Info over dit verslag
Geschreven door: | anoniem [meer] |
Kwaliteit: |  |
Waardering: | |
Taal: | Nederlands |
Woorden: | 1571 |
Opvragingen: | 2 |
Hulpmiddeltjes
Openen in tekstverwerker
Printen
EmailenWaardering
Gemiddelde waardering: 5 uit 5 (4 stemmen)
Titels van Remco Campert
Alle dagen feest (0) 1976 Als in een droom (2) 2000 Beschreven blad (5) 2001 De Harm & Miepje Kurk story (14) 1983 De jongen met het mes (1) 1958 Een liefde in Parijs (10) 2004 Gouden dagen (1) 1990 Het gangstermeisje (2) 1965 Het leven is vurrukkulluk (30) 1961 Het onkruid en de bloem (17) 1971 Het satijnen hart (2) 2006 Het theater (1) 1979 Liefdes schijnbewegingen (11) 1963 Mijn leven's liederen (5) 1968 Ohi, hoho, bang, bang of Het lied van de vrijheid (2) 1995 Rechterschoenen (1) 1992 Somberman's actie (12) 1985 Tjeempie, of Liesje in luiletterland (15) 1968 Wie doet de koningin ? (0) 1984 Zachtjes neerkomen (0) 1989
Laatst gewijzigd op 23 oktober 2005
Zakelijke gegevens
Titel : Beschreven blad
Auteur : Remco Campert
Uitgeverij : De Bezige Bij
Jaartal : 2001
Druk : 1e
Aantal Bladzijden : 71
Verantwoording van de keuze
Ik kan niet zeggen dat het boek een rode draad miste, omdat de hoofdpersonage altijd duidelijk aangaf wat hij ging doen. Maar je wist dat je niets spannends moest verwachten. Ik verwachtte ook niets spannends, ik genoot van Mannus’ gedachtes en herinneringen en van mij hoefde er niets spectaculairs te gebeuren. En dat is de reden waarom ik Campert zo goed vind: in zijn boeken komen zelden échte avonturen in voor, maar hij maakt het goed door zijn personages zo ontzettend veel diepgang te geven. Het gaat niet om de gebeurtenissen, het gaat om de personen.
Verwachtingen vooraf
Ik wist eerlijk gezegd niet goed wat ik moest verwachten, maar het leek me niet één en al sensatie.Ik had wel het gevoel dat ik weer iets zou hebben om over na te denken en dat ik iets zou leren.
Eerste reactie achteraf
Ik was erg tevreden over het boek. Ik hoorde een andere kant van het verhaal, ik bekeek dingen weer met andere ogen. Het boek gaat over een man die, nadat zijn ouders waren omgekomen in een vliegtuigongeluk, erg rijk is geworden en nooit een beroep heeft uitgeoefend. In de eerste instantie zou ik denken dat het een verwend rijkeluiszoontje was, die liever op zijn luie kont zit dan dat hij gaat werken. Maar de schrijver doet je al jou indrukken vergeten en betrekt je zodanig bij de hoofdpersoon dat je gelijk inziet dat je het mis hebt. Wat ik ook plezierig vond aan dit boek, is dat ik het gevoel had dat de hoofdpersoon echt was, of in ieder geval niet helemáál fictief.
Tijd en ruimte
Tijd: chronologisch, met hier en daar wat herinneringen uit Mannus’ jeugd.
Vertelde tijd: een paar daagjes :ongeveer 3 of 4.
Verteltijd : het zou erg kort worden, omdat er niet veel gebeurt. De meeste actie speelt zich af in Mannus’ hoofd. Ongeveer een half uurtje denk ik.
Ruimte
Er zijn weinig specifieke ruimtes die belangrijk zijn voor de hoofdpersoon, maar degene die wél belangrijk zijn, worden ook duidelijk aangegeven.
