu minder dan Tarzan- en griezelfilms, en ook overtraden we graag de leeftijdsbepalingen ter wille van erotische sensaties. Na afloop van deze voorstellingen, waar wij meestal een paar van Oeroegs vrienden aantroffen…’ Zo gaat het constant maar door. Er zit bijna geen vordering in het verhaal.
Het genre vind ik wel interessant, maar er moet wel wat meer gebeuren om het interessant te houden; anders kan ik m’n aandacht er niet bijhouden.
Ik vind het wel grappig dat ik nu zo’n boek lees: een van de twee wil de vriendschap verbreken, terwijl de ander juist wilt doorgaan. Dat is wat ik een tijd geleden heb meegemaakt.
Speciale opdracht
titel: Obsessie
schrijver: Joost Heyink
Ik heb dit boek gekozen omdat het, wat thema betreft, een beetje overeenkomt met het boek Oeroeg. In beide verhalen wilt een de relatie voorzetten en wilt de ander de relatie verbreken.
Als ik de boeken Oeroeg en Obsessie met elkaar vergelijk, kan ik niet zeggen dat ik het ene boek boeiender vind dan het andere en al helemaal niet dat ik het boek Obsessie nu minder interessant vind dan ik het vroeger vond. Het boek Oeroeg mist bijvoorbeeld de spanning die Obsessie wel heeft. Oeroeg compenseert dit weer, omdat het geloofwaardig is, in tegenstelling tot Obsessie, want dat verhaal is krankzinnig (In dit boek wil Kim Paul in brand steken omdat hij een ander vriendinnetje heeft en omdat zij helemaal geobsedeerd is door het idee dat Paul en zij bij elkaar horen.).
De thema’s lijken enigszins wel op elkaar, zoals ik eerder al zei.
Wat ik wel kon opmerken is dat de perspectieven anders zijn: in Oeroeg vertelt de hoofdpersoon het verhaal en in Obsessie wordt het verhaal door een derde persoon verteld.
Het is ook opvallend dat het literaire boek moeilijker is geschreven: langere zinnen en moeilijkere woorden. De manier van het omschrijven van bepaalde gebeurtenissen vind ik in Oeroeg specialer en mooier dan in Obsessie. Bijvoorbeeld: ‘Na het invallen van de duisternis…’ Ze zouden ook gewoon kunnen zeggen: ‘Toen het donker was geworden,’ maar in het literaire boek kiest men er juist voor om dit anders te doen.
Zowel Oeroeg als Obsessie is chronologisch opgebouwd.
In het literaire boek zijn de karakters wat geloofwaardiger, dan in het jeugdboek: hier zijn ze te extreem, want het komt nooit voor dat een middelbare scholiere haar ex-vriendje in brand wil steken omdat ze jaloers is, denk ik.
Ik denk dat het literaire boek me toch meer aanspreekt, omdat dat realistischer is, daar kan je nog iets van leren of dingen anders van gaan bekijken. Als het boek al ongeloofwaardig is, kan je het nooit serieus nemen.
Ik ben door het boek Oeroeg wel benieuwd geworden naar andere literaire boeken. Bij jeugdboeken heb ik wel het gevoel dat ik er een beetje klaar mee ben, al zal ik boeken als 4 Vriendinnen 1 Spijkerbroek nog wel blijven lezen, denk ik.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
