Boekverslag Jostein Gaarder

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem [meer]
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1378
Opvragingen:	15

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 2 uit 5 (7 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Jostein Gaarder

• De wereld van Sofie (13)

  1994

• Door een spiegel, in raadselen (4)

  1996

• Het geheim van de kaarten (7)

  1995

• Het mysterie (1)

  1998

• Het sinaasappelmeisje (3)

  2003

Samenvatting:
Georg zijn vader is elf jaar geleden overleden aan een ziekte die een half jaar duurde. Georg was toen bijna 4. Voordat zijn vader in het ziekenhuis lag heeft hij een brief aan Georg geschreven die voor later bestemd is als hij het begrijpt.
Tijdens het opruimen en uitzoeken van de spullen van Jan Olav zijn vader, vindt zijn oma een brief in het vakje in de oude buggy van Georg.
Deze brief heeft ze bewaard tot op een dag ze in de huiskamer zaten met zijn moeder, Jorgen, Mirjam, zijn zusje lag al op bed, zijn oma en opa. Ze hadden Georg opgewacht tot hij klaar was met zijn muziekles.
Ze legden Georg uit wat ze hebben gevonden en waarom ze er zo lang mee hebben gewacht.
Georg pakte de grote envelop en ging naar zijn kamer en begon met lezen.

De brief:
In tijd van zijn vaders studie ging hij elke dag met de trein, op een dag zag hij een meisje in de tram staan met een zak vol met sinaasappels. Hij viel helemaal op haar, op haar mooie ogen en haar mooie haar, dus hij zocht een reden om wat indruk te maken. Hij stootte tegen haar aan en de zak met sinaasappels valt uit haar handen. Ze verlaat bij het eerst volgende station de trein. O wat voel hij zichzelf toch een sukkel, wat moest hij nou doen?
Hij heeft dagen lang lopen dagdromen zo verliefd was hij. Hij besluit haar te gaan zoeken. Pas een paar maanden later komt hij haar tegen in een café hij gaat tegenover haar zitten. Ze heeft weer een zak sinaasappels in haar handen. Ze kijken elkaar diep in de ogen aan zonder iets tegen elkaar te zeggen. Hij zegt ineens: je bent een eekhoorn (vanwege haar kralenoogjes en mooie bruine haar.) Maar dat was geen goede actie, ze stond op en verliet huilend het café. Jan Olav twijfelt nu heel erg aan zichzelf wat hij nou steeds fout doet. En hij heeft weer een schuldgevoel. Georg verteld in het verhaal dat hij een meisje heeft ontmoet op viool les en op haar valt. Naar aanleiding van de zak sinaasappels ging Jan Olav opzoek op de markt naar een groenteboer met dezelfde soort zakken als het sinaasappel meisje had. Hij zag haar, en ze koos sinaasappels uit, ze betaalde en ze liep naar een witte auto en ze stapte in, en verdween.
Maar het vage was voordat ze de auto in stapte keek ze Jan Olav in de ogen aan net alsof ze hem herkent. Toevallig met kerst ging Jan Olav naar de kerk, hij ziet vlak bij zich het sinaasappel meisje zitten maar ze had andere kleren aan. Na afloop gaat hij naast haar lopen en zegt vriendelijk gedag. En ze praatte terug, Jan Olav had dat niet verwacht Hij vroeg haar wanneer ze elkaar weer zagen. Ze antwoordde terug een half jaar en ze rende naar de taxi en verdween uit de straat. Jan Olav vond het maar merkwaardig. Jan Olav ging op wintersport en bleef maar zoeken en zoeken en afvragen waar ze was en wat ze deed. Misschien had ze wel een vriend, en waarom heeft ze steeds die sinaasappels nodig. Georg vertelt nu over hoe zijn leven eruit ziet en hoe het huis eruitziet en hoe het met zijn moeder gaat. Zijn moeder heeft nu een nieuwe vriend Jorgen heet hij ze kunnen het heel goed vinden met elkaar en hij vertelt hoe hij eruit ziet. Hij hoort van veel mensen dat hij op zijn vader lijkt en de huiskamer die zag er heel anders uit dan dat zijn vader het inde brief had beschreven.
Nu weer verder met Jan Olav, eind april had hij een kaartje gehad uit Sevilla en daar stond op: Kan je nog even wachten, op de kaart stond een gezicht van het sinaasappelmeisje geschilderd en op de voorkant stonden sinaasappelbomen.
Hij besloot haar gelijk op te gaan zoeken maar eigenlijk mag het niet omdat hij dan haar belofte niet nakomt. Hij kan niet wachten en koopt een ticket. Hij vliegt eerst naar Madrid en dan door naar Sevilla. Hij besloot maar één nacht te blijven en de dag van aankomst ging hij overal zoeken in de sinaasappeltuinen in Sevilla. Maar hij vond niets, hij besloot een briefje te maken en achter te laten in de sinaasappeltuin. Hij heeft die dag het sinaasappelmeisje niet gevonden en is gaan overnachten. De volgende dag is hij verder gaan zoeken maar heeft geen resultaat opgeleverd. Als hij 's avonds op het plein zit ziet hij het sinaasappelmeisje voorbij lopen met een man. Als ze Jan Olav ziet rent ze naar hem toe en gaat aan tafel zitten.
Het sinaasappel meisje verteld dat ze Jan Olav’s naam weet omdat ze vroeger met hem op school heeft gezeten en toen ze 7 was ging verhuizen. Ze bleven over het onderwerp tot diep in de nacht praten en uiteindelijk ging Jan Olav met haar mee naar huis.
Jan Olav vroeg heel veel vragen aan haar, en kreeg antwoord op de vraag waarom ze steeds sinaasappels nodig had. Die had ze nodig omdat ze naar een kunstacademie in Spanje ging. Ze kreeg als opdracht zoveel mogelijk sinaasappels te schilderen. Daarom moest ze ook een half jaar naar Spanje toe. En de man in de witte Toyota was een vriendje van toen maar dat is verleden tijd. Hij bleef twee dagen in Spanje en ging weer terug omdat hij en zij verder moesten met de studies. Half juli kwam Veronika terug uit Spanje, na de terugkeer hebben ze hele leuke dingen gedaan. Met de kerst gingen ze weer naar de kerk en nu kwamen alle herinneringen weer naar boven van vorig jaar. Gunnar Jan Olavs kamer genoot ging verhuizen en Veronika trok bij hem in. Ze woonde vier jaar in Adamstue. Tot Jan Olav’s broer weer de zee op ging en zijn huis op de Humvelei vrij stond. Na anderhalf jaar werd Georg geboren. Het was een groot feest. Maar een paar jaar later werd zijn vader ziek. Toen Georg 3 en een half was kreeg zijn vader voor Pasen een ziekte en een paar dagen daarna werd hij opgenomen in het ziekenhuis. Hij wist zeker dat hij nooit meer het ziekenhuis uit ging. Een paar dagen voordat hij werd opgenomen stond Georg midden in de nacht in de huiskamer en zag zijn vader zitten. Zijn vader vertelde alles wat er gebeurde en hoe hij over de wereld dacht. Ze hebben de hele avond gezeten. De brief was af.

