Boekverslag Jacob van Maerlant

Geschreven door:	suus (5 vwo)
Datum ingestuurd:	11 januari 2005
Taal:
Woorden:	1.750
Bekeken:	4942 keer (12 deze maand)
Waardering:	Currently 2.92/5 1 2 3 4 5 2.9/5 (48 stemmen)
Deel op:

Titel:	Historie van Troje
Auteur:	Jacob van Maerlant
Jaar van uitgave:	1264

Auteur:	Jacob van Maerlant
Geslacht:	man
Nationaliteit:	Nederlands
Geboren:	1231
Overleden:	1299
Populaire titels:	1266Der naturen bloeme (1) 1264Historie van Troje (1)

• 
  Door Suus op 29-11-2005
  goed leesverslag!

Naam:
Klas/niveau:
E-mail:
Bericht:
Bestemd voor	Iedereen Scholieren.com redactie
Geheime code:

Algemene Gegevens
Oorspronkelijke versie: Nieuwe versie:
Titel: Historie van Troje Titel: Bloemlezing uit de Historie van Troje
Auteur: Jacob van Maerlant Auteur: Ludo Jongen
Uitgave: in 1264 Uitgave: katern in uitgave TeleacNOT, Hilversum
1996
bestaat uit zo’n 41000 versregels bestaat uit zo’n 3500 versregels (16 pagina’s)

Inleiding
Ik heb ‘Historie van Troje’ als boek van voor 1880 gekozen, omdat ik het een interessant verhaal vind. Ten eerste omdat het al zo een oud verhaal is en veel mensen bekend zijn met de geschiedenis van de stad Troje. Ook is het leuk om te zien dat iedereen het verhaal een beetje anders vertelt. Ik heb de film ‘Troy’ ook gezien en hierin zie je bijvoorbeeld dat Achilles terecht wint van Hector, maar in ‘Historie van Troje’ is Achilles een ‘lafbek’en vermoord hij Hector met een steek in de rug. Ik vind het leuk om met andere versies te vergelijken. Sowieso vind ik verhalen over vroeger, geschiedenissen vaak interessant om te lezen.
Ik vond het dus heel leuk, dat dit boekje ons via school werd aangeboden.
Wat ik een beetje vreemd vond in dit boekje, was het stuk over ‘de beschrijving van de wereld’(De wonderen van het verre oosten). Ik snapte niet helemaal wat dit stuk met de rest van het verhaal te maken had.

Eindoordeel

Het Onderwerp
In het eerste deel gaat het over wraak, in het laatste stuk(Aeneas verovert Italië) is het onderwerp ‘voortzetting van het Trojaanse volk.’ Ook denk ik dat door het hele boek het onderwerp speelt dat overspel een zonde is. Er zijn in dit boek eigenlijk heel erg veel belangrijke factoren. Al deze factoren samengenomen, ben ik tot de conclusie gekomen, dat dit het eigenlijke onderwerp is: de samenhang tussen de geschiedenis van mensen en de geschiedenis van landen.
Het gaat in dit boek om het onderwerp wraak, omdat de broeders Agamemnon en Menelaüs besluiten hulp te zoeken en wraak te nemen op Troje (en zo dus ook op Priamus en natuurlijk Paris), omdat Paris er met de vrouw van Menelaüs, Helena, vandoor is gegaan en haar mee heeft genomen naar Troje.
Omdat ik vind dat het laatste deel: ‘Aeneas verovert Italië’ weinig met dit onderwerp te maken had, maar eigenlijk een nieuw stuk is, heeft dit een ander onderwerp. Het gaat over Aeneas, die in een droom het advies van de overleden Hector had gekregen om
Troje te verlaten en over zee te zwerven om vervolgens ergens een stad te gaan stichten. Aeneas sticht Rome en alle Romeinse keizers stammen zo van de Trojanen af.
Troje gaat ten onder omdat Helena overspel heeft gepleegd met Paris. Hoe het met het de landen vergaan is, heeft te maken met wat de mensen voelden en deden en andersom.
Ik vond het onderwerp interessant, het is boeiend om te zien hoe gevoelens van een paar personen het hele land zo op zijn kop kunnen zetten. Er sterven bijvoorbeeld ontzettend veel mensen op het slagveld, omdat Menelaüs zijn wraak wil hebben. Dit soort dingen zijn natuurlijk vaak gebeurd in de geschiedenis, maar als je er over nadenkt, is dit heel apart. Het verhaal van Aeneas kende ik helemaal niet. Ik vond het wel interessant om te weten dat hij zo invloedrijk in Rome en in Italië was geweest.
Ik ken wel boeken die over het zelfde onderwerp gaan, natuurlijk de Ilias, want in dit boek staat ook het verhaal van Troje beschreven, dus gaat dit boek over dezelfde onderwerpen.
Ik zou nog zeker wel weer eens een boek over dit onderwerp willen lezen. Ik vind het heel interessant om te zien hoe de geschiedenis van mensen en de geschiedenis van landen met elkaar samenhangen. Het is een onderwerp die ik denk ik in vrij veel geschiedkundige boeken wel terug kan vinden.

