Boekverslag Patrick Süskind
Das Parfum
Heb je zin om een korte enquête in te vullen over jouw ergernissen op school? Meedoen kost een paar minuutjes van je tijd.
Geschreven door: | |
Datum ingestuurd: | 25 september 2005 |
Niveau: | 5 aso |
Taal: |  |
Woorden: | 1000 |
Opvragingen: | 2149 (65 deze maand) |
Waardering: |
Titel: | Das Parfum |
Auteur: | |
Jaar van uitgave: | 1985 |
Aantal pagina's: | 255 |
Verfilmd als: |
(2006)Auteur: | |
Geslacht: | man |
Nationaliteit: | Duits |
Geboren: | 26 maart 1949 |
Informatie: | |
Populaire titels: |
|
| ... | |
13. Das Parfum |   |
14. Das Parfum | |
15. Das Parfum | |
16. Das Parfum | |
17. Das Parfum | |
18. Das Parfum | |
19. Das Parfum | |
20. Das Parfum | |
21. Das Parfum | |
... meer | |
‘Het Parfum’
Toen ik het boek voor het eerst in handen kreeg viel me direct de wat vreemde titel op: “Het parfum”. Onmiddellijk dacht ik dat het hier een saaie biografie betrof van de een of andere parfumeur uit de Renaissance periode. Doch stond daar dat kleine ondertiteltje ‘De geschiedenis van een moordenaar’… Na die laatste woorden stond mijn nieuwsgierigheid op scherp…
Hoewel je het begrip parfum niet direct aan het begrip moordenaar linkt zal het parfum een heel grote rol spelen in het leven van de moordenaar, meer nog, het is zijn motief… Maar laten we even terugkeren naar het begin van het verhaal naar het moment waarop deze geurige historie aanvang neemt en zien wat geur nu eigenlijk betekende voor Jean-Baptiste Grenouille (naar wie in de bespreking gemakkelijkheidhalve zal verwezen worden met de initialen J.B.)
J.B. wordt geboren op een van de meest smerige pleinen van Parijs, en bijgevolg liet dus ook de geur veel te wensen over. Het was dan nog een uitzonderlijk warme dag… Zijn moeder moet van hem niet weten en er wordt hem van hogerhand een min toegewezen, die tot haar grote afschuw iets opmerkt wat haar grote schrik aanjaagt. Ons hoofdpersonage heeft geen lichaamsgeur. Iets wat wij eerder op prijs zouden stellen, de liters deodorant die wij verbruiken laten dit wel merken. Voor de min was het echter een andere zaak. De typische geur van zuigelingen ontbrak hem: “Hij heeft helemaal geen geur” (p. 14) En wie kon dat beter weten dan een min, die al vele kinderen aan haar borst had gevoed. Op dit moment krijgen we al een idee over wat later het probleem zal vormen.
J.B. groeit op bij Madame Gaillard en leert tijdens zijn jeugd om zijn neus optimaal te gebruiken. Zonder licht ruikt hij hout liggen: “Nooit nam hij licht mee en vond toch de weg en bracht het gewenste (p. 30) Nog sterker: zonder het gezien te hebben kan hij feilloos vertellen waar iets zich bevindt: “…die de gave bezat verstopt geld door muren en balken heen te zien.” (p.31) Zij denkt dat hij het ziet, wij weten dat hij het ruikt.
Tot op dit punt is alles onschuldig, we hebben hier te maken met een bizarre jongen hij heeft immers geen lichaamsgeur, maar verder is er niets aan de hand. Tot hij op een avond – hij werkt al als leerlooiershulpje en geniet van een vrije avond – een heel vreemde maar zéér aanlokkelijke geur opvangt. Bijna wanhopig op de momenten waarop hij het spoor bijster is zoekt hij, en vindt… (p. 41 e.v.) De geur behoort toe aan het mooiste meisje dat hij ooit door de straten van Parijs heeft zien kuieren. Hij denkt maar een 1 ding meer: hij moet die geur hebben! (“Hij wilde niets van haar geur verspillen” p. 46)
Hij komt in de tijd erna terecht bij de parfumeur Baldini, die hem gebruikt om zijn eigen fortuin aanzienlijk de hoogte in te jagen. J.B. was door zijn geurenkennis de meest briljante parfumeur en geurenmenger die ooit op de wereld rondliep. Na zijn tijd bij Baldini kiest hij voor eenzaamheid. Hij is de mensengeur beu en wil enkel nog de natuur ruiken. Hij leeft zeven jaar in een berg, maar de meeste tijd brengt hij door in zijn eigen hoofd. Daar drinkt hij de geuren die hij in zijn leven vergaard heeft. Zijn lievelingsgeur is die van het meisje en bijgevolg “drinkt” hij haar geur regelmatig. Soms wel zoveel dat hij er “zat” van wordt. Tijdens een van die keren dat hij er teveel van gedronken heeft droomt hij. En het is een verschrikkelijke droom: hij verdrinkt namelijk in een nevel. Maar het was geen gewone nevel, integendeel: het was zijn eigen geur, die hij zoals je wel weet helemaal niet kon ruiken. (p. 134 e.v.)
Dit bezorgde hem zo’n angst dat hij in allerijl zijn berg verliet en naar de bewoonde wereld trok. Hij wou een geur, en hij wist ook welke: die van maagden zoals het roodharige meisje. Na een paar tussenstopjes bij een markies die hem als bewijs voor zijn vitale fluïdumtheorie ten toon stelt komt hij aan in Grasse. Grasse was in die tijd het “onbetwiste productie- en handelsmetropool voor geurstoffen, parfumeriewaren, zeep en olie”. Bij de markies had hij al eens snel met wat snel bijeengeraapte stoffen een lichaamsgeur samengesteld, maar dat was de geur van normale mensen. Wat hij wou was de meest goddelijke geur die er was: die van jonge maagden, waar iedereen zich toe aangetrokken voelde. En hier zijn we aanbeland bij wat in het begin van deze bespreking al werd vermeld: parfum werd het motief van moord. Eén voor een nam hij de geur van 24 maagdelijke meisjes tot zich. Laure Richis, de mooiste bloem van allemaal spaarde hij om als laatste tot zich te nemen. Als hij ook haar geur heeft, is zijn geur zo goed als klaar. Enkel het samenstellen dient dan nog te gebeuren. Het lukt hem, maar hij is nog maar net klaar wanneer hij wordt aangehouden en gemarteld. Hij zal publiekelijk terechtgesteld worden. Veel mensen komen naar Grasse afgezakt om de terechtstelling van Jean-Baptiste Grenouille bij te wonen. Maar nog steeds heeft J.B. een troef achter de hand. Op het plein waar hij terechtgesteld wordt doet hij een beetje van de maagdengeur op en terstond gelooft niemand nog dat hij de moordenaar is, iedereen wordt zelfs seksueel opgewonden door zijn geur en ’s werelds grootste orgie ooit vind plaats in plaats van de terechtstelling van een afgrijselijke moordenaar. Hij weet dus weerom te ontkomen, maar haat et feit dat mensen hem beminnen door de geur. Hij keert terug naar Parijs en doet daar zoveel van de geur op dat een groepje uitschot en messentrekkers hem levend verslindt… ( p.254)
Zo eindigt het leven van Jean-Baptiste Grenouille. Van begin tot einde speelt geur een belangrijke rol in zijn leven. Het is het eerste wat hij opmerkt, het is de reden van zijn ongeluk en het is de oorzaak van zijn dood.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het ons dan weten.
© Scholieren.com 2009