Boekverslag Maarten 't Hart

Lotte Weeda

1 2 3 [4] 5 6 7

Info over dit verslag

Geschreven door:

anoniem [meer]

Kwaliteit:

Waardering:

Taal:

Nederlands

Woorden:

3010

Opvragingen:

38

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (13 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Maarten 't Hart

Laatst gewijzigd op 14 maart 2005

Boekgegevens

Lotte Weeda
Door Maarten ’t Hart
Gelezen druk: Tweede druk, Augustus 2004
Eerste druk: Augustus 2004
Uitgeverij: de Arbeiderspers
Motto: Enkel de waan is aan allen gegeven
Xenophanes

Geen illustraties
39 Getitelde, ongenummerde hoofdstukken.
270 bladzijden

Samenvatting

De ikfiguur laat zich naakt schilderen door Molly, de schilderes van het dorp. Lotte Weeda komt binnenlopen. Lotte is een fotografe die na het succes van haar eerste fotoboek een fotoboek gaat maken van de inwoners van het dorpje Monward. Omdat de ikfiguur een boek heeft geschreven over seksualiteit, de Seksuele buiteling, is hij in het dorp bekend. Lotte vraagt hem om haar rond te leiden door het dorp (met voor de ikfiguur inspraak wie er in het boek komen) en de inleiding van haar fotoboek te schrijven. Lotte is een jongogende vrouw van 42 die bij verschillende dorpsbewoners het hart op hol doet slaan.
De ikfiguur is helemaal gek van het domineetje, maar Lotte niet. Lotte fotografeert de Somalische eigenares van een beautysalon, Sirena, die volgens haar transseksueel is. Lotte merkt dat de ikfiguur zich tot haar voelt aangetrokken.
Abel, een dorpsbewoner, is ook helemaal gek van Lotte. Dit heeft effect op de relatie met zijn vrouw. Abel komt in de waan dat Leonora, zijn vrouw, met iedereen het bed in duikt en dat zijn kinderen van het huwelijk met Leonora niet van hem zijn. Later denkt hij van de kinderen uit zijn eerste huwelijk hetzelfde. Zelfs een DNA-test kan hem niet overtuigen.
Abel’s kleinzoon heeft een onbekend reptiel meegenomen uit Joegoslavië. Omdat de verteller bioloog is, wordt hem gevraagd om naar het beest te kijken. Het blijkt om een ongevaarlijke pootloze hagedis te gaan, een scheltopoesik, maar dat geloven de mensen niet. Zij blijven volhouden dat het een slang is. Als de scheltopoesik ontsnapt, wil Leonora niet dat de ikpersoon de scheltopoesik, die nog in de tuin leeft, vangt. In het nieuws wordt alle aandacht besteed aan de ontsnapte ‘slang’. Als de ikpersoon in een tv-interview vertelt dat het een ongevaarlijke hagedis is en dat hij gratis op de eventuele begrafenis van slangenbeetslachtoffers orgel zal spelen, worden alle Monwarders boos. Leonora zoent de ikpersoon, omdat haar man haar niet meer liefheeft; de ikpersoon weet niet wat hij er mee aanmoet. Molly, de schilderes, komt even later met een voorstel om een relatie aan te gaan met de ikpersoon, maar omdat ze niet kan fluiten, wijst hij haar af. Molly neemt later wraak, door het naaktportret van de ikpersoon te verkopen aan de sponsor van het fotoboek.

Een tijdje later komt het fotoboek van Lotte uit en gaan Lotte en de ikpersoon signeren. Het voorwoord was herschreven en dat heeft Lotte zelfs aangepast. De ikpersoon is afgebeeld met een zeis in de hand, met op de andere bladzijde Sirena, die met uitgestrekte armen de ikpersoon lijkt te omhelzen. De ikpersoon ontmoet een klein jochie, dat wil leren voor spion. Lotte stelt de ikpersoon voor om mee naar Atjeh te gaan, waar zij foto’s van de oorlogssituatie daar gaat maken. De ikpersoon weigert het voorstel.

