Boekverslag Maarten 't Hart

Lotte Weeda

1 2 [3] 4 5 6 7

Info over dit verslag

Geschreven door:

Japie Krekel

Niveau:

5HAVO

Kwaliteit:

Waardering:

Taal:

Nederlands

Woorden:

3208

Opvragingen:

16

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (20 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Maarten 't Hart

Laatst gewijzigd op 8 maart 2005

Primaire Gegevens:

Titel: Lotte Weeda
Auteur: Maarten ’t Hart
Eerste druk: 2004
Aantal blz.: 270
Uitgeverij: De Arbeiderspers
Aantal uren gelezen: 12

Samenvatting:

Terwijl de ikfiguur zich naakt laat schilderen door Molly, de schilderes van het dorp Monward, maakt hij kennis met Lotte Weeda. Ze is fotografe en heeft na het succes van haar eerste fotoboek over inwoners van haar eigen geboortedorp opdracht gekregen om een fotoboek te maken van Monward. Frappant is dat de vrouw die in het eerste fotoboek prominent wordt afgebeeld, kort daarna is overleden. Aangezien de ikfiguur furore heeft gemaakt met een internationaal bekend boek over seksualiteit De seksuele buiteling is hij in Monward beroemd. Lotte vraagt hem het voorwoord voor haar boek te schrijven. Ze is zelf een 42-jarige, kleine maar zeer aantrekkelijke vrouw van Indonesische afkomst die de harten van diverse inwoners op hol brengt. Ook de verteller voelt zich erg tot haar aangetrokken. Ze vraagt hem kort daarna dan ook of hij haar, als kenner van Monward, wil rondleiden met het doel te mede te bepalen welke inwoners gefotografeerd moeten worden. Zelf is de verteller nogal gecharmeerd van het protestantse domineetje Maria, maar Lotte eigenlijk niet. Ze fotografeert ook de Somalische eigenares van een beautysalon die een sterke seksuele uitstraling heeft. Deze Sirena is een travestiet, denkt Lotte. Ze merkt dat de ikfiguur zich tot Sirene voelt aangetrokken. Intussen is ook de graaf Abel helemaal ondersteboven van Lotte en dit heeft zijn uitwerking op de relatie met zijn vrouw Leonora . Hij verkeert in de waan dat ze een slet is die het met alle mannen doet, en dat zijn kinderen uit het huwelijk met haar niet van hem zijn. Deze waan gaat steeds verder en ook zijn kinderen uit zijn eerste huwelijk moeten het ontgelden. Zijn kleinzoon heeft een onbekend reptiel meegenomen uit Joegoslavië en omdat de verteller bioloog is, wordt hem gevraagd te onderzoeken wat het is. Hij komt erachter dat het eigenlijk een ongevaarlijke pootloze hagedis is, (scheltopoesik) maar daar willen de andere personages eigenlijk niet aan. De ikpersoon komt in het huis van Leonora en Abel als graag geziene organist. Abel wordt rustig van het orgelspel, omdat het hem aan zijn moeder doet denken. Dan blijkt dat Leonora de scheltopoesik heeft laten ontsnappenen en dat ze niet wil dat de bioloog het dier dat nog in haar tuin rondzwerft, weer zal vangen. Omdat ze niet meer door haar man wordt bemind, stort ze zich op een zeker moment in de armen van de bioloog. Ze is zeer aantrekkelijk, maar toch is de gescheiden verteller eerder overrompeld dan aangenaam verrast en hij weet niet hoe hij dat een vervolg moet geven. De waan van haar man houdt gelijke tred met de waan van de media die zich in de komkommertijd van het zomernieuws storten op de ontsnapte “slang.” De bioloog vertelt voor de televisie dat het eigenlijk niets voorstelt, wat hem de toorn van de Monwarders bezorgt. De schilderes Molly komt hem daarna voorstellen om een lat-relatie aan te gaan. Alleen is immers maar alleen, maar omdat ze niet kan fluiten, wijst de verteller haar af. Ze beseft dat ze het eigenlijk moet afleggen tegen de fotografe Lotte en verlaat scheldend zijn woning. Later neemt ze wraak door het naaktportret van de ikfiguur aan de sponsor van het fotoboek te verkopen.
Enige tijd later is het fotoboek klaar en wordt het door Lotte gepresenteerd. Samen met de ikpersoon signeert ze de boeken; de uitgave is snel uitverkocht. Het voorwoord is herschreven en zelfs dat heeft Lotte weer veranderd. Ze heeft de verteller onverwacht afgebeeld met een zeis (de dood wordt vaak afgebeeld als een man met een zeis) tegenover de sensuele Sirena, waardoor het lijkt of deze twee samenspannen. De verteller ontmoet een kereltje dat graag voor spion wil doorleren. Aan het einde van de presentatie vraagt Lotte hem of hij met haar mee wil naar Atjeh om de oorlogssituatie daar te fotograferen. De ikfiguur weigert.
Intussen is de situatie bij Leonora thuis zo slecht dat ze door Abel wordt geslagen. Ze vraagt de bioloog om eventueel bij hem in het logeerbed te mogen slapen, wanneer Abel weer handtastelijk wordt. Zover komt het echter niet, want Abel sterft na een nieuwe uitbarsting aan een hartaanval. Hij is een van de inwoners die in het boek stond afgebeeld. Intussen zijn er al tien overleden, maar omdat enkelen van hen oud en der dagen zat waren , hoeft er nog geen reden tot paniek te zijn, vindt o.a. dominee Maria. De verteller heeft de scheltopoesik inmiddels gevangen en hij weigert het beest na de begrafenis van Abel terug te geven aan de kleinzoon, die hem heeft meegenomen uit Joegoslavië. Hij zal het dier zelf terugbrengen, zegt hij tegen het jongetje.
