Boekverslag Vonne van der Meer

Info over dit verslag

Geschreven door:	monique
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	3206
Opvragingen:	3

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (5 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Vonne van der Meer

• De avondboot (14)

  2001

• De reis naar het kind (12)

  1989

• Een warme rug (5)

  1987

• Eilandgasten (27)

  2000

• Het limonadegevoel e.a. verhalen (1)

  1985

• Ik verbind u door (5)

  2004

• Laatste seizoen (6)

  2002

• Nachtgoed (2)

  1993

• Spookliefde (9)

  1995

• Take 7 (2)

  2007

• Zo is hij (1)

  1991

Bibliografische gegevens

Auteur: Vonne van der Meer
Titel: Spookliefde
Ondertitel: ‘Een Iers verhaal’
Oorspronkelijke uitgave: 1995
Gelezen uitgave: 2004
Plaats van uitgave en uitgeverij: Amsterdam, de bezige bij
Bladzijden: 89

Samenvatting

Het verhaal spookliefde is een verhaal in een verhaal. Er is het onderscheid tussen een kaderverhaal en een kernverhaal. Phil, een vrouw van rond de veertig, vertelt in de boekwinkel haar levensverhaal aan een meisje van zeventien. Ze komen met elkaar aan de praat doordat het meisje vaak gaat bidden, en Phil dat vroeger ook deed en daar nare herinneringen aan over heeft gehouden. Phil vertelt dat toen ze zelf zeventien was ze vertrok naar een Iers eiland, waar haar ouders een hotel waren begonnen. Phil vindt het eiland maar niks, ze mist Amerika waar ze eerst woonde, ook al was ze daar ook niet echt gelukkig. Ze had een beugel en ze had nog nooit een vriendje gehad. In het cafe op het eiland ziet ze Seamus, de onderwijzer van het dorp. Hij zingt een lied over heimwee, een onderwerp wat haar erg aanspreekt. Phil wordt verliefd op Seamus, of is het toch Michael. Hij doet steeds raar, de ene keer doet hij aardig en de keer erop doet hij heel afstandelijk. Dan komt ze erachter dat het een tweeling is. Door een jeugdziekte heeft hij een geestelijke acherstand. ,et Michael verkent Phil het eiland. Ze leert hem veel dingen en worden zeer hecht samen. Phil komt erachter dat ze verliefd is op Michael en niet op Seamus, ze is alleen verliefd op de gedichten van hem. Seamus merkt hoe goed Phil kan opschieten met zijn broer, iets wat tot nu toe nog niemand gelukt is. Na een tijd laat Seamus zijn liefde blijken aan Phil, hij stuurt haar gedichten en vraagt haar vader om haar hand. Alleen Phil vindt hem niet leuk, ze is verliefd op Michael. Haar ouders porberen haar ervan te overtuigen dat Michael geen goede echtgenoot is vanwege zijn achterstand. Tijdens een groot feest in het dorp ziet ze Michael staan. Hij staat daar samen met zijn broer bij een schietkraampje. Phil wordt overgehaald om ook te schieten. Ze weet niet hoe het moet en Seamus legt het haar uit terwijl hij om haar heen hangt. Hij vertelt dat als ze raakt schiet, ze ’s avonds op het feest met hem mag dansen. Ze danst ’s avonds met hem en daarna met Michael. Mensen proberen Michael belachelijk te maken en hij verlaat het feest. Phil gaat hem na een tijd achterna. Ze besluiten om samen naar haar kamer te gaan om daar te gaan dansen. Michael trekt al zijn kleren uit en Phil doet hem wat rustiger na. Seamus, die Phil nog steeds leuk vind wil haar een gedicht gaan brengen. Dan, bij het raam aangekomen ziet hij hun twee samen naakt dansen. Ze hebben er geen idee van dat ze worden bekeken omdat er geen alarm is geslagen door de kippen op het erf bij Phil, dit hebben ze niet gedaan omdat ze eraan gewend zijn dat hij ’s avonds laat nog op het erf komt om een gedicht te brengen. Hij wordt kwaad bij het zien van hun twee, hij vindt dat hij daar had moeten dansen, niet Michael. Hij wordt heel kwaad en ziet het geweer van Michael onder het raam staan. Hij is zo kwaad dat hij Phil wil neerschieten, maar in het donker schiet hij niet Phil neer, maar Michael. Terwijl Seamus in de gevangenis zit, besluit Phil het werk van Seamus over te nemen. Later blijkt in een gesprek tussen Phil en Seamus dat hij eigenlijk niet weet op wie hij wilde schieten, hij wilde gewoon schieten.

