Boekverslag Hendrickje Spoor

Geschreven door:	Laris (5 vwo) [meer]
Datum ingestuurd:	18 juni 2005
Taal:
Woorden:	2.600
Bekeken:	1040 keer (1 deze maand)
Waardering:	Currently 3.00/5 1 2 3 4 5 3.0/5 (2 stemmen)
Deel op:

Titel:	Een huwelijk
Auteur:	Hendrickje Spoor
Jaar van uitgave:	1995
Aantal pagina's:	139
Moeilijkheidsgraad:	havo/vwo
Thema:	Liefdesrelatie: problemen

Auteur:	Hendrickje Spoor
Geslacht:	vrouw
Nationaliteit:	Nederlands
Geboren:	9 augustus 1963
Populaire titels:	2001Het leven bestaat niet (1) 1995Een huwelijk (1) 1993De verweerde spiegel (0)

Naam:
Klas/niveau:
E-mail:
Bericht:
Bestemd voor	Iedereen Scholieren.com redactie
Geheime code:

Leesverslag
van het boek
“Een huwelijk”

1. Het boek heet “Een huwelijk” en is geschreven door Hendrickje Spoor. De eerste uitgave is uitgekomen in augustus 1995.

2. Hendrickje Spoor is in Duitsland geboren in 1963. Ze is opgegroeid in Washington, Amsterdam en Den Haag. Ze studeerde vergelijkende literatuurwetenschappen in Parijs en Engels in Leiden. Haar eerste boek verscheen in 1993, “ De verweerde spiegel”. Andere romans die ze heeft geschreven zijn: “Atlantis” in 1998 en “Het leven bestaat niet”in 2001. Ook schrijft ze kinderboeken, waaronder “Joris en de zeven meisjes”en “Het feest van oom Gaston”, allebei in 2000.

3. De auteur heeft deze titel gekozen, omdat het hele verhaal gaat om het huwelijk van Bernard en Louise. Vanaf de eerste bladzijde tot aan de laatste wordt verteld wat de voorbereidingen zijn, wat er in de weken gebeurt voor het huwelijk en het huwelijk zelf. Het huwelijk staat centraal in het verhaal. Ik denk datje er geen andere titel aan zou kunnen geven, omdat dit echt het thema is.

4. Het motto van het boek is: “Dieu créa l’homme, et ne le trouvant pas assez seul, il lui donne une compagne pour lui faire mieux sentir sa solitude” van Paul Valéry. Dit betekent: “God maakte de mens, en vind dat alleen niet genoeg, het geeft hem een partner dat hem goed doet om zijn eenzaamheid te voelen.” Ik denk dat dit bij het verhaal word toegevoegd, omdat iedereen in zijn leven iemand nodig heeft. Niemand wil alleen zijn. Vanessa, Louise en Bernard niet.

