Info over dit verslag

Geschreven door:

Shirley [meer]

Niveau:

5HAVO

Kwaliteit:

Waardering:

Taal:

Nederlands

Woorden:

2976

Opvragingen:

36

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (5 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Renate Dorrestein

Laatst gewijzigd op 27 juni 2006

Titelbeschrijving:
DORRESTEIN, Renate
Want dit is mijn lichaam
Uitgeverij contact
Amsterdam 1997

Motto:
Dit boek heeft geen motto.

Opdracht:
Er zit geen opdracht in.

Samenvatting:
Maria Olson woont samen met haar vader Job Olson in een groot huis met atelier. Haar moeder is toen ze jong was al overleden. Ze is als gevolg van polio mank geworden en alleen door haar vader opgevoed. Haar moeder hebben ze in de achtertuin begraven. Maria is een kreupele vrouw van in de veertig. Haar hele leven lang al staat Maria model voor de schilderijen van haar vader. Met die schilderijen is Job Olson beroemd geworden en ook nu is hij nog bezig met zijn nieuwste stuk, ‘Maria’s wereld’, maar het wil niet echt opschieten.
Maria heeft een zoon, Casper, ze is één keer met iemand naar bed geweest en daaruit is hij voortgekomen. Casper is getrouwd met Xandra en zij verwachten hun eerste kind. Casper en Xandra laten niets aan het lot over en hebben zich ervan verzekerd dat hun eerste kind een jongen zal zijn en hun tweede een meisje. Xandra heeft haar neus laten corrigeren en Casper houdt zich enkel bij het kwijtraken van de nodige pondjes. Hij is dus druk bezig met afvallen en Xandra ziet er streng op toe dat dat ook daadwerkelijk gebeurt.
Job Olson heeft een relatie met een veertig jaar jongere, gezonde en sportieve vrouw, Felicity. Maria heeft hier veel moeite mee, want sinds Felicity bij hen in huis woont heeft Maria niks meer te doen. Uiteindelijk trouwt hij ook met haar. Felicity zorgt voor het huishouden en het schilderen van Job staat op een laag pitje. Daarom is Maria maar rijlessen gaan volgen. Bij een van die rijlessen dwalen haar gedachten af en voordat ze het weet vind er een ongeval plaats.
Maria komt er van af met een paar gebroken ribben, maar is vervolgens wel verplicht een aantal dagen in bed te blijven. Dit werkt Felicity tegen, omdat zij Maria zo snel mogelijk het huis uit wil hebben.
Achter in hun tuin ligt een put met zwavelwater. Elke dag drinkt Job drie glazen van dit water, het helpt tegen zijn haaruitval. Hij hoopt dat het ook helpt tegen zijn incontinentie. Door een langdurig aanhoudende droogte moet er een pomp gegraven worden bij de put. Bij het graven wordt zijn overleden vrouw opgegraven, die hij in de tuin had begraven. Hij moet haar laten cremeren, en er wordt geen aanklacht ingediend. Na de crematie strooien ze het as uit in de tuin. Ondertussen gaat het niet goed tussen Cas en Xandra. Xandra zit altijd op hem te vitten dat hij te veel eet. De verwijten gaan uit naar Maria, want die heeft Casper vroeger verwend, en dik gemaakt. Job die is gestopt met zijn laatste Maria, Maria's wereld, en zich heeft geworpen op tekenen met de computer met Felicity als zijn model, is ondertussen gefrustreerd door zijn kwaal, en hij snapt zijn vrouw niet. Ze wil altijd praten, en dat wil hij niet.
Tijdens een maaltijd krijgen Cas en Xandra ruzie, en Xandra gaat boos naar huis. Felicity is dan boos op Job, omdat hij niet bij de maaltijd was. Hij vindt dat ze niet moet zeuren, en dat ze haar kleren uit moet trekken om te poseren. Dat doet ze, en ze begint weer over Maria. Hij wordt boos, en begint met Maria's wereld te smijten en wil het kapot maken. Op dat moment belt Maria dat ze dorst heeft. Hij kalmeert, en ziet dat het doek niet goed meer zit, hij hersteld het en ziet waar hij al die tijd de fouten heeft gemaakt. Maria kijkt uit het raam, terwijl Job thee voor haar aan het zetten is. Ze ziet haar zoon (Cas), het atelier inkomen. Hij en Felicity worden intiem. Als dat gebeurt begint het eindelijk na maanden te regenen. Het lijkt wel of voor elkaar bestemd waren, het regende alsof het laatste Oordeel was losgebroken. Maria krijgt ruzie met haar vader, omdat ze niet meer wil poseren. Job wordt nog bozer en als Maria het echt zat is laat ze hem het gordijn open doen. Wanneer hij dat doet wordt hij van verbijstering en ongeloof helemaal stil. Maria pakt zijn hand vast en zegt: “Ach vader, het is niet het einde van de wereld. Dat is het nooit.