Sirena en de “ik” ontmoeten elkaar bij toeval op een van zijn dagelijkse wandelingen met zijn hond Anders en maken een afspraak om te gaan eten: het is een avond met hele kleine porties en een hele hoge rekening, maar het eerste serieuze contact is gelegd. Intussen komen er steeds meer sterfgevallen in het dorp. Sommige bewoners maken reeds reserveringen voor mooie plaatsen op het kerkhof. Zo is o.a. de sponsor van het boek doodsbenauwd dat hij slachtoffer van Lotte zal worden. De bioloog tracht hem gerust te stellen. Maar enige tijd later blijkt dat hij met zijn gezin omkomt bij een Airbusongeluk. Sirena wordt nu toch ook bang en komt bij de bioloog thuis om haar angsten te bespreken: het leidt tot een zeer onverwachte en even heftige vrijpartij tussen Sirena en de verteller. Ze bekent dat dat haar vriendje impotent is en ze geeft toe dat ze een transseksueel is.
Een vriend van Abel, Taeke Gras, (Fries van oorsprong) vermoedt dat er iets loos is met de foto's. Lotte zou er goena-goena-praktijken (lees: zwarte magie) op nahouden : ze komt immers uit Indonesië. Hij belegt een bijeenkomst voor belanghebbenden, die overigens maar matig wordt bezocht : er zijn er immers al veel afgebeelde inwoners dood. Er komt een tweede seksuele uitspatting wanneer de verteller Sirena opzoekt in haar beautysalon. Hij zegt haar toe haar hoge tandartsrekeningen te betalen.
Taeke Gras wil met de dominee en de bioloog die in zijn vrije uren immers uitvaartorganist is, de muziek van zijn begrafenis doornemen. Een dag later springt hij in het kanaal en raakt in coma. Hij blijkt aan slokdarmkanker te lijden en overlijdt na enige tijd, zonder dat zijn familieleden uit Friesland hem ook maar een keer hebben bezocht. De begrafenis wordt een genante aangelegenheid, omdat een broer van Taeke een nare toespraak over de dode houdt. De bioloog redt de vertoning, omdat hij met zijn orgelspel een einde maakt aan de toespraak, waarvoor ook Maria die de begrafenis leidt, hem erg dankbaar is.
Intussen komt ook de verteller in aanraking met nare voorboden van de dood. Een Duits bedrijf wil zijn vertaalde boek als kerstgeschenk aanbieden, maar zelf wil hij niet naar Duitsland om het boek te signeren. Dan laat de uitgever 500 stuks bij hem afleveren, maar de bestelauto kan zijn woning niet bereiken,omdat er te grote zijtak van een boom voor de truck hangt. De verteller besluit de tak voor de volgende dag weg te halen met een kettingzaag. Maar hij valt uit de boom en weet ternauwernood de kettingzaag te ontwijken. De volgende dag komt een klein bestelautootje de gesigneerde boeken weer ophalen, maar nu kan het voertuig de woning niet bereiken, omdat er een grote tak over de weg ligt. Een tweede waarschuwing krijgt de hoofdfiguur wanneer hij als deskundige voor een televisie-uitzending over klonen wordt afgehaald door een taxichauffeur die alle mogelijke verkeersrisico's neemt, omdat zijn vriendin in 1975 omgekomen is bij de vliegtuigramp op Tenerife. Zijn grootste hobby is spookrijden. Hij vraagt de verteller of hij een keer mee wil, wanneer hij weer
aandrang tot spookrijden voelt. Als de verteller de uitzending over klonen bij Sirena wil kijken, komt op het moment dat ze hem omhelst, haar vriendje Geert binnen. De jaloerse jonge man komt een dag later verhaal halen. (weer een waarschuwing) Wanneer de “ik” vertelt hoe ze elkaar hebben leren kennen nl. door het fotoboek, vermoedt Geert dat Sirena en Lotte onder een hoedje spelen en er een chantagepraktijk bij de dorpsbewoners op na houden, zonder dat hij daarvan weet. Hij zal Sirena mores leren. Die wordt telefonisch gewaarschuwd door de verteller en vlucht naar diens huis om voor de derde keer van zijn seksuele buitelingen te kunnen genieten..De verteller-bioloog heeft intussen onderdak geboden aan een ooievaar en zes ganzen die voor de vogelpestruiming uit een besmet gebied gesmokkeld zijn. Komisch is het hoofdstuk waarin vier “rijksmoordenaars” proberen de ganzen te vangen en later twee politieagenten de ganzen met hun dienstpistolen niet weten te raken.
De verteller weet via het jongetje dat spion wilde worden (en dat hij van de fotopresentatie kent) dat er een folder in het dorp verspreid is, waarin Lotte geld vraagt voor de oorlog in Atjeh. Het blijkt dat diverse dorpsgenoten geld hebben gestort omdat ze denken dat ze daarmee hun dood kunnen afkopen. Ook Sirena heeft de vierduizend euro voor de tandartsrekeningen op het gironummer voor de slachtoffers van Atjeh gestort. Ook zij was namelijk als de dood dat ze het leven zou moeten verliezen; haar gebitsreparatie kon nog wel even wachten. Op een zomerdag komt dominee Maria vertellen dat ze Monward gaat verlaten. Ze is 35 en wil nog wat van haar leven maken. Eigenlijk wil ze kinderen en ze zou wel met de bioloog willen trouwen. Ook dit aanbod neemt hij niet aan en Maria zal het dorp Monward verlaten. Als ze vertrekt, bekoelt hij zijn onmacht op een stapel boomwortels, maar hij wordt gestoken door een aantal wespen. Normaal zou hij dit niet overleven, omdat hij allergisch is voor wespensteken, maar de volgende dag ontwaakt hij weer. Terwijl hij bezig is met de takken in een hakselmachine te doen, komt er een gedaante aanlopen. Pas op het laatste moment herkent hij Lotte. Ze heeft Indonesië halsoverkop moeten verlaten en durft niet naar huis vanwege de Indonesische geheime dienst ( een kleine waan?) Hij zegt dat ze een aantal dagen bij hem mag logeren. Als ze rustig in slaap valt, tuurt hij naar buiten.

