Info over dit verslag
Geschreven door: | anoniem |
Niveau: | 4HAVO |
Kwaliteit: |  |
Waardering: | |
Taal: | Nederlands |
Woorden: | 1061 |
Opvragingen: | 5 |
Hulpmiddeltjes
Openen in tekstverwerker
Printen
EmailenWaardering
Gemiddelde waardering: 2 uit 5 (7 stemmen)
Titels van Simone van der Vlugt
Blauw water (4) 2008 Bloedgeld (30) 1996 De amulet (36) 1995 De bastaard van Brussel (9) 2005 De guillotine (38) 1999 De reunie (25) 2004 De slavenring (17) 2003 Het bosgraf (2) 2006 Het Hercynische woud (7) 2005 Het laatste offer (4) 2007 Jehanne (17) 2001 Schaduwzuster (12) 2005 Schijndood (23) 2002 Schuld (2) 2007 Zwarte sneeuw (31) 2000
Laatst gewijzigd op 9 mei 2007
1. Beschrijven
Het Bosgraf
Simone van der Vlugt
For Books, 2006 Naarden
Ik heb het boek moeten lezen van mijn docent Nederlands
Samenvatting
Daphne en Roelof zijn een getrouwd stel van in de 40.
Als ze op een gewone dag door het bos lopen en een kuil, ‘Graf’ aantreffen moeten ze beiden even slikken. Maar er zal wel een logische reden voor zijn geweest. Roelof wilde nooit kinderen, en Daphne heeft zich daar naar enige tijd bij neergelegd. Roelof is steeds minder aanwezig, zowel met zijn gedachten als fysiek. Als de kerst eraan komt ziet ook Daphne’s zus dat het niet goed tussen hen gaat, Daphne reageert er niet op, maar als de kerst dan eenmaal daar is, is ze het zeker nog niet vergeten. Roelof blijft de eerste kerstdag maar weg, en als hij ’s avonds na een lange dag zich niet getoond te hebben, nog niet terug is, is het klaar voor Daphne, en dat laat ze blijken ook.
Mening
Het was een fijn en leuk doorleesboek, tot het einde naderde. Het werd gecompliceerder aangezien er dingen boven tafel kwamen die niet eerder waren vermeld, of die je totaal niet had verwacht!
De woorden die ik voor het boek zou gebruiken zijn:
* Interessant
* Nieuwsgierig makend
* Grappig
* Origineel
2. Verdiepen
Het onderwerp is liefde.
Het is een veelgebruikt onderwerp, maar het is erg leuk verwerkt in dit boek, ik heb erg gelachen, maar ook verbijsterd door gelezen! Het boek is erg raar en klopt van geen kanten, maar misschien klopt het zo niet, dat het wel klopt. En daarmee zou ik mezelf best kunnen identificeren.
Het Bosgraf is leuk in elkaar gezet, juist omdat je het einde niet verwacht maar dat het alleen nog maar interessanter.
Ik heb de Wenslijst vaak opnieuw gelezen, dat is een zelfde soort boek, het klopt ook niet, maar in de Wenslijst zit nog meer fantasie. De Wenslijst vond ik overigens wel leuker, en fijner lezen dan het Bosgraf.
Dat Roelof vreemdgaat, met een andere vrouw, en dat Daphne dat eigenlijk al het hele boek door wist. En dat zij degene was die de kuil had gegraven. De gebeurtenissen waren humoristisch, dramatisch en boeiend ook wel.
Toen de schep in de schuur mooi opgepoetst was en op de verkeerde plek stond, toen schrok ik, en moest ik weten hoe het verder ging!
Het boek is wat te beperkt in zijn omschrijvingen. In het begin is het oké, het leest goed door, en je kan je verplaatsen vanuit een persoon, je weet waar je je bevindt. Halverwege het boek wordt dat minder en ook waar het verhaal nou werkelijk om draait wordt niet mooi naar voren gehaald.
Ik vind Daphne wel een heldin, ik zou zeker niet op haar willen lijken, maar ze heeft vol gehouden niets te doen voor ze het zeker wist. Ze heeft er met geen woord over gesproken en heeft haar man niet eerder vermoordt.
