Boekverslag Vonne van der Meer

Info over dit verslag

Geschreven door:	Jef
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	685
Opvragingen:	4

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 1 uit 5 (11 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Vonne van der Meer

• De avondboot (13)

  2001

• De reis naar het kind (12)

  1989

• Een warme rug (5)

  1987

• Eilandgasten (27)

  2000

• Het limonadegevoel e.a. verhalen (1)

  1985

• Ik verbind u door (5)

  2004

• Laatste seizoen (6)

  2002

• Nachtgoed (2)

  1993

• Spookliefde (9)

  1995

• Take 7 (2)

  2007

• Zo is hij (1)

  1991

Titel: Het limonadegevoel en andere verhalen
Auteur: Vonne van der Meer

Samenvatting:
In het begin gaat het over een vrouw waarvan een kind (phoebe) dood in de buik zit. De vrouw was al enige tijd in verwachting en had verwacht dat een miskraam niet mogelijk was. De vrouw was naar het ziekenhuis geweest en de arts had ontdekt dat het kind bijna niks of helemaal niks gegroeid was. Na het bezoek had de vrouw een hele erge onzekerheid. Otto de man troostte haar door te zeggen dat als er iets aan de hand was dat ze wel was doorgestuurd. Thuis dacht de vrouw het kind in de buik te voelen. Later in het hoofdstuk bleek toch dat het kind dood was, en de vrouw dacht alleen nog maar het moet eruit. Het tweede hoofdstuk gaat over dat de een beetje gestalkt wordt. De vrouw wordt in haar slaap s`avonds opgebeld. De vrouw zegt hallo maar er word geen antwoordt gegeven. De volgende dag ging de telefoon weer en ze krijgt door dat het geen toeval is. Er word weer gezwegen aan de telefoon. De volgende dag trekt ze de kabel van de telefoon eruit. 2 weken lang gebeurt er niks meer. Op een dag ging de vrouw weer naar bed toe, totdat ze de bel van haar voordeur hoort gaan. Het is de buurvrouw ze had ontdekt dat er iets op de gevel is geschreven bij het huis van de vrouw, namelijk Ella met daaronder Ellende. Ze herinnerde ze zich de zwijger, zou hij de dader zijn? De volgende dag gaat de vrouw naar de repetitieruimte, de vrouw schrijft namelijk toneelstukken. `s avonds boent de vrouw de tekst van de gevel. De volgende dag staat er op e gevel geschreven Ella is hel. Ze besluit de tekst te laten staan, zodat er niks erger wordt opgeschreven. Als de vrouw op een dag midden in de nacht wakker wordt gaat ze brood snijden, wanneer ze achter haar in de slaapkamer een harde knal hoort en het geluid van brekend glas. Er is een raam ingegooid met een baksteen die vlak langs het hoofdkussen van de vrouw ligt. De politie komt en verzoekt haar aangifte te doen net zoals de vorige keer. Op een dag ligt er een briefje op de duurmat. Waarop staat: Ella, als je durft neem dan contact met mij op.
Sita
ps. of ben e daar ook al te laf voor?
Aan de sierlijke hoofdletter E ziet ze dat het hetzelfde handschrift is als op de gevel. Op het briefje staat een telefoonnummer waar ze ook naar gaat bellen. Ze belt op en voordat ze iets kan zeggen word ze overvallen door haar lange verhaal. Sita zegt dat ze Ella kent maar Ella weet van niks. Later herinnert ze toch iemand. Sita zegt dat de ze word beledigt door de stukken die Ella schrijft. Ella blijft beweren dat ze Sita niet kent (en ze weet ook van niks). Op een dag zit Ella in de zaal voor haar eigen uitgekozen toneelstuk, waar ze de hele tijd word aangekeken door iemand. Ze denkt dat het Sita is. Ze word afgeleid en het stuk mislukt.
Ella ging eens naar Casa fantasia. Ze stond in een winkel waar ze totaal niet wilde geholpen worden door een man. Ze moest er niks van hebben als een man stond te kijken hoe zij kleding pasten. Vonne ging naar de Alpen, daar kwam ze erachter hoe schaamte klinkte. Ella schaamde zich als ze werd nagekeken. Cas en de ik-persoon waren ongeveer 3 jaar samen. Ze kwam erachter dat Cas verslaafd was aan porno. Cas kocht pornoblaadjes en bekeek ze heel vaak. De ik-persoon dacht dat ze vergeleken werd met de blaadjes.
Volgend hoofdstuk:
De ik-persoon deed een kussen onder haar kleding, zodat het leek alsof ze zwanger was. Als ze zwanger was werd ze anders aangekeken, alleen dan durfde ze een man aan te kijken en werden er geen oordelen over je geveld. Later ontmoette ze een man waaraan ze vroeg of laat moest vertellen dat de buik niet echt was. De man nam het gelukkig goed op en er gebeurde niks ergs.