Titel
De oogst

Schrijver
'De Oogst' is geschreven door Stijn Streuvels. Stijn Streuvels is de schrijversnaam van Frank P.M. Lateur, neef van Guido Gezelle. Hij werd geboren te Heule, België, in 1871. Eerst was hij bakker te Avelgem, maar in 1905 vestigde hij zich te Ingooigem, waar hij zich alleen nog aan de letterkunde wijdde. Streuvels schreef allerlei verschillende genres zoals realistische boerennovellen ('De vlaschaard'), proletariërsnovellen ('De Oogst'), romans waarin de kinderziel wordt ontleed ('Prutske'), romans waaruit de religieuze hunkering opklinkt ('Het Kerstekind') en sprookjes (Tristan en Isolde).
De jonge Streuvels debuteerde in verschillende tijdschriften. Het blad 'Van Nu en Straks', orgaan van de vernieuwers van de Vlaamse letterkunde, ontdekte hem al snel en publiceerde enkele novellen. Het beste van dit jeugdwerk werd gebundeld in 'Lenteleven' in 1899. Door deze novellen kreeg hij wat faam en Streuvels zette zich honderd procent in. Hij schreef boeken zoals 'Dodenden' en 'Langs de wegen' waarin de fantasie hoogtij viert, maar ook de sombere realiteit. Daarna gaat Stijn Streuvels meer aandacht besteden aan de mens. Dat doet hij onder meer in 'Dagen' en 'Openlucht' in 1905.
Het echte succes bereikt hij in 1907 met 'De vlaschaard' dat handelt over het boeren- en plattelandsleven.
Streuvels heeft de Vlaamse mens, vooral de boerenwerkman en de boer, levensecht getekend, zodat hij de naam meester van de boerenroman verdient. Het Vlaamse buitenleven van voor WO I is in zijn oeuvre weergegeven, zodat de getuigenis daarvan bewaard bleef voor het nageslacht.

Boek
'De Oogst' is verschenen in 1900 bij uitgeverij 'Desclée De Brouwer.' Het is de eerste novelle uit de bundel 'Zonnetij' en tevens de belangrijkste. Hiermee bewees Streuvels definitief zijn kunnen. Het boek is een doorlopend verhaal zonder hoofdstukken en het heeft 71 bladzijden.

Titel
De titel van 'De Oogst is zeer logisch omdat het verhaal gaat over de tocht van een groep Vlaamse werkmensen naar Frankrijk, waar zij onder een brandende, moordende zon op een eindeloos veld het koren gaan oogsten.

Thema
Het thema in 'De Oogst' is 'de natuur'

Motieven

• moed
• liefde
• teleurstelling

Stroming
'De Oogst' behoort tot de 'Romantiek' en meer bepaald 'De Heerschappij Van Het Gevoel'. Want Rik heeft de behoefte om het koren te gaan oogsten om zich zo een echte man te voelen. Zo beheerst het gevoel om een man te worden hem.

Perspectief
'De Oogst' wordt verteld in een auctoriaal perspectief en de verleden tijd. Het boek is chronologisch opgebouwd. Soms komen er flash-backs (herinneringen aan thuis) voor, deze zijn ook chronologisch.

Hoofdpersonages
Er zijn 4 hoofdpersonages in 'De Oogst'.
#Rik (round character): Hij gaat met de pikkers (de oogsters) naar Frankrijk mee om een man te worden en rijk terug te keren, want hij houdt van Lida, de zus van zijn vriend Wies. Deze subtiele liefdegeschiedenis draagt mede het verhaal. Het is Rik z'n eerste oogst. Bij het begin van de tocht is hij nog vol moed, maar langzamerhand verlangt hij weer naar zijn dorp en Lida. Hij is niet bestand tegen de brandende zon tijdens het pikken van het koren en sterft daardoor aan een zonneslag.
#Wies (round character): Wies is Rik zijn beste vriend en de broer van Lida. Hij vindt dat Rik een zwakkeling is, omdat die heimwee heeft. Pas als Rik sterft, beseft hij hoe erg verdriet kan zijn. Dan kan het hele oogstgebeuren hem niets meer schelen. Op een boerderij komt hij een engelachtig meisje Aga tegen, op wie hij verliefd wordt, maar hij heeft de moed niet om het haar te vertellen.
#De Pikkers (flat characters): Het zijn allerlei soorten mannen die uit hetzelfde dorp als Rik en Wies komen. Elk jaar organiseren ze een trektocht om de oogst in Frankrijk te gaan pikken. Ze zijn heel erg vrolijk, maar hebben geen medelijden met niemand. Als Rik sterft, doen ze alsof het neus bloedt.

Samenvatting
Rik is een jongen die verliefd is op de zus van zijn beste vriend Wies. Maar hij durft haar niets te vertellen omdat hij denkt dat ze hem niet wil, want hij vindt dat hij geen echte man is. Daarom besluit hij om met Wies samen met de andere dorpsgenoten de oogst in Frankrijk te gaan pikken.
Rik gaat er tegenaan . Hij geeft alles wat hij heeft, maar na een tijdje begint hij heimwee te krijgen en hij heeft minder zin om te werken in de brandende zon. Maar hij wil niemand teleurstellen en gaat daarom toch aan het werk en sterft daardoor midden tussen het koorn door een zonnesteek.
Zijn beste vriend Wies gaat hem in een onbekend dorp begraven. De andere dorpsgenoten trekken er zich niet veel van aan.
Op een dag kruipt Wies op de hooizolder van de boerderij waar ze verbleven en hoort daar een lied uit zijn dorp. Hij ziet een oude man en zijn dochter Aga zitten. Ze Lijkt op een engel en Wies wordt verliefd op haar.
Nadat de pikkers hun geld hebben ontvangen, vertrekken ze weer naar hun goede oude dorp en Wies heeft de moed niet gehad om tegen Aga te zeggen dat hij haar graag zag.
Eenmaal thuis aangekomen rent Wies weg als hij de moeder van Rik ziet. Hij durft haar niet zelf te vertellen dat Rik dood is en begraven ligt in een onbekend dorp ergens in Frankrijk.

Slot
'De Oogst' heeft een gesloten einde. De pikkers zijn na een lange tocht door Frankrijk weer thuis en zingen vrolijk: 'Het koren is eraf!'. Hun taak voor dit jaar zit er weer op.

Recensies
Pro: Anton van Duinkerken schreef in 'De Tijd': 'Waar ligt het aan, dat het pessimisme van 'De Oogst' zich schijnt vermilderd te hebben? Zijn wij van zoveel sombere dingen gewoon geraakt.? Rik, die zijn liefde voor Lida niet durft belijden zonder haar gezegd te hebben, hoeveel hij van haar hield, naast Wies, die langs Aga heenschijnt en haar niet durft laten merken, hoe verzot ze hem maakt. Er is in zijn schrijfkunst een spanning, die men bij een wedstrijd voelt. Telkens vraagt men zich af: 'Zal hij het halen?''

Eigen mening
Ik vind 'De Oogst' niet een gemakkelijk boek om te lezen vanwege het taalgebruik. Daarom las ik het wel met wat tegenzin. Ik vond het wel leuk toen het boek opeens van hoofdpersonage veranderde. In het eerste deel was het Rik en dan was het Wies. Het verhaal was wat langdradig, maar wel aangenaam. Ik raad andere mensen aan het boek alleen te lezen als het echt moet.