Boekverslag Per Nilsson

Info over dit verslag

Geschreven door:	Jessica
Niveau:	4VMBO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	3341
Opvragingen:	2

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (5 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Per Nilsson

• 15 (1)

  2006

• 17 (1)

  2002

• Anders dan jij (8)

  2000

• De geur van Melisse (17)

  1998

• Het lied van de raaf (7)

  1996

• Ik ben geen racist (1)

  2007

• Jij, jij en jij (25)

  2000

• Sjutton / 17 (5)

  2002

De Auteur

Per Nilsson is geboren in 1954 in Malmo (Zweden). Hij volgde een opleiding tot leraar wiskunde en muziek. Daarna heeft hij twintig jaar wiskunde en muziek gegeven op een middelbare school. Hiernaast schreef hij ook al boeken, maar hij kreeg het veel te druk.
Sinds 1999 is hij gestopt met onderwijzen om zich helemaal op het schrijven te kunnen gaan richten.

Per Nilsson heeft altijd van lezen en schrijven gehouden. Toen hij vijftien was hield hij een dagboek bij en schreef gedichten. Nu hij eenmaal schrijver is geworden, vindt Per Nilsson het erg belangrijk om contact met zijn lezers te hebben. Hij houdt ervan jongeren te ontmoeten en met hen te discussieerden over zijn boeken.
Met schrijven is Per Nilsson begonnen omdat hij zijn vier kinderen wilde vertellen over zijn eigen jeugd. Zijn eerste drie boeken waren dan ook min of meer autobiografisch en gingen over een elfjarig jongetje dat niet Per Nilsson heette maar Nils Persson. Dat zijn eigen leven nog steeds als inspiratiebron voor zijn boeken dient, zie je aan zijn boek “Jij, jij en jij”. Daarin komt Nils terug als jonge man van twintig jaar.

Per Nilsson heeft inmiddels al meer dan dertien boeken op zijn naam staan waarvan er drie vertaald zijn in het Nederlands:

-Het lied van de raaf (over de vervuiling van het milieu en een roman over hoop, geloof en liefde)
- De geur van Melisse (over de intense eerste liefde van een jongen voor een meisje)
- Jij, jij en jij (drie jonge mensen die allen op hun eigen manier op zoek gaan naar hun eigen identiteit)

Deze drie boeken zijn geschreven voor jongeren vanaf veertien jaar. Hierin staan thema’s centraal die hem fascineren en die aansluiten bij de belevingwereld van deze doelgroep. Deze boeken gaan over belangrijke dingen in het leven, zoals liefde, volwassen worden, de dood, vriendschap en de zin van het leven. De verhalen worden op een heel verrassende manier verteld, niet gewoon van het begin naar het eind. Er wordt heen weer gesprongen tussen het heden en het verleden en tussen de verschillende hoofdpersonen. In alledrie de boeken speelt de schrijver met de vorm waarin hij zijn verhalen giet.

Voor het boek “De geur van Melisse” heeft Per Nilsson in 1999 de Zilveren zoen gekregen. En het boek “jij, jij en jij” is in 2001 genomineerd voor de Nederlandse Kinderjury.

Dagboekschrijven

Ik schrijf hier een stukje uit het “dag boek van Juf Lena”, die ze zou hebben kunnen schrijven nadat ze haar oude klas weer heeft teruggezien.

