Boekverslag Richard de Boeck

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	4129
Opvragingen:	2

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (69 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Richard de Boeck

• La bouteille mysterieuse (1)

  1987

• La danse de l'ours (1)

  1998

• Le chateau hante (1)

  1995

• Le cinquieme doigt (2)

  1996

• Le fantome de Roscoff (1)

  1983

• Le mystere du Verdon (1)

  1985

• Meurtre malgré tout (4)

  1999

• Mme Rachel est morte (1)

  1989

• Rue des blancs manteaux (1)

  1990

• Une jambe dans le sable (2)

  1994

Titel: La danse de l'ours
Auteur: Richard de Boeck

Samenvatting per hoofdstuk:
Eerste hoofdstuk:
De politie vindt twee lijken, een man en een vrouw, ze kunnen ze niet identificeren want ze hebben valse pasporten en zitten in een huurauto van Parijs. De man heeft een geweer in z”n hand, daarom lijkt het alsof hij eerst de vrouw vermoorde en daarna zelfmoord pleegde. Wat wel raar is dat er nergens vingerafdrukken op zijn (niet op de auto, het stuur enz.), maar alleen op het wapen. Daarom denken ze dat het mss toch een afrekening in het milieu kan zijn. Ze besluiten de foto’s van de lijken in de plaatselijke krant te zetten. (lees)

L’hériteir de la dernière minute ( Simon – Nicole – oncle Philippe – infirmière – Pjotr)
Simon Pasqua gaat samen met zijn vrouw, Nicole op weg naar zijn doodzieke nonkel Philippe. Hij had jaren geleden het contact met hem verbroken omdat Philippe wou dat hij trouwde met de enige kind van de buurman, maar Simon trouwde met een stadsbewoner. Vroeger is Simon nog naar de universiteit moet gaan, maar hij heeft zijn studies niet beëindigd. Simon zal de wijngaard erven. Hij zal de grootste wijnboer worden van de streek.
Als ze aankomen komt Pjotr, de hond aangelopen met een 60-jarige vrouw, de verpleegster. De hond is wantrouwig maar houd zich koest. De verpleegster laat de hond achter en komt terug voor een gesprek. Het gaat niet goed met Philippe, zijn hart kan het elk moment begeven. De dokters hebben geen hoop meer. De enige reden waarom hij nog leeft is voor Simon. Simon weet niet of dat Philippe hem nog zal herkennen, dus ze gaan in de kamer. Simon krijgt de voogdij over Pjotr. Philippe begint juist de praten over de notaris als zijn ademhaling onregelmatig komt, geen kracht meer heeft, m.a.w. hij gaat dood. De verpleegster zit er ook bij en sluit zijn ogen op vraag van Simon. Nicole en Simon logeren in het huis en zorgen voor Pjotr.

Peut-on voir l’avenir dans une boule de christal? (Jordi - Sara - Tania - Patrick - Ourson)
Jordi zit in de namiddag leunend tegen een boom de krant de lezen. Z’n ogen vallen op een artikel: La voyance à la portée de tous. Daarin staat dat je met pingpongballen voor je ogen in de richting van de zon te kijken je in de paranormale dingen kan beleven, en je dus niet altijd une boule de christal nodig hebt. Eerst onderscheidt hij duidelijker verschillende geluiden. Daarna ziet hij de schaduw van een groot beest, misschien un ours of een grote hond?
Dan ziet hij 2 mooie meisjes, des jumelles: Tania en Sara. Ze denken dat hij slaapt, en wekken hem zogezegd. Ze hebben een technisch probleem: ze hebben een lekke fietsband. Ze vragen naar een fietsenmaker, maar ze zijn in een boerengat terecht gekomen met maar 60 inwoners, dus wil Jordi hen wel helpen. Sara=> zeer korte blonde haren. Tania plus foncés et demi-longs. , ni grandes, ni petites. Ze komen uit St-Martin d’Ardèche.
De fiets is er toch erger aan toe en het lukt niet om hem te herstellen. Dan biedt Jordi zijn fiets aan. Maar dan denkt Jordi plots aan zijn vriend Patrick, die binnen een uur passeert om naar die stad te gaan. Daar huurt hij canoës et des kayaks (à Vallon-Pont-d’Arc) pour la descente de l’Ardèche. Als ze staan de w88 op hem, passeert er een auto die een hond afzet. Ze houden hem en noemen hem samen Ourson omdat hij lijkt op een beer. Jordi denkt terug aan zijn visioen. De meisjes doen Ourson mee naar huis.

