Boekverslag Dirk Bracke

Info over dit verslag

Geschreven door:	Do [meer]
Niveau:	4VMBO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1892
Opvragingen:	18

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (46 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Dirk Bracke

• 'God wil het!' (1)

  2003

• Als de olifanten vechten (8)

  2002

• Black (3)

  2006

• Blauw is bitter (25)

  1994

• Buitenbeen (1)

  2006

• De sjoekel (0)

  1998

• De sjoekel 2.0 (0)

  2000

• Een lege brug (13)

  1997

• Een vlieg op de muur (10)

  1995

• Henna op je huid (11)

  2005

• Het engelenhuis (6)

  2003

• Het uur nul (20)

  1996

• Over Tijd (1)

  2007

• Overleven in de tros (2)

  2001

• Steen (1)

  1993

• Stille lippen (8)

  1999

• Straks doet het geen pijn meer (16)

  2001

• Vuurmeisje / Steen (2)

  1993

• Zij en haar (10)

  2004

Algemeen
Titel: Straks doet het geen pijn meer.
Schrijver: Dirk Bracke.
Uitgever: Davidsfonds/Infodox.
Aantal Bladzijden: 167 pagina’s.
Omslagontwerper: De illustratie van het boek is gemaakt door Marijke Meersman en het omslagontwerp is gemaakt door Peer de Mayer.

Titelverklaring
Op een gegeven moment in het boek als er weer een flashback is denkt Friedl “straks doet het geen pijn meer’’.

Boek bijzonderheden
Bijzonderheden: Er zit een opdracht in het boek want hij heeft bij het schrijven van dit boek aan Leen gedacht in het bijzonder.
Vandaar dat er voor Leen in het boek staat.
In het boek zit niet echt een inleiding want het begint gewoon meteen met hoofdstuk 1, maar aan het einde van het boek heb je wel een Epiloog(nawoord).

Bij welke categorie kun je dit boek indelen?
Het boek kun je indelen bij de categorie E5 ziekte/ongeluk/dood-rouwverwerking.

Open of gesloten einde
Het boek heeft een open eind maar aan de laatste paar zinnen kan je wel opmaken wat er ‘waarschijnlijk’ gebeurd is.
Citeer: “Mama knipte het licht aan. ‘Nee!’ gilde Friedl.
In een oogopslag zag ze dat de tafel was weggeschoven. Nu lag er alleen een omgeduwde stoel op het tapijt. Met beide handen leidde mama haar dochter de hal weer in.
Friedl hoorde hoe mama iets in de telefoon zei.
The Levellers zongen niet in haar hoofd.’’

Tijdsbepaling
In het boek zitten best veel flashbacks daarvan noem ik er zo een paar.

Bladzijde 14: Friedl danste bijna toen ze de schoolpoort uitliep.
Woensdagmiddag! zong het in haar hoofd.

Bladzijde 29:(flashback in het zwembad) ’Toen ik zeven was kon ik
ook al als een bom in het water ploffen,’ had Seb gezegd toen we vanmiddag een broodje gezond aten.
Ik voelde me klein toen Seb dat zei. Ik was al acht en had nog nooit een bom durven maken.

Bladzijde 32: In het droge ochtendverkeer reden auto’s met de
lichten aan en trapten ingeduffelde fietsers voorovergebogen tegen de wind in. De wolken waren donker en zwaar. België is een pokkeland, dacht Friedl terwijl ze naar buiten keek.

Bladzijde 34: (flashback) ‘Iemand die heel slim is. Als je in het derde leerjaar al zulke moeilijke vraagstukken zonder fouten kunt oplossen, moet je vast de eerst van de klas zijn.

Bladzijde 41: (flashback) Vorige maand is ze twaalf geworden en toen mocht ze kiezen of ze nog naar papa wilde. Volgend jaar mag Seb kiezen en nog twee jaar later is het mijn beurt.

Bladzijde 56: ‘Zondagmiddag, een zalige middag,’ zuchtte stef.

Bladzijde 61: (flashback) De legoblokjes ruiken nog een beetje naar nieuw. Ik heb ze pas vorige week voor mijn tiende verjaardag van papa gekregen.

Plaatsbepaling

Bladzijde 7: Groenedreef lag vlak om de hoek.
De straat maakte deel uit van een verkaveling.

Bladzijde 28/29: (flashback in het zwembad) “Wil jij ook eens een
bom maken?”
Ik knik mijn hoofd bijna van mijn schouders. Papa neemt mijn hand en leidt me naar de kant van het zwembad waar het water heel diep is. Kouwelijk blijf ik op de kant staan.

Bladzijde 33: Nat en leeg was de speelplaats. De leerlingen van Sint-Andreas verdrongen elkaar onder het afdak.

Bladzijde 38: ‘When we push the watertap.’ Schreef mevrouw Vercauteren op het bord toen een korte snik haar liet omkijken.
Friedl had haar gezicht in haar handen verborgen en probeerde haar snikken in bedwang te houden.

