Info over dit verslag
Geschreven door: | |
Kwaliteit: |  |
Waardering: | |
Taal: | Nederlands |
Woorden: | 1087 |
Opvragingen: | 43 |
Hulpmiddeltjes
Openen in tekstverwerker
Printen
EmailenWaardering
Gemiddelde waardering: 2 uit 5 (10 stemmen)
Titels van Amelie Nothomb
AnteChrista (3) 2003 Cosmetique de l'ennemi / Cosmetica van de vijand (2) 2001 Les catilinaires (1) 1995 Mercure / De spiegel van Mercurius (5) 1998 Metaphysiques des Tubes / Gods ingewanden (1) 2002 Peplum (1) 1996 Robert des noms propres (2) 2002 Stupeur et tremblements / Met angst en beven (8) 1999
Laatst gewijzigd op 18 januari 2006
A. Verhaal
Voorwoord: Met Gods Ingewanden, presenteert Amélie Nothomb ons haar leven van kind, van 0 tot 3 jaar, haar ontdekkingen, haar vragen, haar overwegingen. Een klein smakelijk boek over de eerste jaren van een zeer bijzonder kind, dat in Japan geboren werd, afkomstig van Belgische ouders.
Bij haar geboorte, was Amélie nog niet echt ‘ontstaan’, ze was er, maar ze ‘leefde’ niet. Zij verplaatste zich niet, maakte niet het minste geluid. Ze lag daar maar de hele tijd op haar rug naar het plafond te staren.(in dit deel van het boek volg je enkel de gedachtegang van Amélie, waarin je te weten komt dat ze zichzelf waant als God en hoe idioot ze de mensen om haar heen wel niet vindt). Voor haar ouders, was de naam ‘de Plant’ het meest toepasselijke voor haar situatie. De Plant beschouwde zich eerder als een spijsverterings-, bewegingsloze, en starre buis, die er gewoon ‘was’. Maar na 2 jaar, ontwaakte ze uit haar verdoving en werd ze plots zeer driftig wat voor haar ouders dan weer een drastische ommekeer was. Eest vonden ze het geweldig dat De Plant eindelijk een kind was, een kind dat probeerde te praten en een kind dat bewoog. Nadien vinden de ouders het dan toch niet zo’n leuk kind meer… ze werd TE actief, het was alsof de afgelopen 2 jaar opeens ‘verloren jaren’ leken te zijn, en dat ze die dan op alle mogelijke manieren moest inhalen. Toen ze dan ongeveer 2.5 jaar oud was, ontdekte ze wat plezier was dankzij de witte chocolade die haar oma haar had laten proeven. Haar woede stopte en ze begon dan maar met de ontdekking van de taal, haar verwanten, Japan (het milieu), het water, de karpers, de tijd en de dood. Dit laatste leidde er toe dat ze op het eind van haar tweede levensjaar(eigenlijk op haar derde verjaardag) een zelfmoordpoging onderneemt maar tot haar grootste spijt wordt ze nog net op tijd uit de vijver getrokken waar ze eerst op een ludieke manier haar leven en haar omgeving aan het beoordelen was. De laatste zin van het boek is doodleuk: 'Sinds die tijd is er niets meer gebeurd.’
B. Thematiek:
Zelfmoord: Ze probeert zelfmoord te plegen
God :Amélie waant zichzelf als God
Titel: Ik denk dat het boek Gods Ingewanden heet omdat Amélie denkt dat ze god is, ze vergelijkt zichzelf in het begin van het boek ook met een ‘spijsverterings-, bewegingsloze, en starre buis’. (een buis in vergelijking met de ingewanden en zelf waant ze zich God)
C. Vertelperspectief
Het verhaal is geschreven in een handelende ik-verteller, Amélie zelf.
Dit geeft het effect dat je als het ware in haar huid kruipt en van daaruit het hele verhaal volgt, dit gevoel wordt nog sterker omdat je ook het hele verhaal door haar gedachtegang blijft volgen.
D. Structuur
Het verhaal is opgedeeld in verschillende hoofdstukken zonder titel.
De eerste 16 pagina’s vertellen het verhaal van haar eerste 2 levensjaren, toen ze ‘De Plant’ was. Alle volgende pagina’s gaan over het volgende jaar, het jaar waarin ze ontwaakt uit haar verdoving. Het verhaal verloopt wel de hele tijd chronologisch, er worden nagenoeg geen flashbacks gebruikt.
