Je bent nu hier: voorpagina » boekverslagen » So much to tell you / Ik heb je zoveel te vertellen door John Marsden
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
ff n studiebreak
Klasgenoten stonden vroeger als hongerige hyena's om Jorieke heen. Klaar om het jonge hertje aan te vallen dat nog scoubidoutouwtjes had.
Geschreven door: | anoniem (4 vmbo) |
Datum ingestuurd: | 10 januari 2005 |
Taal: |  |
Woorden: | 700 |
Bekeken: | 2503 keer (7 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
Hoofdpersonage
De persoon waarrond het verhaal draait, is Marina.
- Het is eerder een verlegen en inzichzelf gekeerd meisje, een beetje introvert, dat niet praat en daarom een dagboek begint om haar gevoelens te uiten. Stillaan komt haar dagboek een goeie vriendin van haar.
- Marina is heel gevoelig en emotioneel.
- Ze komt heel onzeker over, ik denk dat ze een gebrek aan zelfvertrouwen heeft.
Bijpersonages zijn
- De moeder en haar stiefvader die bijna nooit naar haar omkijken;
- Haar vader die in de cel zit en waarmee ze eerst mee correspondeert, maar op het einde van het boek ontmoet ze hem.
- Haar grootmoeder bij wie ze logeert gedurende de paasvakantie terwijl haar moeder in New York is.
Samenvatting
Tijdens een ruzie tussen Marina’s ouders wordt Marina mishandeld door haar vader. Haar vader wordt naar de gevangenis gestuurd. Marina wil met niemand over deze gebeurtenis praten, daarom zwijgt ze. Haar moeder stuurt haar naar een kostschool, omdat ze Marina’s stille aanwezigheid niet aankan. Voordat ze naar kostschool is gegaan, is ze ook een paar keer opgenomen in het ziekenhuis. Maar niks blijkt te helpen, Marina blijft zwijgen.
Op de kostschool zegt ze ook niks, maar ze voelt zich daar wel het meest thuis. Ooit sinds haar moeder een nieuwe vriend heeft, heeft ze geen tijd meer voor Marina.
Samen met 7 andere meiden (Emma, Tracey, Lisa, Ann, Cathy, Kate en Sophie) slaapt Maria in een slaapzaal. Alle meiden in de slaapzaal doen aardig tegen haar, maar toch zegt Marina niks en duikt ze weg in een hoekje. Alhoewel ze niet praat, ze luistert heel goed naar wat al haar kamergenoten zeggen en dat schrijft ze ook op in haar dagboek. Sinds Marina niks zegt, weten haar kamergenoten ook niet wat Marina van hen vindt. Op zich vind Marina ze wel aardig, maar toch blijft ze het meisje met de stille stem.
Meneer Lindell, een leraar die taalles geeft, geeft alle kinderen op een dag een dagboek. In dat dagboek mogen ze schrijven, tekenen en plakken wat ze willen. Marina maakt veel gebruik van het dagboek, ze schrijft er ieder dag in. In Marina’s dagboek, staan haar gevoelens, dingen die met haar gebeurd zijn en dingen die met andere mensen gebeurd zijn.
Op een dag kwam meneer Lindell naar Marina toe en vroeg hij haar of ze een keertje bij hem en zijn vrouw en kinderen wou gaan logeren. Ze wilde wel gaan, maar ze was bang, ze wist niet wat ze van haar verwachten. Uiteindelijk is ze toch gegaan en heeft ze ervan genoten. De Lindells waren heel aardig tegen haar en Marina denkt ook wel dat ze haar ook aardig vonden. Meneer Lindell en mevrouw Lindell waren zo aardig tegen hun kinderen, eigenlijk was ze jaloers op hun. Jaloers op hun leven, want dat was het leven waar zij alleen over kon dromen.
Toen Cathy jarig was, had Marina iets voor haar gemaakt en op haar bed neergelegd. Cathy moest huilen toen ze het cadeautje openmaakte. Cathy bedankte haar door briefjes te schrijven, nu schijven ze die briefjes nog steeds. Ooit sinds die briefjes zijn ze bevriend geraakt en dan vraagt Cathy Marina op een dag eens of ze een keertje bij hen wil gaan logeren. Natuurlijk wil Marina dat wel, Cathy is zo aardig tegen haar. Een andere reden waarom Marina wel graag wil gaan, is omdat haar vaders gevangenis daar in de buurt is en dan kan ze hem gaan opzoeken. Marina raakt helemaal opgewonden! Ze gaat naar haar vader! Als Marina bij Cathy logeert, doen ze gezellige dingen zoals winkelen, ouders helpen met klusjes, enz. Na een tijdje gaat Marina (in haar ééntje) haar vader bezoeken in Buntleigh. Ze neem een trein vanuit Moonibah (Cathy’s stad) naar Buntleigh. De reis is niet zo lang, en uiteindelijk staat Marina voor haar vaders gevangenis, nou gevangenis, het leek meer op een soort ziekenhuis. Ze liep naar binnen, een zuster kwam naar haar toe en vroeg haar om haar naam en riep haar na een tijdje. Als de zuster, Marina’s naam roept, hoort ze iemand anders achter haar, “Marina!” schreeuwen. Ze kijkt achterom en ja… het is haar vader. Dan zegt Marina: “Dag pappa, ik heb je zoveel te vertellen…”
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
