Info over dit verslag
Geschreven door: | anoniem [meer] |
Niveau: | 1HAVO/VWO |
Kwaliteit: | ![]() ![]() ![]() |
Waardering: | ![]() ![]() ![]() |
Taal: | Nederlands |
Woorden: | 1089 |
Opvragingen: | 7 |
Hulpmiddeltjes
Waardering
Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (8 stemmen)
Titels van C.S. Lewis
It can't happen here (0) 1935 Out of the silent planet / Malacandra, ver van de zwijgende planeet (1) 1938 Prince Caspian / Prins Caspian (1) 1951 The great divorce / De grote scheiding (1) 1945 The horse and his boy / Het paard en de jongen (4) 1954 The last battle / Het laatste gevecht (4) 1956 The lion, the witch and the wardrobe / Het betoverde land achter de kleerkast (15) 1950 The magician's nephew / Het neefje van de tovenaar (7) 1955 The silver chair / De zilveren stoel (2) 1953 The voyage of the Dawn Treader / De reis van het drakenschip (3) 1952
Laatst gewijzigd op 12 maart 2005
A Zakelijke gegevens
De titel van het boek is: het neefje van de tovenaar, en het komt uit de serie: de kronieken van Narnia. De schrijver is C.S. Lewis, en uitgegeven in 1995.
B Inhoud
Het verhaal gaat over iets wat vroeger gebeurd is, toen je opa nog maar een jongen was. Het gaat over Polly en Digory. Polly woonde al een hele tijd in Londen, naast haar buren de Ketterly’s: een oude vrijgezel en een oude vrijster. Daarom keek Polly op een dag erg op toen ze opeens een jongen zag: Digory.Ze werden vrienden, en speelden vaak samen. Op een dag, toen het regende, gingen ze binnen op avontuur uit. Ze merkten, dat je vanuit het ene huis naar een ander huis kon, door een tunnel die door alle huizen heen liepen. Vanuit daar wilden ze naar een leegstaand huis verderop, na Polly’s en het huis van de Ketterly’s. Maar, ze vertelden zich, en zo kwamen ze in het huis van de Ketterly’s, in meneer Ketterly zijn kamer. Daar bleek, dat meneer Ketterly geen gewoon mens was, maar een tovenaar. Hij had, van zijn grootmoeder (die ook tovenaar was) een kistje met stof gekregen. Daar had hij ringen van gemaakt. Groene en gele. Als je de gele ringen omdeed, of zelfs maar aanraakte, ging je naar een totaal andere wereld. En met de groene kwam je weer terug. Meneer Ketterly was zelf nog nooit in de andere wereld geweest, daar was hij te bang voor. Daarom stuurde hij Polly ernaartoe. Hij zei dat ze één van de gele ringen mocht, en toen ze die aanraakte was ze verdwenen: in de andere wereld. Omdat ze geen groene had om terug te komen, moest Digory achter haar aan. Zo kwamen ze in de andere wereld terecht.
De andere wereld was een groot bos, vol vennetjes. Beide kwamen ze er in door uit een vennetje te kruipen. Ze ontdekten dat je met de gele ringen naar het bos kon, en met de groene ringen naar andere werelden konden door in een ander vennetje te springen. Zo kwamen ze terecht in Charn, een verlaten stad. Door op een bel te slaan, wekten ze de slechte koningin/tovenares Jadis. Toen ze hun gele ringen aandeden om weg te komen uit Charn, naar het woud, ontdekten ze dat ze de koningin mee hadden genomen. En toen gingen ze met zijn drieën naar hun eigen wereld, naar Londen. Daar gebeurde nog een heleboel, maar dat is saai om te vertellen, omdat er allemaal nieuwe dingen bijkomen. Het enige dat je moet weten, is dat Digory hoorde dat zijn moeder, die op sterven lag, beter zou worden met een bepaalde appel, een appel der jeugd, maar die groeit niet in onze wereld.