(Bron: www.uittreksels.nl)

Titel:

Lotte Weeda is de belangrijkste bijpersoon in het verhaal. Zij is fotografe en maakt een boek met foto’s van enkele dorpelingen en maakt hier een boek van. Vervolgens sterft de ene gefotografeerde dorpeling na de ander. Dit alles speelt een grote rol in het boek.

Motto:

“Enkel de waan is aan allen gegeven”. Deze uitspraak is afkomstig van Xenophanes. Hij was een natuurfilosoof en de eerste Griek die filosofische uiteenzettingen in dichtvorm schreef, hij erkende slechts één god, noch in gestalte, noch in denkvermogen aan de mensen gelijk, maar eeuwig, gelijkvormig, onbeweeglijk en een en al waarneming en gedachte (Encarta Encyclopedie 2000). In het verhaal sterft de ene dorpeling na de andere die in het fotoboek staat. De overige dorpelingen zijn bang dat zij ten dode zijn opgeschreven, gefotografeerd. Door deze waan gedreven maken ze snel geld over op een gironummer voor slachtoffers in Atjeh bij het krijgen van een folder van Lotte.

Tijd:

Het verhaal word chronologisch verteld. De vertelde tijd is ongeveer drie jaar en speelt zich af in de eerste jaar van 21ste eeuw (blz. 260): “Je zult je in zo’n WTC-toren aan ’t werk zijn. Vlak onder je boort zich een vliegtuig naar binnen”, (blz. 268): ”De ogen van de wereld zijn gericht op Irak”. Het boek heeft een open eind want in het verhaal gaat het erom of het nou echt zo is dat wanneer je in het fotoalbum staat je ten dode op bent geschreven of is het chantage. Aan het einde van het verhaal komt Lotte terug uit Atjeh en verteld haar belevenis maar geeft geen duidelijkheid over het fotoalbum.

