Je bent nu hier: voorpagina » boekverslagen » Over de vos Reinaert / Van den vos Reynaerde door Onbekendgeef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
ff n studiebreak
Bij klassieke muziek moet je niet aan je grijze oma denken, maar aan YouTube. 5 tips van Lucas en Arthur Jussen.
Boekverslag Onbekend
Over de vos Reinaert / Van den vos Reynaerde
Geschreven door: | G2rd8 (4 tto vwo) [meer] |
Datum ingestuurd: | 12 juni 2006 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.500 |
Bekeken: | 1152 keer (1 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
Titel: Van den vos Reynaerde
Auteur: Onbekend
Uitgeverij: Taal & Teken
Plaats van uitgave: Leeuwarden
Jaar van uitgave: 1985
Aantal versregels: 3472 versregels.
Genre: Fabel
Technieken:
Dit verhaal is geschreven door Willem, en de personen stellen allemaal dieren voor. De belangrijksten zijn Reinaert de Vos, Izengrijn de wolf, Grimbeert de das, Bruun de beer en de leeuw Nobel. Reinaert komt met listen en leugens overal waar hij wilt komen, en uiteindelijk komt Reinaert dan natuurlijk ook gewoon overal mee weg.
Het middelnederlandse Reinaert-verhaal werd naar alle waarschijnlijkheid tegen het einde van de 12e eeuw geschreven en speelt zich af in het Land van Waas (Oost-Vlaanderen), tussen Gent en Hulsterlo (een uitgestrekt bos tussen Hulst en Kieldrecht). Verder wordt het plaatsje Kriekeputte genoemd, een bron die in de buurt van Hulsterloo ligt. De ruimte wordt aangepast aan de dieren, maar dan vergeleken met mensen omdat de plaats waar Reinaert woont in overeenstemming komt met zijn rol de schurk. Hij woont namelijk in een donker bos in een wilde streek. Hij loopt over kromme paden, wat meteen wilt zeggen dat hij van het rechte pad af is.
Het verhaal is geschreven in dichtvorm. Naast deze tekst is de vertaling te lezen, die geschreven is in standaard Nederlands. Deze vertaling is zo getrouw mogelijk aan het originele gedicht. De rijm is er echter wel uit.
De verteller is alwetend en staat boven de gebeurtenissen. Het verhaal is dus auctoriaal. Hij spreekt het publiek regelmatig aan en geeft dikwijls commentaar op bepaalde gebeurtenissen, hij ironiseert en hij wijst soms vooruit naar wat komt. Hij richt zich tot een adellijk, ontwikkeld publiek wat je kan zien aan het voorstukje, de inleiding.
Behalve zijn naam en de naam van zijn eerdere werk Madoc is er van de schrijver van dit verhaal niets met zekerheid bekend. Hij kan geestelijke, een hofschrijver, een stadsschrijver of een voordrachtkunstenaar geweest zijn. Dit waren bijna de enigen die toegang hadden tot schrijfmateriaal en zo een verhaal konden schrijven. Van het werk Madoc is nooit wat teruggevonden. Toch weten we dat het er ooit wel is geweest, maar dat het verloren is gegaan. De eerste zin van het verhaal zegt namelijk: ‘Willem, die Madocke maakte’ (Willem die Madoc maakte). Veel middeleeuwse schrijvers verwezen in een verhaal naar een vorig verhaal dat veel succes had. Hier wil men de luisteraars aanmoedigen vooral te blijven luisteren. Men moet dan denken: ‘vorige keer was het een goed verhaal, nu zal het wel weer goed zijn’. Ook de schrijver Jacob van Maerlant (13e eeuw) maakt melding van het verhaal van Willem in een van zijn werken. Van de Reinaert zijn verschillende versies. Het is geschreven in verschillende handschriften en als het vertaald werd werd het ook wel eens verkeerd vertaald. Het is dus erg moeilijk om te achterhalen welke versie nou de originele versie is. Er was nog een eerder verhaal waarin Reinaert ook in voorkwam: De Ysengrimus. Dit was een Latijns dierenepos waarin Reinaert voor het eerst opduikt. Het werd omstreeks 1150 in Gent geschreven. De schrijver hiervan is niet bekend.
Samenvatting:
Op de hofdag van de leeuw Nobel mochten alle dieren komen, en iedereen kwam ook, behalve Reinaert. Hij was te bang om te verschijnen omdat hij zoveel op zijn geweten had, en het was dan ook niet verwonderlijk dat iedereen over hem begon te klagen.
Toen Izengrijn de wolf erop aandrong Reinaert ter dood te brengen, sprong de das Grimbeert verontwaardigd op en hield een vurig pleidooi voor zijn oom. Helaas had hij net zo goed zijn adem kunnen sparen want Reinaert werd alsnog voor het hof gedaagd.
De beer Bruun werd gedaagd om Reinaert op te gaan halen bij hem thuis. Omdat Reinaert van adellijke komaf was, had hij recht om drie keer gedagvaardigd te worden om bij de berechting aanwezig te zijn. Via een list brengt Reinaert Bruun in de penarie. Door Bruun’s gulzigheid werd hij helemaal afgetuigd.
De tweede bode die Nobel stuurde, de kater Tibeert, verging een zelfde lot. Ook Tibeert wordt verleid door zijn verlangen naar muizen, en hij vertrouwde Reinaert teveel. Hij wordt ook afgetuigd door de omwonenden.
