geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
ff n studiebreak
Bankhangende Justine steekt loom haar duim op voor niet-sportende jongeren. Want wie sport er tegenwoordig nou nog?
Boekverslag Mats Wahl
Vinterviken / Winterbaai
Geschreven door: | Beerkuh [meer] |
Datum ingestuurd: | 7 maart 2006 |
Taal: |  |
Woorden: | 550 |
Bekeken: | 1995 keer (4 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
Het onderwerp van het boek handelt over het leven van een verliefde tiener, dat overschaduwd wordt door jeugdcriminaliteit. Ik vind het onderwerp interessant. Het sprak me vooraf aan. Mijn verwachtingen betreft het inlevingsvermogen zijn uitgekomen, Mats Wahl verteld de kleinste details van John-Johns leven. Je krijgt het gevoel dat je John-John, naarmate het boek vordert, persoonlijk leert kennen. Hij doet het personage leven. Het is geen onderwerp waar je regelmatig over nadenkt. Het onderwerp jeugdcriminaliteit is moeilijk toegankelijk voor buitenstaanders. Het ligt helemaal buiten mijn leefwereld.
De, volgens mij, belangrijkste gebeurtenis is wanneer John-John Patricia van de verdrinkingsdood redt. Zo leert hij de oudere zus van het tienjarig meisje kennen, genaamd Elisabeth, waarop hij verliefd wordt. De nadruk ligt meer op de gedachten en de gevoelens van de personages. De gebeurtenissen die tot deze gedachten en gevoelens leiden, worden naar de achtergrond verbannen. Ik vind dat goed omdat je zo het gevoel krijgt dat je de personages echt leert kennen, ze blijven niet langer gewoon maar ‘personages uit een boek’. De gebeurtenissen zijn, voor mensen die in het dagelijks leven nooit met jeugdcriminaliteit geconfronteerd worden, weinig toegankelijk en onrealistisch. De gebeurtenis die mij aan het denken heeft gezet is wanneer John-John, onder invloed van zijn boezemvriend Sluggo, inbreekt in het huis van zijn grote liefde. Is de drang om ‘crimineel’ te zijn groter dan het gevoel ‘van iemand te houden’? Ondanks het feit dat hij er achteraf spijt van heeft, kan ik me dit zeer moeilijk voorstellen.
De hoofdpersonages in dit boek zijn John-John, Sluggo en Elisabeth. Tussen John-John en Sluggo is er een enorme vriendschap. John-John en Elisabeth raken verstrikt in een liefdesrelatie. Het personage van Elisabeth is geloofwaardig en herkenbaar. De personages van John-John en Sluggo zijn geloofwaardig, maar niet herkenbaar. John-John en Elisabeth vind ik sympathiek, omdat ze in de grond wel een goed karakter lijken te hebben. Sluggo vind ik niet sympathiek, hij heeft immers een slechte invloed op John-John en hij brengt hem op het slechte, misdadige pad.
Het verhaal is boeiend omdat je lijkt binnen te dringen in een compleet andere leefwereld, een totaal andere manie van leven en anders omgaan met je eigen en andermans gevoelens en gedachten. Soms wordt er informatie achtergehouden. Dit is boeiend omdat je dan je eigen fantasie kan gebruiken om de ‘gaatjes’ in te vullen. De bouw van het verhaal past goed bij het onderwerp en de gebeurtenissen. Net zoals het onderwerp en de gebeurtenissen is de structuur nogal chaotisch.
Vermits het niet echt duidelijk is in welke tijd het verhaal zich afspeelt, speelt dit weinig rol voor het verhaal. Het verhaal is in te passen in elke tijd. Het verhaal speelt zich af in de maatschappelijke situatie. John-John raakt in de ban van een meisje met een hele andere achtergrond dan hijzelf. Het verhaal is volledig onafhankelijk van tijd en ruimte. Ik vind dit goed omdat er zo meer ruimte is voor het gebruiken van je eigen fantasie.
De verhouding tussen beschrijving, dialoog en weergave van gedachten bevalt me wel. Vaak wordt de weergave van gedachten naar de voorgrond gehaald, dat vind ik boeiend omdat ik zo de personages leer kennen. Er zitten geen langdradige dialogen in en het boek is ook gen samenbundeling van ellenlange beschrijvingen. De manier van vertellen is niet te omslachtig, te langdradig of te hoogdravend. Mats Wahls manier van schrijven is direct, zijn taal is kernachtig en geladen. Het taalgebruik past bij de personages omdat de personages, net zoals de taal, zeer direct zijn. Ook het onderwerp heeft een ‘directe aanpak’ nodig.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
