Boekverslag Vonne van der Meer

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem [meer]
Niveau:	5VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1948
Opvragingen:	8

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (1 stem)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Vonne van der Meer

• De avondboot (14)

  2001

• De reis naar het kind (12)

  1989

• Een warme rug (5)

  1987

• Eilandgasten (27)

  2000

• Het limonadegevoel e.a. verhalen (1)

  1985

• Ik verbind u door (5)

  2004

• Laatste seizoen (6)

  2002

• Nachtgoed (2)

  1993

• Spookliefde (9)

  1995

• Take 7 (2)

  2007

• Zo is hij (1)

  1991

V. Meer, De Avondboot. Amsterdam januari 2001.

Een aantal redenen waarom ik dit boek heb gekozen is:
- Bij mij thuis staat het boek in de kast (makkelijk te pakken)
- ik vind de titel wel intrigerend
- ik heb meer van deze auteur gelezen en dat is me bevallen
- het onderwerp van het boek interesseert me

Bijna het hele boek speelt zich af op Vlieland, vooral in Duinroos, het huisje waar alle hoofdpersonen van de afzonderlijke verhalen zich vertoeven in de periode eind maart tot ergens in september in het jaar 1998.
De avondboot begint in het eerste verhaal met het verblijf van Edu, wiens vrouw vorig seizoen alleen in het huisje verbleef, omdat zij voor zichzelf één en ander te verwerken had in verband met de bij haar gestelde diagnose van kanker. Zij is inmiddels overleden en Edu bezoekt Duinroos om zijn vrouw te leren begrijpen. Hij probeert zich in haar te verplaatsen, iets waar hij gedurende haar leven in tekort is geschoten. Het verhaal van Edu is een van de kortste verhalen, maar toch heel ontroerend. In dit verhaal spelen paarden een symbolische rol. Ze duiken steeds op als Edu afscheid neemt of moet nemen van Marleen, zijn overleden vrouw.
Zo ook in het volgende verhaal van terugkerende gaste Martine die dit keer met haar moeder een week in het huisje zal verblijven. De aankondiging van de komst van haar nieuwe, joodse vriend maakt echter veel los rond het "oorlogsverleden" van haar moeder, waardoor het hele verblijf een andere wending neemt.
In het derde verhaal is dan de joodse vriend van Martine, Hans, gearriveerd, terwijl de moeder van Martine is vertrokken. Het blijkt dat hij zich heeft voorgenomen om het uit te maken met Martine, maar door haar verhaal over haar moeder maakt zij het hem niet gemakkelijk.
Tussendoor komt de schoonmaakster even in beeld. Zij overdenkt het verblijf van de eerste gast, Edu, die zij aanzag voor Marleen.
In het vierde verhaal verblijven Ben en zijn moeder Josje in Duinroos, na een paar gasten die alleen in het gastenboek worden genoemd. Bens broer Jeroen en zijn vriend, Dimitri, voegen zich na een paar dagen bij hen. Dimitri lijkt homoseksueel en verliefd op Jeroen en Ben is geschokt als hij denkt dat Jeroen en Dimitri een stel zijn. Ook Josje denkt dit en nog ergere dingen, maar komt hier van terug. Oud-gast Leo (uit Eilandgasten) komt aan de deur met zijn kleinzoon op zoek naar het katapulthoutje van vorig jaar, toen Leo nog het plan had om zelfmoord te plegen.
Tussendoor inspecteert de schoonmaakster weer en ze houdt zich bezig met de vraag wat ze met de teruggevonden, uitgescheurde bladzijdes van Marleen moet doen.
In het vijfde verhaal verblijven de zussen Babette en Heleen in Duinroos, maar Babette vertrekt al snel naar Zuid-Frankrijk met haar minnaar. De laatste avond samen, laat Babette zich ontvallen dat Heleen ongewenst was. Heleen slaagt er maar met moeite in zich hier over heen te zetten. Een briefverhaal van Babette helpt.
In het zesde en laatste verhaal spelen Pia en Teun een grote rol. Zij hebben hun dochter en schoonzoon met hun baby uitgenodigd om mee te gaan naar Duinroos. Op de heenreis mist Teun echter de boot omdat hij de auto nog weg moet zetten en heeft dan in de bus naar de boot een `erotische' ervaring met een onbekende vrouw. Hierdoor is hij de hele vakantie van slag en nukkig, ook omdat hij haar blijft zoeken. Pia interpreteert zijn gedrag verkeerd, namelijk als vermoeidheid vanwege de aanwezigheid van de baby. Hij laat haar in die waan en zet tenslotte de onbekende uit zijn hoofd.
Ter afsluiting maakt de schoonmaakster het huisje schoon voor de winter. Haar buurjongetje Bram is bij haar. Hij zorgt onbewust voor een oplossing van de uitgescheurde bladzijdes omdat hij er buiten vliegtuigje mee gespeeld heeft en de blaadjes niet allemaal meer terug te vinden zijn.