Toen ze vanuit onze wereld weer terug gingen naar het bos, hadden Polly en Digory niet alleen koningin Jadis meegenomen, maar ook meneer Ketterly, het paard Strobloem, en de baas van Strobloem, de koetsier. Ze gingen in een ander vennetje, en in dat vennetje lag Narnia, dat op dat moment net geschapen werd, door Aslan, de leeuw.
Maar Aslan was geen gewone leeuw, hij was onwijs sterk, en veel machtiger. Hij liet, van de dieren die hij had geschapen, een grote groep bij zich komen. Zij werden sprekende dieren. Toen hij dat gedaan had, liet hij Digory en Polly bij zich komen. Hij zei, dat Digory naar een appelboomgaard moest, om Narnia van de koningin - die ondertussen allang gevlucht was - te bevrijden. Hij moest een appel plukken uit de boomgaard, en die naar Aslan brengen. Omdat de boomgaard ver was, riep hij Strobloem bij zich, en zorgde dat het vleugels kreeg. Zo werd het het eerste van alle vliegende paarden.
Toen ze bij de boomgaard aankwamen, zagen ze dat er een grote muur omheen was gebouwd, met een poort. Bij de poort stond geschreven:
Kom binnen door de gouden poort en anders niet.
Neem mijn vruchten voor een ander mee of neem ze niet.
Want wie over mijn muur klimt en mijn vruchten steelt.
Krijgt wat zijn hart begeert maar heeft zijn hoop verspeeld.
Omdat Digory die appel voor Aslan meebracht, was hij niet bang voor het gedicht, maar hij vond het wel raar (en Polly trouwens ook). Toen hij binnen was en een appel had geplukt, zag hij haar staan: de koningin. Het was duidelijk dat ze over de muur was geklommen en van de appels had gegeten. De koningin zei tegen hem dat ze zich heel jong voelde, en dat het waarschijnlijk een appel der jeugd was. En, zoals je vast nog wel weet, zou Digory’s moeder beter worden van zo’n appel. Daar kwam Digory voor een lastige keuze te staan. Uiteindelijk ging hij hen toch naar Aslan brengen.
Aslan plantte de appel in de grond, en gelijk begon er een boom uit de groeien. Want dat was zo in Narnia, alles groeide er razendsnel. Aslan zei, dat zolang die boom hier stond, Narnia beschermd zou zijn tegen de koningin. Juist omdat ze er van gegeten had. Ook liet hij Digory uit de boom een andere appel plukken: voor zijn moeder. Hij zei, dat als Digory de appel die hij naar Aslan zelf had moeten brengen, en hem aan zijn moeder had gegeven, ze wel beter zou worden, maar niet gelukkig. Maar, omdat hij nu met Aslans toestemming de appel meenam, het wel een goede uitwerking zou hebben. En zo gebeurde het: Polly en Digory gingen weer terug naar Londen, en Digory’s moeder werd weer beter. Het klokhuis van de appel begroef Digory in de tuin, en er kwam een nieuwe appelboom uit. Die boom bleef zich altijd de boom in Narnia herrineren, waar hij vandaan kwam. En, toen de boom op een stormachtige nacht omviel – Digory was toen al volwassen en een beroemde professor – liet hij er een kleerkast van maken. En over die kleerkast gaat nog een ander verhaal.
C mening
Ik vind het een heel leuk boek! Het is mooi, spannend, ontroerend en leuk geschreven. Verder zitten er onverwachte dingen in, die maken het extra leuk om te lezen. Het is ook eigenlijk de gewone werkelijkheid, maar dan met een flinke draai eraan, zodat het een betere werkelijkheid is.
D over de schrijver
C.S. Lewis heeft deze serie geschreven: de kronieken van Narnia. Verder weet ik niet welke boeken hij heeft geschreven. Daarom gaan de boeken (die ik ken) over Narnia.Ik denk niet dat hij iets met de boeken wil bereiken, het is eigenlijk gewoon een groot sprookje, maar dan zonder moraal.
Andere boeken van C.S. Lewis zijn:
Het betoverde land achter de kleerkast
Het paard en de jongen
Prins Caspian
De reis met het drakenschip
De zilveren stoel
Het laatste gevecht
Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.
Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.




Openen in tekstverwerker
Printen
Emailen