Personages

De ik-figuur.

De ik-figuur is een meisje van zeventien jaar. Ze is van Nederlandse afkomst, dit ben ik te weten gekomen door de literaire avond. Ze heeft een vriendje, Ian. ik-figuur bid erg veel en steekt kaarsen op voor hem. Hij is weg en ze hoopt dat hij weer terug komt.
Ze heeft herinneringen aan het plaatsje O’Conners. Uit het verhaal blijkt niet dat ze hier gewoond heeft, of dat ze daar op vakantie is geweest er wordt alleen verteld dat ze er herinneringen aan heeft.

‘Hoe oud ben je?’
‘Zeventien.’
‘Ik was ook zeventien.’

Pagina 6.

Je kunt geen onderscheid maken tussen een character of een type want er worden helemaal geen karaktereigenschappen genoemd. Daardoor kun je ook geen onderscheid maken tussen een flat of round character. Ze heeft geen speakingname.

Phil.

Phil is zeventien als ze naar het eiland komt. Ze is verhuisd vanuit Amerika. Ze had daar nog nooit een vriendje gehad en ze had een beugel. Ze vond zichzelf zielig. Phil heeft halflang haar wat ze draagt in twee halflange staarten en een bleke huid. Ze heeft erg mooie tanden. Ze heeft mooie armen en enkels. Op de binnenkant van haar pols zit een rode vlek. Ze lust geen bier, ze vindt het lijken op cola, maar het heeft de smaak van en mengeling van koffie en lauwe thee. Phil is erg onzeker, ze dacht altijd dat het door haar beugel kwam dat ze niks bereikte, maar hier op het eiland kwam ze er achter dat dat niet de reden was. Ze is erg naïef, ze denkt dat ze Michael kan verleiden en dat alles volgens haar plan gaat, maar als ze na zou denken, zou ze kunnen beseffen dat niet alles gaat zoals je plant en dat Michael misschien helemaal geen behoefte heeft aan de verleidingen van Phil. Als Phil weer terugkeert naar het eiland, ze komt van haar familie in Dublin waar ze de kweekschool heeft gedaan, is ze een jongen tegengekomen, werd zwanger van hem en is met hem getrouwd. Ze is dan een jaar of veertig.

‘Na drie dagen was Phil aan de geur van turf gewend, die had zich in haar kleren genesteld, in haar halflange staarten; die geur vond ze ’s avonds bij het slapen gaan terug op haar hoofdkussen.’

Pagina 20

‘Je zou Ino moeten heten, Phil, vanwege je armen en je enkels.’

Pagina 32

Phil is een character want ze bezit meerdere karaktereigenschappen. Ze is een round character want er worden meerde karaktereigenschappen beschreven en ze is in staat tot verandering.
Ze heeft geen speakingname, maar Phil is wel een schuilnaam, want ze wil niet dat haar eigen naam verteld wordt door de ik-figuur.

Michael

Michael is een jongen van vierentwintig jaar. Hij heeft een achterstand door een jeugdziekte. Daardoor is hij niet in staat om zijn eigen veters te strikken. Michael wordt in het verhaal vergeleken met een engel. Hij is niet in staat om iemand kwaad te doen. Hij is de tweelingbroer van Seamus. Michael is erg sterk, hij doet veel sleep en sjouwwerk in de haven. Daardoor zijn veel mensen een beetje bang voor hem, ze zijn bang dat hij zijn eigen krachten niet kent. Michael heeft altijd een lach op zijn gezicht, een lach van een kind. Hij heeft altijd bruine schoenen zonder veters aan. Michael heeft een klein hondje, Paddy. Het is een klein bruingevlekt hondje met een donkere stip op zijn kop.

‘Iets anders kon het niet zijn, kon ze niet voelen voor een jongen van vierentwintig die nog altijd zijn veters niet kon strikken.’

Pagina 53

Michael is een type, hij wordt gekenmerkt door zijn achterstand en is niet in staat om te veranderen. Er worden maar weinig karaktereigenschappen beschreven dus hij is een flat character. Hij heeft geen speakingname.

Seamus.

