Boekverslag Remco Campert

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem
Niveau:	3VMBO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	2196
Opvragingen:	24

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (5 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Remco Campert

• Alle dagen feest (0)

  1976

• Als in een droom (2)

  2000

• Beschreven blad (5)

  2001

• De Harm & Miepje Kurk story (14)

  1983

• De jongen met het mes (1)

  1958

• Een liefde in Parijs (10)

  2004

• Gouden dagen (1)

  1990

• Het gangstermeisje (2)

  1965

• Het leven is vurrukkulluk (32)

  1961

• Het onkruid en de bloem (17)

  1971

• Het satijnen hart (2)

  2006

• Het theater (1)

  1979

• Liefdes schijnbewegingen (11)

  1963

• Mijn leven's liederen (5)

  1968

• Ohi, hoho, bang, bang of Het lied van de vrijheid (2)

  1995

• Rechterschoenen (1)

  1992

• Somberman's actie (12)

  1985

• Tjeempie, of Liesje in luiletterland (15)

  1968

• Wie doet de koningin ? (0)

  1984

• Zachtjes neerkomen (0)

  1989

1: Uiterlijk van het boek

Titel: Het onkruid en de bloem . (Go ask alice is de oorspronkelijke titel. )
Ondertitel:Dagboek van een verslaafd meisje.
Auteur: Englewood Cliffs (vertaald door Remco Campert. )
Plaats van uitgave:Haarlem.
Jaar van uitgave: 1999
Naam uitgever: J. H. Gottmer (Prentice-Hall)
Verschijning 1e druk:1971 in het Nederlands.

Wat heeft de titel te maken met de inhoud?
Met het onkruid wordt bedoeld de drugs, dus de slechte kanten van drugs en het leven (van Alice) En de bloem vertelt dat er ook mooie kanten zijn. Ook aan drugs denkt Alice, de bloem zegt dat ze moet genieten van die kleine mooie momenten in haar leven, en niet alleen alles slecht zien.

Hoofdstukindeling:
Er zijn geen hoofdstukken.
Het boek is in dagboekvorm geschreven dus staan er dagen boven de stukjes tekst.
Niet bij alle stukjes tekst is de datum bekend, op het einde staat vaak een vraagteken boven de tekst.

Aantal pagina’s:
169 pagina’s en een heel klein stukje nawoord. (epiloog)
Dat verteld eigenlijk een beetje hoe het is afgelopen.
Dat de hoofdpersoon is overleden.
2: De schrijver.

Een stukje van het leven van Remco Campert:

Remco Wouter Campert werd op 28 juli 1929 geboren in Den Haag als zoon van de schrijver Jan Campert (Schrijver van het beroemde gedicht “Het lied der 18 doden”)
En actrice Joekie Broedelet.
Toen hij drie jaar was, gingen zijn ouders uit elkaar en tot zijn twaalfde woonde hij de ene tijd bij zijn moeder en de anders tijd bij zijn vader en bij zijn grootouders. In 1941 verhuisde hij met zijn moeder naar Amsterdam.
Hij hoorde hij in 1943 van het overlijden van zijn vader in een concentratiekamp.
Dit was in de oorlag.
Na de oorlog, in september 1945, keerde hij met zijn moeder weer terug naar Amsterdam waar hij aan het Amsterdams Lyceum het gymnasium ging volgen.

In de loop der jaren liet hij zich steeds minder op school zien.
Hij bracht zijn tijd door in de bioscoop in jazzclubs en in cafés.
Na het grote besluit schrijver te worden, verliet hij de school voorgoed.
Remco Campert is in 1949 voor de eerste keer getrouwd: met Freddie Rutgers.
Vijf jaar later gingen zij uit elkaar.
Remco Campert trouwde in totaal 3 keer, de 1e keer was met de schrijfster Fritzi ten Harmsen van der Beek met wie hij tot 1957 in Blaricum woonde.
Daarna ging hij terug naar Amsterdam waar hij in 1961 trouwde met Lucia van den Berg.
Hierna ging het gezin terug naar Anterpen.
In 1964 twee jaar later ging Remco Campert alleen weer terug naar de Nederlandse hoofdstad, daar leerde hij de galeriehoudster Deborah Wolf kennen met wie hij tot 1980 samenleefde.
Zijn allereerste boek dat hij schreef was:

