Boekverslag Annika Thor

Info over dit verslag

Geschreven door:	Nicolette
Niveau:	2VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1288
Opvragingen:	5

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (9 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Annika Thor

• En ö i havet / Een eiland in zee (7)

  1996

• Havets djup / De donkere diepte (1)

  1998

• Näckrosdammen / De lelievijver (7)

  1997

• Sanning eller konsekvens / Waarheid, durven of doen (6)

  1997

• Öppet hav / Op open water (1)

  1999

1. Schrijver en titel.

Het boek ‘Een eiland in zee’ is geschreven door Annika Thor. Het boek heet eigenlijk ‘En ö i havet’ (Zweeds). Het is in Nederland gedrukt in bij Drukkerij Haasbeek b. v. in Alphen aan de Rijn. In Zweden is het uitgegeven in 1996 door Bonnier Carlsen Bokförlag AB in Stockholm. In Nederland werd het uitgegeven door Lemniscaat in 2000. Het boek een eiland in zee is het eerste dele van een serie. Het tweede deel heet ‘De lelievijver’, deel drie is ‘De donkere diepte’ en deel vier heet ‘Op open water’.

2. Achtergrondinformatie schrijfster

Annika Thor werd geboren op 2 juli 1950 in Göteborg (Zweden) en groeide op in een joods gezin. Ze woont nu in Stockholm. Haar eerste baan was in een bibliotheek, daarna werkte ze bij een culturele instelling. Toen heeft ze tien jaar lang als freelance journaliste verslagen over films geschreven. Ze schreef ook voor media, jongere cultuur en diverse tijdschriften en kranten. Later schreef ze ook toneelstukken en filmscripts.

Annika Thor heeft nog meer boeken geschreven.
Waarheid durven of doen (1997)
Een eiland in zee (2000)
De lelievijver (2001)
De donkere diepte (2002)
Op open water (2002)
Rood hart, blauwe vlinder (2005)
Ze kreeg in 1997 de Augustpriset voor Waarheid,
durven of doen. In 1999 ontving ze de
Deutscher Jugendliteraturpreis voor Een
eiland in zee. En in 2003 kreeg ze de
Kinderboekwinkelprijs voor Op open water.


3. Structuur van het boek

Het boek heeft in totaal tweehonderdzes bladzijden en het heeft veertig hoofdstukken. De hoofdstukken hebben geen titel. Het boek speelt zich af in de Tweede Wereldoorlog, dus het speelt zich af in de geschiedenis.

4. Ruimte en tijd

Het verhaal speelt zich af in 1939, het begin van de Tweede Wereldoorlog. Het begon in Wenen waar alle joden werden weggestuurd. Daarna gaat het verder in Zweden. Het verhaal gaat verder in de Tweede Wereldoorlog. Maar het verhaal eindigt niet echt, want er komen nog vervolgverhalen. Er worden in het verhaal geen flashbacks of tijdsprongen gebruikt.

5. Personages

Er is maar één echt hoofdpersoon maar er zijn wel meerdere belangrijkere personen.

Steffi: Steffi is de echt hoofdpersoon. Steffi heet eigenlijk Stephanie Steiner. Ze heeft lang zwart haar dat bijna altijd in vlechten zit. Ze heeft altijd een jurk aan. Steffi komt terecht bij Tante Märta. Steffi vindt haar maar niks. Ze spreekt bijna niet en Steffi vindt haar een koud, streng mens. Steffi is een vrolijk, slim persoon.

Nelli: Nelli is het kleinere zusje van Steffi. Nelli’s hele naam is Eleonore Steiner. Nelli heeft ook lang haar dat altijd in vlechten zit. Nelli draagt altijd hele nette jurken want Nelli is terecht gekomen in een gezin dat veel voor haar over heeft.

Tanta Alma: Tante Alma is de pleegmoeder van Nelli. Alma houd heel veel van Nelli en geeft haar alles wat ze nodig heeft. Alma houd ook veel van Steffi, want Steffi is daar vaak op bezoek. Alma is een vrolijke, mollige vrouw dat veel lacht.

Tanta Märta: Tante Märta is de pleegmoeder van Steffi. Märta heeft altijd een donkere, grauwe jurk aan en kent geen vrolijkheid. Er mag nooit muziek aan, maar wel radio. Steffi krijgt alleen het hoognodige van Märta, zoals schoolspullen en een paar winterschoenen. Märta en Alma zijn goede vriendinnen.

Oom Evert: Oom Evert is de pleegvader van Steffi. Steffi kan goed met Evert overweg. Evert is vrolijk tegenovergesteld Märta. Met Evert praat Steffi veel, ze doet er ook leuke dingen mee. Maar Oom Evert is vaan niet thuis, want hij is visser.

Sylvia: Sylvia zit in Steffi’s nieuwe Zweedse klas. Sylvia en Steffi kunnen het helemaal niet vinden met elkaar. Beter gezegd, ze haten elkaar.