Un guide bien embarrassé (Jordi - Maman Jordi - Langlois – Gérard – Sara - Tania)
Jordi zoekt une brochure sur l’Ardèche. Maar zijn moeder (Madame Langlois) heeft hem weggegooid. Hij weet al veel over zijn regio, maar omdat hij denkt dat er veel details instaan die hij niet weet of niet meer herinnert. Zijn moeder zegt als hij echt een brochure wil, dat hij maar naar de infodienst moet gaan. Maar hij wil niet omdat hij graag de brochure onmiddellijk had gehad. Zijn moeder begrijpt niet waarom hij eigenlijk een nodig heeft, ze denkt eerst dat hij mss toch een huiswerk moest maken. Maar dat is niet zo. Dan zegt ze dat hij maar naar Saint-Martin moet gaan, maar hij gaat liever naar Vallon-Pont-d’Arc voor informatie per fiets. Jordi=> cheveux roux, un visage carré, une belle stature.
Dan weet ze plots de reden, het zal wel voor een meisje zijn. En Jordi komt rood en zegt dat hij gids wil spelen.
Grand-père Gérard komt binnen. Mama vraagt ofdat hij mss een brochure heeft. Opa zegt dat hij een levende brochure is. Als hij weet dat Jordi één wil is hij verbaasd omdat Jordi altijd zijn beste leerling was. Dan heeft hij door dat Jordi gids wil zijn voor de Tania en Sare, en hij zegt het tegen mama. Jordi legt alles uit. Hij wil een excursie organiseren avant la rentrée, éventuellement unde descente des gorges en kayak (Vallon-Pont-d’Arc) en dan een fietstocht (zijn vriend zou de fietsen aan Saint-Martin afzetten). Mama vind dat opa Jordi steunt en praat over hoe het was in haar tijd… Dan gaat de telefoon. Het is Tania. om hem te remercier, ze waren het vergeten en leken ingrat (ontdankbaar). Hij zegt dat het niet erg is. Daarna praten ze wat over de middag, hoe leuk het was… Sara remercier à Jordi sa tour. Dan vraagt Jordi hoe het met Ourson, de hond is. Het gaat al beter en de ouders stemmen in om hem te houden. Ze spreken af voor de tocht à Vallon-Pont-d’Arc. Sara en Tania ne faisent jamais de kayak. Maar het is niet erg want Jordi zegt dat je het snel leert. Maar als het echt niet lukt, dan veranderen ze het programma van de dag.

Un testament original (Simon - Nicole - notaire Dutronc)
Simon Pasqua en Nicole gaan naar de notaris voor le testament chez le notaire Dutronc. Dutronc heeft Simon nog gekend toen hij klein was. Het testament is van 28 août, niet lang geleden. Hij laat geld (100 000 FF) na voor de verpleegster. De rest (le contenu de mon coffre au Crédit Agricole, la maison, les vignes,…) heeft hij aan Pjotr. Dan staat er in voor Simon dat hij moet verstaan waarom hij dat doet. Maar omdat hij weet dat een hond dat niet echt kan beheren, moet Simon met Pjotr wonen en Pjotr verzorgen tot het einde van z’n leven. Dus erft Simon als hij voor Pjotr zorgt. Maar la gestion (het beheer) du domaine moet maître Dutronc controleren. Als Simon iets wil doen moet hij overleggen met Dutronc. De dokter Charles Poussin moet instaan pour la santé de Pjotr. Poussin gaat na enkele dagen controleren als hij goed zorgt voor Pjotr. Als Simon niet akkoord gaat met deze voorwaarden, zal de notaris een openbare verkoop houden. Le produit de la vente (opbrengst) ira complètement aux bonnes oeuvres (goede doelen) mentionnées en annexe. (vermeld in de bijlage).
Simon protesteert eerst, maar tekent dan toch (hij kan enkel een rechtzaak beginnen, maar dat zou veel geld kosten en lang duren en niet zeker resultaat opleveren).
Simon en Nicole besluiten om Pjotr te zoeken, hij kan niet ver zijn. (Simon est ‘allergique’ aux chiens)

