Boekverslag Kader Abdolah
De reis van de lege flessen
|
Geschreven door: | |
Datum ingestuurd: | 2 februari 2006 |
Niveau: | 2 hbo |
Taal: |  |
Woorden: | 1007 |
Opvragingen: | 2410 (54 deze maand) |
Waardering: |
Titel: | De reis van de lege flessen |
Auteur: | |
Jaar van uitgave: | 1997 |
Aantal pagina's: | 172 |
Moeilijkheidsgraad: |
|
Thema: |
Auteur: | |
Pseudoniem voor: | Farahani, Hossein Sadjadi Ghaemmaghami |
Geslacht: | man |
Nationaliteit: | Nederlands |
Populaire titels: |
|
| ... | |
  | |
| |
| |
| |
10. De reis van de lege flessen | |
| |
| |
| |
| |
... meer | |
Boekbespreking van Shana Beertenkl
1) Gegevens
Auteur: Kader Abdolah
De reis van de lege flessen, Malberg, 2001, den Bosch, 132 Blz.
Genre: Roman
Religie: Islam
Vooral het verschil tussen de moslimcultuur en onze westerse cultuur komt hier sterk aan bod.
De jongen, Bolfazl, die in Nederland gaat wonen en heel erg moet wennen aan het anders-denken. Hij kon er bv niet tegen dat de bewoners van Ijssel hem afgedankte kleren gaven. Voor die bewoners was dat een cadeau aan Bolfazl maar voor Bolfazl was het vooral een belediging, omdat het in zijn cultuur niet de gewoonte was om gebruikte kleren te dragen. Hij kreeg ook een fiets van René, die hij dan weer wel aanvaardde.
De moeder die voortdurend op zoek is naar Mekka, of toch tenminste de richting naar Mekka.
In het begin kan ze zich richten op de kerktoren, maar als die afgebroken wordt raakt ze in paniek. Uiteindelijk heeft René, de buurman, een oplossing. Hij heeft een windhaan, die voortaan de richting zou aanwijzen.
Bij de Moslims vieren ze de dood, maar René verjaarde en dat werd gevierd. Bolfazl herinnert zich dat zijn opa gestorven was en dat zijn oma daarom pruimen uitdeelde. In de westerse cultuur is het de gewoonte van te treuren als er iemand sterft.
Bolfazl was in zijn land iemand met vooruitzichten, die het kon maken in het leven terwijl hij hier niet meer was dan een vluchteling die het moest stellen met kleine baantjes. Hij toont verschillende keren heimwee naar zijn warm land en afkeer van het vochtige Nederland.
Titelverklaring
De grootmoeder gooide alle legen flessen van Grootvader weg in de rivier. En hierdoor zijn lege flessen een symbool geworden voor vluchtelingen
Tijdskader
Plaats: Iran
Tijd:
Het verhaal wordt chronologisch verteld maar met veel flashbacks. Deze worden voorgesteld als herinneringen van Bolfazl. Vb
- De windhaan, die de richting van Mekka moest aanwijzen, deed hem denken aan Hassan de Verdwaalde. (Hij was eeuwig verdwaald)
- Toen René sollicitatiebrieven zat te schrijven, moest Bolfazl denken aan gekke Karim, die altijd brieven schreef aan zijn vriendin. (achter de bergen)
- Pruimen hebben een bepaalde symboliek in het verhaal. Op een gegeven moment, als René weg is, hangt er nog één pruim aan de boom. Als die pruim zou vallen dan kwam René niet meer terug. Dat rené toch terugkwam deed Bolfazl denken aan Djaal die als een grijze zoon van de koning boven op een berg werd achtergelaten. Hij werd echter teruggebracht door een mythische vogel.
- Toen René alweer weg was, ging Bolfazl hem zoeken in de pyschriatische kliniek. Het deed hem denken aan z'n vader die ook ooit verdwenen was. Hij heeft toen gewacht met zijn moeder tot na de winter, met de hoop dat zijn vader zou terugkomen.
- Ook deze keer kwam René terug. Dit deed hem dan weer denken aan het verhaal van Gasem de Verteller. Die stond altijd verhalen te vertellen, maar op een dag was z'n hoofd leeg omdat zijn ziel hem verlaten had. Het enige wat nog in z’n hoofd zat was het geluid van de wind, daarom liep hij naar het water. Hij werd meegenomen door de golven zodat de wind hem niet meer kon bereiken.