Ten lessons with Timothy, dat was in 1950. Dat boek heeft hij zelf uitgebracht. Maar omdat het niet zo goed ging is hij boeken van buitenlanders gaan vertalen.
Ook het boek ‘het onkruid en de bloem’ is vertaald door hem.
Later is hij zelf steeds meer boeken gaan schrijven hier volgen een paar:

*Het gangstermeisje 1965 (hier is ook een film van)
*Zijn hoofd verliezen 1985
*Tot zoens 1986
*Gouden dagen 1990
*Dans schoenen 1991

Ook heeft Remco Campert veel gedichten bundels geschreven.
Hieronder zijn de 5 laatste die hij geschreven heeft.

1994-> Staatfotografie
1995-> Dichter (verzamelde gedichten)
1997-> Orde aan mijn jas.
1999->Ratenplan/Lamento (32 gedichten met Indonesische vertaling)
2000->Kus zoekt mond.

Remco Campert heeft deze prijzen gewonnen.
In 1953 Reina Prinsen Geerlingsprijs voor “Berchtesgaden”.
1955 Poezieprijd van de gemeente Amsterdam voor “Gedicht met een moraal”.
1956 Jan Campertprijd voor “Met een man en muis”&”Het huis waarin ik woonde. ”
1958 Anne Frank-Prijs voor “Vogels vliegen toch”
1958 Prozaprijs van de gemeent Amsterdam voor “De jongen met het mes. ”
1960 Prijs van de Amsterdamse Kunstraad ook voor “De jongen met het mes”
1987 Cestoda-Prijs voor het goede gebruik van de Nederlandse taal.

3: Taalgebruik

Het was een makkelijk boek om te lezen maar wat me wel opviel was het grof taalgebruik. Dat kwam er wel in voor maar het stoorde wel een beetje, Maar ik denk dat het in een echt dagboek zo ook zou hebben gestaan.
Ook kwamen er een paar rare woordjes in voor.
Bijvoorbeeld.
Ze noemde ze haar ouders de hele tijd papie en mamie.
(Dat vond ik een beetje raar klinken)
Er zaten geen moeilijke woorden in het boek, en als ze er wel stonden kon je zo in de zin lezen wat het betekende.

Voorbeelden uit de tekst:
*Ons huis staat te koop en papie en mamie zijn weg om een huis in … te zoeken.
*Gisteravond was de rotste avond van mijb lulige, rottige, vieze, zakkige, verpeste leven.

4: Figuren uit het boek.

Hoofdpersoon:

De hoofdpersoon is Alice,
een meisje van 15 jaar. Ze is een meisje met veel problemen, ze vindt zich te dik en raakt in de problemen door de drugs.
Ze is heel onzeker over haarzelf, en laat gauw over haar heen lopen, ze denkt dat niemand voor haar klaarstaat, terwijl dit wel zo is.
Later in het verhaal krijgt ze steeds meer een eigen mening en weet wat ze wil.
Als ze nog niet aan de drugs is heeft ze veel vriendinnen maar toen ze aan de drugs raakte ze die allemaal kwijt.
In het boek staan geen tekeningen, dit vind is zelf niet zo erg, omdat ik zo lekker zelf van fantaseren over hoe ze eruit zag, mischien was het voor sommige wel mooi geweest om te zien hoe haar gezicht eruitzag toen ze drugs gebruikte, of dat slechter werd.

Bijfiguren.

De ouders van Alice:
Haar ouders hebben ook een rol in dit verhaal, Alice vind dat haar ouders nooit naar haar luisteren, maar als ze weer een van de drugs af is krijgt ze toch wel de meeste steun van haar ouders, en dat beseft ze dan ook heel goed, nog meer als ze weer aan de drugs komt blijven haar ouders van haar houden en haar steunen.