Un chien perdu avec collier (Gérard - “Simon” & Nicole - Maman Jordi - Marie - Ourson)
Iemand (un étranger= vreemde) roept grand-père naar Gérard, opa Jordi. Hij negeert het een vreemde heeft het recht niet om opa tegen hem te zeggen. (HET IS SIMON, MAAR ZE (HER) KENNEN ELKAAR NATUURLIJK NOG NIET) Hij vraagt naar een hond die verloren is gelopen tijdens het wandelen in die buurt. Le chien= un berger, un Briard aux poils longs brun noir. Nicole zegt dat hij aan de andere kant van de straat. Opa wil hem verwittigen als hij een hond ziet maar vraagt het adres=> domaine Pasqua. Opa weet dat Philippe Pasqua daar woonde. Opa herinnert Simon, hij heeft Simon nog leren zwemmen. Nicole wijst hen erop dat er op dat moment belangrijkere dingen zijn, dus vertrekken ze.
Hij gaat naar het huis van zijn dochter en vraagt naar Jordi. Maar die is samen met Ourson gaan wandelen. Ourson was hier omdat de meisjes wilden gaan winkelen met hun moeder, maar dat lukte moeilijk met een hond. Gérard zegt dat hij weet van wie de hond is. Gérard vertelt het verhaal en zegt dat hij niets verklapt heeft omdat zo’n mensen het niet verdienen om een hond te hebben. Hij zegt ook dat hij Jordi gelooft en niet zoals die mensen beweerden dat le chien s’était sauvé. Z’n dochter is nieuwsgierig, maar Gérard vind het eerder louche. Gérard zegt dat et de neef was van Philippe Pasqua. Z’n dochter herinnert zich nog dat ze op de zelfde school zaten en dat Gérard hen leerde zwemmen. Ze dacht dat hij vertrokken was voor altijd. Gérard zegt dat hij wel terug zal gekomen zijn voor de erfenis, want hij was het enige familielid van Philippe Pasqua.
Wat later leest Gérard de krant en plots trekt een foto zijn aandacht. Het is precies Simon. Zijn dochter kijkt ook maar herkent hem niet echt omdat je maar een stukje van zijn gezicht kan zien. Le rest est caché sous un bandage (verband). Gérard zegt dat hij zich mss heeft vergist. Ze besluiten het artikel te lezen: het gaat over het eerste hoofdstuk: M. Gilbert D. habitatn à Bollène a trouvé :2 gens qui avaient été tués par balle. Le chauffeur tenait encore un revolver à la main. On supposait donc qu’il avait d’abord tué sa compagne et s’était donné la mort ensuite (zelfmoord pleegde). L’affaire s’est compliquée. Les papiers qu’elles portaient sur Elles étaient faux. C’est pourquoi la police n’exclut pas un règlement de comptes dans le milieu. (p. 50 zie meer of hoofdstuk 1)
Daarom heeft de commissaris de foto’s laten in de krant verschijnen, hij hoopt zo de ware identiteit te kunnen achterhalen.
Gérard gaat in de tuin werken want hij denkt dat hij begint spoken te zien.
Ze besluiten de kinderen te waarschuwen en zeggen dat ze zich niet te veel met de hond mogen laten zien omdat Simon de hond zoekt. Gérard is niet onmiddellijk van plan om contact te maken met Simon. Ze besluiten niets te doen zonder met elkaar daarover te praten.
Opa verlaat het huis. Wat verder in de straat ziet hij de auto van Simon, voor het huis van de oude Marie. Ze staat uitleg te geven aan de chauffeur. Gérard vindt dat ze vlug teruggekeerd zijn en hij heeft geen geluk want ze hebben de persoon gevonden die over alles op de hoogte is dat gebeurt in de straat. Daarna zet de auto terug aan. Als Marie hen op een piste heeft gezet, ziet het er slecht uit voor Jordi, denkt Gérard.

