Geschreven door:	anoniem [meer]
Datum ingestuurd:	26 maart 2005
Niveau:	3 havo
Taal:
Woorden:	3441
Opvragingen:	6278 (1 deze maand)
Waardering:	Currently 3.90/5 1 2 3 4 5 3.9/5 (48 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

Inhoudsopgave

1) verslag

1) inhoudsopgave
2) over de auteur
3) samenvatting
4) uitleg titel en onderwerp
5) hoofdpersonen en hun relaties
6) centraleprobleem, gebeurtenissen en taalgebruik
7) plaatsen tijd, perspectief, motieven
8) opbouw en verhaalsloop

2) verwerking

1) nieuwe omslag
2) 2 gedichten
3) correspondentie

3) balans

1) Eigen mening

Over de auteur: Remco campert

Titel: Het onkruid en de bloem
Oorspronkelijke titel: go aks Alice
Naam van de auteur: Englewood Cliffs
Vertaald door: Remco Campert
Naam van de Engelse uitgever: Prentice-Hall
Naam van de Nederlandse uitgever: J.H. Gottmer
Jaar van verschijnen: 1999

Remco Campert is op 28 juli 1929 geboren in Den Haag. Zijn allereerste boek dat hij schreef was:

Ten lessons with Timothy, dat was in 1950. Dat boek heeft hij zelf uitgebracht. Maar omdat het niet zo goed ging is hij boeken van buitenlanders gaan vertalen, ook het boek ‘het onkruid en de bloem’ is vertaald door hem.
Later is hij zelf steeds meer boeken gaan schrijven hier volgen een paar:

Het gangstermeisje 1965 (dit boek is ook verfilmt)
Zijn hoofd verliezen 1985
Tot zoens 1986
Gouden dagen 1990
Dans schoenen 1991

Ook heeft Remco Campert veel gedichten bundels geschreven ook hier volgen een paar:

Vogels vliegen toch 1951
Met man en muis 1955
Theater 1979
Amsterdamse dagen 1984
Toen ik je zag 1988
Rechterschoenen 1992

Samenvatting

Alice een meisje van 15 jaar, als ze voor het eerst met LSD in aanraking komt. Ze heeft een feestje van Jill, daar doen ze het spelletje:
“ra-ra-ra-wie” heeft de bal? Ze heeft zich nog nooit zo lekker gevoeld, ze zag allemaal kleuren en het was net of ze vleugels had gekregen. Alice vond het zo’n heerlijk gevoel dat ze vaker drugs ging gebruiken, maar alleen LSD was nog niks dus wou ze wel eens hasj en marihuana gebruiken. Dat was nog leuker.
Zo ontmoet ze Rick, ze is smoorverliefd op hem maar weet niet wat hij eigenlijk met haar van plan is, hij wil dat ze drugs gaat verkopen op middelbare scholen maar ook op de basisscholen, na een poosje vind Alice dat te ver gaan, om die kinderen zo jong al naar de vernieling te helpen. En ze geeft Rick aan bij de politie. Zelf vindt ze het nog steeds wel te gek, ze kan er niet meer van afblijven. Ze leert een hele hoop dealers kennen en als ze stoned is gaat ze met iemand naar bed, waar ze de volgende dag vreselijk veel spijt krijgt.
Dan ontmoet ze Chris, ze denken er hetzelfde over; weg uit deze stad, hier heel ver vandaan. Ze besluiten om samen naar San Francisco te gaan, omdat ze daar toch geen dealers kennen, en om zo dus van de drugs af te blijven, maar daar komen ze nog meer in de problemen, ze besluiten weer te stopen met drugs en een eigen winkel te beginnen. Alice krijgt ontzettend heimwee naar huis en laat haar ophalen door haar ouders.
Als alles weer een beetje z’n gangetje gaat, raakt ze haar vrienden kwijt als die weten dat ze gestopt is met drugs. Ze vallen haar de hele tijd lastig en schelden haar uit als verader.
Dan sterft haar opa aan een hartaanval. Ze krijgt nachtmerries over hoe haar opa wordt weggevreten door wormen. Een korte tijd later sterft haar oma ook.
Mevrouw Larsen heeft een auto ongeluk gehad en daarom helpt Alice hun met het huishouden en ze past vaak op, op hun baby. Als ze daar een keer oppast eet ze van een schaaltje chocolade pinda’s, ze draait helemaal door en ziet allemaal wormen die haar willen opeten, ze probeert ze van haar af te slaan en te trekken, maar het lijkt wel of er steeds meer bijkomen, ze slaat met haar hoofd tegen de muur en pijnigt haarzelf verschrikkelijk.
Als de buren thuiskomen, sluiten ze haar op in de kast waar ze haar haren eruit trekt en zichzelf nog meer pijnigt. Ze trekt haar nagels eraf klauwt haarzelf, breekt haar vingers en tenen.
Ze komt in het ziekenhuis terecht en daarna in een krankzinnigen huis.
Als ze net weer 3 weken thuis is wordt ze dood gevonden door haar ouders die een avondje weg waren, ze is gestorven aan een overdosis. Niet duidelijk of het zelfmoord was of iemand haar vermoord heeft.

