Boekverslag Maarten 't Hart

Info over dit verslag

Geschreven door:	Gerbrich... [meer]
Niveau:	4VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	942
Opvragingen:	5

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 2 uit 5 (17 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Maarten 't Hart

• De aansprekers (9)

  1979

• De droomkoningin (9)

  1980

• De Jacobsladder (11)

  1986

• De kroongetuige (86)

  1983

• De nakomer (6)

  1996

• De ortolaan (8)

  1984

• De scheltopusik (1)

  2003

• De steile helling (1)

  1988

• De versnijdenis (1)

  1982

• De vlieger (12)

  1998

• De zonnewijzer (27)

  2002

• Een vlucht regenwulpen (23)

  1978

• Het longvolume (1)

  1982

• Het psalmenoproer (3)

  2006

• Het uur tussen hond en wolf (6)

  1987

• Het vrome volk (3)

  1974

• Het woeden der gehele wereld (20)

  1993

• Ik had een wapenbroeder (6)

  1973

• Laatste zomernacht (10)

  1977

• Laatste zomernacht & De kroongetuige (1)

  1983

• Lotte Weeda (7)

  2004

• Mammoet op zondag (1)

  1977

• Stenen voor een ransuil (6)

  1971

• Verzamelde verhalen (1)

  1992

Dit boek voor mijn boekverslag heb ik gekozen omdat ik het in de zomervakantie gelezen had, en ik nu een verslag moest schrijven. Aan dit boek had ik goede herinneringen dus daarom heb ik dit boek voor mijn verslag uitgekozen.
Mijn eerste indruk van het boek was dat heb me wel een leuk boek leek, ook omdat ik het eerste deel ‘De kroongetuige’ eerder al had gelezen, en dat vond ik een erg mooi en spannend boek. ‘De zonnewijzer’ is het vervolgdeel op ‘De kroongetuige’ maar je kunt de boeken wel zelfstandig van elkaar lezen.
De zonnewijzer las gemakkelijk doordat ik al gauw meeleefde met de hoofdpersoon en doordat het verhaal me wel boeide.

1. Gebeurtenissen:
- De gebeurtenissen kwamen wel echt op me over, omdat je jezelf goed in de hoofdpersoon kunt inleven. En het een boeiend verhaal is.
- Een soort gelijk verhaal heb ikzelf nog nooit meegemaakt, gelukkig niet.
- Ik ken ook geen mensen die zoiets hebben meegemaakt. Er komen in het verhaal wel heftige gebeurtenissen voor maar ondanks dit, vind ik het verhaal wel heel erg werkelijk op me overkomen.

2. Personen:
- Ik vond de personen wel redelijk ‘echt’ overkomen. Vooral Leonie en Freek. Pleun Mastenbroek, de ‘vinder’ van Roos vond ik wel een vreemde man. En niet werkelijk overkomen, die personage vond ik een beetje ‘nep’.
- Een sympathiek personage vond ik Riet, de koffiejuffrouw. Zij probeerde Leonie echt te helpen. En ook Freek vond ik wel sympathiek, ondanks dat ie zo nu en dan een beetje bot overkwam. En de notaris, deze vond ik ook erg aardig. Misschien kwam dit ook wel omdat hij een beetje klungelig was en doordat hij heel erg stotterde.
- Ik kon me, zoals al eerder gezegd, goed in de hoofdpersoon inleven. Dit kwam denk ik ook doordat het verhaal in ik-perspectief geschreven is. En doordat je erg met de hoofdpersoon meeleeft.