Un malheur ne vient jamais tout seul (Simon - Nicole - Jordi - Ourson)
Simon en Nicole zitten in de auto. Marie heeft verteld dat ze Jordi heeft zien wandelen, een half uur geleden, met een hond en ze had gevraagd waar hij zou wandelen, naar een dorpje verderop: Léproserie des Templiers, cinq kilomètres à peu près.
Nu heeft ze de weg uitgelegd aan Simon & Nicole. Ze hopen dat ze de jongen (Jordi dus) zullen tegenkomen die samen met hun hond.
Op de eerste splitsing gaat Simon naar rechts zoals Marie had gezegd, maar Nicole zegt dat Jordi wel gelogen zal hebben om het vrouwtje te verbazen. Ze vind 10 km (5km naar het dorp en terug = 10km) veel voor een kleine wandeling met een hond. Toch gaan ze naar rechts, voor een auto is 5 km niet veel. Eerst rijden ze vlug en goed, maar plots verandert de asfalt in een soort van beton en wat verder liggen er stenen. Simon wil niet w88 in het dorp omdat er daar teveel volk is. Simon zegt dat hij mss Jordi zal vermoorden voor de erfenis: Hij zegt dat de kanten zeer steil zijn, en een klein ongelukje snel gebeurt is: le jeune homme fait un faux pas, il glisse, il dégringole, il se heurte la tête et expire au bas de la falaise (klif). Nicole vindt dat natuurlijk monsterachtig, ze wil geen moord van een kind op haar geweten hebben. Gérard zegt dat ze moet kiezen tussen de hond en de erfenis of geen hond en geen erfenis. Nicole zegt dat er mss een betere oplossing is dan moort. Ze besluiten na die discussie te auto daar te laten te voet verder te gaan. Aan een kruispunt gaan ze opnieuw naar rechts, want in die richting ligt La Léproserie des Templiers.
Op het zelfde moment kijk Jordi naar de Ardêche, praat wat tegen de hond en begint aan la descente naar de rivier toe. Eenmaal aangekomen spelen ze samen: Jordi gooit platte stennen in het water en Ourson haalt ze. Ze gaan via de andere kant terug, plots begint Ourson te grommen & montre les dents, aboyer (blaffen). Dan ziet Jordi dat er een vrouw en man hen de weg versperren. Jordi kalmeert Ourson. Nicole & Simon willen de hond, notre Pjortr, terug in ruil voor 100 F. Jordi gelooft niet dat het hun hond is: Parce que il n’a jamais vu Ourson si furieux. Jordi zegt ook dat hij heeft gezien hoe de hond uit de auto werd geworpen. Ze zeggen dat de dieven van hun hond dat heeft gedaan. Nicole probeert Pjotr/ Ourson te aaien maar hij bijt in haar hand. Simon gooit een grote tak en treft Ourson. Daarop lost hij de hand en gaat naar Simon. Jordi roept Ourson terug en ze gaan er samen vlug vandoor. Plots glijdt Jordi uit en heeft het gevoel in een leegte te vallen. Hij kan zich vastgrijpen aan een struik (un buisson) en kan terug opstaan. Maar de struik geeft mee en Jordi verliest zijn evenwicht en valt terug in een gat (un trou). Het is donker en hij verliest het bewustzijn. Ourson begint bij de plek waar Jordi verdween te janken. Daarop komen Simon & Nicole, ze begrijpen wat er gebeurd is en Nicole wil Jordi helpen maar Simon wil z”n kans nemen en gaat ervandoor met Pjotr.