Karakter van de ouders:
Er wordt niet veel over gepraat, maar ik denk dat zij wel een sterk karakter moeten hebben, want zij hebben ook heel veel moeten doorstaan. het is wel jammer dat er niet een stukje geschreven is door hun ogen. Ik snap wel dat dat niet kan omdat het een dagboek is van Alice en niet van haar ouders, maar dat had ik wel mooi gevonden.

Haar broertje & zusje:
Alice heeft een hele goeie band met haar broertje Tim, ze vertelt hem dat hij nooit aan de drugs moet gaan en ze wil hem tegen alles beschermen. Tim begrijpt Alice ook heel goed en daardoor kunnen ze zo goed met elkaar opschieten.
Over haar zusje word niet zoveel gesproken.

Chris.
Chris is een meisje van 18, Met Chris heeft ze heel wat meegemaakt ze konden bij elkaar hun hart luchtten over hoe irritant ouders waren en dat ze veel te vragen stelden, Met haar gaat ze ook naar San Francisco.

Eigenlijk heeft bijna iedereen in het boek een round karakter omdat ze steeds veranderen, de ene keer zijn ze boos en de andere keer zijn ze weer blij, het is nie zo dat een persoon hetzelfde blijf het hele boek door, hu karakter veranderd door de dingen die ze zien en meemaken.

5: Perspectief.

Door wiens ogen speelt het verhaal zich af?

Het verhaal is in een dagboekvorm gespeeld dus is natuurlijk in de ‘Ik”vorm geschreven en wordt bekeken door de ogen van de schrijfster.

Het is ook heel mooi want als de net druks heeft gebruikt beschrijft ze ook hoe ze dat meemaakt.

Voorbeelden uit de tekst:

Dit is een stukje hoe ze zich voelt als ze bij Jill voor de 1e LSD binnen krijgt.

Opeens begon ik iets vreemds in mezelf te voelen, een soort storm……….
Ik begon wild hysterisch te lachen. Ik vond het het grappigste en idiootste dat ik ooit gehoord had. Toen zag ik de vreemde, veranderen figuren op het plafon, terwijl ik zag hoe de figuren overgingen in kolkende kleuren, grote, rode, blauwe en gele velden probeerde ik de anderen te vertellen hoe mooi het was, maar de woorden kwamen nat en druipend van het vocht uit mijn mond of ze smaakten naar kleuren. ”

Dit stukje vind ik wel mooi verteld, dat zij het echt zo heeft meegemaakt en dat lijkt mij heel moeilijk na te vertellen.

6: Tijd & Plaats.

Het verhaal speelt zich af in Salt Like City en in San Francisco.
Het verhaal speelt in de 20e eeuw af denk ik, want er worden geen mobiele telefoons gebruikt en die had je ik de 21 eeuw al wel. Dan is het ook nog zo dat Remco het boek in 1999 heeft vertaald.
Het verhaal duurt ong. 2 jaar.
Het verhaal heeft ook geen grote tijdsprongen, soms van een paar dagen maar ook niet meer.

Het verhaal heeft een Chronologische volgorde.
Het begint dat Alice denkt dat ze te dik is en dat haar ouders niet van haar houden. Dan komt ze in aanraking met drugs, zo komen er steeds meer problemen bij totdat ze van de drugs af is en bedreigd word, dan sterft ze aan een overdosis.
Ook lopen de datums boven het boek gewoon van maandag naar dinsdag enz.
Het boek is in ongeveer 2 jaar geschreven.

Er zitten heel veel flashback in elke dag blikt ze wel terug op wat er die dag is gebeurd.

7: Onderwerp

Het onderwerp van het boek is een dagboek van een meisje dat aan de drugs is en daardoor ook problemen thuis krijgt.

8: Genre:
Drugs?

9: Eigen mening.