Titelverklaring

Met het onkruid word bedoeld de drugs, dus de slechte kanten en de moeilijke kanten van het leven. Maar dan komt de bloem er bovenuit, die vertelt dat er ook mooie kanten van het leven zijn bij Alice was dat de mooiste kerst die ze beleefde met haar ouders en nog meer van die kleine dingen.

Onderwerp

Het boek gaat voornamelijk over drugs. Er komen allemaal problemen in voor die ook veel in de praktijk voorkomen, bijvoorbeeld dat ze bedreigd wordt omdat ze gestopt is, in werkelijkheid kun je ook niet zomaar de drugswereld uitstappen.
Ook andere dingen dan als drugs komt erin voor, dat haar opa en oma sterven en dat ze verhuizen dat ze het in het begin wel leuk vindt maar later er niks meer aan vind. Het onderwerp spreekt me wel aan want je hoort er heel veel van tegenwoordig en het staat heel dichtbij, ik denk wel als ik een keer voor de keus sta drugs wel of niet dat ik er wel eerst bij ga nadenken want je komt er niet gauw meer vanaf.

Doel van auteur

De auteur wil met dit boek laten zien wat drugs wel allemaal niet kan aanrichtten in je leven, maar ook hoe moeilijk het is om weer uit die wereld te komen.
Ook laat hij veel gebeurtenissen zien die een mens die hier en nu leeft kan overkomen, bijv. dat er mensen zijn waarvan je houd opeens uit je leven verdwijnen.
Ook veel jongeren denken dat hun ouders niet van hen houden en nooit naar hen luisteren. Maar in het boek laat hij zien dat het juist omgekeerd is, Alice denkt ook dat haar ouders niet van haar houden maar toen ze thuis kwam bleek dat toch wel anders te zijn.
De auteur vind dat we ons zorgen moeten maken, niet alleen over 1 persoon die overleed aan drugs maar in de wereld zijn er duizenden jongeren overleden, door het gebruik van verdovende middelen.

Hoofdpersonen

De hoofdpersoon is Alice, een meisje van 15 jaar. Ze is een meisje met veel problemen, ze vindt zich te dik en raakt in de problemen door de drugs.
Ze is heel onzeker over haarzelf en is nogal makkelijk te beïnvloeden. Ze laat gauw over haar heen lopen en heeft niemand om op terug te vallen volgens haar.
Later in het verhaal krijgt ze steeds meer een eigen mening en weet wat ze wil.
Als ze nog niet aan de drugs is heeft ze veel vriendinnen maar toen ze aan de drugs raakte ze die allemaal kwijt.
Haar ouders hebben ook een rol in dit verhaal, Alice vind dat haar ouders nooit naar haar luisteren, maar als ze weer een van de drugs af is krijgt ze toch wel de meeste steun van haar ouders, en dat beseft ze dan ook heel goed, nog meer als ze weer aan de drugs komt blijven haar ouders van haar houden en haar steunen.

Relaties tussen de personen

Alice heeft de beste band met haar dagboek, ze schrijft er zoveel mogelijk in en ze kan alles aan haar kwijt zonder dat zij het doorvertelt, en dat is heel belangrijk.
Citaat:

Alice heeft een hele goeie band met haar broertje Tim, ze vertelt hem dat hij nooit aan de drugs moet gaan en ze wil hem tegen alles beschermen. Tim begrijpt Alice ook heel goed en voel haar aan.
Met Chris heeft ze heel wat meegemaakt ze konden bij elkaar hun hart luchtten over hoe irritant ouders waren en dat ze veel te vragen stelden, meet haar gaat ze ook naar San Francisco.
In het verhaal komt ze Frank tegen waar ze verliefd op wordt, ze durft niet te vertellen dat ze aan de drugs is en dat ze bedreigt word.