5. De hoofdpersonen in het boek zijn Louise, Bernard en Vanessa.
Louise Drossaert : Ze is lang, heeft lang blond haar, blauwe ogen en welgevormde borsten. Ze ziet er uit als een engel. Louise is een erg stil meisje dat veel nadenkt. Haar bijnaam is Loulou. Mensen denken soms dat ze erg saai is, omdat ze bijna nooit wat zegt. Ze is heel erg dromerig en bekoorlijk. Diep van binnen is ze toch anders dan je van haar verwacht. Ze heeft sensuele verlangens die niet echt bij haar persoontje passen. Ze heeft een aantal vriendinnen met wie ze elke week uit eten gaat. Voor de rest van de tijd is ze alleen thuis en wacht ze elke avond op Bernard als die van zijn werk afkomt. In de loop vanhet verhaal verandert de relatie tussen Louise en Vanessa. In het begin van het verhaal ziet Louise Vanessa als iemand van vroeger die eigenlijk niet echt haar vriendin was. Ze vond het maar een raar meisje. Later als ze weer met elkaar in contact komen gaat Vanessa veel voor Louise betekenen. Het is alleen niet duidelijk of Louise ook seksuele verlangens heeft naar Vanessa, want dat maakt ze zelf niet duidelijk. Vanessa beweert namelijk van wel. De denkbeelden over Bernard van Louise vernadert ook. Eerst betekent Bernard alles voor haar en doet ze alles voor hem, maar als ze uiteindelijk voor het altaar staan begint ze haar twijfels te krijgen. Ze kent hem niet goed genoeg, ze is bang voor hem. Deze plotselinge verandering komt door de komst van Vanessa. Sinsdien is Louise anders tegen de dingen aan gaan kijken en anders gaan voelen.
Bernard Pieter-Anne MarieVerstheeg: Bernard heeft bruine krullen en blauwe ogen. Zijn bijnaam van z’n moeder is Bébé. Hij is een veelbelovende advocaat die erg op zijn werk gericht is. Nogal ouderwets is hij ook. Als hij thuis komt wil hij graag dat het eten op tafel staat en dat Louise het huis schoon maakt. Louise mag niet van hem werken. Gedichten vindt hij erg mooi. Nu hij het zo druk heeft met zijn baan besteed hij bijna geen aandachr meer daaraan. Hij is streng katholiek, al lijkt het erop dat hij zich niet altijd aan zijn geloof houdt. Zijn geloof is wel heel erg belangrijk voor hem, raar dat hij zich er dan niet altijd aan houdt.Hij laat zich wel eens gaan. Zo is hij wel eens vreemd gegaan en slaat hij mensen. Uiteindelijk heeft hij wel heel erg veel spijt van zijn zonden. Op het eind vindt hij dat hij echt niet kan trouwen met Louise, hij is niet zuiver en is niet te vertrouwen. Tegenover God en Louise. Binnenin gaat hij een gevecht aan met zichzelf. Uiteindelijk zegt hij toch ja op het huwelijk.
Louise is voor hem de perfecte vrouw. Een begrijpend zusje aan wie hij alles kan vertellen. Dat vindt hij zelf. In hun relatie word er veel niet gezegd en besproken. Zoals wat ze denken, doen en voelen. Louise schijnt perfect bij hem te passen. Louise is atheïst. Bernard snapt niet waarom Louise hem niet begrijpt en waarom ze zelf nergens in gelooft. Louise denkt dat hij het op een gegeven moment wel zal vergeten en dat hij meer van hem zal houden als van God. Als Vanessa in het verhaal verschijnt, vind Bernard dat dat een negatieve invloed heeft op Louise. Ze is zichzelf helemaal niet meer. Vanessa is zo wulps en duivels en Louise het goede en het hemelse. Hij snapt dan ook niet waarom het vriendinnen zijn en waarom Louise zo tegen Vanessa op kijkt. Hij vindt Vanessa goed voor een nacht, maar niet als een vriendin.
Vanessa Lopes Suasso : Vanessa ziet er exotisch uit, is heeft donker haar en donker bruine ogen. Ze heeft een hese stem en een brutale lach. Ze draagt strakke kleding en draagt veel rinkelende armbandjes. Ze gedraagt zich alsof ze de belangrijkste persoon op de wereld is. Iedereen moet haar verhalen aan horen en medelijden met haar hebben. Ze wil dolgraag gelukkig zijn, helaas is het tegenovergestelde de werkelijkheid. Al haar dromen lijken mislukt te zijn. Zoals een carriere als een danseres en een relatie met Charles de Larrey uit Frankrijk. Ze heeft hem ontmoet toen ze zelf in Frankrijk woonde. Bijna het hele verhaal door blijft ze zich ellendig voelen. Ze vermaakt zich om erotische krachten wakker te maken bij Louise. Louise is gewoon een speelje voor haar. Toch is ze jaloers op Louise, want ze wil alles hebben wat Louise heeft. Bernard vind ze maar een serieus, strenggelovig ventje. Ze neemt hem niet serieus. Op het eind is er toch een wending in haar liefdesleven. Charles heeft gebeld en is op weg naar Nederland. Als Charles er is zou ze verlost zijn van haar ellendige leven in Nederland. Ze heeft spijt dat ze weer terug gekomen is hier naartoe. In Frankrijk had ze het beter.
De belangrijkste bijpersonen zijn Lucas Allard, Thomas, Anton en Titia Drossaert en mevrouw Verstheeg.
Lucas Allard is een priester waar Bernard altijd toe gaat om te biechten. Lucas helpt Bernard overal mee. Met het huwelijk, het verwerken van de dood van zijn vader en over de twijfels en vraagstukken over het geloof.
Thomas is de boezemvriend van Bernard. Bernard is totaal anders dan Thomas. Thomas vind dat alles mag en kan. De hele vriendenclub heeft zijn vrouw wel eens bedrogen. Je hoeft je daar ook geen zorgen om te maken, niemand komt er achter en je biecht gewoon alles op in de kerk zegt Thomas. Maar Bernard houdt wel schuldgevoelens over.
Anton en Titia Drossaert zijn de ouders van Louise. Ze helpen Louise met het huwelijk en bespreken of ze nou wel of niet moet gaan werken en of Bernard wel de geschikte partner voor haar is. Haar ouders willen niks met de moeder van Bernard te maken hebben, ze vinden dat maar een naar mens.
Mevrouw Verstheeg is de moeder van Bernard. Ze is ook erg streng katholiek en vindt het dus ook erg fout dat het er niet een stukje uit het evanglie word voorgelezen bij het huwelijk. Dat wou Louise niet. Ze heeft ook een afkeer tegen haar ouders.