Personages:
Maria Olson:
Maria Olson is vijfendertig jaar en is de dochter van Job. Ze heeft als kind polio gehad, en heeft daardoor een mank been, dat met de groei is achtergebleven. Ze woont nog bij haar vader in huis en heeft een zoon, Cas. Financieel en fysiek kon ze alleen niet voor Cas zorgen dus heeft ze hem samen met haar vader opgevoed. Haar relatie met Cas is erg slecht. Met haar schoondochter heeft ze een nog slechtere relatie. Haar enige levensdoel is het poseren voor de schilderijen van haar vader en het zorgen voor haar vader. Ze voelt zich vaak nutteloos. Haar levensdoel verliest ze als haar vader trouwt met een veertig jaar jongere vrouw, Felicity.

Job Olson:
Hij is de bejaarde vader van Maria, die wereldberoemd is geworden met zijn schilderijen van Maria. Hij is ongeveer zeventig jaar oud. Hij maakt schilderijen, Maria’s, met als model zijn eigen dochter. Zijn schilderijen hangen over de hele wereld. Hij heeft zijn dochter zo opgevoed dat ze geen ‘zielige mankpoot’ zou worden, hierdoor is hij erg streng voor haar. Zijn eerste vrouw overleed toen zijn dochter ongeveer 8 jaar was. Om zijn jeugd te behouden, trouwt hij met een veertig jaar jongere, levenslustige vrouw. Met deze keuze gooit hij het leven van zijn dochter overhoop en bovendien wordt hij er ook niet gelukkiger van want zijn huwelijk doemt te mislukken onder andere door haaruitval en incontinentie.

Felicity:
Felicity is de tweede vrouw van Job Olson. Ze is net dertig en heeft een volmaakt lichaam: krachtig, soepel, jong, sterk en mooi. Ze gelooft dat alles aan het lichaam door de mens zelf gevormd kan worden. Ze fitnisst en is de hele dat met beweging bezig ook vind zij gezond eten belangrijk. Ze is dus erg levenslustig en heeft nog allemaal geweldige plannen met haar leven die zij het liefst vervult met haar man. Maar het valt haar moeilijk, want haar inwonende stiefdochter (die overigens zo’n twintig jaar ouder is) belemmert Felicity in haar daden en uiteindelijk ook de ouderdomkwaaltjes van haar man. Ze probeert een relatie met haar oudere man op te bouwen. Zij en Job komen alleen niet nader tot elkaar, waarschijnlijk door de generatiekloof die er is. Zij is nog zo jong en fit en hij is zo oud en nors.