Vera: Vera is ook een meisje uit Steffi’s nieuwe klas. Vera is eigenlijk een aardig meisje maar doet alsof ze gemeen is, anders vind Sylvia haar niet aardig. Later worden Vera en Steffi goede vriendinnen.

6. Inhoud

Het is 1939. Steffi en Nelli zijn joods. Ze zijn uit Wenen weggestuurd door hun ouders omdat het oorlog is. De ouders van de meisjes proberen in Wenen een inreisvergunning naar Amerika te krijgen. Nelli en Steffi komen terecht op een eiland in zee, Zweden. Op het perron van de trein is er niemand die de twee meisjes wil hebben.

‘Nelli’, zegt Steffi. ‘Je zult zien dat we in een echt paleis mogen wonen. Met heel veel kamers. En uitzicht over zee’. ‘Krijg ik dan een eigen kamer?’ vraagt Nelli. ‘Ja’, belooft Steffi. ‘Dat wil ik niet,’ antwoordt Nelli. ‘Ik wil bij jou slapen’. ‘Eleonore Steiner,’ hooft Steffi de vrouw roepen. ‘Geef antwoord,’ fluistert ze tegen Nelli. ‘Dat ben jij’. ‘Eleonore Steiner’ roept de vrouw met de lijst. ‘Kom naar voren!’ Steffi trekt Nelli met zich mee, zich een weg banend tussen de koffers door. ‘Hier zijn we,’ zegt ze. De vrouw kijkt op de lijst. ‘Stephanie Steiner?’ vraagt ze. Steffi knikt. ‘Steiner,’ herhaalt de vrouw met luide stem. ‘Eleonore en Stephanie Steiner!’ Niemand beweegt in het groepje wachtende mensen. ‘Steffi,’ zegt Nelli met trillende stem. ‘Wil niemand ons hebben?’ Steffi geeft geen antwoord. Ze knijpt hard in Nelli’s hand.

Nelli komt bij een hele leuke familie terecht. Tante Alma, haar pleegmoeder, had al twee kinderen, Elsa en John. Het is een gezellige familie. Maar voor Steffi is het zwaar. Ze denkt dat ze aan het einde van de wereld in terecht gekomen.

‘Het einde van de wereld,’ denkt Steffi. Dit is het einde van de wereld. Onder aan de andere kant van de helling staat een eenzaam huis. Het ligt pal tegen de berghelling aan, alsof het bescherming zoekt tegen de wind. Nog een eindje verder naar beneden, op het strand, staat een rood bootshuisje. Bij de steiger dobbert een bootje op en neer. Er klinkt dof onweersgerommel. Een felwitte bliksemflitsverlicht de donkere hemel. Tante Märta wijst naar het huis en zegt iets in het Zweeds Steffi begrijpt de woorden niet, maar ze begrijpt wel dat ze hier gaat wonen. Hier, aan het einde van de wereld.

Ze komt terecht bij Tanta Märta is een strenge vrouw die geen vrolijkheid kent. Nelli krijgt wat ze wil hebben van Tante Alma, jurken, schoenen, sieraden en andere dingetjes. Terwijl Steffi alleen het hoognodige krijgt. Steffi krijgt een jurk omdat ze hem nodig heeft en ze krijgt winterschoenen omdat ze alleen sandalen heeft. Steffi schrijft haar ouders elke dag, en Nelli elke week.

‘Lieve papa en mama, schrijft ze. We zijn nu aangekomen op onze bestemming. Het is op een eiland in zee. We zijn er met de boot heen gebracht. Dat was spannend. Mijn kamer ligt op de bovenverdieping en heeft uitzicht over zee. Iedereen is aardig tegen ons. We hebben als een paar woorden Zweeds geleerd. Het is niet zo moeilijk. Ik hoop dat jullie de inreisvergunning voor Amerika snel krijgen. Dan kunnen we weer met zijn vieren bij elkaar zijn. Maar tot die tijd hebben Nelli en ik het hier goed. Er is hier zelfs een hond. Een bruine met witte vlekken. We mogen er zovele mee spelen als we willen. Ik schrijf gauw weer en vertel dan meer. Jullie Steffi’

Dan mogen Steffi en Nelli naar school. Nelli heeft een hele leuke en gezellige klas. Steffi heeft een klas met wel gezellige kinderen, maar er zijn een paar meiden die haar belachelijk maken om haar accent. Want Steffi komt uit Wenen en ze heeft een Duits accent. Vooral Sylvia maakt het haar moeilijk. Ze lachen haar uit en sluiten haar buiten. Maar dan neemt Vera het voor haar op. Vera en Steffi worden goede vriendinnen. De ouders van Steffi en Nelli hebben geen geluk bij het krijgen van een inreisvergunning. Het zou nog heel lang kunnen duren, voordat ze er een zouden krijgen. Aan het eind in Steffi toch wel gewend op het eiland. Steffi en Nelli kunnen al aardig Zweeds en hebben al veel vrienden gemaakt. Dan zijn er toch mensen die van hun houden.