De situatie van Leonora is thuis nu zo slecht, dat Abel haar slaat. Ze vraagt de ikpersoon voor eventueel onderdak als Abel weer boos is, maar dat blijkt niet nodig te zijn, want tijdens een nachtelijke woedeaanval krijgt Abel een hartaanval en overlijdt hij. De ikpersoon weigert de scheltopoesik, die hij al enige tijd in huis heeft genomen, terug te geven aan de kleinzoon van Abel. Hij meent hem zelf wel terug te brengen naar Joegoslavië.

Sirena en de ikpersoon komen elkaar tegen en maken een afspraak om uit eten te gaan: het eerste contact is gelegd. Vanaf de tijd dat het boek is uitgekomen, sterven er steeds meer vereeuwigde inwoners. Sommige bewoners maken zelfs reserveringen voor graven. Zo ook de sponsor van het boek. De ikpersoon probeert hem eruit te praten dat hij binnenkort dood zou gaan, maar later gaat de sponsor met zijn hele familie dood in een vliegtuigongeluk. Sirena wordt nu ook bang en komt bij de ikpersoon thuis. Daar vindt tussen hen een hevige vrijpartij plaat en Sirena vertelt dat haar vriendje impotent is en dat ze transseksueel is.

Een vriend van Abel, Taeke Gras (een Fries), denkt dat Lotte d.m.v. Goena-Goena (een soort van Voodoo) de inwoners die in het fotoboek staan vermoordt. Taeke organiseert een bijeenkomst van de ‘overlevenden’, maar die wordt door weinig mensen bezocht. Een tweede vrijpartij vindt plaats als de ikpersoon Sirena komt vertellen dat hij haar tandartsrekening wel wil voorschieten.
Taeke overlegt met de dominee en de ikpersoon, want die is uitvaartorganist, de muziek van zijn uitvaart. Later springt Taeke van een brug af het water in en komt in het ziekenhuis. In het ziekenhuis bezoekt de ikpersoon Taeke en hij komt er achter dat Taeke prostaatkanker met uitzaaiingen heeft. Op zijn begrafenis redt de ikpersoon de dienst, door tijdens een vervelende toespraak van Taekes broer te beginnen met spelen. Vooral Maria, de dominee is hem hier erg dankbaar voor.
De ikpersoon komt ook in aanraking met de dood. Een Duits bedrijf wil 500 exemplaren van zijn boek in een kerstpakket doen, maar wil ze gesigneerd hebben. Omdat de ikpersoon niet naar Duitsland wil, laat hij de boeken bezorgen. De vrachtwagen kan er niet langs, want een hoge tak verspert de doorgang van de hoge drietonner, waarmee hij is gekomen. De chauffeur raadt de ikpersoon aan om die tak af te zagen, zodat morgen de auto erlangs kan, om de boeken op te halen. ’s Avonds zaagt de ikpersoon met een motorzaag de tak af, maar die valt tegen de ladder; de ladder valt. Op de grond ontwijkt de ikpersoon net de draaiende motorzaag. De volgende ochtend komt een klein bestelbusje de boeken weer ophalen. Hij kan er niet door, want de grote tak ligt over de weg.
Zijn tweede ontmoeting met de dood krijgt hij als hij voor een televisieprogramma wordt opgehaald door een taxichauffeur die erg gevaarlijk rijdt en als hobby spookrijden heeft.
Als de ikpersoon die avond het programma bij Sirena komt kijken, omdat zijn TV stuk is, komt Sirena’s vriendje, net op het moment dat ze elkaar omhelzen, binnen. De jaloerse man komt de volgende dag naar de ikpersoon voor uitleg. De ikpersoon vertelt hoe ze elkaar hebben ontmoet (via het fotoboek) en Sirena’s vriendje trekt daaruit de conclusie dat Lotte en Sirena samenspelen om de rijke weduwen geld af te troggelen. Sirena’s vriend vertrekt meteen naar Sirena. De ikpersoon belt Sirena overstuur op, dat haar vriendje eraan komt. Sirena komt naar de ikpersoon; ze hebben weer seks.
De ikpersoon (bioloog) geeft onderdak aan een ooievaar en 6 ganzen die voor de vogelpestruiming uit de gevarenzone zijn gesmokkeld. Op een dag komen vier ‘rijksmoordenaars’ informeren naar de 20 kippen van het klooster die volgens afgetapte telefoonlijnen en berichten bij de ikpersoon onderdak zouden hebben. Als ze bijna weg zijn na een teleurstellend resultaat, gaan ze achter de ganzen aan.
Een dierenarts, die ook mee is, probeert de ganzen te vangen, maar dat lukt niet. Een scherpschutter is niet beschikbaar, dus komen twee politieagenten. Ze proberen met hun dienstpistolen de ganzen in de sloot te raken, maar schieten mis.
De ikpersoon weet via het jongetje dat spion wilde worden, dat Lotte een folder heeft verspreid, waar ze geld vraagt voor de oorlog in Atjeh. Het blijkt dat verschillende dorpsgenoten geld hebben overgemaakt, in de waan dat daarmee de ‘Goena-goena-dood’ wordt afgekocht. Ook Sirena heeft de vierduizend euro voor haar doktersrekening aan Atjeh gedoneerd.

