Info over dit verslag
Geschreven door: | anoniem [meer] |
Kwaliteit: |  |
Waardering: | |
Taal: | Nederlands |
Woorden: | 1029 |
Opvragingen: | 4 |
Hulpmiddeltjes
Openen in tekstverwerker
Printen
EmailenWaardering
Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (16 stemmen)
Titels van Philippe Labro
Laatst gewijzigd op 22 januari 2006
DES CORNICHONS AU CHOCOLAT
Korte samenvatting
Stephanie voelt zich erg buitengesloten en verwaarloosd door haar ouders. Ze vindt school erg vervelend, want ze voelt zich alsof ze op een boerderij zit, als één van de dieren. Op een dag gaat ze met Pablo mee en hij vertelt haar een geheim. Pablo’s jongere broertje Joel heeft een zeldzame spierziekte en weet dat hij niet erg lang meer te leven heeft. Stephanie noemt hem l’autre. Ze blijft een keer bij Pablo slapen wanneer ze thuis is weggelopen. Als Stephanie thuis komt hebben haar vader en moeder grote ruzie. Maar als Stephanie haar vader smeekt of ze niet gaan scheiden, zegt hij haar dat hij dat eigenlijk niet kan beloven. Als haar moeder dan toch met een andere man thuis komt, loopt Stephanie kwaad, maar vooral verdrietig, van huis weg. Ze gaat naar Joel toe, met wie ze goed kan praten.
Stephanie en Joel hebben een speciale band opgebouwd. Stephanie vindt dat erg mooi. Ze vraagt hem mee naar een concert maar hij blijft liever thuis.
Stephanie gaat met Garfunkel, haar kat, in haar rugzak naar een café. Haar moeder is niet thuis en ze gaat dan op zoek naar haar kinderjuffrouw van vroeger, Mamo. Ze woont in Arville in Normandië. Stephanie gaat liften en komt op die manier in Arville aan, nadat ze een tijdje in een bushokje had geslapen en heen en weer had gelopen. Aangekomen in Arville klopt ze bij het eerste huis aan dat ze tegenkomt en Stephanie vraagt waar ze Mamo’s huis kan vinden. De man vertelt het haar en ze loopt er naartoe, nog steeds met Garfunkel in haar rugzak. Als ze bij Mamo aankomt herkent ze Stephanie niet meer, maar na een tijdje weet ze weer wie Stephanie is.
Dan wordt Stephanie een paar dagen ziek en als ze weer beter is, is Garfunkel nergens meer te vinden. Stephanie vindt haar kat dood terug. Hij was overreden en lag op straat. Ze nam hem mee en toen ze weer bij het huis van Mamo aankwam, is haar moeder daar. Ze moeten allebei huilen en ze zijn blij om elkaar weer te zien. Haar ouders waren erg ongerust geworden en besloten Stephanie te gaan zoeken.
Ze gaat terug naar huis met haar moeder en die vertelt haar dat haar vader en zij weer opnieuw gaan beginnen. Ze willen toch nog proberen om met elkaar verder te leven, ook al dacht haar vader dat ze beter konden gaan scheiden.
Ze beloven Stephanie dat ze meer tijd en aandacht aan haar zullen gaan besteden. Stephanie krijgt dan een nieuw katje, dat ze Simon noemt.
Persoonlijke tekstbeleving
Ik vond het een redelijk makkelijk boek om te lezen. Dat komt omdat er niet al te lange zinnen in staan, waardoor de meeste dingen goed te begrijpen zijn. Als ik een paar woorden toch niet zeker wist, las ik toch door omdat ik de context wel snapte.
Stephanie vertelt over wat ze allemaal denkt en meemaakt. Het is een soort dagboekverhaal. Soms zijn haar gedachten moeilijk te onderscheiden van echte gebeurtenissen, omdat ze sommige dingen best vaag vertelt. Zo heb ik sommige stukjes een paar keer opnieuw moeten lezen, omdat het me maar niet duidelijk werd of ze nu droomde dat ze geslagen werd, of dat ze in werkelijkheid een aantal klappen kreeg van haar moeder.
Het taalgebruik vond ik erg makkelijk, er werden niet veel moeilijke woorden gebruikt. Bovendien stonden de woorden waarvan ik de betekenis niet in één keer wist aan de zijkant van elk hoofdstukje, waardoor je het verhaal makkelijker kon volgen.
Stephanie heeft nogal vreemde gedachten af en toe. Ze maakt van al haar gedachten een soort lijstjes, zodat ze zo haar meningen en gedachten op orde kan krijgen. Dat vond ik een beetje raar. Haar lievelingseten (wat de titel ook betekent) is augurken met chocolade en nog meer van die rare combinaties…
Dat Stephanie speciale namen geeft aan de personages die in haar verhaal voorkomen, vind ik erg origineel bedacht. Zo noemt ze bijvoorbeeld haar moeder ‘Elle’, haar school noemt ze ‘La ferme’ wat boerderij betekent, omdat ze zich net een dier voelt als ze op school zit. Joël, een broertje van klasgenootje Pablo, wordt door Stephanie ‘L’autre’ genoemd. Hij heeft een zeldzame spierziekte, waardoor het niet zeker is hoelang hij nog zal leven. De manier waarop Stephanie dit vertelt is best ontroerend.
De keren dat Stephanie wordt afgewezen door haar ouders (en dat zijn er nogal wat) beschrijft ze heel zielig, alsof niemand van haar houdt of om haar geeft. Want dat is dus het gene wat ze denkt. Daarom loopt ze van huis weg, wat ik eigenlijk erg dom vond. Het stukje waarin ze haar kat Garfunkel dood had gevonden was erg zielig. Ik had dat ook totaal niet verwacht, want één van de leukste personages vond ik eigenlijk haar kat Garfunkel. De manier waarom Stephanie hem beschreef vond ik erg grappig. Ook wanneer ze vertelt dat ze hem overal met haar mee naartoe sleepte in haar rugzak vond ik erg lachwekkend. Daarom vond ik het erg jammer dat Garfunkel dood ging.
Haar moeder beschrijft Stephanie als een vrouw die alleen maar aan zichzelf kan denken en er nooit voor haar is. In die stukjes krijg je best wel medelijden met Stephanie. Tussen haar vader en moeder gaat het niet zo goed. Op een gegeven moment vertelt haar vader dat dan ook aan Stephanie, die daar heel emotioneel van wordt. Ze vraagt hem wanhopig of hij haar belooft dat ze niet gaan scheiden. Dan krijgt ze een droom over haar ouders die toch gaan scheiden. Dat was een erg verwarrend stukje, want ik dacht eerst dat ook echt zo was. Dat komt denk ik, doordat ze die droom erg wonderlijk beschrijft. Het was wel een erg zielig hoofdstukje om te lezen.
De opbouw van het verhaal dat ze vertelt vind ik wat minder goed. Ze blikt steeds terug op eerdere gebeurtenissen, maar dat geeft ze niet van tevoren aan. Na een paar hoofdstukjes was ik er dan wel aan gewend, maar het bleef erg lastig.
Alles bij elkaar was het een goed en niet te dik boekje om voor het vak Frans te lezen. Niet al te moeilijk met een origineel en onvoorspelbaar verhaal.
Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.
Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.