Casper Olson:
Hij is de zoon van Maria en de kleinzoon van Job en zesentwintig jaar. Het contact tussen hun is niet goed en dit heeft mede te maken met zijn ongelukkige jeugd, waar hij opgroeide zonder vader. Hij is getrouwd met Xandra, een vrouw die erg veeleisend is en Casper begint haar een beetje zat te worden. Hij is editor bij een van de grootste internet-providers van het land. Hij is succesvol en leidt een prima leven: een leuke vrouw, genoeg geld en heeft een zoontje op komst. Hij heeft een groot deel van zijn leven al gepland.
Eerst krijgen hij en zijn vrouw een zoontje, garantie van de genderkliniek,vervolgens krijgt zijn vrouw een neuscorrectie voor haar verjaardag, dan zullen ze een dochtertje "nemen", en dan nieuwe borsten voor Xandra en een labrador voor de kinderen. Job ziet zijn volwassen kleinzoon, die hij voornamelijk opgevoed heeft, nog altijd niet als zelfstandige. Als hij na een ruzie met Xandra tot het besef komt dat hij hier niet gelukkig van wordt gaat hij vreemd met Felicity.

Xandra Olson:
Zij is de vrouw van Casper en de schoondochter van Maria en is tweeentwintig jaar. Ze is een nogal dominante, zelfverzekerde vrouw met een goede baan. Haar relatie met haar schoonmoeder is erg slecht, want zij beschuldigt Maria ervan Casper vet te hebben gemest, toen hij jong was en nu moet zij de leven met de consequenties daarvan, namelijk een dikke man. Ze dwingt Cas tot het volgen van strenge dieten. Xandra doet er alles aan om er zo perfect mogelijk uit te zien en verlangt dat ook van haar man. Ze is erg veeleisend en een ‘control-freak’. Doordat ze zwanger is heeft ze nog meer last van humeurwisselingen en hiermee drijft ze haar man tot het uiterste. Hun eerste zoontje gaat Jason heten en de hun toekomst staat al vast. Ze kan dan achterdochtig zijn en in als ze in zo’n bui Cas beschuldigt van teveel eten loopt hij kwaad weg en gaat even later met Felicity vreemd.

Thema:
Het boek heeft eigenlijk 2, heel uiteenlopende, thema’s. Het ene thema gaat om het zelfbeeld van de mens. Mensen willen presteren en hun eigen leven samenstellen. Er wordt in dit boek eigenlijk uitgelegd dat je tevreden moet zijn met jezelf. Mensen zouden minder moeten plannen. Als je bijvoorbeeld naar Maria kijkt dan zie je dat haar leven voor haar bepaald word door haar vader en ze er niet gelukkig van word. Mensen moeten meer op hun eigen gevoel af gaan en doen wat ze zelf willen.
Het andere thema is god. Het is de overtuiging dat de mens zijn eigen maker is en dat daardoor mensen het geloof in een god laten zakken. Alleen de dingen die fysisch nog onverklaarbaar zijn worden als beangstigend toegeschreven aan god of een ander Opperwezen. Er bestaat dus wel zoiets als een God, als mensen niet voor hun eigen verantwoordelijkheden op kunnen komen, schuiven ze de schuld op god.

Idee:
De idee van het boek is dat mensen niet te veel van zichzelf en andere moeten eisen. Ook moeten ze tevreden zijn met zichzelf en doen wat ze zelf willen.

Titelverklaring:
"Want dit is mijn lichaam" is een citaat uit het evangelie van Mattheus, hierin staat: "Neemt en eet van dit brood, want het is mijn lichaam dat voor U en alle mensen vergeven wordt." Geloof is heel belangrijk in dit verhaal, want het "moderne geloof" van de "menselijke mogelijkheid om te scheppen" wordt aan de kaak gesteld. Plastische chirurgie, genderklinieken en afslanken zijn belangrijke onderwerpen in dit boek. Naast geloof is aan de titel ook lichaam verbonden. Maria Olson is mank geworden na een kinderverlamming (polio) te hebben gehad. Hierdoor is zij volledig afhankelijk van haar vader, die door zijn nieuwe vriendin veel beter op zijn gezondheid is gaan letten. Je zou dus kunnen zeggen dat dit een boek over de moderne verhoudingen tussen lichaam en geest is.

(tijds)opbouw:
De verteltijd is 94 pagina's. De vertelde tijd is negen maanden. Het begint in april en eindigt in december. In het verhaal zijn wel flashbacks zoals de jeugd van Casper.