La famille s’inquiète (Mme Langlois – papa Jordi - Marcel - Gérard - Tania - Sara - Pjotr - Simon - Nicole)
Mama is ongerust omdat Jordi nog altijd niet terug is, papa Marcel vindt dat ze haar niet moet ongerust maken. Hij denkt dat Jordi samen met de meisjes een complot maakte om elkaar te ontmoeten zonder dat hun ouders het wisten (om niet bespiedt te worden).
Dan komt Gérard (70j. opa Jordi). Hij maakt zich ook zorgen over Jordi. Hij blijft er bij dat de foto in de krant van Simon is. Hij denkt dat de man waarmee hij sprak un sosie (dubbelganger) van Simon is, omdat Simon al dood is door het auto-ongeluk, en omdat hij zich niets herinnerde of herkende van Gérard (leren zwemmen)
Hij vertelt ook dat Ourson waarschijnlijk de hond is van Simon en Marie heeft hem gezegd dat ze tegen Simon de weg zei dat Jordi wandelde.
Later heeft ze dan de auto terug zien keren. Maar Jordi zat er niet in. De hond heeft ze ook niet zien zitten maar nochtans geloofd ze dat ze hem heeft horen blaffen (aboyer). Ook omdat Simon niet naar hun familie is geweest om te w88 op Jordi en de hond denkt opa dat het een dubbelganger is. Hij kent de familie toch niet.
Dan komen de meisjes en ze hebben Jordi niet tegengekomen.

Simon en Nicole komen thuis aan met Pjotr / Ourson. Nicole maakt dat Simon beseft dat hij de beste vriend moet worden van Pjotr om de erfenis te krijgen. Nicole wil dat hij zijn angst overwint en de hond verzorgt om zo na een tijd een goeie vriend te worden. Simon zegt dat hij niet houdt van het beest en dat is ook wederzijds. Dan beseffen ze ook dat ze slecht gehandeld hebben, ze hadden moet controleren of dat Jordi zijn val overleefd had of niet. Niet omwille van het morele, maar omdat als hij het overleeft ze in de problemen zullen raken. Maar het is nu toch te laat. Ze vinden dat Pjotr het belangrijkste is en ook dat hij in een goeie gezondheid is. Ze laten Pjotr alleen omdat hij anders niet at als ze erbij waren.

Jordi komt wakker. Hij denkt dat het een nachtmerrie is want naast hem ligt een grote schedel (un crâne). Na een paar minuten, herinnert hij zich alles weer.
Er komt een straaltje zonlicht binnen tot de bodem van de grot (la caverne). Hij wil niet eindigen als het beest en wil de grot verlaten. Als hij rechtstaat heeft hij overal wat pijn: une grosse Bosse sur la tête mais rien de cassé (gebroken). Via een soort trap van stenen raakt hij dichter bij de uitgang. Daar is er een muur.