Centrale probleem

Het probleem is in het allereerste begin dat Alice zichzelf te dik vind. Maar later in het boek komt dat niet meer terug, dan stapelen de problemen op. Eerst dat haar ouders nooit naar haar luisteren maar alleen voor haar broertje en zusje. Dan komt ze in aanraking met drugs wat ze steeds leuker begint te vinden en er niet meer mee wil stoppen. Als ze eindelijk van de drugs af is krijgt ze problemen met haar ex-vrienden, die willen dat ze weer aan de drugs gaat en dan word de verleiding wel heel groot, vooral als ze bedreigt word. Eigenlijks is drugs het centrale probleem want door de drugs krijgt ze steeds meer problemen.

Gebeurtenissen

Als eerst gaan ze verhuizen naar Salt Like City. Dan gaat ze een keer terug naar hun oude woonplaats om bij haar opa en oma te logeren, daar gaat ze naar een feestje waar ze voor het eerst met drugs in aanraking komt. Als ze nog steeds bij haar opa en oma logeert krijgt haar opa een hartaanval die hij overleeft, en als ze weer thuis is en haar oma bij hen woont sterft haar oma ook.
Ze ontmoet Chris en lopen weg naar San Francisco. Daar worden ze verkracht door de bazin van Chris en dan besluiten ze dat ze een eigen winkel willen beginnen, en die komt er ook. Dan krijgt Alice heimwee en gaat naar huis, daar probeert ze af te kicken dan word ze bedreigt door haar ex-vrienden.
Ze moet een keer oppassen daar eet ze van de choco pinda’s ze draait helemaal door en ze verwond haarzelf zo dat ze naar een krankzinnigenhuis moet.
Als ze weer thuis is word ze 3 weken later door haar ouders dood gevonden, waarschijnlijk aan een overdosis maar ze weten niet of ze dat zelf heeft gedaan of iemand anders.
Het verhaal bleef je boeien doordat er steeds nieuwe gebeurtenissen voordeden. De laatste gebeurtenis vond ik schokkend, ze had zichzelf helemaal verwond, haren uit haar hoofd getrokken, nagels van vingers getrokken en een aantal vingers gebroken. Ik krijg nog de rilling over mijn rug.
Het wordt zo echt beschreven net alsof je het zelf een keer meegemaakt hebt.

Taalgebruik

Het was een makkelijk boek om te lezen maar waar ik me wel aan ergerde was het grof taalgebruik. Dat kwam er heel veel in voor, ik vond het geen zin hebben er konden ook wel andere woorden worden gebruikt dan was het nog steeds een mooi boek geweest.
Voor de rest vond ik het een makkelijk boek om te lezen, er zaten geen moeilijke woorden in wel een paar maar dat kon je dan wel weer uit de zin uitmaken wat het woord betekende.

Plaats en tijd

Plaats: Het verhaal speelt zich af in Salt Like City en in San Francisco af. Tijd: Het verhaal speelt in de 20e eeuw af denk ik, want er worden geen mobiele telefoons gebruikt en die had je ik de 21 eeuw al wel. Dan is het ook nog zo dat Remco het boek in 1999 heeft vertaald. Toen waren er nog geen of enkele mobiele telefoons.
Het verhaal duurt ong. 2 jaar. Het verhaal heeft ook geen grote tijdsprongen, soms van een paar dagen maar ook niet meer. “ Misschien gaat alles weer zoals toen ik jonger was. Misschien moet hij weer elke zomer in Europa colleges geven en gaan we met hem mee net als vroeger.” Hier zit een tijdsprong in van anderhalf jaar in ong.

Perspectief

Het boek is een dagboek dus alles wat gezegd wordt word door Alice gezegd dus is het een ik-perspectief.
Citaat:
“Het is verschrikkelijk om geen vriend te hebben. Ik ben zo eenzaam en alleen. Ik geloof dat het in de weekends erger is dan door de week, maar ik weet het eigenlijk niet. Het is de hele tijd shit.”

Motieven

Er zitten geen motieven in het verhaal.

Verhaalsloop

Het verhaal heeft een logische volgorde, het begint dat Alice denkt dat ze te dik is en dat haar ouders niet van haar houden. Dan komt ze in aanraking met drugs, zo komen er steeds meer problemen bij totdat ze van de drugs af is en niet meer bedreigd word, dan sterft ze aan een overdosis.

Opbouw

Het gaat allemaal wat door elkaar, eerst raakt ze aan de drugs en dan sterft haar opa en oma heel onverwachts.
Er zitten heel veel flashback in elke dag blikt ze wel terug op wat er die dag is gebeurd.
Citaat:
Raad eens? Mijn oude pianolerares, belde op; ze wil dat ik een solo speel op haar concert voor leerlingen met uitzonderlijk veel talent…
Er staat 1 hele grote flashback in. (zie plaats en tijd)
Het einde vind ik wel mooi omdat ze dan stopt en zo eigenlijk haar oude leven achter haar laat en een nieuw dagboek wil beginnen.
In de epiloog staat dat ze na 3 weken in gestorven aan een overdosis maar niet weten of het een ongeluk was of een zelfmoord was. Ik zou wel willen weten of
haar ex-vrienden dat hadden gedaan of dat ze zelf uit het leven is gestapt en waarom ze dat dan heeft gedaan.