Mijn liefste dagboek,

Vandaag zag ik mijn klas weer. Kristina, Magdalena en natuurlijk Anon. Met z’n drieën kwamen ze hun diploma laten zien, ze waren de enige die nog niet waren geweest, maar ze zaten ook op het VWO dus moesten ze ook een jaartje langer. Ze gloeide van trots. Kristina gaat naar de rockacademie, ze had het al in zich. Anon is zo mooi opgegroeid. Ik kan me nog zo goed herinneren hoe hij in de klas was, niemand mocht hem. Nu heeft hij een vaste vriendin, is klaar met zijn middelbare school en heeft vele vrienden om zich heen. Hij kwam nog naar me toe. Bedankte me en pakte me vast zoals hij de laatste keer had gedaan, in de klas bij het afscheid. Hij bedankte me vanuit zijn hart. Magdalena en Anon zien elkaar ook nog vaak. Ze gaan volgend jaar zelfs bij elkaar wonen. Ik ben blij dat ze toch nog zulke goeie vrienden geworden zijn. De moeder van Anon kwam ook nog langs, om zich te verontschuldigen. Dat deed mij wel wat. Ik heb het ook niet makkelijk gehad met die vrouw. Ze bedankte me voor mijn goede zorgen. Anon glom van trots toen hij me vertelde dat hij voor een half jaar bij zijn vader ging wonen. Hij heeft me uit eten gevraagd om een avondje bij te praten. Ik weet niet of ik daar op in kan gaan, hij was mijn leerling. Maar ik wil het eigenlijk wel. Misschien kan hij me nu vertellen wat hij voelde vroeger. Waarom hij nooit wat tegen Henk en zijn groepje deed. Waarom hij altijd rustig en dromerig heen en weer liep en waarom hij zijn laarzen altijd aanhad. Ik ben ook nieuwsgierig naar het begin van de vriendschap tussen hem en Magdalena. Ik denk dat ik toch maar ga, ik wil weten hoe het met hem gaat. Hij is me altijd bij gebleven. Ik bel hem wel op om wat af te spreken. Je hoort het wel als we zijn geweest en ik hopelijk en eindelijk mijn antwoorden heb!

Veel liefs, Lena.

Een ander slot

Hier schrijf ik een ander slot aan het verhaal. Een klein stukje heb ik eer over getypt uit het boek en daarna komt mijn verhaal.

Zarah en Nils hebben net broodjes gehaald, want ze gaan samen met Anon picknicken. Victor is opgepakt omdat hij illegale dingen meenam om in Zarah’s kamer neer te zetten. Op weg naar het park komen kale Zarah en kale Nils twee agenten tegen.

“Zarah trekt Nils mee langs de twee politieagenten in het plantsoen.
‘He daar jongens!’
Zarah en Nils blijven stokstijf staan met hun rug naar de politieagenten toe.
‘Ga achter mij staan’, fluistert Nils vanuit zijn mondhoek.
‘Waarom?’ fluistert Zarah terug.
‘Omdat je borsten hebt’ fluistert Nils.
Als ze zich omdraaien, blijft Zarah schuin achter Nils staan.
‘Zeg jongens,’ zegt de vrouwelijke agent, ‘kennen jullie een meisje dat…’ Ze haalt een papiertje uit haar zak.
‘…dat Zarah Enoksson heet en daarboven woont’ Ze wijst naar het open raam. Nils schudt zijn hoofd. ‘Nee. Wij wonen hier niet. We zijn alleen even bij een vriend op bezoek geweest.’
Nu heeft de mannelijke agent zich ook naar hen omgedraaid en de beide agenten staren gedurende een paar eindeloos durende seconden naar Nils en Zarah. Dan zegt de vrouw: ‘Aha.’
Als Nils en Zarah zich omdraaien en doorlopen, worden ze niet achterna geroepen en niemand probeert hen tegen te houden.
Dit kan betekenen dat Victor is aangehouden, denkt Zarah. Vermoedelijk. Waarschijnlijk. Misschien.
Dat betekent vroeger of later politiebezoek in mijn flat. Dat betekent dat ik van die dozen in mijn slaapkamer af ben. Dat betekent verhoren en ondervragingen. Dat kan betekenen dat er een rechtszaak komt. Dat kan betekenen dat de kinderen van het kinderdagverblijf hun nieuwe computers terugkrijgen.
‘Ze dachten dat je een jongen was,’ fluistert Nils grinnikend. ‘Wat is er? Blijf nou niet staan, kom nou mee…’

Hij probeert Zarah mee te trekken, maar ze gaat langzamer lopen, ze heeft iets gezien aan de overkant van de straat, iets wat Nils niet op heeft gemerkt, omdat hij zijn blik strak naar voren houdt.
Wat ziet Zarah?
Een politieauto.
Wie zit er in die politieauto?
Een politieagent.
Ja, maar op de achterbank?
Victor. Het is Victor. En hij heeft Zarah gezien en hij heeft haar herkend hoewel hij eerst zijn ogen niet geloofde en…
Victor lacht. Hij lacht een wilde, waanzinnige lach daar achter dat autoraampje.”

