Geschreven door:	san [meer]
Datum ingestuurd:	25 februari 2005
Niveau:	5 aso
Taal:
Woorden:	1851
Opvragingen:	3065 (2 deze maand)
Waardering:	Currently 3.38/5 1 2 3 4 5 3.4/5 (8 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

Inhoudstafel

1. Korte inhoud van het boek

2. Mijn mening

3. De problematiek

4. Het artikel

5. Samenvatting artikel

6. Verband artikel & roman

1. Korte inhoud van het boek

Het verhaal draait om de beeldschone Sierva Maria de Todos. Omdat haar ouders haar niet willen opvoeden, groeit ze op als Maria Mandinga tussen de zwarte slaven bij Dominga de Adviento, de vroedvrouw. Maar wanneer Dominga sterft, krijgt Sierva de kamer van haar grootmoeder en moet ze gehoorzamen aan de strenge regels van haar vader, de markies, en moeder Bernarda. Deze aanpassing loopt echter niet van een leien dakje aangezien Bernarda haar haat en zo komt het dat Sierva uiteindelijk toch weer bij de slavinnen moet slapen.
Op een dag ontdekt de markies dat zijn dochter gebeten is door een hond en dat de kans groot is dat ze besmet is met hondsdolheid. Op dat moment beseft hij dat hij eigenlijk wel van zijn dochter houdt en hij haalt haar weg bij de slaven om haar de kamer van zijn overleden moeder te schenken. Sierva echter blijft de beet ontkennen en ook de dokter kan geen bewijs van besmetting vinden. De markies is niet overtuigd en wanneer de slavin die voor Sierva zorgt beweert dat ze in een hond aan het veranderen is, besluit hij haar naar een klooster te sturen. Hier krijgt pater Delaura de taak voor haar te zorgen en de Duivel uit haar te bannen. Maar deze wordt verliefd op Sierva en de zaak wordt overgelaten aan Tomas de Aquino. Toch blijft Delaura haar bezoeken via een ondergrondse tunnel, maar wanneer die wordt dichtgemetseld en hij haar via de gewone ingang wil bezoeken wordt hij aangehouden op verdenking van ketterij. Sierva blijft tevergeefs op hem wachten en kwijnt weg van de liefde.

2. Mijn mening

MOEILIJK
De roman is zowel wat betreft taal als inhoud zeer ingewikkeld geschreven.
De woordkeuze is ongebruikelijk en dit leest bijgevolg moeizaam. Enkele voorbeelden van deze moeilijke woorden zijn dignitaris, vleugellam en claris. En ook oude uitdrukkingen vergemakkelijken het lezen niet.
Doordat “Over de liefde en andere duivels” oorspronkelijk in het Spaans is geschreven hebben de personages een Spaanse naam. Dit zijn vaak lange namen bestaande uit twee of drie delen. De schrijver gebruikt voor- en achternaam door elkaar waardoor het moeilijk wordt te weten over wie het gaat.
Er worden eigenlijk twee verhalen door elkaar verteld. Enerzijds het hoofdverhaal over Sierva en anderzijds lezen we ook over de markies en zijn vrouw Bernarda. De overgang hiertussen is vaak verwarrend.

OVERDREVEN
De manier om gevoelens en feiten uit te drukken en de vergelijkingen die Marquez maakt zijn vaak overdreven. Ook onbeschaafd taalgebruik komt regelmatig voor in deze roman.
Een fragment uit het boek:
”Haar zigeunerogen doofden uit, haar schranderheid stompte af, ze poepte bloed en spuwde gal, en haar vroegere sirenelichaam zwol op en kreeg de koperkleur van een drie dagen oud lijk, en liet zulke explosieve en stinkende winden ontsnappen dat de waakhonden er bang van werden.”

NIET HERKENBAAR
Het is heel lang geleden, want er komen slaven e.d in voor en het verhaal speelt zich af in een Caraïbische havenstad. De gebeurtenissen die zich daar afspelen zijn helemaal niet realistisch voor deze tijd en ik kan me er dus weinig bij voorstellen.

WEINIG INLEVINGSVERMOGEN
Doordat het boek zo onrealistisch is, althans de dag van vandaag, kan je je bijna niet inleven in het verhaal. Persoonlijk vind ik dat het kunnen inleven in een van de personnages de belangrijkste factor is om een boek goed te vinden.

DIEPGAAND
We krijgen van elk personnage een uitgebreide beschrijving van uiterlijk en innerlijk. Emoties worden toegelicht met allerlei (overdreven) uitdrukkingen.
De schrijver zorgt ervoor dat we perfect begrijpen wat hij bedoelt door heel veel adjectieven te gebruiken.
Ik vind dat het verhaal té diepgaand is. Elk detail wordt tot in de puntjes beschreven en uitgelegd waardoor het boek enorm saai wordt.