Mening
Ik vond De avondboot weer (net als Eilandgasten) een erg mooi boek.
Eigenlijk nog mooier dan Eilandgasten. Ik geniet vooral van de manier waarop Vonne van der Meer een personage of situatie neerzet. Ze schrijft zo vanzelfsprekend. Juist de helderheid en eenvoud van haar zinnen vind ik mooi. Het maakt mij eigenlijk niet uit waarover Van der Meer schrijft, hoewel ook de verhalen weer boeiend waren.
Ik hou niet zo van korte verhalen, maar juist de structuur van Eilandgasten en De avondboot maakt dat je de aparte verhalen van de gasten niet als losse verhalen leest. Je gaat letten op de verbindende elementen, die in Eilandgasten misschien duidelijker aanwezig waren dan in De avondboot. Natuurlijk zijn ook in De avondboot weer de huishoudster, het huisje met het privé-kamertje, het gastenboek en de altijd aanwezige zee duidelijk aanwijsbare factoren. Maar in Eilandgasten waren er ook nog een steeds terugkerend veertje en takje (waarin De avondboot ook iemand (Leo uit Eilandgasten) naar komt vragen), een 'vieze' tod, achtergelaten dingen, etc. aanwezig, die de gasten onderling met elkaar verbonden.
In De avondboot wordt er trouwens veel meer van het eiland weggevlucht dan in Eilandgasten. Gasten vertrekken regelmatig vroeger van het eiland dan gepland. Opvallend is dat in Eilandgasten het gegeven van de 'confronterende werking door de isolatie op het eiland' veel sterker werkte dan in De avondboot. In Eilandgasten bleven de gasten braaf op het eiland tot het hun tijd was om te gaan. Misschien maakt dit De avondboot wel interessanter. Je kunt zo vaststellen dat in Eilandgasten men op het eiland aankwam met een probleem en ging men naar huis met een oplossing en in De avondboot ontstaat het probleem vaak pas op het eiland en vertrekt men voordat er een oplossing is.
De avondboot is denk ik goed te lezen zonder dat je Eilandgasten kent, en het is wat mij betreft weer een mooi boek.

Open plekken:
Er zijn heel veel open plekken in dit boek te vinden. Iedere gast in het vakantiehuis neemt een probleem met zich mee of wil een probleem oplossen. Lang niet elk probleem wordt opgelost… nou dan zit je dus met veel vragen.

1. De titel: De Avondboot.
Ik vind dit een merkwaardige titel. Bij mij kwamen er gedachtes omhoog over waarom het boek nou zo zou heten. Dit is voor mij een duidelijke open plek. Ik heb er over na moeten denken en achter moeten komen.
Voor mij werd al best snel duidelijk waarom het boek de avondboor heette. Ik kwam erachter na ongeveer twee kleine verhalen over de gasten die in Duinroos verbleven. Zij kwamen aan met de avondboot en wilden deze avondboot ook weer terug nemen.
Eigenlijk was dit zo bij elke bezoeker (s) in Duinroos.

2. De handschoenen met de uitgescheurde bladzijden uit het gastenboek.
De schoonmaakster maakt het huisje Duinroos klaar voor de nieuwe zomerperiode, maar daarbij vindt ze een paar handschoenen met bladzijden uit het gastenboek erin. Deze zijn volgeschreven door de laatste gast van vorig jaar. Ze weet niet goed wat ze met de bladzijden moet, maar de nieuwe gasten komen al.
Als lezer weet je heel lang niet wat de schoonmaakster nou doet met de bladzijden…
Dit wordt aan het eind van het boek ietsje duidelijker.
De schoonmaakster vertelt aan het einde van het boek haar kleine buurman Bram van elf een waar gebeurd verhaal over Frits en zijn schip de Suo Marte. Dit verhaal staat verder los van het boek, maar door dit verhaal komt de schoonmaakster erachter dat ze de bladzijden moet loslaten. Alsnog vind ik dit een vaag stuk, maar je weet wel als lezer dat de schoonmaakster zich er verder niet meer zal bezighouden met de bladzijden.