Lach maar, denkt ze, ik heb genoeg van jou.
Daar gaan ze, Zarah en Nils, beiden naar het park op zoek naar hun vriend Anon. Zarah is nog wel stil, ze denkt aan Victor. Victor die haar heeft bemind, Victor die haar lief heeft gehad, Victor die spannende en opwinden de man, die ze nu kwijt is. Nils kijkt opzij naar Zarah, een traan daalt af naar haar wang. Nils veegt hem weg. ‘Niet doen, je zou me niet aanraken’ boos en verdrietig draait ze haar hoofd weg. Ze gaan beiden in het gras zitten. Ieder met hen eigen gedachten. Zarah denkt aan Victor en wat hij heeft gedaan, Nils denkt aan Zarah. Zarah kijkt Nils aan. Anon komt eraan samen met een meisje, met Zarah’s slippers in zijn hand en op blote voeten rent naar hun plaats. Het meisje draait zich om en loopt terug van waar ze vandaan kwamen. ‘Was dat Magdalena?’ vraagt Zarah, ze knikt naar het meisje dat op blote voeten weer terug loopt. Anon knikt en kijkt naar Nils.
‘Heb jij hem geschoren?’ vraagt Anon. Zarah schudt haar hoofd.
‘Ga je hem vermoorden?’ vraagt Anon.
‘Ik weet het nog niet,’ antwoord Anon.
Zijn blik rust onafgebroken op Nils maar hij praat met Zarah. Ze denkt na.
‘Ik weet het niet’ zegt ze. ‘Vraag het hem maar.’
‘Ik heet Nils.’zegt Nils voordat Anon zijn vraag heeft kunnen stellen.
‘Hij heet Nils’ zegt Anon tegen Zarah. Zarah richt zich tot Nils.
‘Heeft Nils zin in een koffiebroodje?’ Zarah kijkt Nils met een nieuwe blik aan, alsof ze hem nu wel beter wil leren kennen. Nils kijkt naar Zarah en voordat hij het weet krijgt hij een koffiebroodje in zijn gezicht geduwd. Zarah en Anon moeten lachen, maar Nils pakt beiden terug, hij gaat hen achterna en probeert beiden nat te maken met het water dat ze mee hadden. ‘Stop, time-out, ik doe niet meer mee’ zuchtend laat Zarah zich in het gras vallen. Anon en Nils doen hetzelfde. Ze liggen in een driehoek. Rustig eten ze hun amandelbroodjes op. ‘Hoe laat is het?’ Anon komt plots overeind. Nils laat Anon op zijn horloge kijken. ‘Ik moet weg, ik ga naar mijn vader. Ik ga een poosje naar hem toe.’
‘Maar je komt toch wel terug?’ vraagt Zarah terwijl ze rechtop gaat zitten. ‘Ik kom altijd terug,’ belooft Anon.
Hij staat op en klopt het gras van zijn broek.
‘Kom je me opzoeken als je weer in de stad bent?’ vraagt Zarah.
‘Natuurlijk,’ zegt Anon.
‘Ik heb je nodig,’ zegt Zarah. Eigenlijk wil ze hem niet laten gaan, maar hij moet dus gaat hij. Zarah zwaait en gaat weer liggen als Anon wegrent. Nils kijkt Anon nog na. Nils denkt dat hij droomt, dat moet wel, want opeens ziet hij Anon over het water lopen. Hij loopt zomaar over de onderste vijver, boven op het water alsof het een vloer is en hij komt bij de overkant en loopt verder alsof er niets is gebeurd. ‘Zag je dat’ vraagt Nils aan Zarah.
‘Wat?’ vraagt Zarah.