3. Opbouw:
- Het verhaal was gemakkelijk te lezen, het is vrij simpel geschreven en er komen geen moeilijke woorden in voor. Je wilt het verhaal het liefst in een keer uitlezen. Doordat het verhaal een soort zoektocht is naar de moordenaar van Roos. Dit verhaal beleeft de hoofdpersonage maar jij beleeft deze zoektocht ook, door haar ogen.
- Ik vond het verhaal wel spannend zo nu en dan, vooral het gedeelte dat de boot van Leonie en Freek, en de anderen van het groepje, geramd wordt.
- Er zaten wel een paar fragmenten in het boek die ik heb overgeslagen. Dit waren de stukjes met bijbelverzen. Deze bijbelteksten kwamen door het hele boek redelijk vaak voor. Dit vond ik zo nu en dan wel saai, (bijvoorbeeld op pagina 223, bovenaan de bladzijde).
- Ik houd over het algemeen wel van verhalen in het ik-perspectief. Zoals in dit boek ook het geval is. Op deze manier van vertellen kom je veel te weten over de gevoelens en gedachten van de hoofdpersonage.

4. Taalgebruik:
- Ik vond het taalgebruik van Freek erg grappig, omdat het vrij bot en plat was.
Dit vond ik een komisch citaat van Freek: ‘Dit is heel ander tuig, dit zijn uitgeslapen linkmiegels die d’r op uit zijn je krankzinnig veel poen uit de zak te kloppen voor pilletjes die je alleen met een vergrootglas en een pincet uit de doordrukstrips kunt peuteren, en waarvan de helft tussen je vingers doorglipt en meteen in de vloerbedekking zoek is, zo verrekte klein zijn ze. Ze doen er je hele verdere leven over om je beter te maken, zodat je moet blijven slikken en dokken tot ze je afleggen.’
- Ja, het taalgebruik was beeldend genoeg. Vooral hoe Roos beschreven werd, ik kon me goed een voorstelling van haar maken hoe ze er uit zou zien.

Verwerkingsopdracht

Opdracht 15:
Ik denk dat het thema van het boek ‘de dood’ is. Roos is overleden en daar draait het hele verhaal om. Je ziet hoe de hoofdpersoon het verwerkt. Ik heb een paar gedichten opgezocht over ditzelfde thema: de dood. Hieronder staan de gedichten:

De tuinman en de dood
Een Perzisch Edelman:
Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
Mijn woning in: "Heer, Heer, één ogenblik!
Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij. Daar stond de Dood.
Ik schrok, en haastte mij langs de andere kant,
Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.
Meester, uw paard, en laat mij spoorslags gaan,
Voor de avond nog bereik ik Ispahaan!" -
Van middag (lang reeds was hij heengespoed)
Heb ik in 't cederpark de Dood ontmoet.
"Waarom," zo vraag ik, want hij wacht en zwijgt,
"Hebt gij van morgen vroeg mijn knecht gedreigd?"
Glimlachend antwoordt hij: "Geen dreiging was 't,
Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast,
Toen 'k 's morgens hier nog stil aan 't werk zag staan,
Die 'k 's avonds halen moest in Ispahaan."

Tijd voor ons om afscheid te nemen.
droog je tranen nou
kijk 's avonds naar de sterren
weet dat ik van je hou
Denk aan mij en wens mij
altijd heel dicht bij praat met mij,
Verdring de pijn
Ik zal er altijd voor je zijn.
-Francis van ’t Klooster-

Je plek

Als je door verdriet wordt neergeslagen,
het waarom aan niemand kan vragen.
Dan zijn er tranen die niet gedroogd kunnen worden,
is er verdriet dat niet gedeeld kan worden,
is er een lege plek die niet gevuld kan worden.
-Anita Verhoeven-

P.N. van Eyck

Ik vond deze gedichten goed bij het thema ‘de dood’ passen, omdat ze kortweg allemaal over ‘de dood’ gaan. Alle gedichten zijn in een heel andere stijl geschreven, maar het draait allemaal om hetzelfde thema. Het gedicht ‘je plek’ vond ik wel toepasselijk op mijn boek. Leonie de hoofdpersonage probeert de plaats van de overledene in te nemen, dit gaat redelijk goed, maar uiteindelijk kan niemand die plaats innemen.