Geschreven door:	anoniem
Datum ingestuurd:	1 december 2000
Taal:
Woorden:	416
Opvragingen:	4916 (0 deze maand)
Waardering:	Currently 1.76/5 1 2 3 4 5 1.8/5 (46 stemmen)

Sinds 27 november draait de film Oorlogswinter in de bioscoop. Wij hebben 3 maal het boek van de film en 3 knijpkatten om weg te geven.

Verantwoording keuze & verwachting

Jan Wolkers leek me een leuke schrijver omdat ik van vrienden die boeken van hem gelezen gehoord dat zij zijn boeken heel leuk vonden. Door hun verhalen verwachtte ik dat het vooral over seksueel gefrustreerde mensen zou gaan, maar dat was niet zo.

Beoordeling
Het boek viel me erg tegen, ik verwachtte er mede door de verhalen van m’n vrienden meer van. Ik hou niet zo van boeken die alleen over de geestelijke toestand van mensen gaan en waarin eigenlijk weinig gebeurt. Dit boek gaat over een man (Daniel) die helemaal in z’n eigen wereld leeft en er gebeurt verder eigenlijk niks bijzonders; het gaat gewoon over het dagelijks leven van die man en waar hij over denkt en dat vind ik erg saai.

Sommige stukken in dit boek vond ik erg moeilijk omdat ik er dan pas later achterkwam wat er nou precies verteld werd, ik kwam er bijvoorbeeld pas na een tijdje achter dat Daniel een zoon heeft.

Samenvatting
Dit verhaal speelt zich 10 à 20 jaar na de oorlog af. De hoofdpersoon, Daniel, heeft z’n dochtertje heeft verloren toen zij twee jaar oud was en sindsdien kan hij z’n vrouw geen liefde meer tonen terwijl hij nog steeds van haar houd. Omdat Sonja, zijn vrouw, hem ook geen liefde meer kon geven ginge ze uit elkaar. Vanaf dat moment lijdt Daniel zwaar aan astma.

Het verhaal speelt zich in een dag en een nacht af. Daniel gaat ’s ochtends naar de begraafplaats waar z’n dochtertje begraven ligt, hij vindt daar een bijna doodgevroren waterhoen, die in het ijs vastgevroren zit. Hij stopt de vogel onder z’n trui om hem warmte te geven. Toch overlijdt de vogel. Daniel begraaft het beestje en gaat naar huis. Z’n ouders komen op bezoek en als die weg zijn komt z’n zoontje bij hem middageten. Als z’n zoontje weggaat en de astma erger wordt neemt hij een drankje (waar opium inzit). Mede door het lezen van oude brieven van Sonja en hem en mede door de opium krijgt hij allemaal zwaarmoedige herinneringen en gedachten.

Als er iemand op bezoek is, waarmee hij uit zou gaan, dan komt het gesprek op de abortus die deze vrouw ooit heeft laten plegen en haar gevoelens hierover.

Het boek geeft aan hoe wreed het leven kan zijn en hoe slecht mensen daar op voorbereid zijn. Daniel zit in een letterlijk en figuurlijk verstikkend leven en verwacht eigenlijk alleen nog maar narigheid voor de toekomst.

Het boek eindigt met totale rust en stilte ( kan voor dood staan).