Je weet hoe Daphne zich voelt, en in haar kan je je wel verplaatsen. De andere personages uit het boek zijn typetjes. Je weet niet hoe een persoon zich voelt, maar wel wat voor een soort persoon het is. Veel bewegingen of karaktertrekken die worden genoemd over de personages zijn duidelijk. Je kan je zo verplaatsen in de situatie.
Er is 1 persoon die ik niet sympathiek vond, hij is te kort in het boek voor gekomen om hier duidelijk iets over te zeggen, maar het was de man die achter Daphne stond toen Daphne alleen bij het graf was. Je kan je zo in de personages verplaatsen zoals ze beschreven worden, maar ze zijn totaal onvoorspelbaar.
Het is een prima te lezen boek, je leest er zo doorheen. Er gebeuren dingen die je niet verwacht, maar dat heeft zeker niks te maken met het doorlezen ervan. Het is niet spannend, wel boeiend. Er gebeurd zoveel dat je wilt weten hoe het afloopt. Er zitten een aantal flashbacks in, maar die zijn niet storend. Bijvoorbeeld: Het stuk dat zij kinderen wilde en hij niet, en hoe het vroeger wel eens ging met kerst.
Het is niet door 1 persoon verteld want het wordt ook wel eens zelf door Simone vertelt.
Zoals ik al eerder heb vertelt is het geen moeilijk boek, je leest het prettig door, en de woorden zijn niet moeilijk, een eigen schrijfstijl heeft ze wel wat verhaal betreft, maar qua woordgebruik is het vrij normaal.
Ze heeft er een leuk, boeiend doorleesboek van gemaakt.
Verdiepingsopdracht
3.
Roelof = Lang, 45 jaren oud, en hij ziet er voor zijn leeftijd nog goed uit. Hij is een beetje bot, ‘kort af’. Maar ondertussen ook een gentleman.
Daphne = normale lengte, 41 jaren oud, en vindt zichzelf minder mooi worden.
Ze is een lieve vrouw, met een te groot hart. Ze is een doorzetter.
5.
Daphne maakt zeker wel een ontwikkeling door. Eerst durft ze niet goed ergens iets van te zeggen, vragen niet stellen etc. In het boek vordert ze daarin. Ze durft vragen aan Roelof (vooral) te stellen, ze zet hem voor het blok, en uit eindelijk, maar dat weet niemand zeker, vermoord ze hem ook nog.
6.
a. Dit is was moeilijk te zeggen, omdat alle personages wel echt overkomen, het zouden ze zo kunnen zijn, maar het punt is. Het verhaal is wat bizar, en ik weet niet of een personage dat zou doen! Dus mijn antwoord op vraag B is ook al gegeven.
b. Nee, zoals in A al vermeld.
7.
a. Door af en toe vanuit de ik – vorm te schrijven weet je hoe een persoon zich voelt, en bekijk je het vanuit andere ogen! Zo werd ik erg meegesleept.
b. Ik ben niet zo’n zweverig persoon, dus ik kon me goed in de werkelijkheid verplaatsen, maar het bizarre is juist wat me aansprak in dit boek, die ommekeer op het eind. Prachtig.
8.
- Realistisch.
- Oppervlakkig.
9.
Een cijfer voor het uitwerken van de personages door de schrijver…
Dat zou een 7 worden.
10.
-
11.
Daphne is een vrouw van in de 40, ze komt erachter wie ze werkelijk is, wat ze zou moeten doen, en wat of beter gezegd wie, ze daadwerkelijk verdiend. Als ze er uiteindelijk toch achter komt dat haar man een andere vrouw heeft, en zelfs kinderen, is het finito voor haar. Ze gaat actie ondernemen.
Ik zou het boek aanraden, ja dat wel, maar ook waarschuwen, omdat niet iedereen (gelukkig maar) van dezelfde schrijfstijl houdt, en deze schrijfstijl valt dan nog mee, maar het onverwachte en de soms wat moeilijke terugblikken zijn niet altijd geliefd. Maar aanraden zou ik hem zeker.
Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.
Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.