Ruimte:

Topografische ruimte: Het verhaal speelt zich af in een Zuid-Hollands dorpje Monward. Dit
heeft volgens mij geen verdere betekenis in het belang van het verhaal.

Vertelwijze:

Het verhaal wordt verteld in de ikvorm. De naam van deze ikpersoon is niet bekend. Je leest alleen de gedachten en de gevoelens van deze persoon.

Thema:

Iedereen is vatbaar voor waan(zin), (blz. 104): “….en wanen, daar is geen kruid tegenop gewassen”.

Motieven:

- Dood, gedurende het verhaal sterven er ruim 150 mensen uit het dorpje Monward.
- Muziek, de hoofdpersoon is organist bij rouw en trouwdiensten en noemt of neuriet vele klassieke stukken van bekende componisten.
- Natuur, de hoofdpersoon is een bioloog en in het verhaal komt de natuur ook vaak terug met vele bloem en plant soorten bij de beschrijving van de omgeving (blz. 141): “Als Nederland op zijn mooist is, de temperaturen aangenaam zijn, jasmijn en kamperfoelie geuren en de sloten bedekt zijn met kikkerbeet, pijlkruid en egelskop).
- Geloof, het verhaal speelt zich af in een gereformeerd dorpje en de hoofdpersoon zelf citeer regelmatig teksten uit de bijbel (blz. 85): “Speel ik orgel, preek jij over Exodus 20 vers 4: “Gij zult u geen gesneden beeld, noch enige gelijkenis maken, van hetgeen boven in de hemel is, noch hetgeen onder op de aarde is, noch van hetgeen in de wateren onder de aarde is””.
- Liefde, De hoofdpersoon heeft in het verhaal meerdere vrouwen waar hij verliefd op is het domineetje, de gravin, Lotte en Sirena.

Personages:

Hoofdpersoon – een kale man van in de vijftig. Zijn naam wordt in het verhaal niet genoemd.
Hij is alleenstaand omdat zijn vrouw hem gesmeerd is met zijn beste vriend.
Hij is bioloog, organist en is een schrijven met een bestseller over seks op zijn naam. De hoofdpersoon is een round character, want in de loop van het verhaal veranderd zijn karakter. Zo leert hij de dood accepteren en is iedere keer op een andere vrouw verliefd.

Lotte Weeda – een fotografe van tweeënveertig jaar oud. Ze heeft lang haar, ziet er jong uit voor haar leeftijd en is vrij tenger. Ze is van Sumatraanse afkomst. De hoofdpersoon is vanaf hun eerste ontmoeting al weg van Lotte. Halverwege het verhaal gaat ze naar Atjeh om daar foto’s te maken, aan het einde van het verhaal komt ze weer terug. Ze is een flat character. Heel het verhaal blijft ze die nuchtere fotografe met een eigen wil.

Sirena – een transseksuele Somalische vrouw. Ze is de eigenaresse van de beautysalon in Monward. Ze is een ijdeltuit met lange nepnagels. De hoofdpersoon vind Sirena een beeldschone vrouw en zij ziet hem ook wel zitten. Samen beleven ze dan ook enkele seksavontuurtjes. Echter heeft Sirena al een vriend, Geert, die na een tijdje iets gaat vermoeden. Sirena is een flat character, in het begin oogt ze als een mooi vrouw, eigenaresse van de beautysalon. Later in het verhaal wordt duidelijk dat ze een transseksueel is.

Maria – Zij is de dominee in het dorpje Monward. Ze is vijfendertig jaar en word door de hoofdpersoon als beeldschoon beschreven. Hij is ook geïnteresseerd in haar alleen het probleem is dat ze dominee is. Maria is een flat character eerst is ze een gewone dominee en aan het einde van het verhaal stopt ze als dominee en wil ze een gezin gaan stichten.

Leonora – Zij wordt door de hoofdpersoon gravin genoemd. Ze is rond de zestig jaar oud en heeft volgens de hoofdpersoon iets aantrekkelijks in zich. En ook van haar gaat zijn haartje sneller kloppen. Ze heeft een man, Abel, die in het verhaal sterft.
Leonora is een round character. Het begin van het verhaal lijkt ze de onmogelijke liefde voor de hoofdpersoon en later in het verhaal komen de twee toch nog behoorlijk dicht bij elkaar.