Zelf weet je niets meer of minder dan het personage omdat je enkel weet wat zij ziet, hoort en beleeft.
E. Personages
Amélie: Het boek gaat hier over haar leven van 0 tot 3 jaar, dus van een echte personaliteit of enkele karaktertrekken kunnen we nog niet spreken. Hoewel je toch merkt dat ze egoïstisch is, bij alles wat ze ziet interpreteert ze dat het er is vóór haar. Dus dat de hele wereld rond haar draait, want ja, ze is God.
Er zijn ook nog enkele nevenpersonages(moeder, oma, huismeisje, …) maar die komen zeer zelden ter sprake.
F. Plaats en Ruimte
Het verhaal speelt zich af in Japan, in hun huis en de naaste omgeving (de tuin, vijver, …). Ze wonen daar omdat haar vader er werkt
G. Varia
Amélie Nothomb (geboren 1967), Schrijfster
Amélie Nothomb werd op 13 augustus 1967 geboren in Kobe (Japan) en bracht haar kinderjaren door in het Verre Oosten. Sinds 1992 zijn haar romans echte bestsellers en worden ze geregeld bekroond met literaire prijzen. Haar werken kenmerken zich volgens bewonderaars door originaliteit en humor, en ze weerspiegelen de excentriciteit van een auteur die blijk geeft van een opmerkelijke beheersing van de Franse taal, een scherpe logica, ontwapenende zelfspot en een schalkse maar verscheurde geest. Haar romans zijn in veertien talen vertaald en hebben tal van prijzen behaald in meerdere Europese landen.
Als dochter van de Belgische ambassadeur Patrick Nothomb brengt Amélie de eerste vijf jaar van haar leven door in Japan. Daarna volgen verblijven in China, New York, Bangladesh, Birma en Laos. Ze is 17 als ze voor het eerst voet zet op Belgische bodem. Ze behaalt een licentie Romaanse filologie aan de Université libre de Bruxelles (ULB). Ze ondervindt enige moeite om zich aan te passen aan een voor haar onbekende omgeving. Van bij haar aankomst in België begint ze te schrijven maar zeven jaar lang blijft de literaire productie van deze zelfverklaarde 'grafomane' binnenskamers.
Het duurt tot 1992 alvorens het grote publiek kennis maakt met de anticonformistische schrijfster. Ze maakt een ophefmakende entree in de literaire wereld met "Hygiëne van de moordenaar". Deze roman, waarvan meer dan 100.000 exemplaren verkocht zijn, verhaalt de ontmoeting van een jonge journaliste en een oude Nobelprijswinnaar literatuur die zijn einde voelt naderen. Het is een vermenging van cynisme en dubbelzinnigheid, net als haar volgende publicaties. De roman bezorgt haar de Prix littéraire de la Vocation (Parijs) en de Prijs Alain Fournier (Brussel).
De romans volgen elkaar op met grote regelmaat, in een tempo van één boek per jaar : “Le sabotage amoureux”, “Vuurwerk en ventilators”, “Filippica's” (prijs van de jury Jean Giono (Parijs) en prijs Jean-Edern's Club (Parijs)), “Peplos”, “Aanslag op de goede smaak”, “Mercurius”, “Met angst en beven”, “Gods ingewanden” en ten slotte, in het najaar 2001, “Cosmetica van de vijand”. In “Met angst en beven”, haar meest autobiografische roman (meer dan 430.000 verkochte exemplaren en bekroond met de Grand Prix du roman de l'Académie française in 1999), reconstrueert Amélie Nothomb het jaar dat ze gewerkt heeft in een Japanse onderneming. Het is een ongenadige analyse van Japan, zijn codes, zijn eergevoel en de discriminatie van de Japanse vrouw.
De zeer productieve jonge schrijfster (die naar eigen zeggen viermaal meer romans geschreven heeft als ze gepubliceerd heeft) vindt haar inspiratie in de opwinding en de angst, op de grens tussen realiteit en droom. Amélie Nothomb blijft overigens zeer gehecht aan wat ze de “Pax Belgica” noemt, die voor haar synoniem is van rust, sereniteit en comfort, in tegenstelling tot haar leven in Parijs.
(Bron: http://www.belgium.be/eportal/application?languageParameter=nl&pageid=contentPage&docId=18157)
Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.
Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.