6. Het boek wordt verteld door drie personen: Louise, Bernard en Vanessa. Ze vertellen allemaal hun gedachtes, ervaringen en wat ze doen. Je kijkt dus steeds met een ander persoon mee. Ze hebben elk hun eigen monologen. Soms komen er ook stukjes in voor dat je van een afstandje mee kijkt. Dat je niet weet wat iemand denkt ofzo. Een paar voorbeelden zijn:
“ Maar toen Louise belde en op honingzoete toon vroeg of Vanessa zin had naar het strand te gaan, was ze te zwak om nee te zeggen. Te zwak en ook gevleid, net als vroeger, altijd gevleid dat dat kille mooie wicht met haar om wilde gaan. Alsof ze melaats was en dankbaar moest zijn voor Louise’s vriendschap. En dat terwijl Loulou Drosseart geen haar beter was dan zij. Eigenlijk was ze in alles haar mindere. Ze was provinciaals, conventioneel, saai en helemaal niet zo deftig als ze zich voordeed. Een mooie ‘elle’, een dom wicht aan wie ze haar tijd verdeed.”
“ ‘Wil je nog een druppel?’ vroeg Lucas Allard terwijl hij de fles boven Bernards glas hief. Bernard knikte en wreef in zijn handen. Het was een kille dag. De zon scheen bleek door de ramen en gaf het interieur een mat aanzien. We hadden in het voorjaar moeten trouwen zoals iedereen, dacht Bernard en staarde naar een reproduktie van Giotto aan de muur.”
“Lucas Allard, de priester met wie Bernards moeder bevriend was en die hun huwelijk zou inzegenen, had het anders gezegd: ‘We hoeven het nergens over te hebben, Louise. Als je in de liefde gelooft, is dat voor mij genoeg. De essentie van het geloof is dat het niet in woorden uitgedrukt kan worden. Het ware mysterie openbaart zich in stilte. Met deze opvatting kon Louise zich wel verzoenen.”
Het gevolg voor de lezer dat dit verhaal in dit perspectief is geschreven, is dat je situaties bekijkt uit verschillende gezichtspunten. Als het alleen door een persoon verteld zou worden, denk ik dat het boek erg saai zou worden. Dan heb je maar een beeld, hetzelfde beeld van de ik-persoon en weet je niet echt wat de andere spelers erin bedoelen. Nu kan je bijvoorbeeld er wel achter komen dat Vanessa Louise als een speeltje gebruikt. Als je het alleen via Louise’s standpunt alles had gezien was je er misschien niet achter gekomen.

7. Louise en Bernard zijn nog maar een paar maanden verwijderd van hun huwelijk. Op een dag krijgt Louise een brief van een jeugdvriendin, Vanessa. Dat brengt Louise aan het denken hoe hun relatie vroeger was. Ze wil eigenlijk helemaal niet meer met haar omgaan. Ze vergeet ook bijna terug te schrijven. Uiteindelijk doet ze dat wel. Ze spreken steeds meer met elkaar af. Ondertussen gaan de voorbereidingen van het huwelijk door waar Louise het erg druk mee heeft. Ze heeft het gevoel dat ze alles zelf moet doen, want Bernard zit elke dag op zijn werk. Vanessa probeert Louise te laten ontspannen. Ze brengt de wilde Louise in zich naar boven. Als Bernard Louise en Vanessa een keer samen aantreft in hun huiskamer is hij wel even verbaasd. Hij wist niet dat Louise zo kon zijn. Ze had een blos op haar wangen en was heel giegelig en ze vond alles mooi en prachtig wat Vanessa zei en deed. Hij ergerde zich eraan. Begrijpen waarom het nou vriendinnen waren kon hij niet. Op een avond probeert Louise aandacht te krijgen van Bernard. Ze staat naakt voor hem en en grijpt hem beet. Dat had hij niet verwacht. Die avond hebben ze voor het eerst wilde sex. Bernard is overompeld voor zijn eigen wellust. Hij vindt het een zonde. Louise neemt zich voor om dit vaker te gaan doen, op hun huwelijksreis wil ze elke avond voor hem dansen. Vanessa moet een stukje uit de bijbel voor lezen in de kerk. Bernard is het er niet mee eens, maar Louise wil het heel graag. Het betekent veel voor haar dat Vanessa erbij is. Als ze uiteindelijk op de dag voor het altaar staan gaan er allerlei gedachtes door hun hoofd, moeten ze nu wel trouwen of niet, wat weten ze nou van elkaar. Bernard vind dat hij niet zuiver is omhet evanglie te ontvangen maar hij zegt toch ja. Louise ook.