Homoseksualiteit
René en zijn vriend, moko moko en nadien ook Bolfazl en René die een ‘relatie’ hebben, die dan weer niet goedgekeurd wordt door de cultuur. De westerse cultuur is ruimdenkender, maar toch heerst er nog een taboe rond homoseksualiteit.
Klimaat
Het kilmaat is vrij duidelijk. Het verhaalt toont de realiteit van vluchtelingen, die, meestal uit noodzaak, hun land hebben moeten verlaten en hier aan hun lot worden overgelaten. Wat ze ook betekend hebben in hun land, doet hier niet meer ter zake. ‘Wij’ worden voorgesteld als de harde westerse wereld. De vluchtelingen komen hier aan, hebben niets, kennen de taal niet en moeten proberen zich aan te passen. Het wordt nauwelijks van hen aanvaard dat ze bepaalde tradities van hun cultuur behouden, maar ook langs hun kant is er weinig begrip. Als je kijkt naar het voorbeeld van de afgedankte kleren die hij niet wilt aanvaarden omwille van zijn cultuur. Het klimaat waarin hij leeft is dus arm (in welgesteld) en het is heel moeilijk om daarin hogerop te geraken zonder geldige papieren, de Nederlandse taal, … .
Schrijver
Het boek is gepubliceerd in 1997
Kader Abdolah is gevlucht uit Iran. In Iran was hij actief als schrijver tegen het bewind dat Khomeini voerde tegen het Koerdische volk. Zijn droom een schrijverstrijder te zijn leek uit te komen, maar hij werd ontdekt. Toen hij naar Nederland was gevlucht, dacht hij dat aan zijn schrijven een abrupt einde was gekomen.
De Nederlandse taal was voor hem eerst een vijand, maar hij ging Nederlandse boeken lezen. Hij begon met Annie M. G. Schmidt, en later ging hij moeilijkere Nederlandse schrijvers lezen. Eerst schreef hij in het Perzisch, maar op die manier kon niemand zijn werk lezen en was hij bijna verplicht in het Nederlands te schrijven.. Hij had een achterstand op de Nederlandse schrijvers, maar hij had vel meegemaakt in Iran en die gebeurtenissen kon hij gebruiken om die achterstand in te halen. Hij gebruikt het schrijven ook om zijn herinneringen te verwerken.
Hij heeft nu een aantal boeken geschreven en de recensies zijn lovend, hij hangt met zijn foto tussen de Nederlandse schrijvers in het Literaire Café. Zijn werk is nu nog een klein boompje in tuin van de Nederlandse literatuur, maar hij wil die boom laten groeien zodat het zijn eigen schaduw schijnt.
Zou het verhaal anders geweest zijn mocht het door een Belg, Nederlander, … geschreven zijn?
Ik denk dat het verhaal wel iets anders was geweest, als een Belg het had geschreven.Nu zie je het verhaal echt vanuit het standpunt van iemand die er midden in heeft gezeten.’Wij’ denken vlug dat we tussen de allochtonen zitten, maar het is eerder andersom. Zij zijn meestal naar hier moeten komen en hebben geen keuze gehad. Ze hebben dus de realiteit veel harder ervaren en kunnen er op die manier ook beter over schrijven. Toch moet hierbij ook gezegd worden dat het verhaal niet steeds objectief is geschreven. Na dit meegemaakt te hebben is het moeilijk om objectief te blijven.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het ons dan weten.
Zou jij bijvoorbeeld aan iemand z'n hoofd kunnen zien wat voor schoenen hij draagt? Dan moet je zeker onze nieuwste quiz doen.
a d v e r t e n t i e
Win beltegoed met Cash
Cash helpt je slimmer met je geld omgaan. Zodat je minder snel zonder beltegoed komt te zitten. Probeer nu de tools van Cash! Met de Cashculator Mobiel ontdek je wat voor beller je bent. Of speel de Cash Battle op Hyves, daag je vrienden uit en maak kans op €500 beltegoed! De game duurt maar een minuutje!
a d v e r t e n t i e
Wat ga jij later doen voor je poen? Het liefst wil je een uitdagende baan met een goed salaris. Misschien iets met economie en biologie. Met mensen werken, in een team van experts of als zelfstandig ondernemer. Niet alleen op kantoor, maar ook buiten aan de slag. Wil je weten hoe? Check www.beleefbuiten.nl, doe mee met de actie en win een VIP-dag!
© Scholieren.com 2010