Zarah denkt na, over alles. Ze denkt na over Nils, over wat ze voor hem voelt. Ze kijkt hem aan een seconde, ze verdrinkt in zijn ogen en ziet een jongen die voor haar openstaat, die haar begrijpt, die haar aanvoelt als geen ander en die lief voor haar zou zijn als geen ander. Wil ze wel zo iemand als vriendje, misschien is hij veel waardevoller als vriend. Daar denkt Zarah aan. Ze buigt zich over Nils en geeft hem een kus op zijn wang. Nu is hij in ieder geval een vriend. Nils kijkt Zarah voorzichtig aan. Zarah voelt een lachbui aankomen als Nils haar scheel aankijkt. Lachend rollen ze door het gras. Ze rollen van de heuvel af en komen terecht in de vijver. Hierdoor liggen ze allebei helemaal dubbel. Nils tilt Zarah uit het water en kust haar voorzichtig op haar mond. ‘Kom, we gaan naar mijn huis, daar kun je even douchen, daarna gaan we uit eten, wil je dat?’ Nils begint steeds sneller te praten en kijkt voorzichtig naar Zarah. ‘Ja, heel graag’ antwoord ze blozend. Samen lopen ze naar Nils huis, hand in hand, op dat moment allebei gelukkig. Hij voelt zich fijn en heeft het gevoel dat hij leeft, samen met Zarah huppelen ze de rest van de weg, alleen al om dat gevoel te behouden.

Het boek

De titel van het boek dat ik gelezen heb is: Jij, jij en jij.
Het boek heet zo omdat het boek gaat over drie personen: de hoofdpersonen. Per Nilsson is een hij/zij verteller, dus zijn er 3 jij’s.
Het boek is vertaald uit het Zweeds: Femke Blekkingh-Muller. Vertaald van: Dué, dué, du. Uitgeverij uit Stockholm: Rabén & Sjörgen, in 1998.
In Nederland is het uitgegeven in Rotterdam: Lemniscaat, in 2000.

Op de kaft staan stukjes van de lichaamsdelen van de 3 hoofdpersonen. De hand van Anon, de voet van Zarah en het hoofd van Nils. Ik vind het een goede kafkeuze omdat het hele boek om hen draait en op het einde hebben deze afzonderlijke personen door toevallige gebeurtenissen opeens heel veel met elkaar te maken. Op dit moment, wat op de kaft is afgebeeld, komen ze voor het eerst met z’n allen samen. Ook de titel vind ik heel goed gekozen, vooral in combinatie met de tekening. Want toen deze 3 mensen samen op de grond lagen wordt er in het verhaal ook gesproken over jij, jij en jij(de mensen die daar dan bij elkaar liggen).

Liefde is een belangrijk thema van het boek. De liefde tussen Zarah en Victor, de liefde van Nils voor Zarah en de liefde van Mia voor Zarah. En de liefde die Anon denkt te voelen voor Zarah, het meisje van wie hij de portemonnee heeft gevonden. Gelukkig ruilt hij deze liefde in voor de vriendschap met zijn klasgenootje Magdalena. De dood is ook belangrijk in dit verhaal. Nils wil zichzelf zelfs levend begraven. Anon denkt dat hij onsterfelijk is en Zarah speelt met de dood door bij haar vriend te blijven. De zoektocht naar je eigen ik, je eigen weg is ook een hoofdthema in dit boek. Elke van de personages doen stap voor stap in de paar maanden dat dit boek speelt de richting in van volwassenheid.

Het verhaal is geschreven in de tijd van nu met de problemen van nu. Het begint ongeveer aan het eind van het schooljaar en eindigt aan het begin van de zomervakantie. Dus ik denk dat het verhaal zich 2 maanden ongeveer afspeelt.