3. De problematiek

Liefde is het hoofdthema van deze roman, maar daarnaast komen er ook heel wat problematische subthema’s aan bod:

· Ziekte
· Dood
· Eenzaamheid
· Het leven als slaaf
· Racisme

Op deze laatste problematiek nl. racisme ga ik wat dieper in aan de hand van een artikel.

4. Het artikel

(N)ergens thuis: Lonsdalers verdedigen blanke ras

HELDEN - Zo'n 120 erg jonge jongens zouden verantwoordelijk zijn voor het geweld tegen migranten dat sinds de moord op Theo van Gogh Noord-Limburg teistert. Ze noemen zich Lonsdalers - naar het Amerikaanse kledingmerk - wat staat voor haat tegen buitenlanders.

DE deuren van de Hema gaan dicht en de laatste klanten verlaten de Markt in het centrum van het Noord-Limburgse Helden. Het is avond. Kort na sluitingstijd is het stalen bankje voor het warenhuis in beslag genomen door veertien jongens en meisjes die hun jacks openritsen om zich te identificeren. 'Lonsdale' staat er in panfluitmotief op hun truien. Het merk staat in hun ogen symbool voor extreem-rechts gedachtegoed.

,,We zijn voor het blanke ras'', zegt Chiel. Aan zijn hals hangt het Keltische kruis. Ze zijn vijftien en zestien jaar en overmoedig, al willen ze niet met hun achternaam in de krant. De meesten zitten in de derde en vierde klas van het beroepsonderwijs van het Bouwens van der Boijecollege in Panningen, een dorp verderop.

Ze luisteren naar gabbermuziek uit een gettoblaster, ze bouwen onhandig een joint op de zitting van een scooter en ze hebben het over 'boetenlanders'. Daar gaat het al de hele week over, sinds op 13 november de plaatselijke moskee van Turkse en Marokkaanse moslims in brand is gestoken. ,,Ik weet wie het gedaan heeft'', zegt Remco (15), en hij kijkt alsof hij een mop vertelt. ,,Sinterklaas - er stonden zoveel schoenen buiten.'' Het blijft stil, iedereen kent hem al.

De jongens van de Hema hebben erover nagedacht. Ze hebben argumenten. ,,Ik ben niet tegen buitenlanders'', zegt Bram. ,,Als ze maar werken, normaal doen, Nederlands leren, geen bijstand trekken. Anders moeten ze oprotten.'' Zijn vriendin Nicole: ,,Niet zij, maar wij worden gediscrimineerd, omdat we Lonsdale dragen.'' Remco: ,,Ik ben niet tegen buitenlanders uit Hélden, maar wel tegen die uit Blerick. Die zijn erg.'' ,,Ze kwamen hier omdat het onveilig was in hun eigen land'', zegt een lange jongen met een beugel serieus. ,,Nu is het weer veilig, nu kunnen ze terug.''

Het rijtje brandstichtingen, vernielingen en vechtpartijen wordt stilaan indrukwekkend. ,,Een besmettelijk virus'', waarschuwde de schooldirecteur onlangs op een ouderavond.

Uit een onderzoek dat de politie in Venlo deze zomer presenteerde, blijkt dat een harde kern van 120 jongeren, voornamelijk jongens van 13 tot 23 jaar, verantwoordelijk is voor vernielingen en geweld. Van hen komen er 39 uit Venlo en 38 uit Helden en Panningen, dat met 20.000 inwoners vijf keer zo klein is als Venlo. ,,Lonsdale heeft een dorps karakter'', zegt districtschef Wim van Amerongen. De jongeren komen uit sociaal zwakkere, maar ook uit middenklassemilieus.

Volgens het onderzoek ontbreekt het de leden van de harde kern aan ideologie en een georganiseerd verband. Het criminele gedrag zou voortvloeien uit verveling. ,,Hun zelfreflecterend vermogen is niet erg goed ontwikkeld'', zegt Van Amerongen. ,,Het gaat ze om aanzien en geld.''

De hardekernjongens in Noord-Limburg hebben een eigen idioom ontwikkeld van steeds nieuwe tekens en symbolen. Ze vertalen de Amerikaanse merknaam Lonsdale - dat eind jaren '80 het handelsmerk werd van Duitse neo-nazi's - als: Laat Ons Nederlanders Samen De Allochtonen Langzaam Elimineren. Als zij hun jack open laten hangen, zijn op hun trui de letters NSDA zichtbaar, een verwijzing naar de nationaal-socialistische partij van Adolf Hitler. Witte veters in zwarte combats betekent: het blanke ras is superieur aan het zwarte. Rode veters betekenen: ik heb een buitenlander in elkaar geslagen.