Seamus is de tweelingbroer van Michael. Hij is vierentwintig jaar. Hij is de schoolmeester van het eiland. Ook is hij dichter en zanger en speelt viool. Hij heeft mooie bruin/zwarte haren en donkere ogen. Hij wil pas iets van Phil weten als hij merkt hoe aardig zij is voor Michael. Na een tijdje blijkt dat hij erg jaloers is. Hij komt altijd overal te laat en staat bekend als de dichter die altijd te laat komt. Seamus draagt altijd zwarte schoenen. Hij draagt vaak een nauwsluitende spijkerbroek en een overhemd waarvan hij de mouwen oprolt. Hij heeft melkwitte armen, met blonde haartjes. Hij heeft een brede glimlach. Als hij de gevangenis uitkomt ziet hij er anders uit. Hij is dan een man van een moeilijk te schatten leeftijd, met een getekend gezicht en vlassig kinderhaar. Zijn blonde, door de zon gebleekte haar staat wijd uit. Hij had fijne trekken en lichtblauwe ogen onder slordige blonde wenkbrauwen.

‘Zijn blonde, door de zon gebleekte haar stond wijd uit, nesthaar waar jaar in jaar uit de zeewind doorheen had gewaaid. Hij sprak met niemand en niemand deed een poging een gesprek met hem aan te knopen.’

Pagina 2

Seamus is een character want er worden veel karaktereigenschappen beschreven. Hij is een round character want hij maakt een karakterverandering door want nadat hij uit de gevangenis komt is hij veel rustiger. Hij heeft twee speakingnames, hij wordt de dichter die altijd te laat komt genoemd en The fool on the hill, zo wordt hij genoemd door Ian, de vriend van de ik-figuur.

Tijd.

De vertelde tijd van het kernverhaal is zo ongeveer zes a zeven jaar. Je kunt dit bereken door een eenvoudig optelsommetje te maken. Ze komt in Juli en gaat na het hooifeest, dat zijn drie maanden. Ze gaat een opleiding doen, dat duurt toch minimaal wel een jaar of vier. Ze is zwanger, dit duurt negen maanden. Op het einde van het verhaal staat dat ze na een aantal jaar is teruggekeerd, laten we zeggen dat dit anderhalf jaar is. Dan kom je uit op zes en half jaar.

Drie retrospectieve momenten:

Op bladzijde elf staat dat er na wekenlang was besloten om weer terug te keren naar het geboorteland van Thad, de vader van Phil.
Je word hier teruggevoerd naar een andere tijd.

‘Een jaar geleden was de hele toestand begonnen.’ Pagina 11.

Op pagina achttien staat dat vorig jaar de laatste bewoners waren weggetrokken van het eiland. Hier wordt duidelijk verwezen naar een gebeurtenis van een jaar geleden.

‘Vorig jaar waren de laatste bewoners weggetrokken.’ Pagina 18/19

Op pagina tweeënveertig/drieënveertig staat er een stuk over Susie, dat ze na het eindexamenfeest had gevreeën met een jongen. Er wordt duidelijk veranderd van tijd en ruimte.

‘Na het eindexamenfeest was Susie met een jongen naar een motel gereden, had een kamer genomen en was met hem naar bed gegaan.’ Pagina 42

Twee flashbacks.

Op pagina zesenvijftig tot en met achtenvijftig staat een gebeurtenis tussen Michael en Phil. Als lezer wordt je meegenomen naar een andere ruimte.

‘Er waren momenten dat ze bang was dat er te veel was dan hen scheidde, zoals die ochtend toen ze bij eb op de rotsen zaten.’ Pagina 56.

‘Even later, net toen ze dacht dat hij nooit meer op haar vraag zou terugkomen, riep hij dat ze moest omkijken.’ Pagina 57.

Op pagina vijfentachtig tot en met zevenentachtig staat dat Gladys, een prostituee Phil opzoekt en uitlegt wat er nou eigenlijk is gebeurd tussen haar en hem. Je wordt hier meegenomen naar een andere plaats en tijd.

‘Zij kwam hierheen. Een paar dagen na de begrafenis, toen Seamus met de pastoor naar Galway was om zichzelf aan te geven, verscheen ze op het eiland.’ Pagina 85.

‘Ik hoefde niet ‘’tot vanavond ‘’ tegen Seamus te zeggen met een glimlach die van alles beloofde…’ Pagina 87.

Twee vooruitwijzingen:

Op pagina vierendertig staat: ‘Dat het nog dagen zou duren voor ze ontdekte hoe het kwam dat Seamus met zwarte schoenen aan zijn voeten zo anders was dan met bruine, zonder veters.’ Pagina 34. Hier wordt verwezen naar de ontdekking van Phil dat ze een tweeling waren. Dit gebeurt pas later.