Het speelt af bij de hoofdpersonen thuis, op school en afspreekplekken zoals de bakkerij, het park enz.

Het boek heeft 28 hoofdstukken en 286 bladzijden. Het boek heeft geen proloog en een epiloog maar wel een voorstukje over wat de verschillende hoofdpersonen denken:

- ANON
Mijn vader is een god.
Mijn moeder is een gewone vrouw,
maar mijn vader is een god.

- ZARAH
Je wilt mijn hart, zeg je. En wat
krijg ik daarvoor terug? Woorden. Wat heb ik
aan jou mooie woorden?

- NILS
Eerst leef je. Dan ga je dood. Er is
niets om bang voor te zijn.

Het einde van het boek

Het is een dik boek waar eigenlijk drie verhalen in worden verteld: over twee jongens en een meisje. De drie verhalen worden vooral in het begin apart van elkaar verteld. Het zijn de hele tijd aparte hoofdstukken die om en om van één van de personen wordt verteld. Pas op het einde bij de laatste paar drie/ vier hoofdstukken, komen de verhalen/ personen pas bij elkaar.

Het verhaal zal zich afspelen in en tijdens de zomervakantie. Dit wordt een beetje in het boek verteld, vooral bij Anon. Omdat zijn juf de hele tijd zich afvraagt hoe Anon het zal doen na de vakantie op een nieuwe school.
De tijd dat het zich afspeelt is denk ik ongeveer tijdens de (hele) zomervakantie, dus ongeveer twee maanden.
Het is een doorlopend varhaal en de tijd gaat gewoon door, niet dat ze stukken jaar overslaan. Ook de gebeurtenissen worden niet door elkaar verteld.

Er zitten vooruitblikken in. Vooral van Anon, want hij zit de hele tijd te bedenken hoe het zal gaan als hij de portemonnee zal gaan teruggeven aan Zarah.
Maar eigenlijk bijna altijd als één van de personen een bepaalde beslissing of gedachte heeft gehad, dan laat de schrijver ze ‘denken’ of dan ‘praat’ hij zelf even met ze, om de consequenties te laten zien aan de personen.

Het boek vond ik zelf mooi, maar vooral ook knap geschreven. De opbouw leest ook wel gemakkelijk. Ik vond alleen dat het lang duurde voordat de spanning en voordat de personen iets met elkaar te maken kregen. Ik vond de inleiding veel te lang, de kern was kort, en de slot was ook te kort.

Recensie van het boek.

NBD|Biblion:
Toevallige gebeurtenissen brengen het 12-jarige buitenbeentje Anon, de door de dood geobsedeerde 20-jarige Nils en de 17-jarige 'mooie meid' Zarah met elkaar in contact. De hoofdpersonen hebben ogenschijnlijk weinig met elkaar gemeen, maar zoeken ieder naar hun eigen identiteit en hun plaats in de maatschappij. De beschrijving van hun gedachten en gevoelens vormen het hoofdbestanddeel van het boek; de gebeurtenissen zijn hieraan ondergeschikt. Door het gebruik van hints, suggestief taalgebruik, veel symbolen en parallellen is een sublieme spanningsopbouw gecreëerd. In korte cursieve gedeeltes debatteert de verteller met de personages, wat samen met de vele perspectiefwisselingen en de niet volledige chronologie resulteert in een complex geheel dat eisen stelt aan de lezers. De herkenbare thema's en het eigentijdse taalgebruik zullen jongeren aanspreken. De voor 'De geur van Melisse'* met een Zilveren Zoen bekroonde auteur hanteert een beeldende, subtiele stijl. Verzorgde uitgave, met helaas en niet geheel correcte flaptekst, voor ervaren lezers vanaf ca. 14 jaar.

(Biblion recensie, Redactie)

De recensent vindt het een moeilijk geschreven boek. Hij vindt dat het duidelijk geschreven is voor de ervaren lezer vanaf 14 jaar.
Ook vindt hij dat het een spannend boek is, en door het thema en het taalgebruik een lezenswaardig boek.