De Gebeurtenissen
De gebeurtenissen in dit boek waren het belangrijkste. Je komt namelijk niet zoveel gedachten te weten van de personages.
De gebeurtenissen worden meer beschreven en hier bestaat het verhaal ook voornamelijk uit. Je hoort namelijk dat Paris Helena meeneemt, de Grieken gaan vervolgens Troje aanvallen; het zijn meestal meer mededelingen zonder dat je er de achterliggende gedachte van te weten krijgt.
Ik vond de gebeurtenissen vaak wel spannend. Er worden heftige gevechten omschreven en er zijn allemaal liefdes. Briseida bijvoorbeeld heeft eerst een Trojaan als vriend en later een Griek.
Een schokkende gebeurtenis vond ik dat de tweede zoon van Odysseus, Telegonus, per ongeluk zijn vader vermoordde.
Ik vond sommige gebeurtenissen wel een beetje spannend, maar niet zoals in een modern boek. Het is niet zo geschreven dat ik me helemaal meegesleurd voelde door het boek en dat ik niet meer kon stoppen met lezen. Ik vond het allemaal meer interessant, dan heel erg meeslepend of mooi geschreven.
Er is in dit boek niet echt sprake van disharmonie tussen gebeurtenissen en hun omgeving. Er is wel sprake van harmonie. De prinsen en belangrijke mannen ontmoeten bijvoorbeeld ‘prachtige dames en jonkvrouwen in de kamer van albast waar het net zo helder licht was als wanneer de maan schijnt.’ Hier is dus liefde, en schoonheid in een kamer waar het ook heel erg mooi is.

De Personen
Ik vind het heel moeilijk om slechts twee hoofdpersonen uit te moeten kiezen, omdat er heel veel personen zijn die een erg belangrijke rol spelen, maar als ik dan toch moet kiezen denk ik dat dat Hector en Agamemnon zijn. Hector, omdat hij dé strijder van Troje is, er wordt gezegd in het boek: ‘Vrouwe Natura had hem begiftigd met al wat ze in huis had; op hem had ze haar uiterste best gedaan. Al had men heel de wereld doorzocht, dan had men nog geen betere man gevonden dan hij. Op het slagveld was niemand meer uit op eer en roem dan hij.’ Bovendien is Hector legeraanvoerder. Hector is volgens het boek vrijwel volmaakt; knap, een erg goed karakter, goed op het gebied van liefde en op het strijdveld.
En ik kies Agamemnon, omdat dit de opperbevelhebber is van het Griekse leger. Ook was het Agamemnon die bedacht had om Troje aan te vallen. Ik weet dat Agamemnon een echte doorzetter is en van vechten hield. Over het uiterlijk van Agamemnon kom ik niet zo heel veel te weten.
Ik vond Hector niet erg levensecht overkomen. Hij is bijna te volmaakt. Ik kon me ook niet erg goed inleven in de personages, maar dit komt denk ik omdat het verhaal eigenlijk is samengevat; alles wordt snel verteld en het gaat nooit lang over één persoon.
Ik ben niet erg beïnvloedt door het gedrag van de hoofdpersonen, dit komt denk ik doordat ik me ook niet helemaal in kon leven.
Bij Hector waardeer ik bijna al zijn eigenschappen positief, hij heeft een goed karakter, hij roddelt nooit, is zachtaardig, enz. Wat ik minder leuk vind is dat hij zo strijdlustig is (dit vonden de mensen toen juist erg goed).
Ik vind Agamemnon ook te strijdlustig, hij heeft er erg veel voor over om de strijd te winnen. Een goede eigenschap van Agamemnon is dat hij erg van zijn broer houdt (anders zou hij niet zoveel moeite doen hem te helpen).
Ik zou de hoofdpersonen niet anders hebben laten handelen, ik vind dat ze zo al goed handelen.

