Boekverslag Vonne van der Meer

Info over dit verslag

Geschreven door:	Vera van der Molen [meer]
Niveau:	4VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	675
Opvragingen:	0

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 2 uit 5 (11 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Vonne van der Meer

• De avondboot (14)

  2001

• De reis naar het kind (12)

  1989

• Een warme rug (5)

  1987

• Eilandgasten (27)

  2000

• Het limonadegevoel e.a. verhalen (1)

  1985

• Ik verbind u door (5)

  2004

• Laatste seizoen (6)

  2002

• Nachtgoed (2)

  1993

• Spookliefde (9)

  1995

• Take 7 (2)

  2007

• Zo is hij (1)

  1991

Onlangs las ik het boek De avondboot van Vonne van der Meer (5e druk april 2001, uitgeverij Contact: Amsterdam/Antwerpen).
Het boek gaat over een zomerhuisje op Vlieland: Duinroos.
Het boek begint met de schoonmaakster die het gastenboek leest en aan de hand daarvan leert ze de gasten kennen.
Dit speelt zich af aan het begin van het gehele verhaal, hierdoor is het ab ovo.
De schoonmaakster maakt het huisje schoon, maar voelt zich ook wel een beetje verbonden met het huisje, ze groet vakantiegangers, en kent ze ook een beetje (onder andere door middel van het gastenboek).
De schoonmaakster is eigenlijk de echte hoofdpersoon, maar daarnaast heb je ook nog een aantal andere hoofdpersonen. Het boek is namelijk een raamvertelling.
Je leest verschillende hoofdstukken over verschillende vakantiegangers in Duinroos, met af en toe een hoofdstuk tussendoor over de schoonmaakster. De hoofdstukken zijn verbonden door het verhaal over de schoonmaakster, door haar staan de verhalen toch niet helemaal op zichzelf.
Eerst lees je een stukje over de schoonmaakster, over hoe zij het huisje aan het begin van de zomer klaar maakt voor verhuur.
Dan over een man die zin vrouw heeft verloren, en naar Duinroos gaat om dat te verwerken.
Daarna over een vrouw, Martine, die met haar moeder op vakantie gaat, zodat ze wat dichterbij bij elkaar kunnen komen.
Dan lees je nog een apart hoofdstuk over Martine en haar vriend Hans, maar dan vanuit het perspectief van Hans.
Dan lees je weer een hoofdstuk over de schoonmaakster.
Het volgende hoofdstuk gaat over een moeder, haar twee zonen en een vriend van haar zoon. Bij dit verhaal zie je het uit het perspectief van één van haar zonen.
Dan lees je weer over de schoonmaakster.
Daarna is er een hoofdstuk over twee zussen die herinneringen ophalen, wat misschien wel niet zo’n goed plan was.
Dan lees je over een oud echtpaar.
En aan het einde weer een stukje over de schoonmaakster.
De raamvertelling vind ik leuk. Doordat je een paar kortere verhalen leest die op zichzelf staan, maar toch ook verbonden zijn. Door deze verschillende verhalen wordt het boek eigenlijk nooit eentonig of saai.
Ook is het knap gedaan dat je korte verhalen leest, maar de hoofdpersonen toch goed leert kennen. Al is het verteld vanuit de hij- of zijvertelling.
De hoofdstukken over de schoonmaakster zijn in de ikpersoon geschreven, maar over haar persoonlijkheid kom je juist niet zo veel te weten.
Dat vond ik niet erg, want zij is eigenlijk dat wat alles bij elkaar houdt, maar ze beleeft niet zo heel veel. Dus ik denk niet dat het zo interessant zou zijn als je veel over haar te weten zou komen.
Sommige dingen die de schoonmaakster meemaakt lees je in twee hoofdstukken: in een hoofdstuk over de schoonmaakster en in eentje over een gast.
Zo bezoekt de schoonmaakster aan het begin van het boek de oude weduwnaar.
In hoofdstuk I op bladzijde 22 lees je hoe de weduwnaar dat ervaart, en in het tweede hoofdstuk van de schoonmaakster (die steeds worden aangeduid met het plaatje van een zeester) lees je op pagina 71/72 hoe de schoonmaakster dat ervaart.
Dat is ook weer heel leuk gedaan.
Het is leuk om iets vanuit twee perspectieven te zien gebeuren. En om te zien hoe verschillend twee mensen iets kunnen ervaren.
In het boek komen veel flashbacks voor. Zo leer je ook wat over het verleden van de hoofdpersonen, terwijl je eigenlijk alleen één (redelijk) kort hoofdstuk over ze leest. Je leert de personen ook heel geleidelijk beter kennen, en je begint ze steeds meer te begrijpen. Zo snap je in het begin van een hoofdstuk misschien nog niet waarom ze iets bepaalds doen, maar dan als je wat verder bent begrijp je het wel, omdat je dan wat over het verleden weet. Dat vind ik ook erg leuk gedaan.
Soms wordt er ook gebruik gemaakt van tijdversnelling, namelijk tussen de verschillende bezoekers van het vakantiehuisje door.
De vertelde tijd is ongeveer zeven maanden; tijdens de verhuur van het huisje. Dit zal ongeveer van maart tot oktober zijn geweest.
De verteltijd is 203 bladzijdes.

Ik vond De avondboot dus een heel leuk boek.
Heel afwisselend, door de verschillende verhalen, en ook boeiend geschreven.