Op het gemeentehuis in Helden hangt een crisissfeer. Burgemeester Kleijngeld wil de Lonsdalers niet stigmatiseren, ,,maar als er sprake is van brandstichting moeten we ook zoeken in deze groep''. Op de kamer van wethouder Arno Timmermans (VVD, welzijn) zijn de gordijnen gesloten. Onder zijn raam staat een groep Lonsdalers. Als hij het gordijn opzij schuift, steekt een van de jongens een middelvinger op. ,,Hulp verlenen aan die jongens? Kom nou, hoe ver moet de tolerantie nog gaan? De zweep erover!''

Naast de Hema-jongens op de Markt staan twee Turkse jongens met hun Nederlandse vriendinnen. Erhan Sahin (18) haalt zijn neus op voor de ,,racistische Lonsdalers''. Hij vertelt over de ,,talloze'' vechtpartijen waarbij hij was betrokken - vriendendiensten voor Turkse vrienden die zich gediscrimineerd voelden.

Kort voor de brandstichting in de moskee werd Sahin op de fiets achterna gezeten door ,,een groepje Lonsdalers''. Thuis belde hij zijn broer die met zijn vrienden in twee auto's te hulp schoot. ,,We hebben die kinderen een paar vuisten uitgedeeld'', zegt Sahin.

Volgens de Venlose politiechef Van Amerongen is de groep van jonge Marokkanen en Turken in Helden ,,weerbaar''. ,,Zij willen ook aanzien. Ze zeggen: ik wil respect en status, ik heb geen zin om mijn hele leven met mijn broodtrommel achterop mijn fiets naar de fabriek te fietsen.''

Volgens directeur onderwijs Harry Jacobs van het Bouwens van der Boijecollege reageren Marokkaanse en Turkse leerlingen fel op de scheldwoorden van de Lonsdalers. ,,Als een Lonsdaler langs het allochtonenhoekje in de kantine loopt, gaat een gesis op.''

,,We doen aan symptoombestrijding'', erkent Jacobs. ,,We proberen het gedrag van twintig tot dertig Lonsdalers dragelijk te houden.'' Leerlingen die Lonsdale dragen, krijgen wel het advies dat niet te doen. Jacobs peinst er niet over om het merk te verbieden. ,,Als je vandaag Lonsdale verbiedt, verbied je morgen het hoofddoekje. We verbieden het gedachtegoed.''

© NRC Handelsblad

BRON: De Standaard, 26/11/2004

5. Samenvatting artikel

Sinds de Nederlandse filmmaker Theo van Gogh werd vermoord, omwille van zijn uitgesproken standpunten i.v.m de Islam, neemt het vandalisme en geweld tegen buitenlanders in Noord-Limburg toe. Een groep jongeren uit sociaal zwakke en middenklassemilieus zou hiervoor verantwoordelijk zijn. Deze jongeren staan gekend als “Lonsdalers”, een Amerikaans kledingmerk, wat staat voor haat tegen buitenlanders.

De “Lonsdalers” menen niet tégen de buitenlanders te zijn zolang zij zich aanpassen aan het land. Maar ze vinden wel dat ze terug naar hun eigen land moeten vertrekken wanneer het daar weer veilig is.
Wanneer iemand Lonsdale draagt, betekent dit dat hij extreem-rechts denkt. Dit zorgt natuurlijk voor heel wat conflicten met buitenlanders. Beide partijen voelen zich gediscrimineerd.

Om duidelijk te maken bij welke partij je hoort, dragen de jongeren symbolen. Kledij van het merk Lonsdale, de letters NSDA d.i een verwijzing naar de nationaal-socialistische partij van Adolf Hitler en zelfs de kleur van je veters toont dat je bij de “Lonsdalers” hoort.

Brandstichtingen en vechtpartijen worden steeds talrijker. Er wordt jongeren aangeraden geen Lonsdale meer te dragen, maar de kans dat dit komende conflicten gaat voorkomen is klein.

6. Verband artikel & roman

Racisme is een ruim begrip. Het is het uiten van minachting, vijandigheid of haat van het ene ras jegens een ander, voortkomend uit een gevoel van meerwaarde. In dit artikel draait het rond racisme omwille van afkomst. De Nederlandse jongeren voelen zich beter dan de buitenlandse en omgekeerd. Deze haat gaat zich uiten in het uitmaken van elkaar, gevechten en vandalisme. In “Over de liefde en andere duivels” worden meermaals uitspraken gedaan die op racisme omwille van huidskleur duiden. Zo zegt de markies op blz. 41 tegen de slaven waarbij Sierva woont: “Laat het hier en in het hele land duidelijk zijn dat mijn dochter slechts één familie heeft, en die bestaat uitsluitend uit blanken.”
In dit verhaal uit het racisme zich enkel in scherpe woorden, maar in het echte leven gaat het vaak veel verder dan dat. In het artikel kunnen we lezen hoe men vanuit deze haat gaat brand stichten en met elkaar gaat vechten. Spijtig genoeg zijn er nog tal van voorbeelden in de wereld waarbij het nóg veel verder gaat. Racisme lijkt onoverwinnelijk.