Georg kan de nacht nog herinneren, het is een van de weinige herinneringen die hij nog weet van zijn vader. Als zijn moeder binnenkomt weet ze eigenlijk al een beetje waar de brief over gaat en barst in tranen uit. Onder het eten verteld Georg waarover de brief ging en dat iedereen hem mag lezen maar hij gaat eerst antwoord geven op de vragen van zijn vader.
Die nacht kan Georg maar ook zijn moeder niet slapen, ze gaan het op hetzelfde bankje zitten waar Georg ook op zat met zijn vader en praatte de hele nacht door over de brief tot het ochtendlicht.

De volgende dag bleef Georg thuis, hij was moe van de slechte nacht en besloot antwoord te gaan geven op de brief. Als hij 's middags wakker wordt heeft zijn moeder alle schilderijen en de oude pc tevoorschijn gehaald. Georg opent het document van zijn vader en besluit antwoord te gaan geven op de vragen in zijn vaders brief en er een boek van te maken.

Onder het maken van de brief vraagt Georg wie de man in de witte Toyota was. “Dat is Jorgen” antwoordde zijn moeder. Georg was laaiend en begreep het niet.
Hij zat dagen lang achter de pc en te bedenken wat een goed antwoord op de belangrijkste vraag van zijn vader was: “ Zou jij een leven hebben gekozen ook al was het maar voor even?” Hij denkt aan de dingen die zijn vader allemaal over het leven zij en maakte zich er eigenlijk kwaad om dat het allemaal zo moet gaan in het leven en besluit in zijn brief te zetten: “Ik kies zeker wel voor een leven, ook al is het maar voor even omdat het leven te mooi is om niet mee te maken.”
En Georg eindigt de brief met: Bedankt pa voor je brief.