3. Worden de problemen ooit nog opgelost?
Hier zal ik niet achter komen tenzij dat in een volgend boek geschreven zal worden.
Tot dan kan ik er allen over fantaseren…

Personages:

Schoonmaakster: Een lieve zorgzame vrouw, ze wil dat echt alles in orde is voor haar gasten.
Eduard: Een verbitterde, gepensioneerde man die het heel erg moeilijk heeft met de dood van zijn vrouw.
Martine: Een vrouw van rond de veertig die tobt met allerlei kleine probleempjes. In het begin van het verhaal is ze nog vrolijk en opgewekt maar op het einde is ze verdrietig omdat haar relatie verbroken is.
Moeder van Martine: Een weduwe die nog best actief is voor haar leeftijd. Haar probleem, dat ze vroeger met een NSB-er getrouwd is geweest, heeft ze nu eindelijk eens aan haar dochter verteld. In het begin van het verhaal piekert ze erg over haar probleem later is ze opgelucht.
Ben: Een jongen van veertien die kampt met puberale probleempjes. Zo rookt hij bijvoorbeeld stiekem en vraag hij zich af waarom hij geen vriendinnetje heeft. In het begin van het verhaal is hij zeer opgewekt maar als hij vermoed dat zijn broer homoseksueel is, praat hij bijna niet meer en kropt hij alles op.
Moeder: Een gescheiden vrouw met 2 zoons. Probeert haar zoons het zoveel mogelijk naar de zin te maken en krijgt van Ben te horen dat hij vermoedt dat Jeroen Homo is.
Jeroen: De oudste zoon, heeft veel lol met zijn vriend Dimitri en kan ook goed opschieten met zijn moeder en broertje.
Dimitri: Vriend van Jeroen, je komt er niet achter of zij een relatie hebben.
Heleen: Vrolijke, lieve vrouw en moeder van 3 kinderen. Ze wordt er weer mee geconfronteerd dat ze eigenlijk ongewenst was en vraagt zich af waarom haar moeder daar nog steeds met haar zus overpraat. Ze ergert zich steeds meer aan haar zus Babette en op het einde neemt ze wraak.
Babette: Beetje gemene vrouw. Ze is getrouwd maar heeft ook een minnaar. Ze is nog steeds een beetje jaloers op haar zus Heleen en daarom verteld confronteert ze Heleen er nog maar eens mee dat ze eigenlijk ongewenst was.
Pia: Lieve, zorgzame vrouw. Ze heeft in de gaten dat haar man niet helemaal lekker in z’n vel zit en probeert hem op te vrolijken.
Pia’s man: Wordt plotseling verliefd op een vrouw die hij niet eens kent. Hij kan haar niet vinden en besluit dan dat hij terug moet gaan naar Pia en zijn dochter en kleindochter. In het midden van het verhaal is hij radeloos omdat hij de vrouw niet kan vinden maar op het einde vindt hij zijn rust weer terug.
Liesbeth en Laura: Dochter en Kleindochter van Pia en haar man. Je komt niet veel over hen te weten.
Bram: de buurjongen van het vakantiehuis Duinroos. De schoonmaakster weet door zijn aanwezigheid dat ze de gescheurde bladzijden uit het gastenboek moet loslaten.

Perspectief + (on)betrouwbaarheid

Het wordt in een ik-perspectief verteld. De gasten denken en praten voor zichzelf en de schoonmaakster praat wel over de gasten maar het is niet zo dat zei alles weet over de gasten. Iedereen praat vanuit zichzelf, wat diegene zelf denkt en doet. Ja ik weet niet echt wat ik hier nou van vind. Ik vond het allemaal gewoon betrouwbaar overkomen…

Thematiek, titelverklaring en motieven

Thema:
Er zijn verschillende thema’s in het boek bijvoorbeeld homseksualiteit, dood, vreemdgaan en liefde. Dit zijn wel de belangrijkste.

Titelverklaring:
De titel avondboot slaat op het tijdstip dat de boot naar Vlieland aankomt in de haven. Het wordt genoemd in een citaat op de achterkant van het boek:
’Mensen die voor het eerst naar het eiland gaan, nemen de ochtend - of middagboot, die willen niet bij schemer of in het donker aankomen. Maar de avondboot brengt altijd wel een paar bekende gezichten.’Alleen de bekende mensen nemen de avondboot en de mensen in dit boek zijn over het algemeen al een keer eerder op het eiland op vakantie geweest.

Motieven:
· het gastenboek, iedereen moet er wat inschrijven dus komt het in ieder hoofdstuk terug.
· De handschoenen en de uitgescheurde gastenboekbladzijden van de overleden vrouw, de schoonmaakster twijfelt het hele boek door wat ze er nou mee zal doen.

Eindoordeel

Ik vond het een mooi en boeiend boek. Mooi geschreven door Vonne van der Meer. Het boeiende zat ‘m in de problemen die de gasten en de schoonmaakster doormaakten.
Ik zal het zeker aanraden aan mensen.