Geschreven door:	anoniem [meer]
Datum ingestuurd:	11 april 2005
Niveau:	5 havo
Taal:
Woorden:	1197
Opvragingen:	3410 (1 deze maand)
Waardering:	Currently 2.11/5 1 2 3 4 5 2.1/5 (9 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

1. Zakelijke gegevens:
a. Auteur: Jan Wolkers
b. Kort Amerikaans
uitgeverij: Meulenhoff Amsterdam
Oorspronkelijke uitgave: 1962
Aantal bladzijden: 174
c. Roman
d. Gebruikte literatuur:
- http://www.schrijversnet.nl/wolkers.htm
- http://www.collegenet.nl/content/digilessen/literatuurgeschiedenis/na1945/schrijvers/wolkers.htm
- http://huiswerk.scholieren.com/uittreksels/verslag.php?verslagid=7062
- http://wwwutnws.utwente.nl/utnieuws/data/31/5/stud.html

Creatieve Opdracht A
1.

SG-cyclus over 'kommer en kwel'
Naar de kapper, goed voor het zelfbeeld
In de vierde lezing van de cyclus 'Kommer en kwel' ging psychologe dr. E. Woertman dinsdag in op 'het onvolmaakte lijf'. Uit haar ervaring met slachtoffers van verkrachting en incest viel haar de problematische relatie op van de patinten met hun lichaam. Sommigen wilden het liefst 'zonder lichaam leven' en anderen voelden zich 'smerig'.
Deze probleemstelling vormde het startpunt van haar onderzoek. In haar lezing deed ze er verslag van. Aan bedoelde patiënten was niets bijzonders te zien. Toch hadden ze een verwrongen zelfbeeld. Ieder mens heeft een beeld van zijn eigen lichaam. Volgens Woertman is dit opgebouwd uit drie delen : het feitelijke, het beleefde en het ideale lichaamsbeeld. Samen met het sociale aspect, bepalen deze het beeld dat anderen van jou hebben en jij van jezelf hebt.
In haar onderzoek ging Woertman er van uit dat als de drie dimensies samenvallen iemand zichzelf mooi vindt. Als graadmeters dienden onder andere een lage 'kosmetische veranderingswens' en een hoge mate van welbevinden van de proefpersoon. De resultaten van het onderzoek bleken deze vooronderstelling niet te ondersteunen. Alleen vrouwen beantwoordden aan het geschetste beeld. Mannen die zichzelf lelijk vonden, bleken geen sterk verlangen te hebben om kosmetisch onder handen te worden genomen.
Overige onderzoeksresultaten wezen uit dat de groep jongeren in de leeftijd van 17 tot 26 jaar zichzelf het mooist vonden. Meisjes in de puberteit (12 tot 17 jaar) bleken juist 'ongelofelijk negatief' over hun eigen lichaamsbeeld. Jongens in dezelfde leeftijdcategorie hebben geen last van dit collectieve gevoel van lelijkheid. Van de vrouwen heeft 70 % een ander ideaalbeeld dan dat ze er nu uitziet, tegen 48 % bij de mannen. In haar werk vraagt Woertman zich af (vanwege het feit dat verkrachting zo'n negatief effect heeft) of er ook iets bestaat dat juist een omgekeerd, positief effect heeft. Ze stelde dat positieve aanraking dat effect bereikt. Ook de positieve (of negatieve) waardering door ouders en partner noemde ze een zeer belangrijke factor in de beoordeling van het eigen uiterlijk. Een gegeven dat blijkens enige citaten in veel romans was terug te vinden.
Woertman betoogde dat het zelfbeeld gedurende een mensenleven voordurend in ontwikkeling is. In de ontwikkelingspsychologie worden de eerste twee levensjaren als zeer bepalend voor het zelfbeeld beschouwd. Dit beeld komt tot stand door de spiegelende taak van de ouders en ervaring van het eigen gedrag ten opzichte van anderen. De waardering van de ander is hier weer een hoofdthema. Ook de puberteit, waarin het lichaam uit balans is en waarbij vermogens ontwikkeld worden om óver jezelf te gaan nadenken, is een kwetsbare periode. De discussie na de lezing deed zo nu en dan denken aan Oprah Winfrey show. Er werd nader ingegaan op de manier waarop een zelfbeeld gevormd wordt en hoe dit proces kan worden beïnvloed. Over de rol van aanraking stelde Woertman dat we in een samenleving leven waar aanraken taboe is : 'Een aanraking is óf sexueel óf functioneel'. Daarop adviseert deze het gehoor om regelmatig de schoonheidspecialist of de kapper te bezoeken.
Hedzer de Boer

Dit artikel houdt thematisch verband met het boek, omdat het artikel gaat over het zelfbeeld van mensen. Verder is het artikel ook helemaal toe te passen op de hoofdpersoon van het verhaal, Eric. Eric is onzeker door het litteken op zijn linkerslaap. En ook hij probeert taboe's te doorbreken. In het boek wordt veel gesproken over seksualiteit.