Bladzijde 52: Hij sprong overeind en liep naar de rekken waar het
rood-witte bowlingschoeisel stond.
Toen Friedl merkte dat ze samen met Stef achteraan sjokte,
haastte ze zich naar Jessica.
“Strike!’’riep Muriel en toen ze zich naar de anderen omdraaide stak ze triomfantelijk haar beide armen in de lucht.

Bladzijde 56: ‘Zondagmíddag, een zalige middag,’zuchtte Stef.
Ze lagen languit in het gras te genieten van de zon.
Als ze haar ogen tot spleetjes opende, kon Friedl de rechte
contouren van het smak zien.
‘Dat idiote museum met pakken waspoeder en limonadeflessen,’had Stef het genoemd.

Bladzijde 66: Nu het stil was, drong de muziek van het café door
tot in het hobbylokaaltje van de jeugdclub.
‘Ik heb zin om wat te drinken,’zei hij.
Friedl rilde toen hij spontaan zijn hand op haar heup legde en haar
meetroonde naar de bar.

Bladzijde 87: ’Enkele weken geleden heb ik een brief naar
u,of liever, naar het Jongeren Adviescentrum geschreven.’
Een knikje maakte duidelijk dat de vrouw het zich herinnerde.
‘Filip! Dat meisje van de brief is hier!’riep ze in de gang.

Bladzijde 96: Op het salontafeltje stond het lege dopje van een
theelichtje. Straks zou ze het onderin de vuilniszak stoppen.
Zaterdagavond en alleen thuis. Eigenlijk hoorde ze bij Stef te zijn,
maar hij had familieverplichtingen.

Bladzijde 108: De treinwagon was gevuld met strandtoeristen.
Toch bleven hier en daar zitplaatsen vrij. De bagagerekken waren
bezaaid met zowat alles wat op een zonnige vakantie dag aan zee
nodig is om kinderen op het strand te laten spelen: plastic schopjes en emmertjes in schreeuwerige kleuren, strandballen, zwembandjes…

Bladzijde 119: ‘Dit is mijn koninkrijk,’zei Stef terwijl hij de deur
van zijn slaapkamer openduwde. Benieuwd liep Friedl naar binnen.
De muren, en zelfs het plafond en de deuren van de kleerkast,
hingen vol posters.

Bladzijde 140: Een kermis is altijd hetzelfde, dacht Friedl.
Steeds honderden liedje door elkaar, steeds toeters en bellen,
steeds flikkerende lichten. En toch tintelde haar bloed altijd als ze
tussen de attracties doorliep.

Bladzijde 147: Onrustig schoof ze heen en weer op haar stoel.
‘Rustig maar,’zei Gerda.
De agente nam geruststellend Friedels pols beet.
‘Het komt allemaal in orde. Als hij je straks ziet, zal hij door de
knieën gaan en dan zorgen we ervoor dat hij zich laat begeleiden.
Friedl knikte schuw.
Alsof ze steun zocht, dwaalden haar ogen over de kale wanden
van de verhoorkamer.

Bladzijde 153: ‘Wil je niet graag naar huis? Vanmiddag komt je
moeder je ophalen.’
De verpleegster had een eeuwige glimlach op haar lippen die
Friedl telkens weer probeerde op te beuren.

Bladzijde 171: Opnieuw rinkelde de bel door het huis.
‘Ik vraag me af waarom het zo lang duurt voor hij
opendoet,’mopperde mama. ‘Hij weet toch dat we komen.’
(Hij is Nico de vader van Friedl achteraf blijkt waarom hij
waarschijnlijk niet opendeed en dat is dat hij zelfmoord heeft
gepleegd).

Hoofdpersonen
Hoofdpersoon: Friedl is 14 jaar en heeft halflang bruin haar. Heel erg wantrouwend vooral naar der vader toe.
Ze is ook er onzeker omdat ze verzwijgt wat der vader met der
doet. Ze is heel zorgzaam naar de rest van mensen ze staat klaar voor haar vrienden

Bijpersonen:
Marie vriendinnetje van haar leerde ze kennen in een winkel toen Marie op de vlucht was omdat ze gepest werd door Kevin om haar
rode lange haar en hij scheld haar uit voor rosse hoer.
Zij pakt Kevin terug zonder dat hij het weet. Ze sloopt zijn rode
fox motorfiets.

Stef is vriendje van Friedl. Hij heeft halflang bruin haar en is een
hartstikke lieve jongen. Hij is heel zorgzaam voor Friedl, maar als
Friedl niet verder met hem wil word hij bozig. Hij is dus een beetje
opvliegerig van karakter.

Sebastiaan is de zeventienjarige broer van Friedl en hij is
ongelooflijk lui. Hij leest alleen maar de krant.

Lies is de achttienjarige zus van Friedl. Het is een braaf meisje en
een beetje het sloofje van Sebastiaan, want ze haalt voor hem zijn
schoenen etc.

Claudia en Filip zijn mensen van het Jongeren Advies Centrum die
Friedl hebben geholpen nadat ze er binnen was gestapt. Toen
wisten ze dat zij het meisje van de brief was. Zij hebben Friedl
verder geholpen met haar problemen oplossen. Het zijn dus
zorgzame mensen.


