geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
ff n studiebreak
Annemieke blikt terug op dat dagenlange surfen van vroeger. Tegenwoordig ben je binnen een half uur klaar.
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
Boekverslag Anna Blaman
Vrouw en vriend
Geschreven door: | Maartje (6 vwo) |
Datum ingestuurd: | 4 januari 2006 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.700 |
Bekeken: | 4097 keer (14 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
Schrijver
Anna Blaman ( echte naam: Johanna Petronella Vrugt)
Titel
Vrouw en vriend
Druk
4e druk
Uitgever, jaar, plaats
J.M Meulenhoff, 1951, Amsterdam
Jaar van eerste druk
1941
Aantal pagina’s
187 bladzijden
Motto (en/of opdracht)
-
Indeling
Ingedeeld in hoofdstukken met nummers en geen titels, nummering door middel van Romeinse cijfers. 7 hoofdstukken in totaal.
Samenvatting
George Blanka is een jongen van ergens in de twintig die op zichzelf woont en een baan heeft bij een krant waar hij altijd een verhaaltje voor schrijft, later in het boek moet hij van zijn baas geschiedenis-verhalen schrijven die betrekking hebben op de omgeving. Hij heeft bij een wat oudere vrouw in huis zijn eigen kamer waar hij altijd zijn eten en dergelijke krijgt gebracht. George vertelt aan het begin van het verhaal over zijn enige echte liefde Sara, die hem verliet voor een ander. Ze waren samen op vakantie geweest naar Zwitserland en zaten in de trein onderweg naar Basel. Bij hen in de coupé was een man gekomen waarmee ze gezellig hadden gepraat en gedineerd, pas later die avond krijgt George door dat Sara zich aangetrokken voelt tot deze man maar weet dat hij er niks aan kan doen en laat het voor wat het is. Sara heeft hem gezegd dat ze niet echt van hem houdt, ze is niet verliefd op hem, maar dat maakt George niet uit als hij bij haar kan zijn en van haar gezelschap kan genieten. Op het station aangekomen gaan ze ieder hen eigen weg.
Jonas is een goede vriend van George, hij is ongeveer 5 jaar ouder. Als ze op een dag samen naar Rustoord gaan, een soort gesticht, vertelt Jonas aan George dat hij verliefd is op een van de zusters daar. Al langere tijd bezoekt hij trouw iedere week Rustoord zodat hij haar kan zien. Nu had hij eindelijk de moed om haar te vertellen wat hij voor haar voelde, en bleek dat de zuster, Marie, hetzelfde over hem dacht, hoewel nog in mindere mate. Ze gaan een paar keer samen uit en naarmate ze meer met elkaar omgaan, des te leuker Marie Jonas gaat vinden.
Op een gegeven moment besluit George om Sara te gaan opzoeken in het huis waar zij een kamer heeft maar als ze daar aankomt hoort hij dat ze naar een concert is van een man waarop ze verliefd is, maar deze man is verliefd op haar.
Wanneer de moeder van de vrouw waar George in huis woont, overlijdt, komt hij Sara tegen, voor het eerst weer sinds een hele lange tijd. Als ze elkaar zien, realiseert George zich pas goed hoe erg hij Sara heeft gemist en ze komen dan ook weer bij elkaar. Eerst is George heel erg blij dat om weer terug te zijn bij Sara maar hij merkt dat het hem geen voldoening geeft, omdat Sara niet echt van hem houdt. Aan het eind van het boek als George op weg is naar zijn kamer begint hij na te denken over zijn gevoel, hoe eenzaam hij zich vaak voelt en bedenkt zich dat hij misschien wel niet van Sara houdt, maar graag van zijn eenzaamheid wil afkomen en dat dit een soort vlucht is uit zijn eenzaamheid.
Tijd
Nergens staat exact genoemd wanneer het verhaal zich afspeelt, maar ik vermoed ergens eind jaren ’30 of begin jaren ’40, dus gewoon in de tijd waarin het verhaal geschreven is.
