Info over dit verslag
Geschreven door: | |
Kwaliteit: | ![]() |
Waardering: | ![]() ![]() |
Taal: | Nederlands |
Woorden: | 424 |
Opvragingen: | 1 |
Hulpmiddeltjes
Waardering
Gemiddelde waardering: 2 uit 5 (19 stemmen)
Titels van Simone van der Vlugt
Blauw water (4) 2008 Bloedgeld (30) 1996 De amulet (36) 1995 De bastaard van Brussel (9) 2005 De guillotine (38) 1999 De reunie (25) 2004 De slavenring (18) 2003 Het bosgraf (2) 2006 Het Hercynische woud (7) 2005 Het laatste offer (4) 2007 Jehanne (17) 2001 Schaduwzuster (13) 2005 Schijndood (23) 2002 Schuld (2) 2007 Zwarte sneeuw (32) 2000
Laatst gewijzigd op 26 juni 2006
Samenvatting:
Het verhaal gaat over de familie Mullenders. Als ze de pacht van hun boerderij niet meer kunnen betalen, moeten ze te voet naar Kerkrade omdat ze daar nieuw werk kunnen vinden in een kolenmijn.
Haar vader, haar twee broers en haar zusje gaan met haar de mijn in om te werken. Op een dag komen de bazen van de mijn kijken. Emma daagt de zoon van de eigenaar uit om dieper de mijn in te gaan. Ze laat hem zien hoe het er echt aan toe gaat daar. Er werken allemaal kinderen en de werkomgeving is heel slecht. De mijn stort in en Emma en Rudolf komen samen een dag vast te zitten in de mijn. Door die gebeurtenis worden ze een soort van vrienden. Emma’s broer Volkert vond het altijd heel erg in de mijn en door wat er was gebeurt gaat hij weg bij zijn familie en gaat hij ergens anders werk zoeken.
Na het ongeluk gaat Emma toch weer aan het werk. Dan gebeurt er weer iets in de mijn. Hij loopt onder water. Haar broertje Tom en een goede vriend Jeff verdrinken.
Via Rudolf kan ze net als Volkert weg bij de mijn en kan ze werken als dienstmeisje bij familie van Rudolf in Maastricht. Daar vertelt ze haar verhaal aan een journalist die het in de krant publiceert. Rudolf volgt ondertussen een studie fotografie en begint een zaak in Maastricht. Emma komt wel eens bij Rudolf langs. Als de familie voor wie ze werkt erachter komt dat zij achter het verhaal zit, wordt ze ontslagen. Ze denkt dat ze weer in de mijn moet gaan werken, maar de journalist bied haar een baantje aan in zijn drukkerij.
Later als ze op de fototentoonstelling komt van Rudolf ziet ze wat voor foto’s hij heeft gemaakt. Hij fotografeert de kinderen die in de mijn werken en ook in de fabrieken. Op een van de foto’s herkent Emma haar zusje Sofie die kolen aan het sorteren is.
Mijn Mening
Ik vond het een heel mooi boek. Het verhaal was echt aangrijpend, omdat er echt hele zielige stukjes in zaten. Het was ook heel goed geschreven. Het was goed te begrijpen en realistisch, omdat er ook allemaal woorden werden gebruikt die we nu niet meer kennen. Ze hadden het bijvoorbeeld over een Kompel. Maar ook was het geloofwaardig omdat je je heel goed kon verplaatsen in Emma.
Ik vond het wel een beetje voorspelbaar. Je kon bijvoorbeeld bij het stukje dat ze vastzaten in de mijn wel raden dat ze werden gered.
Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.
Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.




Openen in tekstverwerker
Printen
Emailen