geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
ff n studiebreak
Annemieke blikt terug op dat dagenlange surfen van vroeger. Tegenwoordig ben je binnen een half uur klaar.
Boekverslag Christine Nostlinger
Maikafer flieg!
Geschreven door: | timothy416 (4 vwo) [meer] |
Datum ingestuurd: | 8 juni 2005 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.100 |
Bekeken: | 2810 keer (11 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
-
Door Hilde (4 havo) op 10-03-2011YO FLUBBERGAST! bedankt voor je handige uittreksel, ik snapte helemaal niks van hetboek enso alusssssssssssssssssssss doeeeei kusjes sternie ps. ik heb een geheime code: 8564
1. De auteur is Christine Nöstliger.
2. De titel van het boek is Maikäfer Flieg!
3. De uitgever is Wolter-Noordhoff. En jaar van uitgave is 1995.
4. Personen uit het boek:
-Christine is in 1944 acht jaar oud. Zolang als ze zich herinnert is er al oorlog. Voor haar gevoel leidt ze ook niet echt onder de oorlog omdat ze niet weet hoe het anders is. Ze gaat niet naar school omdat niets meer functioneert. In het herenhuis waar ze woont heeft ze veel vrijheid en kan ze veel dingen ontdekken, daar raakt ze ook bevriend met Cohn. Christine houdt ook veel van haar grootouders. Christine is dus een avontuurlijk meisje dat erg veel van haar familie houdt.
-Cohn is kok bij de Russen en hij kan goed opschieten met Christine. Hij leert haar kennen als het geen oorlog is. Uit Leningrad komt Cohn en daar was hij een snijder. Hij was wel een soldaat en had ook een uniform maar dat was helemaal versleten en een geweer bezat hij ook niet. Cohn is een zachtaardige kerel die ook aardig is voor Christine, daarom heb ik wel sympathie voor hem.
-Vader was een soldaat, maar hij is gewond en deserteert en verstopt zich in het herenhuis voor lange tijd. Heldmoedige beslissing van vader is dit om zich te voor lange tijd te verstoppen, je loopt immers de kans opgepakt te worden en wie weet wat ze met je doen als ‘landverrader’. Omdat vader wegblijft uit het leger heb ik ook wel sympathie voor hem.
-Grootouders van Christine blijven in Wenen wanneer de familie naar het herenhuis gaat. De grootvader van Christine is net als Christine’s vader werkende in de horlogewinkel. De grootmoeder van Christine kan zich snel over van alles opwinden. Christine denkt dat zij en haar man alleen getrouwd zijn omdat hij niet het lef had om nee te zeggen. Christine’s grootvader is een rustige man en gaat nooit fel in tegen z’n vrouw, dat waardeer ik. Christine’s grootmoeder echter vind ik wat vervelend, zij zou wat meer op der man moeten letten en niet zoveel zeuren.
5. Het verhaal speelt zich af van 1944 tot rond 1946. Het verhaal strekt zich dus over ongeveer 2 jaar uit.
6. Plaats waar het verhaal zich afspeelt is in Wenen in het district Hernals in het herenhuis daar.
7. De titel slaat op een bekend Weens kinderliedje dat veel op straat gezongen daar wordt.
8. Nadat de oorlog was begonnen in Oostenrijk werden zij al snel aangevallen en werd de helft van hun huis kapot geschoten. Ondertussen zaten zij al in de schuilkelder onder het huis. De rijke Frau von Braun bood hun aan om op haar leegstaande herenhuis te passen, en er dus ook te verblijven. Dat beviel de moeder van Christine wel en ze gingen al snel op pad (met de rest van de familie). Maar haar vader kon niet mee, omdat die moest dienen in het leger. Als ze daar aankomen, blijkt het ook werkelijk een groot herenhuis te wezen. Het bevat verscheidene salons en veel kamers (Er wordt daar niet geschoten en de huizen staan nog overeind, dus een erg mooie verblijfplaats voor Christine en haar familie).
Na een paar dagen komt ook hun vader thuis (Dit omdat hij granaat splinters in zijn been heeft zitten, doordat een granaat vlak bij hem ontploft is, op het eerste gezicht denk je dat dit erg is maar eigenlijk denk ik dat Christine hier toch wel blij mee is omdat haar vader nog leeft en hij nu bij haar is). Vanaf het moment dat zij in het herenhuis zitten wordt er al gezegd dat er Russen komen, en na lange tijd komen ze dan ook. De Russen willen de huizen in de buurt doorzoeken. En zo komen er veel Russen over de vloer. Christine leert ze zo op een Russische manier te begroeten (Dit zullen de Russen vast wel grappig gevonden hebben).
Na een paar dagen stopt het doorzoeken (er zijn al veel spullen ingenomen) en trekken de Russen bij hun in.
Ze krijgen een majoor met enkele anderen in huis (Dat bevalt hun wel, want op die manier hebben ze extra bescherming en ze krijgen ook nog wat te eten, wat erg handig is wanneer het juist zo moeilijk is om aan eten te komen). Christine bevalt vooral Cohn (de kok). Zij houdt van hem, omdat het oorlog was, maar niks aan hem was oorlog, geen pistool, geen uniform. Christine mist haar grootouders heel erg, omdat haar oma in hun huis is gebleven, en haar opa op die manier ook (die luistert altijd naar zijn vrouw, Christine denkt dat opa bang is voor oma). Zij heeft hun in de oorlog niet gezien en zij wil weten of ze nog leven. Die kans krijgt ze, doordat Cohn op een dag een nieuwe bril moet halen. Zij kruipt in de kar en laat haar pas weer zien, wanneer zij weet dat hij niet meer omkeert. Samen gaan ze dan op zoek naar de grootouders en die vinden ze. Wanneer Cohn niet terugkomt om Christine op te halen blijft ze bij haar grootouders. De volgende dag komt Christines vader haar ophalen. Hij vertelt dat Cohn gearresteerd is, en meegenomen. Samen komen ze uiteindelijk wel veilig thuis. Langzaam herstelt het leven in en om Wenen zich. De Russen trekken weer verder. Spoedig vindt Christines vader een woning in Wenen. Daar gaat Christines familie dan ook wonen.
9. De spreektaal in het boek vond ik over het algemeen goed te begrijpen, alleen soms waren er wel woorden die ik echt niet kende en als ik hun betekenis dan niet uit de zin kon halen dan zocht ik ze op.
Omdat de gebeurtenissen die in het verhaal gebeuren goed te volgen zijn leest het boek ook makkelijk.
10. Ik koos dit boek omdat ik graag een boek wou hebben met een waargebeurd verhaal. Mijn verwachtingen waren dat ik weer meer over de oorlog te weten zou komen, ditmaal door de ogen van Christine. Deze verwachtingen zijn uitgekomen, doordat Christine een gewoon burgermeisje is leer je ook problemen in de oorlog kennen en situaties vanuit hoe burgers die meemaakten en niet soldaten. Je ziet dus is een andere invalshoek en dat is wel fijn. Ik vond dit boek goed omdat je er weer wat van kon leren over dingen die in de Tweede Wereldoorlog gebeurde en door dit verhaal zal je beter kunnen meeleven met mensen die in de oorlog hebben gezeten. Ik zou dit boek aan een klasgenoot aanraden als hij ook meer van de Tweede Wereldoorlog zou willen weten en dat is vanuit ene andere hoek zien dan hoe de geschiedenisboeken het belichten.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