Het verhaal neemt een week in beslag, van een zondag op een zondag.
Het verhaal is niet helemaal chronologisch want bijvoorbeeld al in het eerste hoofdstuk begint het met een terugblik op de relatie tussen George en Sara. Door de hoodstukken heen wordt ongeveer ieder hoodstuk 1 dag beschreven. De ene dag wordt wat uitgebreider besproken dan de ander, afhangend van de gebeurtenissen, dus is er sprake van tijdverdichting.
Plaats
In het boek wordt niet de naam van de plaats genoemd, maar het verhaal speelt zich af in een stad, waar aan de rand een dijk ligt. Grote delen van het boek spelen zich af bij Sara of George thuis en in cafés of iets dergelijks. De omgeving vormt hierbij een overeenstemming met het verhaal. De eenzaamheid van George vindt je terug in de verlaten en kale dijk en de plaatsen waar men iets afspreekt, in een klein cafétje of iets dergelijks, waar alleen sprake is van een kort en oppervlakkig contact tussen mensen.
Personen
George Blanka: Een jongen van drieëntwintig. Hij woont op zichzelf in de stad bij een oudere vrouw in huis. Hij is vrij veel met zichzelf, maar probeert zich wel een beetje met anderen te bemoeien. Hij voelt zich van binnen erg eenzaam en door het contact met anderen en door liefde te zoeken probeert hij zijn eenzaamheid te verminderen, met niet erg veel succes.
Jonas: achtentwintig jaar. Lange beetje slungelige jongen met sluik haar. Hij leek veel ouder door zijn sloomheid, zijn zwijgzaamheid, zijn mager, bijna trieste gezicht.
Wat Jonas precies heeft is niet duidelijk maar hij is heel vaak ziek en ook vrij ernstig, een keer raakt hij zelfs zomaar bewusteloos, na inspanning is hij al heel snel moe.
Sara Obreen: Sara is de vriendin van George geweest, maar hield nooit van hem zegt ze. Toch had ze wat met hem, omdat ze het fijn vond om bijna iemand te zijn en later komt ze ook weer bij hem terug, ze heeft hem gemist en denkt dat ze misschien toch wel van hem houdt. Volgens mij is ze een beetje eigenwijs, ze doet graag wat ze zelf wil en laat zich niet door anderen zeggen wat ze moet doen.
Perspectief en verteller
Auctoriaal perspectief wordt afgewisseld met ik-perspectief, waarbij de ik-persoon George is. Iedere keer wanneer het over hem gaat wordt het met ‘ik’ beschreven en andere personen met hij of zij, maar soms weet je ook wat meer over andere personen zoals hun gedachten soms gevoelens.
Verhaalconventie
Realistisch verhaal. Er zijn geen rare gebeurtenissen, maar gewoon beschrijving van een aantal dagen uit leven van hele normale mensen die hun leven volgen.
Stijl
Lange zinnen worden met korte afgewisseld. Door het hele verhaal was het zeer opvallend dat alles heel uitgebreid werd beschreven. Vooral ruimtes en omgevingen werden vaak tot in detail beschreven, met behulp van veel bijvoeglijke naamwoorden, om een goed beeld te geven van alles om de persoon heen. Maar niet alleen met betrekking tot ruimte waren er veel beschrijvingen, ook wel met betrekking tot gevoelens, vooral die van de hoofdpersoon, kon de schrijfster erg uitgebreid zijn. Beeldspraak of andere stijlmiddelen kom je niet erg veel tegen verder.
Verklaring van de titel
Innerlijke eenzaamheid veroorzaakt hevige desillusies in liefde(‘vrouw’) en vriendschap (‘vriend’) bij een jongeman.
Verklaring van het motto
-
Motieven
Behoefte aan liefde,
Thema
Eenzaamheid
Idee
Liefde kan een gevoel van eenzaamheid en leegte niet altijd opvullen
Schrijver
Anna Blaman (31 januari 1905, Rotterdam - 13 juli 1960, Rotterdam) was het pseudoniem van Johanna Petronella Vrugt, een Nederlands schrijfster. Blaman studeerde Frans alvorens zich aan haar schrijversloopbaan te wijden.