Perspectief:
Het verhaal zag je telkens via een ander perspectief. Je las het vanuit de persoon waar het op dat moment om ging. Het heeft dus een wisselend perspectief. Hierdoor wist je van alle personen apart wat ze van een ander dachten en wat ze op een bepaald moment voelden of dachten.

Ruimte:
Het verhaal speelt zich voornamelijk af in het huis van Job Olson en Maria, die aan een ringvaart staat die een Noord-Hollandse polder omsluit. Af en toe komen er ook andere plaatsen voor in het verhaal, bijvoorbeeld in het huis van Cas en Xandra Olson, de rijlessen van Maria (op verschillende plaatsen in het dorp waar ze wonen, Oude Brug) of het crematorium. Dat zijn slechts kleine fragmentjes in het verhaal.

Symboliek:
In het boek komt heel weinig symboliek voor. Heel af en toe beschrijven ze iets als bijvoorbeeld een zwart als iets naar is geweest. Verder zeiden en dachten de personen meestal gewoon waar het op stond.

Originaliteit:
Ik vind het onderwerp erg origineel, er zijn veel bijzondere gebeurtenissen. Er is een manke vrouw waarvan de vader met een veel jongere vrouw getrouwd is. Haar vader is een rare man en met haar zoon heeft ze ook niet zo goed contact. Felicity trouwt met een veel oudere man terwijl ze zelf nog zo jong en vitaal is. Al deze dingen vind ik erg origineel en apart en deze maken het boek ook boeiend.

Relevantie:
De schrijver wil je laten nadenken over het leiden van een eigen leven. Ze laat in dit boek zien hoe erg mensen zich door anderen laten beïnvloeden. Door de dingen die er vervolgens gebeuren laat ze zien dat het niet altijd even goed is. Mensen moeten doen wat ze zelf willen! Natuurlijk mogen ze dingen met anderen delen, maar alleen als ze daardoor zelf gelukkig worden. Ik vind het goed dat ze dit laat zien in haar boek, omdat ik denk dat er veel mensen zijn die zich wel ‘verkeerd’ door mensen laten beïnvloeden. Ook eisen mensen steeds meer van zichzelf, iets wat ook niet goed is, en dat laat ze ook in dit boek zien.

Stijl:
De stijl in dit boek wordt bepaald door het wisselend perspectief, hierdoor krijg je steeds een ander beeld van de situatie. De personen zijn vaak tegenpolen van elkaar, waardoor de stijl ook anders wordt. Wanneer er ruzies of discussies zijn worden alle gedachten ook duidelijk en weet je meteen wat de ander denkt. Ondanks dat er zo vaak van perspectief gewisseld wordt is het boek goed te volgen.

Literaire kwaliteit:
Verwachtingen:
Toen ik de titel las dacht ik aan iets dat met de kerk te maken had. ‘want dit is mijn lichaam dat voor U gegeven wordt’ staat in de bijbel. Verder dacht ik aan seksueel misbruik, omdat mensen dan niet over hun eigen lichaam baas kunnen zijn. Al deze verwachtingen zijn niet uitgekomen, alles wat ik verwachtte gebeurde niet en het verhaal had een heel andere wending.

Gebeurtenissen:
De belangrijkste gebeurtenis in het boek vind ik de laatste gebeurtenis. Na heel wat geruzie gaat Casper vreemd met Felicity. Dit had je niet van te voren verwacht, maar alle personen krijgen er mee te maken. Je merkt dat Maria nog probeert haar vader te beschermen door hem bij het raam weg te houden en Job hierdoor het overspel niet te laten zien. Felicity is het zat dat Job nog steeds voor Maria zorgt, omdat zij zich hierdoor achtergesteld voelt. Job en Felicity krijgen hier ruzie over en Casper komt haar troosten en dan gaat ze vreemd.
De gebeurtenissen in dit boek zijn niet erg spannend, maar wel erg geloofwaardig. Dit komt doordat de gevoelens van de personages goed zijn beschreven, waardoor de gebeurtenissen net zo goed in je eigen belevingswereld voor zouden kunnen komen.
Bepaalde gebeurtenissen hebben mij wel aan het denken gezet. Zoals de ruzie tussen Xandra en Casper tijdens de maaltijd. De ruzie ging over het uiterlijk, slank blijven. Het gevolg van die ruzie is dat Casper vreemd gaat. Hieruit kun je concluderen dat uiterlijk niet het belangrijkste is in je leven en dat hierdoor relaties kapot door kunnen gaan.