Op een zomerdag komt dominee Maria vertellen dat ze Monward gaat verlaten. Ze is 35 en wil nog wat van haar leven maken. Eigenlijk wil ze kinderen en trouwen met de ikpersoon, maar hij wijst dit af. Maria vertrekt uit Monward. Later slaat hij zijn woede weg, door het afhakken van boomwortels. Hij wordt meerdere malen gestoken door wespen; hij is allergisch voor wespensteken en denkt dood te gaan. ’s Nachts wordt de ikpersoon toch wakker. Terwijl de ikpersoon hout in de hakselmachine doet, staat er een gedaante voor hem. Hij zet zijn masker af en ziet dat het Lotte is. Lotte heeft halsoverkop Indonesië verlaten en vraagt of ze bij hem kan slapen, want ze is bang dat de Indonesische geheime dienst haar opwacht. Als Lotte in slaap valt, kijkt de ikpersoon naar buiten.

Thema

Eigenlijk is het motto het thema: enkel de waan is aan allen gegeven. De grootste waan in dit boek is de waan dat alle gefotografeerden binnen een paar jaar zullen sterven. Deze waan wordt bemoedigd door het feit dat na 3 jaar al meer dan 150 van de 200 mensen zijn overleden. Abel leeft ook in de waan dat zijn vrouw met elke man vrijt. Het hele dorp was in de waan dat de scheltopoesik een gevaarlijke zandadder was. De regering leefde ook in een soort van een waan, dat tijdens de mkz-crisis het meedogenloos ‘ruimen’ van beesten het beste was, terwijl er vaak goede vaccins zijn. Misschien is het idee van Lotte Weeda, dat de Indonesische geheime dienst voor haar deur zou staan, waarschijnlijk ook een waan.

Motieven

Zoals boven uitgelegd, is waan het thema en tegelijk een motief. De afkeer van de rooms-katholieken is een motief, omdat de verteller zijn Kaapse pracht ‘Paapse kracht’ noemt en allerlei toespelingen maakt dat hij niets van de rooms-katholieken moet hebben. Het eenvoudige dorpsleven is ook een motief, omdat het hele dorpsleven wordt beschreven en het niet erg eenvoudig en gemoedelijk en dorps is. Het mysterie van de dood wordt ook vaak beschreven. Op een bepaald moment denkt de verteller 2 bladzijden na over de dood, nadat hij een erg gevaarlijke taxirit heeft gehad. Liefde is ook een motief; veel vrouwen zoeken liefde bij de verteller: Leonora, Sirena, Molly en Maria, de dominee. Eigenlijk is voor alle vier vrouwen de liefde onbeantwoord, behalve bij Sirena, waarmee de verteller diverse keren seks heeft, maar eigenlijk niet verder wil, want ze heeft een vriend. Seksualiteit is een motief, omdat Lotte en Sirena een hoog sex-appeal hebben. Dit sex-appeal doet veel met de ikpersoon zijn gevoelens.

Titelverklaring

De titel is Lotte Weeda. Lotte Weeda is de fotografe die een fotoboek maakt van 200 inwoners van Monward. Lotte Weeda is de in gang stelster van alle problemen: de vreemde sterfgevallen, de waan van Abel en dat de scheltopoesik een zandadder zou zijn, want bij de identificatie door experts werd de enige foto van hem gebruikt: de foto van Lotte, waarop hij net een zandadder lijkt.