De Opbouw
Het verhaal is geheel chronologisch verteld, er is geen sprake van flashbacks. Ik denk dat de auteur dit gedaan heeft omdat dat misschien gebruikelijk in die tijd was, of anders omdat het verhaal anders misschien te ingewikkeld werd.
Wel zit er op een gegeven moment een tussenstuk in. Hierin wordt de wereld beschreven. Dit heeft verder volgens mij weinig met de rest van het verhaal te maken.
Ik kon het verhaal vrij vlotjes lezen, omdat het allemaal chronologisch verliep en goed te begrijpen was.
Het perspectief is een alwetende verteller. Het verhaal is onder andere gebaseerd op de geschriften van de geleerde Trojaan Dares Phrygius. Hij schijnt van het begin van de strijd tot aan de verwoesting van de stad alles opgeschreven te hebben.
Er zitten dus geen flashbacks in dit boek, maar op een gegeven moment wordt er in een keer een sprong van tien jaar vooruit gemaakt.
Wat ik niet echt begreep was wat het tussenvoegsel: ‘De wonderen van het Verre Oosten’ met het verhaal te maken hadden. In dit stuk stonden ook vreemde dingen, zoals over volkeren die zestien vingers aan elke hand hebben en over volkeren met één oog en meer van dit soort vreemde verhalen.
Het einde van dit boek was dat Troje veroverd werd door de Grieken en toen hoorde je nog wat er verder met Odysseus gebeurde en op het allerlaatst wat er met Aeneas gebeurde. Aeneas was Troje tijdig ontvlucht en word de baas over de stad Latium, waar via hem de Trojanen voortleven. Ik vind dit een goed einde. Het is bevredigend, je komt helemaal te weten hoe het afloopt.

De Thematiek/Motieven

Een motief in Historie van Troje is de hoofse omgang tussen mensen. Een ander motief is het vechten om de macht tussen personen en tussen staten. Er wordt namelijk voortdurend gevochten in het verhaal. Ook zijn de personen er telkens mee bezig op welke manier ze de beste kans hebben om te winnen.
De motieven zijn niet heel erg moeilijk om te vinden, omdat dit elementen zijn die dus veel terugkeren.
Het verband hiertussen is dat koningen en strijders op hoofse manier macht probeerden te veroveren en probeerden te winnen, overwegingen maken. Dit is ook een van de redenen dat van Maerlant dit voor Floris op papier zette. Het is namelijk een leerzame geschiedenis over eerdere koningen en helden.
Het thema is dan: de keuze tussen eigen veiligheid en de kans op winst en daarmee eeuwige roem.
Ik vind dit een interessant thema. Het is een keuze die vele mensen in de geschiedenis bezig gehouden heeft.

Het Taalgebruik
Ik vond het taalgebruik in dit boek niet moeilijk. Alles was goed te gebruiken. Het was wel een beetje ouderwets, in sommige stukken wordt bijvoorbeeld iets omschreven door het te vergelijken met andere zaken. Bijvoorbeeld: ‘De knappe Helena was een bloem van schoonheid. Zij is de bron van alle schoonheid. Bet als karmijn alle andere kleuren overtreft en net als de roos mooier is dan alle andere bloemen, zo was Helena de mooiste onder de vrouwen.’
De auteur maakte wel gebruik van symbolen in dit boek. Bijvoorbeeld in de Kamer van Albast: hier staan vier mooie beelden, er zijn er vier, omdat vier zo’n belangrijk getal is; er zijn namelijk vier elementen, windstreken en seizoenen.
In dit boek kwamen niet heel erg veel dialogen voor. Maar de dialogen die wel voorkwamen, werden op een natuurlijke manier weergegeven.
Ik weet zo geen fragmenten uit het boek die ik graag zou willen onthouden.

Uitsmijter
Ik zou dit boek wel aan mijn medestudenten aan willen bevelen, omdat het een niet al te moeilijk en wel interessant boekje is over een beroemd geschiedverhaal. Het is gemakkelijk omdat dit boek van voor 1880 al meteen in modern Nederlands vertaald is.