geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
ff n studiebreak
Experiment: geen Twitter, mail en Whatsapp meer voor Nina. Wel faxen, brieven in enveloppen en ouderwetsch bellen.
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
Boekverslag Christine Nostlinger
Maikafer flieg!
Geschreven door: | anoniem (5 havo) [meer] |
Datum ingestuurd: | 22 maart 2006 |
Taal: |  |
Woorden: | 750 |
Bekeken: | 2488 keer (12 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
Titel: Maikäfer flieg!
Auteur: Christine Nöstlinger
Samenvatting:
Dit boek gaat over een familie dat in de oorlog leeft. De ik-persoon, Christine, is de dochter van een vader die vecht in een oorlog en een moeder die thuis is om voor de kinderen te zorgen. Echter is het bij hen ook oorlog. Ze wonen in een flatgebouw, waar ook hun opa en oma woont. Er is een schuilkelder aanwezig waar zij naartoe vluchten als het luchtalarm weer eens afgaat. Hun oma is erg bang voor de vliegtuigen (bommenwerpers) en begint vaak te schreeuwen als ze het geluid op de radio hoort dat de bommenwerpers eraan komen. Echter is ze slechthorend en zegt de ik-persoon vaak dat ze zich het geluid heeft verbeeld, omdat ze anders mee gaat naar de schuilkelder en daar veel te veel herrie maakt.
Op een gegeven moment komt Frau von Braun langs, die hen aanbiedt in haar huis (een villa) te gaan wonen. Dit omdat zij zelf graag naar haar huis in Tirol wil, omdat hier niet gebombardeerd wordt, maar zij haar huis niet alleen wil laten. Opa en oma, genaamd Julia en Leopold, slaan dit aanbod af maar moeder neemt het aan. Ze vertrekken naar de villa van Frau von Braun.Het blijkt een heel groot herenhuis te zijn met verschillende salons en veel kamers. Na een aantal dagen komt hun vader ook weer thuis, hij is thuisgekomen omdat hij splinters in zn been heeft van een granaat, Christine is blij dat haar vader nog leeft.
Er wordt gezegd dat de Russen zullen komen en na een lange tijd komen die ook, ze doorzoeken een aantal huizen bij het herenhuis in de buurt, Christine leert ze op een Russische manier te groeten. Na een paar dagen stopt het zoeken, er zijn al veel spullen meegenomen, en trekken de Russen bij hen in. Er komt onder andere een majoor in huis wonen. Chistine en familie vinden dit mooi, want zo hebben zij extra bescherming en eten wanneer het moeilijk is hieraan te komen. In ruol daarvoor maakt Christine’s vader klokken voor de Russen, hij deed dat ook al voor de oorlog en ging toen ook vaak op pad om klokken te verkopen. Christine wordt verliefd op de kok, genaamd Cohn. Ze houdt van hem, maar niks aan hem doet haar denken aan de oorlog.
Christine heeft heimwee naar haar opa en oma, deze zijn in het oude huis achtergebleven, omdat oma dat wilde. En oma haar wil is wet, opa doet alles wat zij hem opdraagt te doen: Ja juli, ja ja Juli zoals in het boek wordt genoemd. Het lijkt wel of hij bang voor haar is. Christine heeft hen in de oorlog niet meer gezien en wil heel graag weten of zij nog leven. Op een dag heeft Cohn een nieuwe bril nodig en Christine vraagt of zij mee mag, om op deze manier haar opa en oma te zoeken, Cohn stemt toe en zegt haar in de kar te gaan. Samen gaan ze op zoek en vinden hen. Cohn komt echter niet meer terug om Christine op te halen, omdat hij is gearresteerd en is meegenomen, tot die tijd blijft ze bij haar opa en oma, de volgende dag haalt haar vader haar weer op.
Langzaam keert de rust weer toe in Wenen en trekken de Russen weer verder. Christines vader vindt al snel een woning in Wenen waar ze met de hele familie ook gaat wonen.
Titelverklaring:
Maikäfer flieg; titel van een liedje dat gezongen werd door Weense kinderen na de 2e wereldoorlog.
Opmerking omtrent het boek:
Vervelende herhaling: “Frau von Braun”.
Eigen mening:
Ik vond dit niet echt een leuk boek om te lezen, omdat er veel wordt herhaald zoals ‘frau von Braun’, dat vermoeilijkte het lezen. Verder heb ik wel respect voor hoe dit boek is geschreven, het is een autobiografie van Christine haar leven. Zo zag zij bommenwerpers vliegen en vertelt zij hoe zij de oorlog heeft beleefd, erg sneu.
Mening van een tweede persoon:
Ik vind het een heel leuk boek omdat ik praktisch alle oorlogsboeken leuk vind. Er gebeuren heel veel dingen en ik snap ook niet alle stukken maar toch vond ik het een heel leuk boek.
Thema:
Oorlog, verdriet, geluk, eenzaamheid
Motief:
Vertelling van een oorlogsgetuige
Einde:
Gesloten einde
Informatie over de auteur:
Christine Nöstlinger is geboren op 13 oktober 1936 in Wenen, Oostenrijk.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