Jordi est trouvé (Tania – Sara - Eline - Marcel - Ourson - Jordi
De moeder van Tania en Sara is terug naar huis. De meisjes blijven w88. Mme Langlois biedt eten aan maar niemand heeft honger. Mme (Eline) Langlois en Marcel willen Jordi gaan zoeken met de auto en met een EHBOkoffer en touwen. Maar dan hoort Sara plots gejank van een hond, net Ourson. Tania gaat kijken en inderdaad Ourson zit daar en begint het gezicht van Tania te lekken. Dan komt Eline maar ze ziet Jordi nergens. Sara vraagt aan Ourson waar Jordi is, maar honden kunnen natuurlijk niet antwoorden. Ze willen hem meenemen. Maar dan denkt Tania eraan om iets persoonlijkst (la veste de Jordi) te nemen van Jordi zodat Ourson via de geur hem kan terugvinden. Ze weten niet of het zal lukken maar je kan het altijd proberen. Ourson gaat zonder ooit te twijfelen in de (juiste)richting (direction Léproserie des Templiers). Voor Gérard is het tempo te vlug en besluit op eigen tempo na te komen. Zo wandelen ze un demi-heure. Aan en afgrond stopt Ourson. (L’Ardèche coule à plus de cent mètres en dessous d’eux). Marcel probeert voorzichtig te kijken maar ziet niemand op het strand liggen. Maar er is een platform die hem verhindert de voet van de klif te zien. Maar als hij op het strand lag dan zou er waarschijnlijk wel kano’s hem gezien hebben. Ze besluiten om samen JORDI te roepen. En ze krijgen antwoord, Jordi zegt dat hij op het platform tussen de struiken is, en niet geblesseerd is. Sara besluit om af te dalen. Op het platform aangekomen zegt Jordi dat ze moet oppassen voor le trou derrière les buissons. Ze vind het en zegt dat ze een schaduw van een engel ziet in het gat (voor te lachen). Marcel smijt een koord naar beneden om Jordi op te hijsen. Jordi hangt eerst de schedel aan het touw, daarna komt hij ook naar boven. Jordi en Sara raken heelhuids terug boven. Ook Gérard is al aangekomen. Z’n ouders huilen van geluk & Sara en Tania omarmen Ourson. Jordi vraagt hoe ze hem gevonden hebben. Sara zegt dankzij Ourson. Jordi vertelt op zijn beurt wat er gebeurd is. Ze gaan naar de politie om klacht in te dienen (déposer plainte)

La police impuissante (Vincent Coutelier - Marcel - Jordi - dokter Poussin - Ourson - Eline - Gérard)
Le commissaire Vincent Coutelier de Saint-Martin d’Ardèche luistert naar Jordis uitleg. Maar hij zegt dat Simon en zijn vrouw misschien niet gezien hebben dat Jordi viel en Marie kan getuigen dat hij opzoek was naar z’n hond en niet rechtstreeks naar Jordi. Dus is het moeilijk om de schuld te bewijzen van Simon (lees p. 73-75). (Enkel Jordi en Marcel praatten dus zijn de andere daar wel?).
In de namiddag denkt Jordi plots terug aan z”n schedel. Ze denken eerst dat het een schedel van un vache is. Hij poetst hem op. Dan komt dokter Poussin = vétérinaire. Hij zegt dat Ourson toebehoort aan Simon. Jordi schreeuwt dat Simon Ourson wilde eerst ontruimen. Poussin reageert niet. Via de chip kan Poussin bewijzen dat het Pjotr is (naam, adres en eigenaar vermeld). Poussin moet Ourson/Pjotr meenemen. Jordi zegt dat Ourson hem toch niet zal volgen, maar Poussin is al veeart van hem vanaf zijn geboorte dus volgt hij wel. Poussin werpt een blik op de schedel en zegt dat het een schedel is een ours (beer). Eline doet alsof ze de schedel al altijd hebben, zodat Poussin niet verder aandringt.
Gérard komt binnen en luistert naar wat er zopas is gebeurd. Hij heeft een idee, maar wil het niet verklappen, Eline moet vlug een taxi bellen. Eline stelt voor om te w88 op Marcel om met zijn auto te vertrekken, maar Gérard is te gehaast en hij vertrekt.