Eigen mening

Ik vond het een heel mooi boek. Ze beschreef haar gevoel zo goed dat het me echt raakte net alsof mijn eigen zus was. Het was ook een best wel een zielig boek, als je weet hoe Alice in de problemen zat.
Het is ook heel interessant, ik denk dat veel jongeren zich wel in Alice kunnen verplaatsen, het gevoel hebben dat je ouders nooit naar je luisteren en dat je broertjes worden voorgetrokken.
Ik vond vooral het eerste stukje heel gevoelig, hoe ze haar gevoelens beschrijft.
Citaat:
“ik herinner me hoe ik gisteren dacht dat ik de gelukkigste mens van de hele wereld was, van het hele universum, van heel Gods schepping. Was het echt nog maar gisteren of was het eindeloze lichtjaren geleden? Ik vond dat het gras nog nooit zo grassig had geroken, dat de lucht nog nooit zo hoog had geleken. Nu is het allemaal op mijn hoofd aan stukken neergevallenen ik wou dat ik in het niets van het heelal kon verdwijnen en niet meer bestond.”
Shockerend is het stuk dat ze ergens oppast en stoned word, ze trekt haar haren er uit en klauwt haarzelf, trekt haar nagels eraf en nog meer van die dingen.
Ik vond het taalgebruik niet normaal meer soms, er word heel veel in gevloekt, te veel. Als die woorden er niet in stonden, wat ook wel kon want dat veranderde de inhoud niet, zou het nog een mooier boek zijn dan het al was.

Herinnering

Ze zeggen dat
De tijd alle wonden heelt
Maar waarom voel ik dan
Na al die tijd zoveel leed
Ze zeggen
‘wordt tijd dat je weer beter leert leven
maar is verdriet hebben dan zo verkeerd?
Ze zeggen
Dat het wel zal wennen
Dat het overgaat
Ze weten niet dat ik nog vaak tegen je praat
Ze zeggen
Dat de zon toch altijd weer zal schijnen
Maar niet, dat de pijn nooit zal verdwijnen
Ze zeggen, ze zeggen
Maar ze weten niets
Het doet pijn als je een stukje van jezelf verliest
De herinnering aan jou is fijn
En ook de gedachte
Dat we ooit weer samen zullen zijn…

Voor mijn liefste Alice

Afscheid

Waarom doet afscheid nemen zo’n pijn
We wilden nog zolang bij je zijn
De pijn die je hebt geleden
Is niet te beschrijven
Niemand zal kunnen voelen wat jij hebt doorstaan…

Toch bleef je vechten,
Keer op keer, dag en nacht
Dit zelfs met je laatste tikkeltje kracht

Rust nu maar uit,
Genoeg heb jij geleden
We zullen je missen,
De leegte die je achterlaat valt ons zwaar
Nooit zullen we je vergeten
In ons hart zal je altijd verder blijven leven…
Voor mijn lieve zus Alice

Lieve papa en mama,

Ik heb jullie heel wat zorgen bezorgd, ik dacht dat jullie niet van mij hielden en had het gevoel dat jullie nooit naar mij wouden luisteren. Maar nu weet ik wel anders maar is het te laat.
Toen ik voor het eerst met drugs in aanraking kwam was bij Jill, we deden het spelletje ra-ra-ra-wie heeft de bal. In 10 van de 14 bekertjes zat LSD. Ik wist dat niet maar ik voelde me net in de 7e hemel en heb toen steeds vaker gebruikt, ik dacht dat ik niet verslaafd was, maar als ik terug zie was ik duidelijk wel verslaafd.
Ik wou jullie nooit zo’n pijn doen, en ik weet niet of jullie het mij ooit nog kunnen vergeven.
Al hoop ik van wel.
Ik denk dat jullie het niet weten maar ik heb zelfmoord gepleegd. Ik kon het niet meer aan, ik had te veel meegemaakt, ik kon het niet meer van me afzetten. Mijn gedachten waren alleen nog maar bij het verleden. Ik moest de hele tijd over mijn schouder kijken of iemand mij ook kwam in elkaar slaan. Wat ik ook deed ik werd steeds herinnerd aan mijn verleden, ook al hebben jullie er alles aan gedaan om mij te helpen en mij te steunen. Daar ben ik jullie ook heel dankbaar voor.
Ik kan niet anders zeggen dat ik blij ben hier te zijn, ik hoef me nergens meer zorgen over te maken. Het lijkt wel dat alles ineens er zonnig uit ziet.
Het lijkt nu wel dat ik jullie helemaal niet mis maar ik mis jullie verschrikkelijk, maar ik kon niet anders.
Ik hoop dat jullie er begrip voor zullen hebben. Ook nu ik er niet meer ben.
Jullie hebben heel wat mee moeten maken eerst met opa en oma die overleden en toen jullie vervelende dochter die aan de drugs raakte en niks meer van jullie wilden weten.
Ik wil nogmaals zeggen dat ik vreselijk veel spijt heb gekregen van alles, en dat ik jullie heel dankbaar ben voor wat jullie allemaal voor mij gedaan hebben.
Ik krijg straks nog spijt dat ik het gedaan heb.