Ik vond dit een heel erg mooi boek, toen ik dit boek las kreeg ik hele nieuwe dingen te horen over drugs en wat het met je doet.
Maar ik heb het boek gelezen en een tijdje daarna mijn boekverslag verbeterd en nog eens nagekeken, maar ik merkte dat ik helemaal niet zo goed wist waar het boek over ging, dus ik denk dat dat wil zeggen dat ik het een goed boek vond, maar niet geweldig, anders was er wel meer blijven hangen in mijn hoofd.

10: Samenvatting.

Samenvatting van het boek:

Alice een meisje van 15 jaar, als ze voor het eerst met LSD in aanraking komt.
Ze heeft een feestje van Jill, daar doen ze het spelletje:
“ra-ra-ra-wie” heeft de bal?Daar word drugs in haar drinken gedaan.
Ze heeft zich nog nooit zo lekker gevoeld, ze zag allemaal kleuren en het was net of ze vleugels had gekregen. Alice vond het zo’n heerlijk gevoel dat ze vaker drugs ging gebruiken, maar alleen LSD was nog niks dus wou ze wel eens hasj en marihuana gebruiken. Dat was nog leuker.
Zo ontmoet ze Rick, ze is smoorverliefd op hem maar weet niet wat hij eigenlijk met haar van plan is, hij wil dat ze drugs gaat verkopen op middelbare scholen maar ook op de basisscholen.
Na een tijdje vind Alice dat toch te ver gaan. Om die kinderen zo jong al naar de vernieling te helpen dat vond ze toch wel zielig.
Ze geeft Rick aan bij de politie. Zelf vindt ze het nog steeds wel te gek, ze kan er niet meer van afblijven. Ze leert een hele hoop dealers kennen en als ze stoned is gaat ze met iemand naar bed, waar ze de volgende dag vreselijk veel spijt krijgt.

Dan ontmoet ze Chris, dit is een meisje van ongeveer 17 jaar die ook aan de drugs is.
ze denken er hetzelfde over, Ze wille weg uit de stad, en hier heel ver vandaan gaan wonen, voor een tijdje en als het moet mischien wel voor altijd.
Samen besluiten ze om samen naar San Francisco te gaan
Omdat ze daar geen dealers kennen, en dus van de drugs af blijven denken ze.
Maar daar komen ze nog meer in de problemen, ze besluiten weer te stopen met drugs en een eigen winkel te beginnen.
Alice krijgt ontzettend heimwee naar huis en laat haar ophalen door haar ouders.
Als alles weer een beetje z’n gangetje gaat, raakt ze haar vrienden kwijt als die weten dat ze gestopt is met drugs. Ze vallen haar de hele tijd lastig en schelden haar uit als verader.
Dan sterft haar opa aan een hartaanval. Ze krijgt nachtmerries over hoe haar opa wordt weggevreten door wormen. Een korte tijd later sterft haar oma ook.
Mevrouw Larsen (haar buurvrouw) heeft een auto ongeluk gehad en daarom helpt Alice hun met het huishouden en ze past vaak op hun baby.
Als ze daar een keer oppast eet ze van een schaaltje chocolade pinda’s, ze draait helemaal door en ziet allemaal wormen die haar willen opeten, ze probeert ze van haar af te slaan en te trekken, maar het lijkt wel of er steeds meer bijkomen, ze slaat met haar hoofd tegen de muur en pijnigt haarzelf verschrikkelijk.
Als de buren thuiskomen, sluiten ze haar op in de kast waar ze haar haren eruit trekt en zichzelf nog meer pijnigt.
Ze trekt haar nagels eraf klauwt haarzelf, breekt haar vingers en tenen.
Ze komt in het ziekenhuis terecht, daarna in een inrichting.
Als ze net weer 3 weken thuis is wordt ze dood gevonden door haar ouders die een avondje weg waren, ze is gestorven aan een overdosis. Niet duidelijk of het zelfmoord was of iemand haar vermoord heeft.