Je bent nu hier: voorpagina » boekverslagen » Not without my daughter / In een sluier gevangen door Betty Mahmoodyff n studiebreak
Annemieke blikt terug op dat dagenlange surfen van vroeger. Tegenwoordig ben je binnen een half uur klaar.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
Geschreven door: | anoniem (2 vwo) |
Datum ingestuurd: | 25 april 2005 |
Taal: |  |
Woorden: | 700 |
Bekeken: | 3136 keer (5 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
(1991)Titel: In een sluier gevangen (not whitout my daughter)
Schrijver: Betty Mahmoody
Uitgeverij/ plaats: St. Martin’s Press, New York
Jaartal: 1987
Druk en aantal bladzijden: 3e druk, 356 bladzijden
Boekverslag:
Dit boek is een autobiografie over Betty Mahmoody. In dit boek beschrijft ze haar vlucht uit Iran.
Betty, Moody en hun dochtertje Mahtob vormen een gelukkig Amerikaans gezin. Moody komt uit Iran, maar daar heeft Betty geen moeite mee, omdat hij al zolang in Amerika woont, is hij totaal geamerikaniseerd.
Een paar jaar gaat het huwelijk goed, ze lijken wel een voorbeeldgezin. Maar als de macht in Iran over wordt genomen door Khomeini (de man waar Moody en zijn hele familie al jarenlang voor stemmen) wordt Moody’s verlangen om zijn familie op te gaan zoeken steeds groter.
Betty voelt daar eigenlijk weinig voor, maar tenslotte stemt ze toch in met een bezoek. Dat kan geen kwaad, denkt ze…
Eenmaal in Teheran (de hoofdstad van Iran) blijkt dat Moody hele andere plannen heeft, hij wil nooit meer terugkeren naar Amerika! Betty moet zich aanpassen aan de Iraanse cultuur. Omdat Moody de paspoorten van haar en haar dochter heeft afgepakt, zijn haar ontsnappingskansen erg klein.
Betty wordt letterlijk een gevangene in Iran. Ze moet altijd een zwarte chador dragen, wordt opgesloten en geslagen door Moody. En wordt op alle mogelijke manieren gedwongen om de mannen te eren en te gehoorzamen.
Ze wordt ook nog eens gescheiden van Mahtob, want die krijgt van Moody’s familie een Iraanse heropvoeding.
Ze besluit alles te gaan doen wat Moody haar zegt, zodat ze beetje bij beetje wat meer vrijheid krijgt. In de tijd dat ze boodschappen moet gaan doen, probeert ze waardevolle contacten te leggen om uit Iran te kunnen ontsnappen.
Dat lukt haar ook, mar het is verschrikkelijk moeilijk, omdat ze als Iraanse vrouw totaal niets mag. Na anderhalf jaar krijgt ze de kans om samen met Mahtob te vluchten. En na een verschrikkelijk zware en illegale tocht van bijna een maand komen ze eindelijk in Amerika aan.
Maar vrij is zijn ze nu nog steeds niet. Want als Moody erachter komt waar ze zich bevinden. Zijn ze weer terug bij af…
Fictie/ non fictie: Non-fictie, dit boek is een auto-biografie.
Soort verhaal:Eigentijds verhaal + intercultureel verhaal.
Hoofdpersoon:Betty Mahmoody
Eigenschappen van de hoofdpersoon:
Naief: Ze is best naief, omdat ze steeds denkt dat het allemaal wel mee zal vallen.
Dapper: Ze vlucht, samen met haar dochter, met gevaar voor hun levens.
Gevoelens/gedachten van de hoofdpersoon Bang:Ze is verschrikkelijk bang om altijd in Iran te moeten blijven en haar dochter kwijt te raken.
Kwaad: Ze is heel erg kwaad op Moody, omdat hij heel haar leven en het leven van hun dochter verpest, als ze voor altijd in Iran moeten blijven.
Bijfiguren:Mahtob, Moody en Ameh Bozorg
Rol van de bijfiguren + relatie met hoofdpersoon:
Mahtob: is de dochter van Betty en helpt haar. Zij wil ook graag vluchten en doet er alles aan om haar moeder te helpen.
Moody: is de echtgenoot van Betty en haar ergste tegenstander. Hij sluit haar op en voorkomt zo dat ze ook maar enig contact met de buitenwereld heeft.
Ameh Bozorg: is Betty’s schoonzus, de oudste zus van Moody. Zij geeft Mahtob de heropvoeding en houdt haar bij haar weg. Dus zij is ook een tegenstander van Betty.
Wat heeft indruk op je gemaakt? Dat de vrouwen in Iran zo onderdrukt worden, ze mogen hun man niet tegenspreken, altijd onderdanig zijn, een zwarte chador dragen en hebben totaal geen vrijheid.
Bedoeling van de schrijver:
Betty schrijft natuurlijk over haar eigen ervaring. Maar haar bedoeling is om te laten zien dat er zo’n groot verschil tussen twee culturen kan zijn. En dat de vrouwen in Iran zo vernederd en onderdrukt worden wil ze bekendmaken aan de mensen die daar niets vanaf weten.
Eigen mening, drie beoordelingswoorden: Zielig, omdat het heel erg voor Betty is om je zo eenzaam en verstoten te voelen. Ze spreekt de Iraanse taal niet en komt ineens in een heel andere cultuur terecht dan ze gewend is ik vind het echt heel zielig voor haar, omdat allemaal mee te hebben moeten maken.
Spannend, omdat je van te voren totaal geen idee hebt wat er daarna gaat gebeuren. Zo blijft het spannend om te lezen.
Vreemd, omdat het in Iran zo anders is. Ik kan me er eigenlijk niet helemaal een voorstelling bij maken. Het is daar zo anders als bij ons, ik vind dat maar vreemd. Vooral dat de vrouwen het gewoon accepteren dat ze zo achtergesteld worden vind ik heel raar.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