Nu is alleen Grimbeert nog bereid de vos voor de derde en laatste maal te gaan dagen. Reinaert gaat met Grimbeert mee en biecht heel veel dingen op waardoor Grimbeert misleid wordt, omdat die zo graag wil dat zijn oom weer goed is.
Aan het hof werd Reinaert van alle kanten beschuldigd en moet aan de galg. Terwijl de grootste vijanden de galg gereed gaan maken komt het nu op Reinaert zelf aan om hem te redden. Reinaert maakte de koning wijs dat zijn vader een schat had gevonden waarmee Bruun, Izengrijn en Tibeert de koning uit de weg zouden ruimen en de beer koning zouden maken. Reinaert zou dat voorkomen hebben door de schat te verstoppen.
In ruil voor de schat wilde de koning toen Reinaert’s zonden kwijtschelden en Bruun en Izengrijn werden gevangen genomen. Reinaert verklaarde dat hij op pelgrimstocht naar Rome wilde om de paus om vergiffenis te vragen, daarna zou hij de koning naar de plek leiden van de schat. Op de weg naar zijn huis schakelt hij zijn metgezellen uit en vlucht weg.
De koning komt erachter dat hij bedrogen is en meteen maakt hij Bruun en Izengrijn vrij, maar het kwaad is al geschied, Reinaert is naar de horizon vertrokken.
Personages:
Reinaert de vos: Hij is sluw, zelfverzekerd, gewetenloos, onbarmhartig en vindingrijk. Ondanks al deze slechte eigenschappen en zijn gemene streken krijgt hij de sympathie van de lezer. Hij maakt gebruik van de zwakheden van zijn tegenstanders door in te spelen op hun hebzucht, gulzigheid en vraatzucht.
Bruun de beer: Bruun is vraatzuchtig en zit ook vol wraakgevoelens terwijl hij door zijn eigen stommiteiten in de penarie komt. Hij is degene die Reinaert als 1e op moet halen voor het hof.
Tibeert de kater: Tibeert is gulzig en is de 2e die Reinaert op moet halen. Bruun en Tibeert slagen er beiden niet in om Reinaert mee te nemen door hun slechte eigenschappen en goedgelovigheid. Ook Tibeert wordt flink toegetakeld door zijn eigen stommiteit.
Grimbeert de das: Dit is de neef van Reinaert en is de enige die nog enigszins vertrouwen in Reinaert heeft. Hij is niet dikke vrienden met hem, maar hij pleit wel voor hem om de naam van de clan zo hoog mogelijk te houden.
Izengrijn de wolf: Hij dient talloze klachten in tegen Reinaert en eist dat hij ter dood veroordeeld wordt, terwijl Izengrijn zelf ook niet een lieverdje is, en je daar ook erg veel klachten tegen in kon dienen.
Nobel de leeuw: Nobel is de Koning van de dieren daar en probeert een rechtvaardig man te zijn maar is wel erg op zijn plekje gericht en kan het dus ook niet aanhoren dat Bruun en Izengrijn hem wilden verstoten. Hij is zwak en karakterloos en leeft in een schijnwereld.
De dieren:
Zij hebben allemaal menselijke emoties gekregen (antropomorfisme) en dan met name negatieve: brutaliteit, hebzucht, onbenulligheid, ijdelheid, domheid, lichtgelovigheid en egoisme. Willem beschrijf hen met duivels plezier.
Persoonlijke mening:
Je krijgt in dit boek meedelijden met alle personages die allemaal even erg zijn. Bijvoorbeeld met Bruun. Als hij zo met zijn lichaam tussen een gespleten boom vast zit en de boeren menigte komt eraan heb ik wel wat medelijden met hem. Zeker omdat hij niets kan doen. Aan de andere kant is het ook wel zijn eigen schuld dat hij zo vast is komen te zitten. Hij is zelf ontzettend dom geweest en wordt daarvoor bestraft.
Net zoals dat Willem het voor elkaar krijgt dat je sympathie ontwikkeld voor Reinaert, hoewel dit de grootste schurk is die je je maar kan bedenken. Dit komt natuurlijk ook doordat zijn vijanden heel dom doen en omdat het maar een fantasieverhaal is.
Maar toch, de listen die Reinaert bedenkt zijn wel erg slim. Je blijft door het verhaal geboeid. Het wordt niet saai omdat er voortduren wel wat gebeurt. Hierdoor vind ik het een erg goed verhaal. Over het boek is ook goed nagedacht. De dubbelzinnige betekenissen passen allemaal mooi in elkaar en voor iedere handeling is wel een rede. Zo is Reinaert’s achterliggende gedachte om Bruun in de gespleten boom te stoppen de gedachte dat niemand zal kunnen bewijzen dat hij ooit gedaagd is.
De bedoeling van Willem is waarschijnlijk dat hij vindt dat de maatschappij en de geestelijkheid helemaal verkeerd zijn. Met zijn verhaal geeft hij kritiek. Hij probeert misschien ook de mensen een beetje wakker te schudden, zodat ze beseffen in wat voor samenleving ze eigenlijk leven. Het is jammer genoeg niet helemaal geslaagd, want zijn boek kwam op de lijst van verboden boeken terecht. Het gezag en de kerk waren duidelijk bang geworden dat de mensen echt wakker zouden worden en in opstand zouden komen. Ze mochten de boeken dus niet lezen. Maar, aan de andere kant is het misschien wel gelukkig dat dit boek op de verboden lijst kwam, zodat mensen nieuwsgierig naar het boek werden, alleen waren dat waarschijnlijk mensen die niet wakker geschud hoefden te worden.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