· Zijn ouderlijk huis
Mannus’ woont al heel zijn leven lang in hetzelfde huis. Toen zijn ouders omkwamen bleef hij er wonen. Hij heeft het gevoel dat het huis hem belemmert iets met zijn leven te doen, daarom wou hij het huis ook een keer verkopen. Ik denk dat het niet zozeer een smoesje is dat het huis hem belemmert iets te doen met zijn leven. Volgens mij is het echt waar, want hij onderdrukt zijn gevoelens en diep van binnen rouwt hij nog steeds om zijn ouders. Hij heeft echter nooit zijn pijn getoond aan zijn zus, en zij neemt hem dat kwalijk omdat zij haar pijn wel openlijk laat zien.
· Het landschap in Grondmeer
Toen Mannus’ een jaar of 15 was besloot hij niet naar hockey te gaan,en in plaats daarvan ‘gewoon ergens anders’ naartoe te gaan. Het was geen opstandig gedrag, dat zegt hij ook zelf. Het was gewoon een gevoel dat hij volgde. Het landschap daar was erg verlaten en eenzaam, het beangstigde en fascineerde hem tegelijkertijd.
De wijze van vertellen
Er is sprake van een ik –verteller.
Spanning
Er zit weinig spanning in dit boek. Het gaat niet om de gebeurtenissen, maar om het hoofdpersonage en zijn gevoelens en gedachtes.
Thema en motieven
Thema:
Eenzaamheid
De dood(het overlijden van ouders)
Motieven:
· Mannus heeft geen echte vrienden en voor zijn ‘kennissen’ knapt hij allerlei klusjes op. In feite wordt hij gebruikt om zijn welbespraaktheid, zijn geld en zijn tijd(‘hij heeft toch niks beters te doen’)en hij gebruikt anderen om hem inzicht te geven in een leven met een doel, een leven met ambitie.
· Mannus’ vele affaires. Hij schijnt zich niet te kunnen binden aan één iemand, omdat ze hem niet begrijpen. Hij zou wel graag willen dat hij een levenspartner vond, en dat hij deze kon vertrouwen.
Samenvatting
Het boek begint bij Mannus. Je weet nog niet dat hij zo heet, daar kom je pas achter op pagina 13. Hij kijkt vanuit zijn huis naar buiten en volgt een jogger. Hij overdenkt zijn leven, en komt erachter dat hij, in tegenstelling tot vrienden van hem, nog weinig gepresteerd heeft. Hij heeft een erfenis van zijn rijke, overleden ouders gehad, dus eigenlijk hoeft hij helemaal niet te werken voor de kost. Bij het zien van de jogger doet hem dat denken aan zijn jeugd, aan zijn hockeytraining, dat hij spijbelde van zijn training en met de trein naar een ander dorpje reisde.
Mannus heeft de eigenschap dat hij altijd klaar staat voor zijn vrienden. Dat wil zeggen dat hij alles voor iedereen doet. Zo vervangt hij voor een vriend van hem, die schilder is, en die een schilderij had gemaakt op een muur, waar omwonenden over protesteerden. Hij moet een verklaring afleggen en een voorstel doen voor een overeenkomst tussen zijn vriend en de kwade buurtbewoners.
Ook haalt hij de moeder van een andere vriend van hem op uit het ziekenhuis en doet boodschappen voor haar. Op dat moment bedenkt Mannus dat hij, in plaats van alleen maar vriendendiensten verrichten, iets van zijn leven moet gaan maken. Toevallig komt hij in de supermarkt een man tegen die hem ooit had ontmoet in een cafe, waar Mannus zelf niks meer van af weet. Een vriendin van Mannus had gezegd dat Mannus boeken schrijft. De man blijkt filmproducer te zijn en vraagt Mannus een scenario te schrijven voor een nieuwe film. Eerst twijfelt hij, maar toch neemt Mannus deze uitdaging aan en begint aan een film. Een stukje van het scenario dat hij aan het schrijven is, is het einde van het boek. Het scenario is wel erg belangrijk, omdat het in feite belangrijke stukken uit zijn eigen leven zijn(alleen dat weet de producer niet). Zo is er bijvoorbeeld sprake van een vliegtuigongeluk, van een landschap, van een man met ambitie(een soort van alter –ego van Mannus)en van een liefdesrelatie (ook dit mist Mannus) Het is eigenlijk een scenario van hoe Mannus’ leven had kúnnen zijn.