Zij vestigde haar naam in 1941 met Vrouw en vriend. Enige jaren later, in november 1948, verscheen Eenzaam avontuur, dat wegens homoseksueel getinte passages een langduring schandaal veroorzaakte. Als hoogtepunt van dit publieke schandaal werd het boek op 8 februari 1949 middelpunt van een georganiseerd schijnproces. Met Eenzaam avontuur, dat fel werd aangevallen door de Nederlandse reformatorische en katholieke pers, vestigde Blaman haar naam definitief. De literatuur van Anna Blaman, die invloed van het Franse existentialisme verraadt, vertrekt vaak uit een psychologische analyse van (erotische) relaties. Het maakt haar een moedige en baanbrekende lesbiënne.
In 1956 ontving ze voor Op leven en dood een literatuurprijs van de gemeente Amsterdam. In 1957 kreeg ze de P.C. Hooftprijs voor haar gehele oeuvre. Blaman was onder meer medewerker van De Groene Amsterdammer en Het Vrije Volk. Het in Leeuwarden gevestigde archief annex biliotheek op het gebied van homoseksualiteit draagt de naam Anna Blaman-huis.
Blaman overleed op 13 juli 1960 aan de gevolgen van een hersenembolie.
Beoordeling
Het boek vond ik niet erg leuk, maar het onderwerp was wel weer interessant. Het eenzame gevoel van de hoofdpersoon is denk ik vrij herkenbaar voor mensen, iedereen heeft wel eens van die momenten dat hij het gevoel heeft dat hij er helemaal alleen voor staat, ook al zijn er nog zo veel mensen die je wel willen en kunnen steunen. Er werd wel vrij diep op het onderwerp ingegaan, misschien niet altijd even duidelijk alleen. De relatie met Sara gaf de eenzaamheid van George aan, omdat hij er genoegen mee nam dat ze niet van hem hield. Zijn vriendschap met Jonas, Jonas die wel een vriendin vindt, het meisje wat boven George een kamer heeft die zegt dat ze zich altijd zo verveelt en het niet eens zo erg zou vinden om dood te zijn zelfs.
De gebeurtenissen uit het boek waren niet erg spannend, er gebeurde niet erg veel, ik denk mede doordat het een gevoelens-verhaal was. Van mij had er wel wat meer mogen gebeuren, wat meer spanning erin. De afloop van het boek was nogal vaagjes, er zat geen echt duidelijk einde aan, het was niet erg duidelijk hoe het nou verder zal gaan met George en Sara en bijvoorbeeld of Jonas wel beter zou worden.
De personen in het verhaal werden goed en duidelijk beschreven en hadden allemaal een goed bedacht karakter, met ieder zo hun eigen trekjes. Wat ook erg leuk was gedaan, dat alle personen in het verhaal onderling eigenlijk wel weer iets met elkaar te maken hadden op de een of andere manier.
Doordat het boek al wat ouder is, werden er nog wel eens woorden gebruikt die vroeger vaker voorkwamen maar nu niet meer, wat in het begin wel lastig is om te lezen. Als je een beetje in het boek zit leest het niet erg moeilijk, het taalgebruik is goed te volgen. Soms is het een beetje langdradig door de vele bladzijden, waardoor het lezen weer iets minder snel gaat, je moet je echt goed concentreren dan met het lezen. De beschrijvingen gaven aan de andere kant wel een heel goed beeld van de ruimtes, echt op zo’n manier dat je je een goed beeld kon vormen.
Achteraf gezien weet ik niet of ik het boek ook had gelezen als er op de achterkant wel een flaptekst had gestaan. Nu stond er verder nergens een beschrijving van het boek dus ben ik maar begonnen met lezen, maar na een tijdje lezen beviel het boek me niet zo heel erg, wat ik anders misschien wel had kunnen voorzien.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