2.
Blauw Litteken; dat ook letterlijk een litteken achterlaat op Eric's zelfbeeld. Deze 'blauwe' vlek op zijn slaap heeft in zijn vroegere jaren voor veel pesterijen gezorgd. Dit gruwel was de reden dat Eric zijn kapsel 'kort amerikaans' wilde laten knippen. Niet vanwege de dure mode, maar omdat dit langere kapsel zijn litteken verbergen zou. De ontevree met zichzelf kan een verklaring zijn voor Eric's toevluchtige gedrag. Het litteken wordt een motief dat steeds teruggekomt in Erics belevingswereld; in zijn eigen reflectie maar ook in het schilderij van de Spin.

'Je bent een lafaard, je bent bang voor me omdat ik leef! Daarom kruip je bij zo'n stuk gips dat haar benen niet van elkaar kan doen! Jij bent niet goed.' Ze sloeg op haar linkerslaap en schreeuwde schel met overslaande stem, 'Die vlek van je daar is niet zo erg! Maar jij hebt een vlek hier, in je kop! Daar ben je rot!'
'Dat had je niet moeten zeggen,' schreeuwde Eric terwijl hij opsprong. (blz. 170)

De verkalking is begonnen; verwijzing naar de intieme scène in hoofdstuk 4. Eric bedrijft de liefde met een gipsen tors uit de academie.'Ik word van gips als ik haar aanraak. De verkalking is begonnen.' (blz. 25) En zijn verlangen naar iets onbereikbaars wordt hiermee duidelijk. De hoofdpersoon van het verhaal heeft niet zo zeer een conflict met de omgeving, maar meer een conflict met zichzelf. Hij voelt zich niet thuis in de chaotische wereld, en zou het liefst van gips worden.

Eben-haezer; Deze tekst(letterlijk vertaald; steen der hulp) die te vinden was op een tegeltableau waar Eric's ouders voorbij liepen op weg naar het ziekenhuis, vind ik bijzonder geschikt voor de titel van het boek.

'Eben-haezer, dacht hij. Tot hiertoe heeft ons de Here geholpen. Tot daartoe wel, maar ze lopen verder. Hij zal ze in de steek laten. Ze lopen het dal der schaduwen des doods in.

Als God bestaat mag hij ze niet in de steek laten, dacht hij. Ze hebben altijd op hem vertrouwd terwijl daar nooit enige reden voor was. Wij zijn nergens tegen ingeent. De dood loert dubbel op ons. We lopen veel meer gevaar dan mensen die schijt aan God hebben. Als God niet bestaat moet hij voor het doen alsof.' (blz. 106)

Eben-haezer geeft goed het conflict weer tussen mens en geloof, wat een grote rol speelt in dit boek. Daarom denk ik dat dit de meest geschikte titel is, hoewel het als betekenis niet zo goed op de originele titel aansluit als 'blauw litteken' heeft het meer diepgang. Ook is het een titel die een lezer nieuwsgierig maakt, en goed aansluit bij het onderwerp van de Tweede Wereldoorlog.

3.
Eric heeft in het verhaal vele keuzes gemaakt, en het waren stuk voor stuk de verkeerde keuzes. Keuzes die een gezond egoistisch persoon niet gemaakt zou hebben. Toch zijn zijn keuzes te begrijpen. Door zijn traumatische jeugd, en waarschijnlijk een in meerdere mate traumatische toekomst (als het vooruitzicht van de onderduiker die hij was) zijn Erics fouten te rechtvaardigen.
Als de Eric in deze situaties nou als volgt gereageerd had;
- Niet zo handtastelijk en doordringend was bij zijn jongerige vriendin Ans.
- Niet zo'n bijtende opmerkingen maakte tegen d'ailleurs.
- Geen obsessie kreeg met het 'liefde bedrijven' tegen een gipsen tors.
- Dankbaarheid toonde aan zijn moeder en gezin.
- Geen vergelijkenis zoeken met een krankzinnige kunstenaar die even wanhopig als Eric zelf is, De Spin.
- Openstellen voor de relatie met Elly.
- Elly niet vermoorden, maar met haar nog lang en gelukkig leven.

Was het conflict/of probleem waarschijnlijk nog niet te vermijden, omdat het net als het litteken al op zijn voorhoofd geschreven leek. Conflicten in deze chaotische tijd waren nu eenmaal onvermijdelijk.