Verwerkingsopdracht: eigen recensie

Het boek heeft een erg apart onderwerp, in het boek staat waanzin centraal. Hierover had ik nog nooit nagedacht, daarom was het ook interessant om te lezen. In het verhaal zie je duidelijk waartoe waanzin kan leiden. Zo zijn alle dorpsbewoners van het padje wanneer een giftige adder los door Monward dwaalt, wat later een onschuldige scheltopoesik blijkt te zijn. Normaal heeft een boek wel een herkenbaar onderwerp en nu dus niet. Ik had nog nooit zo over de invloed van waan nagedacht. Het was dan ook een avontuur om het boek te lezen steeds dook waanzin weer op.
De hoofdgebeurtenis in het boek, de rode draad, was het sterven van de dorpelingen uit het fotoalbum. Hieromheen gebeuren nog enkele andere gebeurtenissen, deze uiteindelijk op waan(zin) berusten. De gebeurtenissen hadden allemaal betrekking op elkaar en zo werd het verhaal mooi in elkaar gevlochten. Zo had Abel de waan dat zijn vrouw een sloerie was vanaf het moment dat Lotte langs was geweest en was de scheltopoesik veranderd in een dodelijke adder door Lotte’s foto. Het leuke van het verhaal was dat de hele tijd er een bepaalde spanning was. Die werd veroorzaakt doordat de hoofdpersoon als maar bezig was met het fotoalbum en de doden en zo stukje voor stukje dichter bij de waarheid komt. Het einde van het verhaal is minder want de waarheid word niet duidelijk was het nou waan, chantage of bezit Lotte echt een bovennatuurlijke gave?
De hoofdpersoon was een apart figuur. Hij hield van planten, klassieke muziek, vrouwen en was gelovig. Zijn gedachten werden regelmatig beschreven maar vaak d.m.v citaten uit de bijbel en gevoelens werden geuit d.m.v verwijzing naar klassieke muziek stukken. Nou ben ik niet een grote fan van de bijbel of van klassieke muziek, daardoor was het vaak lastig om goed uit de tekst te kunnen halen wat de gedachten of gevoelens van hoofdpersoon waren. Hierdoor werd het moeilijk om je echt volledig in de hoofdpersoon in te leven. Jammer, want waarschijnlijk dat bij het begrijpen van de citaten en verwijzingen het boek meer diepgang krijgt en aantrekkelijker word om te lezen.
Het boek was chronologisch en dat was een groot voordeel, want er liepen geen twee tijd lijnen door elkaar. De gebeurtenissen volgde allemaal op elkaar met hier en daar een sprong vooruit. Dit maakte het vlotter te lezen. Zoals al gezegd was er gedurende het hele verhaal spanning aanwezig door de dreigende dood voor de hoofdpersoon. De spanning werd dan versterkt door andere gebeurtenissen zoals wanneer het vriendje van Sirena woedend op de hoofdpersoon op hem afkomt. Door deze extra spanning bleef het verhaal gevarieerd en raakte je niet immuun voor de continue spanning.
Het taalgebruik was, afgezien van de bloem en plansoorten, citaten en verwijzingen, goed te begrijpen. Al was er één personage in het verhaal met een Friese afkomst en wat hij zei werd ook in het Fries neergezet, dit was voor mijn dan even puzzelen voordat ik begreep wart er precies stond. Wat ook minder was was dat, hoewel het boek vlot leesbaar word gemaakt door de chronologische opbouw, er veel dialogen in zaten die het minder vlot maakte. Deze dialogen werden namelijk vaak niet ondersteund door bijv. zei ik, riep Sirena of vroeg Maria mij, daardoor wist ik aan het eind van een dialoog wie wat nou gezegd had (blz. 9): “’Kleed je maar uit’ ‘Helemaal?’ ‘Geen vragen stellen waarop je het antwoord weet’ ‘waar laat ik m’n kleren?’ ‘Leg ze over een stoel’. Daardoor was het weer moeilijk de gedachten of meningen bij personen te plaatsen waardoor het weer moeilijk werd een beeld bij een persoon te krijgen. Dus moest ik weer terug lezen totdat waar ik het nog volgde. Zo las ik minder vlot, en hoe minder vlot het leest hoe eerder het boek saai word. Al met al is het een mooi in elkaar en vooral doordacht boek alleen waren veel stukken onbegrijpelijk voor mij. Mijn eindcijfer is daarom een 7,5.

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.

naar boven