Op pagina vijfenzestig gaat het erover dat Seamus heel graag wil dat Phil bij hem in komt wonen en dat hij daar wel veel voor over heeft.
‘Maar zo ging het niet.’ Pagina 65. hieruit blijkt dat ze de afloop al weet.

Het verhaal is niet-chronologisch want je begint in het kaderverhaal, wat in chronologie pas plaatsvindt na het kernverhaal, wat pas na het kaderverhaal wordt verteld.

Het verhaal is in medias res, want je begint midden in het verhaal. Het boek begint met: ‘Er was niemand in de kerk, alle banken waren leeg.’

Ruimte

Fysische ruimte:

Het verhaal speelt zich af op een Iers eiland. Er wordt verteld dat daar grijs-groene heuvels zijn met daarop kleine huisjes, hooibergen, een kerktoren, zwarte koeien, grotten, vele rotsen en een zee met stranden. De zee is grijs. Aan een kant van de grote weg heb je een muur van stenen, waar soms wat paaltjes staan met prikkeldraad ertussen. Er zit veel kalk in de grond. Er was een weg die zich splitste in kleine paden, met aan de kant elektriciteitsmasten, huizen met schoorstenen.

‘Misschien viel het mee, zou ze hier wel kunnen wennen, het was een eiland tenslotte, met stranden waar je kon zwemmen.’ Pagina 12

‘Normaal heb je hier een prachtig uitzicht, helemaal tot aan de overkant.’ Pagina 14

‘De mist begon langzaam op te trekken en ze kon steeds verder kijken. Een weg die zich splitste in twee smalle paden, elektriciteitsmasten met lange, lome draden, huizen met schoorstenen waar rook uit kwam.’ Pagina 16

De psychische ruimte:
Als psychische ruimte in het verhaal heb ik wederom gekozen voor het Ierse eiland waarop het gehele verhaal zich afspeelt. Doordat het eiland bij Phil een bepaalde gemoedstoestand oproept. Ze wordt namelijk(vooral in het begin) verdrietig van het eiland en ze ziet alles erg somber.
Hieronder twee citaten:
‘Heimwee naar mensen en plekken waaraan ze sinds haar vertrek niet meer had gedacht.’ (Bladzijde 22)
‘Het was alsof ze door een tunnel reden. Een tunnel in een droom waarin je achtervolgd wordt maar geen kant op kunt omdat je spieren niet doen wat je wil. Aan de ene kant, aan háár kant, lag de loodgrijze zee. Aan haar vaders kant ene grijze muur van gestapelde steen, die zo nu en dan onderbroken werd door paaltjes en prikkeldraad waarin plukjes grauwe wol hingen.’ (Bladzijde 14)

De zintuiglijke ruimte:

Als zintuiglijke ruimte in het verhaal heb ik gekozen voor de turf geur die op het eiland hangt. Deze geur hing op plaatsen waar er gestookt werd en het bezorgde Phil hoofdpijn dus had het ook weer invloed op haar gemoedstoestand.
Hieronder twee citaten:
‘Eerst dacht ze dat het door de boottocht kwam, maar na een tijdje ontdekte ze dat het de geur was die haar hoofdpijn bezorgde, de geur van het eiland. Door de stilte die er hing, een diepe stilte als in een lege kerk, hoorde je niet alleen elk geluid heel duidelijk en al van grote afstand, maar rook je ook scherper. Overal waar huizen stonden, overal waar gestookt werd hing die zware, muffe turfgeur die vaag aan petroleum deed denken.’ (Bladzijde 17)
‘Na drie dagen was Phil aan de geur van de turf gewend, die had zich in haar kleren genesteld, in haar halflange staarten; die geur vond ze ’s avonds bij het slapen gaan terug op haar hoofdkussen.’ (Bladzijde 20)