Mijn mening

Ik vind het een erg mooi boek. Het begin is erg subtiel opgebouwd, maar ik heb toch tot op de helft van het boek gezeten met het gevoel dat er nog een massaslachting van dorpsgenoten plaats moest vinden. In het begin wordt alles heel leuk en aardig beschreven, maar toch met een ondertoon, dat iets vreselijks gaat gebeuren. Op zich, als ik mijn samenvatting nu lees, klinkt het als een saai verhaal, maar de manier van schrijven maakt het echt spannend.
Ik heb niet precies iets er uit kunnen halen, waardoor het een leeg en ‘creepy’ gevoel geeft, maar het is er wel. Ik vind het erg mooi dat ’t Hart de Rooms-Katholieke kerk afkraakt met geweldige termen. Straten als de Kapelaan, de Misdienaarslaan en de Onbevlekte Ontvangenisdreef. Ook de uitleg waarom het moordenaarslaantje het moordenaarslaantje heet: ‘Ooit heeft daar een kanunnik een misdienaartje, nadat hij het schaap geschonden had, met een lunula de schedel ingeslagen en vervolgens met een collaar gewurgd’. Een lunula is een heel klein voorwerp, waar tijdens kerkdiensten een stuk hosti op wordt gezet. Het is zo klein en broos dat je er onmogelijk een wondje mee zou kunnen maken (volgens mijn vader dan, hij is priester). Dat vond ik op zich wel grappig.
Tijdens het hele boek is er het raadsel of Lotte nu wel of niet aan Goena-Goena doet en als dat niet zo is, of ze de nabije dood bij mensen kan voelen. In dit boek wordt het mysterie niet opgelost. Lotte komt aan het eind van het verhaal bij de ikpersoon thuis en valt dan bijna meteen in slaap. Lotte zegt dat ze geen tijd en energie had om in Atjeh, waar ze geweest was, over dat mysterie na te denken; ze had wel wat anders aan haar hoofd. Dat het mysterie niet wordt opgelost is erg onbevredigend, want ik vond dat ’t Hart wel met een heel goede reden moest komen om het verhaal te eindigen en dat doet hij dus niet. Het lijkt in mijn ogen wel alsof ’t Hart een goed einde maar uit de weg is gegaan, door op een makkelijkere manier het boek af te sluiten. Bij het maken van de verwerkingsopdracht heb ik geprobeerd een einde met dit verhaal te maken, maar ik kwam er achter dat dit erg moeilijk is.
Ik vind het erg vervelend dat de ikpersoon geen naam heeft (vooral na het maken van de samenvatting). Na ‘research’ (even zoeken op internet) kwam ik erachter dat hij in 1945 is geboren (het verhaal speelt zich ongeveer af in het jaar 2001), want De ikpersoon zegt dat hij in de hongerwinter geboren is. Toen ik dit nog niet wist, vroeg ik me af hoe oud hij was, Want de ikpersoon is verliefd op meerdere vrouwen: Maria, de dominee (een vrouw van 35), Sirena (een transseksueel van ongeveer 40) en Leonora (een vrouw van ongeveer 75). Deze drie vrouwen zijn ook allemaal verschillend. Die grote verschillen vind ik wel grappig.
Het boek is erg simpel verteld, maar met die eenvoud creëert ’t Hart volgens mij spanning. In het boek komen ook veel oude mensen voor. Op een of andere manier heb ik het niet zo op sommige oude mensen, vanwege hun ouderwetse kijk op dingen. In dit boek was dat hetzelfde. Ik ‘ergerde’ me aan verschillende personen. Vooral de Fries Taeke Gras vond ik ‘irritant’. Hij kwam op het idee dat alle mensen van het fotoboek zouden overlijden; op sommige stukjes van het boek geloofde ik dit ook.
Ondanks dat het boek een heel slecht einde heeft, heb ik het met plezier gelezen. Voor andere mensen zeker een aanrader. Toen ik het boek had gelezen, had ik niet alle achterliggende gedachten gevonden, maar dankzij een verslag van een leraar Nederlands, heb ik ze in dit verslag kunnen verwerken.