Tim je bent een geweldige broer voor mij geweest, ik kon met je praten en je begreep me, volgens mij begreep je het nog beter dan mijzelf, terwijl je jonger dan ik was. Je bent een slimme jongen, ik hoop dan ook dat je nooit maar dan ook nooit drugs in aanraking komt, ik dacht dat ik het wel onder controle had maar dat heb je nooit als je 1 keer gebruikt hebt, dan wil je steeds vaker. Wil je me dat asjeblieft beloven?!
En wil je een beetje om papa en mama denken en Alexandria natuurlijk, jij bent nou de oudste thuis. Hou van je!

Alexandria, je begrijpt nu nog niet wat er precies gebeurd is, je bent me misschien al weer vergeten als je deze brief leest. Ik wil je 1 ding zeggen net zoals tegen Tim, begin asjeblieft nooit met drugs! Het verwoest je zo jonge leven nog. Je hebt nog zo veel voor je, en dat moet je niet verknoeien. Ik hou van je!

Pap en mam ik hou van jullie. Ik hoop dat ik ook nog een stukje liefde van jullie mag hebben.

Liefs, jullie dochter.

Lieve Alice,

We houden heel van je, ook nou nog, we hebben ook fouten gemaakt, dat weten wij nu ook. Nu alles te laat is, om het tegen jou persoonlijk te zeggen.
Wij hebben heel veel zorgen om je gemaakt, in het begin niet zo erg, we dachten dat alles goed met je ging, maar dat is geen excuses natuurlijk.
Álice we missen je heel erg! We zijn er nog niet helemaal overheen dat je ons verlaten hebt, er zijn nog zoveel vragen open gebleven. Die nou niet meer te sprake doen.
We kunnen nu wel zeggen dat wij heus wel voor je hebben gezorgd, en alles zouden doen om weer een normaal gezin te worden. Maar jij hebt je keuze gemaakt, en die respecteren we, zoor zover wij dat kunnen.
Je bent een geweldige dochter voor ons geweest, we hebben met plezier voor je gezorgd.
En meisje, natuurlijk vergeven wij jou, maarniet alleen jou hebt fouten gemaakt ook wij hebben fouten gemaakt, we hopen dat jij die ook wilt vergeven.
We weten niet wat we aan Alexandria moeten vertellen; ze denkt de hele dag dat je met haar aan het verstoppertje aan het spelen bent. Soms wordt ze boos omdat ze jou nooit kan vinden.
Tim kan er niet meer tegen dat ze dat doet en probeert haar te vertellen over jou.
Tim is geestelijk al zo ver vooruit, hij weet soms wat er in ons omgaat, we kunnen met hem over jou praten, net alsof hij al een volwassenen is.
Alice we hopen dat je ons wilt vergeven dat we niet beter om jou hebben gezorgd. We missen je verschrikkelijk. We houden van je!!

Lieve Alice, ik weet niet echt wat ik tegen je moet zeggen, alleen dat ik heel goed op pap en mam zal passen en op Alexandria.
Ik heb nou geen grote zus meer, we hadden wel eens ruzie, en dat we elkaar dood wensten maar nu besef ik pas hoeveel ik van je hou. En dat ik je heel erg mis!
Ik hou van je! En ik zal nooit aan de drugs beginnen, ik zal ook Alexandria door voor behoeden. Je broertje. HOU VAN JE!

Alice ook namens Alexandria willen we zeggen dat we allemaal van je houden, we zullen over jou vertellen aan onze kleinkinderen en kinderen.
We houden van jou!

Liefs, pap, mam, Tim en Alexandria.