Personages
Het hoofdpersonage is Mannus. Hij is een 30+er zonder beroep. Hij heeft flink wat geld geërfd toen zijn ouders omkwamen bij een vliegtuigongeluk. Hij was toen nog student. Kort nadat zijn ouders omkwamen stopte hij met zijn rechtenstudie en ging leven van het geërfde geld, daarna heeft hij nooit meer gestudeerd. Hij lijkt een saaie, ietwat gevoelloze man. Schijn bedriegt: hij onderdrukt zijn gevoelens, met name wat de dood van zijn ouders betreft. Dit neemt zijn zus Joke hem erg kwalijk.
Naast het hoofdpersonage zijn er nog allerlei figuurtjes, die er niet echt toedoen. Enkelen daarvan zijn: zijn zus Joke(zij trekt het zich –openlijk – aan dat hun ouders zijn omgekomen en snapt niet dat Mannus er - in stilte - ook onder lijdt), zijn ouders(over zijn moeder wordt niets verteld, zijn vader was altijd op zakenreis), zijn vriendinnetjes (Sonja en Frieda : met allebei heeft hij een affaire – je kan het geen echte relatie noemen – en allebei zijn ze onverschillig ten opzichte van Mannus(terwijl Mannus eigenlijk behoefte heeft aan zekerheid..), zijn ‘vrienden’(allemaal hebben ze een beroep en een doel voor ogen. Mannus gaat met hun om om een beetje van die ambitie te mogen proeven.)
Titel, ondertitel en motto
Titelverklaring
Ergens in het boek zit Mannus ernstig te peinzen over zijn leven en dan denkt hij bij zichzelf
‘’ Wat mijn drijfveren betreft blijf ik liever in de mist. Ik hoef niet alles uit te leggen, zeker niet aan mezelf. Als ik al een wens heb is het om een blad te zijn dat onbeschreven is.’’
Geen ondertitel
Geen motto
Beoordeling
Onderwerp
Het onderwerp - met name de dood van zijn ouders – lijkt niet zo belangrijk, maar daar klopt niks van. Mannus’ elke beweging, elke daad reflecteert op zijn onderdrukte gevoelens, zijn ‘verborgen’ pijn en rouw. Bijvoorbeeld: het feit dat Mannus geen echte relaties heeft (zowel op liefdesgebied als op vriendschappelijk gebied) bewijst dat hij ingetogener is geworden door de dood van zijn ouders.
Gebeurtenissen
Er gebeurt niet echt veel. En als er wel iets gebeurt is het iets alledaags. De gebeurtenissen zijn zo simpel en alledaags dat Mannus zich steeds meer bewust wordt van zijn eigen vreemd leventje. Hij ziet dat mensen naar hun werk gaan en steeds meer wordt hij ermee geconfronteert dat hij niet naar zijn werk gaat, omdat hij geen werk hééft. De gebeurtenissen zijn bedoeld om Mannus’ gedachtegang steeds verder te stimuleren.
Personages
Ik kon me zó goed verdiepen in Mannus’ karakter, dat ik hem niet als een fictief verzinsel beschouwde, maar als een écht iemand. Als je als schrijver je personages tot leven kunt wekken, als je echt over zóveel schrijverstalent en mensenkennis beschikt, dan kan je vrijwel alles! Remco Campert had niet beter zijn hoofdpersonage kunnen uitwerken. Hij maakte Mannus ingetogen, stil en onzeker en als je goed nadenkt over alles wat Mannus heeft meegemaakt kom je tot de conclusie dat, als Mannus een echt persoon was, hij ook écht ingetogen, stil en onzeker zou zijn.
Opbouw en taalgebruik
Campert schrijft makkelijk te volgen literatuur.
Hij staat sterk genoeg in zijn schoenen om te weten dat hij zijn publiek keer op keer kan intrigeren zonder al te moeilijk taalgebruik. Hij is zich bewust van zijn mensenkennis en weet dat hij een verhaal niet hoeft te versieren met allerlei ingewikkelde benamingen en veel te lange zinnen.Het is belangrijk dat wij ons kunnen verliezen in de personages en de sfeer. Ik heb het gevoel dat Campert op de eerste plaats een psycholoog is en op de tweede plaats een schrijver.
Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.
Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.