Verwerkingsopdracht 28: herschrijf het einde

’s Avonds was ik takken aan versnipperen met mijn hakselmachine. Verschrikkelijk hoe al die machines werken. Je trekt aan het startkoord en dan gebeurt er niets. Uiteindelijk had ik hem aan de praat en terwijl ik bezig was met mijn takken, ik had een geluidsdemper en vizier op, stond er ineens iemand voor me. De vage gedaante die ik door mijn beslagen vizier waarnam, bleek Lotte te zijn. Eindelijk! Na bijna 3 jaar is ze terug. Lotte vertelde dat ze gezocht wordt door de Nederlandse politie. Ze wordt gezocht voor het onderdrukken, chanteren en tot zelfmoord aanzetten van mensen. Ik vroeg haar hoe de mensen in het dorp, na in haar fotoboek te zijn verschenen, bijna allemaal dood zijn gegaan. Lotte moest even slikken; ik zie haar twijfelen. Vertwijfeld kijkt ze om zich heen; niemand te zien. Ik vraag het haar nog eens: ‘hoe kunnen ze bijna allemaal dood zijn?’ Ze zegt: ‘zie je het dan niet? Ik hoor van mensen dat ik Goena-Goena zou bedrijven, dat ik iedereen de dood in jaag. Eerst probeerde ik het te ontkennen, maar de mensen hier zijn zo verteerd door angst, bang voor de dood en bang om verder te leven, omdat ze dan plotseling dood kunnen gaan, dat hun rationeel denken hen in de steek laat. Uiteindelijk ben ik met ze meegegaan, ze gechanteerd. Gezegd: “als je mij nu zonder geld weg laat lopen, maak ik een popje van je. Dan doorboor ik het hoofd met een naald en is je leven weg.” Iedereen geloofde het en ik kon al dat geld niet laten lopen. Toen een paar maanden niemand meer overleed, waren de dorpsbewoners tevreden, maar toen ineens mensen die mij hadden betaald overleden, werd men onrustig. Uiteindelijk begon de realiteit tot sommigen door te dringen: ik lichtte ze op. Men werd boos en wilde zijn geld terug, maar ik had het niet meer. Ik had er de reis naar Atjeh en mijn verblijf daar van betaald.’ Lotte moest even slikken. Ze ging verder: ‘Dus de inwoners van dit rottige dorpje kwamen achter me aan. Ik kon nog snel in mijn auto stappen en wegrijden. De inwoners hebben toen de politie gebeld. De politie zoekt mij nu al een paar dagen. Ik wist niet waar ik naartoe moest en toen dacht ik aan jou.’
Ik had even tijd nodig om dit te bevatten; de vrouw die al die tijd in Atjeh was geweest, wordt nu door de politie gezocht en wil van mij onderdak. Mijn ganzen kwamen dichterbij en gingen om Lotte heen staan, als een welkom voor de nieuwe gast.
Ik wil haar aangeven, haar confronteren met wat ze heeft gedaan, maar ze lijkt zo onschuldig, zo lieflijk. Iemand die zo puur, jong en onverdorven lijkt, kan ik niet aangeven. Ze zal dan bij mij maar onder moeten duiken, net als de Joden tijdens WOII, als de bokjes tijdens de MKZ-crisis, zoals de ganzen en ooievaar nu. (worden die ooit weer opgehaald?) We gingen we naar binnen. Ik maakte een haardvuur en stak dat aan. Zelfs in het licht van het vuur en de ondergaande zon was ze beeldschoon. Terwijl we op de bank zaten, voelde ik een last van mijn schouders vallen. Alsof alle gedachten die ik heb gehad zijn opgeschoond en verwijderd. Het voelde alsof de dood zijn jacht op mij is gestaakt, maar waardoor? Naast mij zat Lotte. Ze was erg moe en had zin om te slapen. Ik haalde een deken voor haar, maar toen ik terugkwam, was ze al in slaap. Ik dekte haar toe; ze was al erg diep in slaap. Ze bewoog niet. Ik voelde haar hartslag: niets. Lotte had mij verlaten, zoals elke kans om mijn leven te veranderen. Uren heb ik daar gezeten naast Lotte, voordat ik de moed had om de telefoon op te pakken en aan de telefoniste van het alarmnummer te vertellen dat ik alleen was; zonder Lotte, met alleen de ganzen, waggelend in de achtertuin en de ooievaar die eindelijk een vis had.

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.

naar boven