Gerda en Robert zijn de politie mensen die Nico en Friedl hebben
overhoort om er achter te komen hoe het allemaal in elkaar zit
tussen hun.

Nico van Damme is de vader van Friedl. Het is een rare man
want hij pleegt namelijk incest dus hij spoort gewoon niet.
Uiteindelijk pleegt hij zelfmoord dus is hij ook laf want hij durft
niet voor zijn daden uit te komen.

Mario is de nieuwe vriend van de moeder van Friedl. Over zijn
karakter kan ik weinig zeggen want het enige wat ik weet is dat
hij beetje ruzie met de moeder krijgt over Friedl.

Michiel is een vriend van Friedl heeft een relatie gehad met Jessica.
Hij is beetje stoere macho jongen, dus erg zelfverzekerd. Hij is ook een ontzettende grapjas.(dat zie je in een stukje waar ze op een vlot zitten en dat hij hun dan laat omkantelen).

Jessica heeft relatie gehad met Michiel. Het is een vrolijk meisje die haar mannetje staat op de momenten waar het nodig is.

Hoofdprobleem en subprobleem.
Het hoofdprobleem van het boek is dat Friedl jarenlang misbruikt
wordt door haar vader.
Het subprobleem is dat Friedl niet ervoor uit durft te komen en de
incest dus doorgaat. Gelukkig durft ze uiteindelijk ervoor uit te
komen ook al heeft het uiteindelijk geen leuk gevolg voor haar
vader..

Climax
De climax van dit boek is dat Friedl uiteindelijk toch bij het
vertrouwens centrum naar binnen durft te gaan om haar verhaal te
vertellen over haar vader.

Bedoeling van de schrijver
Ik denk dat de bedoeling van de schrijver is je te informeren over
incest.
Dat als jij dit boek leest en er bijvoorbeeld ervaring mee
hebt en er niet voor uit durft te komen dat je toch hulp gaat
zoeken om het op te lossen. En voor de mensen die er geen
ervaring mee hebben te informeren over hoe erg het wel niet is
om dat mee te moeten hebben gemaakt en wat je kan doen als
oplossing voor als je het zelf een keer meemaakt.

Samenvatting
Het boek gaat over het meisje Friedl dat sinds de scheiding van
haar ouders misbruikt wordt door haar vader.
Friedl is altijd het lievelingetje van haar vader geweest.
Seb en Lies vonden dat niet echt leuk maar Zij wisten niets af van wat hun vader met hun kleine zusje deed.
Ze woont nu samen in een huis met haar moeder en diens nieuwe
vriend Mario en haar broer Seb en haar zus Lies.
In een winkel leer ze een meisje kennen ze heet Marie.
Marie wordt gepest door Kevin, Jonathan en Grace omdat ze rood
haar heeft.
Ze schelden haar uit voor rosse hoer.
Friedl gaat altijd met een groepje vrienden naar de Kadul een
soort jongerencentrum. Daar hebben ze het altijd gezellig en Stef
speelt daar vaak liedjes voor hun op zijn gitaar. Friedl en Stef
krijgen verkering maar elke keer dat Stef wil vrijen klapt Friedl
dicht, omdat ze dan de herinneringen van haar vader te binnen
schieten. Friedl krijgt ook het gevoel dat Marie Stef wil inpikken. Ze
is bang de enige die ze vertrouwd en bij wie ze zich veilig voelt kwijt gaat raken.
Op een avond als Stef wil vrijen maar Friedl weer niet maken ze het uit. Vlak daarna heeft Marie wat met Stef en word Friedl stik jaloers maar weet ze dat ze niet anders kon dan het uitmaken op dat moment. Steeds als ze een groene auto tegen komen schrikt Friedl, omdat ze denkt dat Nico is.
Op een gegeven moment word Friedl er gek van ze wil graag hulp
zoeken maar is eigenlijk te bang.
Ze besluit een brief te schrijven naar een vertrouwens centrum waar ze eerst niet naar binnen durfde te komen en toen ze uiteindelijk ging goed werd geholpen door de mensen die daar werkten. Daar verteld ze haar verhaal maar ze wil niet dat haar moeder het te weten komt.
Uiteindelijk komt haar moeder er wel achter omdat ze een brief thuis gestuurd hebben gekregen. Der moeder geloofde het eerst niet zo en Mario werd hartstikke boos en riep wat doe je je moeder aan!
Uiteindelijk geloofd haar moeder Friedl toch en dan gaan ze samen
naar het centrum om een oplossing te vinden op
dit alles en Nico word ook ondervraagd maar die ontkent alles.
Toch word er een rechtszaak tegen Nico aangespannen.
Nico belt Friedl dan op om samen met haar moeder langs te komen zodat hij alles kan uitleggen. Als ze daar eenmaal aangekomen zijn is het huis een rommeltje en blijkt dat Nico zelfmoord heeft gepleegd.