8. Het verhaal speelt zich af in Amsterdam. Daar wonen Louise en Bernard. De ruimte is niet belangrijk voor de sfeer van het boek, want er wordt bijna niks over de ruimte’s verteld. Er komen ook geen typische Amsterdamse elementen in voor. Het had zo in elk ander stad afgespeeld kunnen hebben.
De drie plekken uit het boek waar ruimte belangrijk is:
Als Vanessa en Louise samen naar het strand gaan. Ze kleden zich daar uit en gaan liggen
en dat kan je niet midden in de stad doen ofzo.
Wanneer Bernard van zijn werk thuiskomt en hij Vanessa en Louise een beetje
aangeschoten in de woonkamer aantreft. Hij vindt het fout en wilt daar zo snel mogelijk
vandaan. De ruimte is daar te klein voor hem.
En als ze in de kerk zijn. Dat geeft een heel sfeertje om het huwelijk heen waar ze het
allebei erg benauwd van krijgen, want dit is het. Dan word het pas echt serieus.

9. a. De verteltijd van het verhaal is 139 bladzijde’s.
b. De vertelde tijd is ongeveer 2 maanden.
c. Het verhaal speelt zich af in de herfst/winter. Dat speelt geen rol in het verhaal.
d. Het verhaal wordt chronologisch verteld.
e. Soms zijn er tijdsprongen. Als iemand bijvoorbeeld even terug denkt aan vroeger.
f. Er is ook tijdsverdichting, maar niet van lange tijd. Een paar dagen of een week
hoogstens.
g. Er zijn geen flashbacks, alles word chronologisch verteld in de juiste volgorde.
h. Drie open plekken in het boek zijn:
De eerste open is in het begin van het verhaal. Dan begint het verhaal met een brief aan Loulou en dan vraag je je af van wie die brief is. Op de volgende bladzijde wordt dat weer duidelijk, want dan word dat verteld door Louise zelf.
Ergens word ook verteld dat Louise al driehonderd brieven heeft geschreven. Maar
waarvoor? Dat zijn dus de uitnodigingen voor hun huwelijk. Op dezelfde bladzijde
kom je er achter.
De laatste is als Thomas en Bernard in een gesprek zitten en Bernard maakt zich
ergens heel erg druk om. Het is eerst niet duidelijk wat, maar op de volgende
bladzijde kom je er achter dat Bernard op zijn bachelorspartij met een hoer heeft
gevreeen en dat hij haar halfdood heeft geslagen.
Er zijn niet echt belangrijke open plekken in het verhaal, je komt overal heel snel
achter.

10. Het thema van het boek is liefde, vriendschap, huwelijk en zelfkennis. Van alles een
beetje, maar het centrale thema is huwelijk.

11. Er is één verhaallijn in het boek. En dat is het verhaal om Louise heen. Zij gaat met Bernard en Vanessa om. Je ziet wel wat hun denken en meemaken, maar niet afzonderlijk van het verhaallijn. Er komt bijvoorbeeld niet een heel verhaal van Charles en Vanessa samen.

12. Drie andere titels voor het boek zijn:
“Wat vooraf ging”, omdat het hele verhaal gaat over de gebeurtenissen voor het huwelijk van Bernard en Louise. Daar eindigt het boek ook mee dus. De gebeurtenissen vooraf leiden allemaal naar het lang verwachte huwelijk.
“De voorbereidingen”. Deze titel heb ik gekozen, omdat er veel moet gebeuren voor het huwelijk en dat word ook allemaal verteld in het verhaal. Er zijn veel voorbereidingen en die worden ook met de personages, met elkaar besproken.
“De weg naar…”. Deze titel kan ook bij het boek, omdat het verhaal een soort reis,
een weg is naar het huwelijk. De weg naar de toekomst. Ondertussen gebeuren er ook
allerlei gebeurtenissen. Zoals bij elke reis.