Personen:
Het boek heeft eigenlijk geen hoofdpersoon. Van alle personages worden de gedachtes verteld. De personages in het boek zijn ‘levensecht’. De personages zelf en de gedachtes zouden in het echte leven ook voor kunnen komen.
Ik kan me eigenlijk in geen van de personages verplaatsen. Ze hebben hele andere ideeën over bepaalde dingen zoals het uiterlijk. Xandra verbetert alles aan haar lichaam wat te veranderen is, Felicity trouwt met een veertig jaar oudere man, Maria verwende Casper vroeger veel te veel. Dit zou ik zelf echt nooit van mijn leven doen.
Ik vind eigenlijk geen van de personages sympathiek, omdat ze allemaal wel iets hebben waar ik iets op aan te merken heb. Casper en Felicity gaan vreemd, Xandra verbeterd alles aan haar lichaam en zet Casper op een streng dieet, Job drinkt teveel en hij is erg ‘hard’ en Maria heeft haar zoon vroeger volgepropt, zodat Casper vroeger gepest werd op school.

Opbouw:
In het begin zijn er twee verhaallijnen en soms is het verband dan een beetje moeilijk te leggen. Ook speelt het verhaal eerst in April, dan gat het weer verder in Augustus en dan in December en wat ertussen de hoofdstukken gebeurd moet je zelf bedenken. En dat is soms wel een beetje moeilijk. Verder is het boek wel eenvoudig van opbouw. Er worden weinig tijdssprongen gemaakt, waardoor het verhaal erg duidelijk te begrijpen is. Doordat er zo weinig tijdssprongen zijn gemaakt, zou het boek een beetje saai worden, maar doordat je de gebeurtenissen door de ogen van meerdere mensen ziet, valt het nog wel mee.
Het boek heeft een gesloten einde. Alle open plekken worden ingevuld.
Ik ben wel tevreden over het slot, omdat ik het een heel mooi einde vond. Het past heel goed bij de rest van het verhaal.

Taalgebruik:
Het taalgebruik in het boek was erg gemakkelijk. Het boek las als een trein.
Er worden in het boek bijzonder weinig dialogen gevoerd, omdat het boek voornamelijk bestaat uit de gedachtes van de personages.
In de tekst komen bijna geen symbolische verwijzingen of andere moeilijkheden voor, dus in dat opzicht is het ook een makkelijke tekst.
Het taalgebruik past goed bij het onderwerp, het onderwerp is een beetje diepzinnig en dat kan heel goed worden weergegeven in dit soort taalgebruik, zonder dat het ingewikkeld wordt.

Mening:
Het boek vond ik heel boeiend om te lezen, omdat het zo’n wisselend perspectief had en door zoveel verschillende gebeurtenissen werd het nooit saai. Het boek is zo geschreven dat je met alle personen mee leeft. Het laat zien dat mensen heel veel doen om goed te presteren. Ik vind ook dat het boek mij echt iets heeft geleerd, namelijk te doen wat je zelf wil en je niet moet laten opfokken door andere mensen. Aan het eind van het boek zit een wending, omdat dan niks meer gaat zoals het eigenlijk had moeten gaan. Dat het aan het eind zit maakt, naar mijn mening, alleen maar duidelijk dat het boek daarvoor geen wending nodig had. Als er iets gebeurde kwam je achter de gedachtes van elke persoon, hierdoor leefde je je nog meer in het boek in en kon je het beter begrijpen. Het boek kan ik aan iedereen aanraden en ik vond het ook leuk om een tweede boek van Dorrestein te lezen, omdat ik de vorige ook heel mooi vond.

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.