geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
ff n studiebreak
Maandag begint de nieuwe Weg Over Rozen! Hier vast al het tergende, romantische, schokkende, suïcidale en strontvervelende uit seizoen 1 op een rij.
Boekverslag Peter Verhelst
Zwellend fruit
Geschreven door: | Jana (4 aso) |
Datum ingestuurd: | 21 juni 2006 |
Taal: |  |
Woorden: | 350 |
Bekeken: | 776 keer (2 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
Leesdagboek
Ik heb dit boek mogen lenen van een vriendin. Zij vindt het een goed boek en omdat we beiden graag gedichten lezen en schrijven, dacht ik dat het geschikt was voor mijn laatste leesdossier.
Het boek gaat over sprookjes. Er wordt uitgelegd hoe ze er eerst gewoon waren, dan verloren gingen en vernietigd werden en ten slotte gevonden en heropgebouwd werden.
In het begin vond ik het minder goed dan naar het einde toe. Het was langdradig en ingewikkeld, omdat er niet veel gebeurde, maar er toch erg veel details in voorkwamen.
Hierna komt een van de stukjes in het boek dat ik zeer goed vond, omdat het merendeels in poëzie geschreven is. Ik vind poëzie heel mooi en zeker als het niet rijmt. Het lokt bepaalde gevoelens uit die ik moeilijk in detail kan beschrijven, maar kort gezegd: ik was ervan onder de indruk.
Het stukje is in enkelvoudige zinnen en toch is het niet iets om snel te lezen.
Het gaat over Klytaemnestra die haar man naar haar toe leidt in de tuin. Zij zit verborgen achter de muren en onder de grond en hij moet haar zoeken en met hem mee het huis binnennemen.
Kom naar die tuin.
Zoek de frambozen met je neus en de vogelnesten met je oren.
Neem die vogelnesten weg. Zie je die handen?
Het zijn mijn handen.
Wrik de stenen los. Een voor een. Begin bij die polsen.
Neem de stenen een voor een weg.
Zie je mij?
Ik ben het.
Leg je linkerarm rond mijn rug en de rechter onder mijn knieën. Voel je hoe licht ik ben geworden?
Draag me door de tuin, door de geur van de frambozen heen. Langs de paarse en witte bloemen waar de vlinders als sneeuwvlokken ronddwarrelen. Draag me het huis binnen. Voorzichtig. De trap op. Leg me op de lakens. Wacht tot de avond valt. Kom bij me liggen. Sluit je ogen. (15)
De schrijver, Peter Verhelst, maakt het er niet gemakkelijker op met zijn eigen speciale schrijfstijl. Hij probeert gevoelens en waarnemingen onder woorden te brengen met beelden uit zijn eigen wereld. Er komt erg veel fantasie bij te pas. Het is geen boek als alle andere, het heeft geen verhaal met een echt begin en einde.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