Omdat ik een ervaren lezer ben, vond ik het geen moeilijk boek.
Ik vind niet dat het hele boek spannend is, ik vind meer dat de spanning pas aan het einde van het boek tot zijn recht kwam.
Door het thema en het moderne taalgebruik is het boek wel makkelijk te lezen.

Het is een goed boek om te lezen, want de schrijver laat op een duidelijke manier zien hoe 3 personen die eigenlijk niets met elkaar te maken hebben, opeens wel iets met elkaar te maken krijgen.

Samenvatting

Het zijn drie totaal verschillenden mensen die door toevallige omstandigheden toch met elkaar in contact komen.

Zo vindt Anon de portemonnee van Zarah. Hij wordt hierdoor verliefd op een persoon die hij nooit gezien heeft, maar stelt zich hun ontmoeting in zijn gedachten voor. Omdat Anon een dromer is, loopt hij vaak tegen lantaarnpalen op.
Nils ziet hem dit een keer doen, en daardoor herkent hij Anon later weer op een ouderavond van zijn zusje Kristina, die bij Anon in de klas zit.
Zarah en Nils ontmoeten elkaar in een café. Zarah zag haar vriend Victor twee buitenlandse meisjes versieren, die later oude vriendinnen van hem bleken te zijn en Zarah neemt wraak op hem door op een onbekende jongen af te stappen. Nils dus. Ze vraagt hem te doen alsof ze elkaar al jaren kennen, en frunniken vervolgens een beetje aan elkaar. Nils raakt daarna geobsedeerd door Zarah en achtervolgt haar overal waar ze gaat.
Door deze actie begint het gedoe met Victor al een beetje. Hij is erg bezitterig en jaloers en vindt Zarah op sommige momenten maar een hoer. In haar hoofd pikt Zarah dit eigenlijk niet, maar ze doet er helemaal niets aan. Totdat Zarah naar Italië gaat. Nils gaat haar achterna, maar als zij thuiskomt en de foto’s aan Victor laat zien, barst de bom. Op iedere foto staat namelijk Nils ook, ergens op de achtergrond. Ook heeft Nils een boodschap achtergelaten op de voicemail van Zarah, hij zegt daarop dat hij van haar houdt. Dit alles is voor Victor genoeg om de conclusie te trekken dat Zarah vreemdgaat. Hij draait helemaal door, en gooit Zarah’s kat uit het raam. Net op dat moment komt Anon binnen om Zarah de verloren portemonnee te brengen. Zarah en Anon worden zo’n beetje vrienden en Zarah ziet hem als haar mascotte. Ze eten samen wat en Zarah zorgt ervoor dat Anon eindelijk zijn laarzen uit trekt. Anon scheert die dag ook Zarah’s hoofd kaal, omdat ze niet meer zo mooi wil zijn. Vervolgens gaat Anon de deur uit, want hij heeft een afspraakje met Magdalena die de vorige avond voor hem was opgekomen tijdens het klassenfeest. De twee werden hierdoor vrienden.
Dan gaat weer de bel bij Zarah. Dit keer is het Nils; die stomtoevallig ook zijn haar kaal heeft geschoren, omdat hij zo’n jeuk had van allerlei beestjes op zijn hoofd. (Door het levend begraven). Zarah denkt eerst dat haar tweelingbroer voor haar staat. Hij in het zwart, zij in het wit: allebei kaal. Ze zijn elkaars spiegelbeeld. Maar als ze door heeft dat het de Nils is, die haar relatie heeft verpest wordt ze boos. Dit gaat gelukkig al snel over als Nils haar heeft kunnen uitleggen hoe het zat en ze gaan samen naar het park toe, want Zarah heeft daar afgesproken met Anon. Wel stelt Zarah de voorwaarde dat er nooit een ‘ons’ zal zijn tussen hen en dat hij niet aan haar mag komen. Dit accepteert Nils wel. Later in het park komen ze met zijn drieën bij elkaar.