D’une surprise à l’autre (Jordi - Tania - Sara - Patrick - Ourson- Gérard - Eline)
Jordi is nerveus omdat het vandaag de dag is van de afdaling met Tania & Sara. Ze komen eraan, maar het programma is veranderd. Patrick is ook mee (neef) voor spéléologie. Ze willen i.p.v. une descente de l’Ardèche en kayak, naar de grot gaan. Om Jordi daar de schedel van de beer heeft gevonden. Want het is van la préhistoire geleden dat er nog veel d’ours waren dans la région. Donc Jordi est tombé dans une grotte préhistorique omdat er een schedel was, zullen er waarschijnlijk ook nog andere interessante dingen zijn, denken ze.
Volledig beveiligt kunnen ze in de grot gaan. Jordi zegt dat de val lang leek te duren, hij was niet bang of in paniek, hij probeerde zich ergens vast te grijpen, maar dan il a du heurter une pierre de la tête et a perdu connaissance. Als hij weer bijkwam (hij weet niet hoelang het duurde) had hij hoofdpijn, vond de schedel en werd bang, gelukkig was het niet helemaal donker. Quand Jordi ouvert les yeux, le crâne était au milieu d’une lumière verdâtre (groenachtig licht). Volgens Patrick kan dat niet toevallig zijn. Dan zien ze des empreintes de pieds nus (naakte voetafdrukken), un cercle autour du bloc de pierre=> peut-être une danse rituelle => la danse de l’ours. Ze bekijken de hele grot, hij is niet zo groot, dan versmalt het plots telkens, tot dat er een lage en nauwe ondergang is (un passage bas et étroit). Patrick kruipt erin, de andere w88. Dan roept hij dat iedereen moet komen. Ils arrivent, après quelques mètres ramper, dans une sorte de couloir qui aboutit dans une salle. Over zijn er tekeningen (des peintures: des chevaux, bisons, cerfs (herten), animaux inconnus; des mains humaines et des signes énigmatiques). = c’est une découverte sensationnelle. Ils sont probablement les premiers humains qui entrent ici après des milliers d’années. = nouveau Lascaux (ook een grot met tekeningen)
Sara merkt een tekening op die lijkt op een beer. L’ours est très rare (zeldzaam) voor rotschilderingen. Omdat ze de eerste bezoekers zijn, willen ze de grot een naam geven. Jordi mag kiezen omdat hij de weg toonde. Eerst zegt Sara: La grotte Jordi. Maar Jordi zegt: La grotte Ourson: Jordi doit sa vie à Ourson et le nom rappelle le peinture extraordinaire (l’ours). Patrick zegt dat ze later nog kunnen een naam kiezen.
Ze keren terug naar het huis Langlois. Ourson is daar ook! Dat komt dankzij opa, want hij herinnerde zich plots dat Simon een afwijking (une déformation) had au pied gauche: deux de ses doigts de pieds (tenen) ne formaient qu’un. Dat zij hij tegen de politie, ze hebben gekeken en de persoon die dood is (die lijkt om Simon Pasqua volgens Gérard) had dat ook. Le soi-disant Simon et sa compagne ont été arrêtés pour le meurtre du vrai Simon Pasque et sa femme.
THEORIE GÉRARD: De echte Simon is naar Parijs vertrokken voor zijn studies de la littérarure. Maar die heeft hij nooit beëindigt. Men zegt dat hij zo aan de rand van de maatschappij (en marge de la société) kwam te staan. Misschien heeft hij op een of andere dag in een café (bar) zijn dubbelhanger (sosie) ontmoet en kennis gemaakt. Ze vertelden waarschijnlijk elkaars leven en ontmoeten elkaar nog een paar keer. Op een dag vertelde Simon waarschijnlijk over zijn zieke nonkel die hij wilde bezoeken voor de erfenis (l’héritage). Dan gaat zijn dubbelganger besloten hebben te plaats in te nemen van Simon. Maakte valse papieren, huurde een auto onder valse naam en volgden de echte Simon en zijn vrouw om hen te doden. De lijken (les cadavres) deed hij in de gehuurde auto, verwisselde de papieren (valse papieren <-> Simons papieren). Vervolgens nam hij de auto van zijn slachtoffers, stelde zichzelf voor en erfde van Philippe. In het testament van Gérard stond (waarschijnlijk, opa weet dit niet zeker, maar hij heeft het juist) dat Simon pas de erfenis kreeg als hij zorgde voor Pjotr/ Ourson.
Tania vertelt hen alles over de grot en ondertussen gaan Jordi en Sara een wandeling maken met Ourson. Gérard denkt dat ze verliefd zijn, wat zae ook wel zullen zijn.