Motievenonderzoek

Leidmotief van de omslagdoek:
Dit leidmotief is de zwarte omslagdoek die Phil van haar oma heeft gekregen. Eigenlijk wou ze de doek niet mee nemen naar het eiland maar als het blijkt dat deze toch mee is houd ze hem maar. Ze draagt deze doek op het feest van een meisje op het eiland, Brigit. Ze heeft deze ook om op de avond van het hooifeest en doet hem bij Michael om terwijl ze hem probeert te verleiden. Als Michael naar buiten loopt met alleen de omslagdoek om zich heen schiet Seamus hem dood. Later komt Phil erachter dat het door de omslagdoek komt dat Seamus Michael neer schoot, want het eigenlijk was het de bedoeling dat hij Phil neerschoot, en door de omslagdoek te zien dacht hij dat Phil het was en schoot hij.
Hieronder drie citaten:
‘Ze was niet erg blij met haar grootmoeders gehaakte doek geweest, maar nu hij haar achternagereisd was, moest ze hem wel meenemen.’ (Bladzijde 13)
‘Seamus staat met het geweer in zijn hand en ziet een schim aan de andere kant van het veldje lopen. Hij ziet alleen een naakte rug met op heuphoogte een zwarte omslagdoek, denkt aan hoe mooi deze bij Phil staat en schiet op ‘haar’, maar het blijkt Michael te zijn.’ (Bladzijde 81)
‘Geen sjaal was groot genoeg, maar mijn omslagdoek lag nog op het erf, die hadden ze laten liggen toen ze Michael weghaalden. Ik pakte de doek en waste het bloed eruit en toen pas, toen ik met die natte, zwarte doek in mijn armen stond, drong het tot me door dat Seamus op mij geschoten had. Ik had dood moeten zijn, niet Michael.’( Bladzijde 83)

Leidmotief van het heimweelied:
Dit leidmotief is het heimweelied wat Seamus zingt in het café als Phil net pas op het eiland is. Dit lied laat haar weer denken aan toen ze nog in Amerika woonde en daardoor krijgt ze weer heimwee en ze heeft het gevoel alsof Seamus het nummer voor haar zingt. Ook vooral dankzij dit lied wordt Phil verliefd op Seamus en wil ze de tekst van het lied hebben, wat Seamus haar eerst niet wil geven. Maar later in het verhaal als hij voor haar valt geeft hij het haar toch. En hoopt hij zo een soort van pluspuntje bij Phil te behalen, maar dit lukt niet want Phil is op dit moment verliefd op Michael en Seamus interesseert haar niet veel meer.
Hieronder drie citaten:
‘Phil hoort het heimweelied en voelt alle heimwee erdoor omhoog komen, eerst wil ze zich er niet aan toegeven, maar later voelt ze dat het niet uitmaakt. Ze denkt tijdens het luisteren aan hoe het eerst was, toen ze nog niet op het eiland was.’ (Bladzijde 22)
‘Toen de voetstappen zich weer verwijderden, vouwde ze het vel open: Seamus had het heimweelied voor haar uitgetikt. Ze was die avond niet naar het café gegaan omdat ze hem niet wilde horen zingen, maar nu hoorde ze hem toch.’ (Bladzijde 65)
‘Maar zoveel zinnen, zoveel coupletten later merkte ze dat het niet uitmaakte. Zoals het niet uitmaakte dat iemand in een lied naar een vrouw verlangde, terwijl jij naar een man verlangde. Het verlangen was hetzelfde. Zijn stem haalde al het heimwee naar boven, het heimwee naar het tentje waar ze altijd ijs kocht, naar haar poezen die nu bij tante Peggy woonden, naar de zoele nazomers wanneer de bomen in de tuin en in de lanen om het huis alle kleuren geel en rood werden.’ (Bladzijde 22)

Verhaalmotief naar keuze:
Ik heb als verhaalmotief gekozen voor de drang naar seksueel contact bij Phil. Het komt namelijk meerdere keren voor dat Phil het er over heeft dat ze seks wil met een jongen, en verteld over vriendinnen van haar die het wel al hadden gedaan. Zo is ook in mijn tweede citaat terug te zien dat Phil probeert seks te krijgen met Michael.
Hieronder twee citaten:
‘Na het eindexamenfeest was Suzie met ene jongen naar een motel gereden, had een kamer genomen en was met hem naar bed gegaan.’ (Bladzijde 42)
‘Nog één dans en dan moest hij weg, naar huis, tenzij, tenzij… Als ze net zo naakt was als hij, zou hij dan, misschien, eindelijk, voelen dat hij een man was? Alles hing af van de blik waarmee hij naar haar keek als ze naakt voor hem stond.’ (Bladzijde 80)

Thema

Het thema in dit verhaal is de zoektocht naar liefde. Het gehele verhaal draait namelijk om de liefde voor een tweeling, en de keuze op wie Phil nou eigenlijk verliefd is. Er is namelijk maar zelden een moment in het boek dat Phil echt weet op welke van de twee broers zij nou verliefd is, zo blijft het dus eigenlijk een zoektocht naar liefde.